/فنآوري هستهيي ايران، نماد ارادهي ملي چگينيزاده: مسالهي هستهيي ايران راهحل فني دارد، دوات بايد ابزار بوروكراتيك و بنيانهاي نظري آن را فراهم كند
عضو هيات عملي دانشگاه علامه طباطبايي تاكيد كرد: مساله هستهيي ايران راهحل فني دارد، اما آن را دولتي ميتواند اجرا كند كه ابزار بوروكراتيك و بنيانهاي نظري اين كار را بتواند فراهم كند.
به گزارش خبرنگار انرژي هستهيي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دكتر غلامعلي چگيني زاده، عضو هيات عملي دانشگاه علامه طباطبايي گفت: ادبيات هستهيي در گفتار سياسي رهبران بينالمللي در شروع اينگونه بوده است كه پيش از آنكه بر مدار محدودسازي قرار بگيرد، بر مدار توسعهي هستهيي قرار گرفت.
وي گفت: بحث هستهيي از اوايل دههي جاري تحت دو محور بمب و بازدارندگي، وارد ادبيات آكادميك مطرح شده است.
وي با بيان اينكه دو سوال اساسي در دل مسايل هستهيي بوده است كه ادبيات هستهيي را در سطح آكادميك عقيم نگه داشته است، گفت: متاسفانه بالانسي بين اشاعه و خلع سلاح وجود ندارد و اين مساله را در ادبيات حقوق بينالملل و آكادميك هيچكدام نتواستهاند پاسخ دهند.
چگينيزاده افزود: ما در يك محيط سيال نظري و حقوقي در بحث هستهيي به سر ميبريم و ديگر اينكه اصولا بين فعاليتها و پيشرفتهاي هستهيي و توسعه نيافتگي كشورها يك پيوند ارگانيك وجود دارد.
اين استