صادق خرازي گفت: زمان عرب و عجم گذشته است و همگان بفهمند كه ما ملت‌هاي دوسوي آب راهه خليج فارس ديرزماني است كه از سياست تفرقه بينداز و حكومت كن فاصله گرفته‌ايم. به گزارش خبرنگار سياسي ـ خارجي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، سيد محمد صادق خرازي، سفير جمهوري اسلامي ايران در پاريس در دوازدهمين كنفرانس بين المللي خليج فارس با عنوان ”امنيت و همكاري منطقه‌اي در روند تحول سياست‌هاي جهاني“ گفت: اين كنفرانس تحت نام خليج فارس ظاهرا صحبت از منطقه و محدوده معيني از جغرافيا را در برنامه دارد؛ ولي مسايل و چالش‌هاي آن به تمامي جهان مربوط است و لذا امروز صحبت از يك مقوله جهاني است و اين امر نه تنها به خاطر نفت و انرژي و پولي است كه در اين محدوده جغرافيايي نهفته است، بلكه نقطه تلاقي و مركز مسايل و رويارويي‌هاي مهم امروز جهان از تروريسم و خشونت طلبي كه جهان را در آستانه جنگم تمدنها قرار داده است گرفته، تا تعارضات فلسفي و ايدئولوژيك و هم چنين عرصه و ميدان چالش‌هاي سياسي و اقتصادي و نظامي بزرگ جهان قرن و بيست و يكم است. وي افزود: بي‌ثباتي در اين حوزه تمامي جهان را دچار تلزلزل مي‌كند و آرامش و ثبات و رفاه اين منطقه نشان دهنده آسودگي خاطر جهان صنعتي است. لذا مبالغه نخواهد بود اگر بگوييم الگوهاي امنيت منطقه‌اي كه ارايه‌ مي‌شوند اگر چه به ظاهر منطقه‌اي هستند؛ ولي پايه‌هاي امنيت جهاني را تشكيل مي‌دهند و مكانيسم‌هاي امنيتي موجود در منطقه كه ديروز طراحي شده‌اند آنها‌يي نيستند كه امروز پاسخگوي مسايل باشند و با ادبيات دوران جنگ سرد نمي‌توان انتظار تحول گسترده داشت. خرازي ادامه داد: همه مي‌دانند شوراي همكاري خليج فارس اگر چه به ظاهر تحت نام همكاري شكل گرفته است ولي هدف اصلي آن تامين امنيت خارجي پاره‌اي از كشورهاي آسيب پذير و بعضا متزلزل حوزه خليج فارس بود. نمي‌توان از همكاري دم زد ولي از امنيت حرف نزد. همكاري اقتصادي از يك سو و امنيت خارجي از طرف ديگر دو روي يك سكه‌اند و با همديگر ملازمه دارند و نمي‌توان رفاه اقتصادي را طالب بود؛ ولي آماده پرداخت هزينه‌هاي امنيتي نبود. آنچه تا به امروز ظرف 25 سال گذشته صورت گرفته است و به گونه‌اي لرزان پاسخهاي مقعطي و محدودي هم داشته است و فقط در همين حد قابل دفاع است. دنيا و كشورهاي منطقه بايد درك كنند آن معادله و موازنه‌اي كه تاكنون لنگ لنگان آنان را به سر منزل قرن بيست و يكم رسانيده است اينك از پاي بست مشكل اساسي دارد و با شرايط امروز خليج فارس همخواني و همنوايي ندارد. جهان غرب و جهان عرب در منطقه خليج فارس بايد درك كنند كه ماهيت گفتمان آنها با كشورهاي اصلي منطقه نياز به تحول اساسي و جدي دارد. تاكنون براي آنان اينگونه تجسم و ترسيم شده است كه بايد امنيت خود را از طريق دادن امتيازهاي كلان به غرب و اتكا به تسليحات وارداتي انبوه و حضور نظامي ارتش ‌هاي بيگانه تامين كنند، عمده‌ترين منشا تهديد نظامي و يعني عراق از بين رفته است؛ جهان غرب در دهه 80 با اغتنام از جنگ هشت ساله عراق عليه ايران، پايه‌هاي حضور خود را مستحكم كرد. پس از پايان جنگ‌هاي خليج فارس با سياست مهار دوگانه حداقل براي يك دهه به يمن تحريم‌هاي يك جانبه عليه ايران و چند جانبه عليه عراق و زمين گير كردن صدام حسين با برقراري No Fly Zone و نيز فشارهايي به بهانه سلاح‌هاي كشتار جمعي كه عاقبت هم پيدا نشد و منتهي به سقوط رژيم عراق گرديد پاسخ داده است. اينك با پايان انتخابات عراق، وارد فاز جديدي در منطقه شده‌ايم كه ضرورت بازنگري در گفتمان امنيتي را در منطقه خليج فارس بيش از پيش مورد تاكيد قرار مي‌دهد. سفير جمهوري اسلامي ايران در پاريس اظافه كرد: در تمامي جلساتي كه شوراي همكاري خليج فارس داشته است و يا اخيرا در اجلاس‌هاي بين‌المنطقه‌اي نظير اتحاديه اروپا و يا اتحاديه عرب و غيره دارند سعي مي‌كنند سو تفاهم با يكي از كشورهاي منطقه يعني سه جزيره ايراني تنگه هرمز را كه حدود سي و چند سال قبل به طور هميشگي حل و فصل شد و به تاريخ پيوست، به شكل مغرضانه‌اي مطرح و عليه ايرانيان به گونه‌اي تبليغ كنند كه شايسته روح همزيستي در منطقه‌ خليج فارس نيست. وي افزود: حال ببينيم در اين معادله سياست جمهوري اسلامي ايران چگونه بوده است. دولت ايران به پيروي سياست تشنج زدايي تمامي اين بي‌مهري‌ها را تحمل كرده و همواره سعي نموده است كه كدورت جدي را در كه در ايران از زمان حمايت آنان از صدام حسين در جنگ هشت ساله وجود داشت بزدايد و آنها را به صورت كينه در دل نگاه ندارد. جمهوري اسلامي ايران تاكنون تجاهل العارف كرده است كه آنها با حمايت از متجاوز يعني صدام حسين در اعمال مجرمانه او بعنوان يك جنايتكار جنگي سهيم‌اند و سعي كرده است كه فعلا متعرض اين موضوع نشود كه آنها بعنوان معاونت صدام حسين در مسووليت آغازگر جنگ شريكند. جمهوري اسلامي ايران تاكنون تحريف و جعل نام تاريخي و اصلي خليج هميشه ايراني فارس را جدي نگرفته است و سعي كرده كه با غمض عين اينگونه وانمود كند كه اين مثلا دائرالمعارف نشنال جئوگرافي بوده است كه مرتكب اشتباه جزيي و چاپي نسخه اخير شده است و انگار كه پول و سرمايه‌ برخي از كشورهاي منطقه كه از قبل ثروت نفتي ملتهاي عرب هيچ نقشي در اين جعل و تحريف نداشته است. آنها بايد بدانند ايرانيان ملت صبور و باهوش و اهل مدارا هستند؛ ولي هر كاسه صبري حجم محدودي دارد. البته آنچه كه سياست رسمي دولت جمهوري اسلامي ايران در اين زمينه است از مجاري ديگري بازگو مي‌شود؛ ولي به عنوان سخنران امروز اين سمينار مايلم جاي هيچ گونه شك و شبهه‌اي براي برادران عرب آن سوي خليج فارس باقي نگذارده و بگويم كه سياست تشنج زدايي نيز سكه‌اي است كه دو رو دارد سياست تشنج زدايي در سياست “باز“ و “بسته“ خلاصه نمي‌شود كه از يك طرف بازهاي شكاري به آن سوي خليج فارس هديه شود و از آنطرف “بسته” هداياي زرين و لوكس دريافت گردد. سياست تشنج زدايي نبايد اينگونه تعبير شود كه مسيح وار طرف ديگر گونه خود را براي سيلي‌هاي ناجوانمردانه ديگري آماده سازيم. همه ما مسلمانيم و پيرو قرآن هستيم و به تعاليم قرآني ضربا ضربا و دكا دكا واقفيم. اين سوالي است كه بسيار جدي كه هر دو ساحل شمالي و جنوبي خليج فارس بايد نسبت به آن فكر كنند. امنيت و رفاه اقتصادي از هم جدا نيستند. اجازه بدهيد اندكي هم به عوامل تشكيل دهنده امنيت خارجي در اين منطقه كه در پرتو تحولات جديد عراق و هم چنين پاره‌اي رويدادها در منطقه خاورميانه جلوه تازه‌اي يافته است بپردازيم. خرازي در ادامه گفت: شايد از دهه 60 به بعد كه بريتانيا نيروهاي خود را از شرق سوئز خارج كرد و جغرافياي سياسي منطقه با بازيگران نوزادي در خليج فارس مواجه شد همواره عراق و ايران براي آنان و هر يك به گونه‌اي بعنوان تهديد بالقوه امنيت ترسيم شده‌اند و چنين برداشتي از مساله در بين اعراب حاشيه جنوبي خليج فارس چنين القا شده است كه با فراسوي مرزها پيمان ببنديد تا در امان باشند .ولي اينك ديگر نمي‌توان از اين حربه استفاده كرد. در عراق انتخاباتي در جهت برقراري نوعي دموكراسي برگزار شده است؛ ايران ظرف يك دهه حسن نيت و صداقت خود را در سياست تنش زدايي به ثبوت رسانيده است. چه در عراق و چه در افغانستان نشان داده است كه چگونه مي‌تواند عليرغم تبليغات سويي كه از طرف محافل غرب و رسانه‌هاي بين‌المللي درباره مقاصد و نيات سوء او مي‌شود روحيه همكاري و سازنده‌اي از خود نشان دهد. در مذاكرات با اروپايي‌ها در تلاش براي جلب اعتماد در نداشتن اهداف نظامي از فعاليت‌هاي هسته‌يي است. ما معتقديم در راه مبارزه با تروريسم بايد بين مبارزه با تروريست‌ها و غلبه بر زمينه‌هايي كه تروريسم در آن پرورش مي‌يابد قايل به تفكيك شد. ولي در عين حال بايد همزمان اقدام كرد و خاستگاه آن را شناخت. همانند منازعه فلسطين و اسراييل كه بي‌عدالتي‌هاي ناشي از آن منشاء بسياري از ناهنجاري‌ها است. به گزارش ايسنا، سفير جمهوري اسلامي ايران در پاريس گفت: بگذاريد كه مشتركا با دوستان عرب خود به اين نتيجه برسيم كه رابطه ما رابطه گرگ و ميش نيست. ما هر دو سرنشينان كشتي خليج فارس هستيم و در ثبات و امنيت و رفاه، و آسايش كشتي سهيم هستيم و شوراي همكاري خليج فارس بدون دو بازيگر اصلي آن يعني عراق و ايران بي‌محتوا بوده و قابل استمرار نيست. شاهزاده سعود الفيصل چندي پيش در كنفرانسي در بحرين، و چه خوب، قريب با اين مضمون گفته بود كه همكاري بدون عراق و ايران و يمن براي شوراي همكاري خليج فارس كامل نيست. دست دوستي ايران براي برقراري نظمي جديد و امنيتي دوباره تعريف شده به سوي سرنشينان ديگر كشتي خليج فارس دراز خواهد بود. حدود 25 سال پيش ترس اغراق آميزي به كشورهاي سنتي حاشيه خليج فارس القاء كردند كه دو دشمن بزرگ در كمين آنانند؛ اول كمونيسم بين‌المللي و دوم بعث عراق و ايران بر اين اساس بگونه‌اي شتاب زده با ساز و كارهاي تصنعني و وارداتي شوراي همكاري را براه انداختند و باقيمانده دلارهاي نفتي كه براي شيوخ عرب از كمك‌هاي مالي به صدام حسين و يا جنگ كويت برايشان باقي مانده بود به صورت فروش تسليحات گران قيمت از چنگشان بدر بردند كه در روز واقعه ديده شد كه چگونه بي‌استفاده بودند و به صورت يك آلت معطله درآمدند. اين ثروت مرزي مهم اعضاي شوراي همكاري جرا بايد صرف تسليحاتي شود كه قادر به استفاده از آن نيستند. كجاي اين كار نامش همكاري است، از چه مي‌ترسند؟ اگر نگران تروريسم هستند كه بايد گفت «شكايت از كه كنم، خانگي است غمازم». صادق خرازي در خاتمه گفت: جمهوري اسلامي ايران مدتهاست سياست تشنج زدايي را پيش خود ساخته و دست دوستي خود را به طرف آنان دراز كرده است و كمونيست بين‌المللي نيز مدتها است كه از دروازه تاريخ گذشته است و مي‌رود كه به افسانه‌ها بپيوندد و لذا شوراي همكاري به آن صادراتي كه در ابتدا طراحي شده بود فلسفه وجودي خود را از دست داده است. به اميد آن روز كه اين معنا به خوبي درك شود كه زمان عرب و عجم گذشته است و بگذاريم كه همگان بفهمند كه ما ملت‌هاي دوسوي آب راهه خليج فارس ديرزماني است كه از سياست تفرقه بينداز و حكومت كن فاصله گرفته‌ايم. انتهاي پيام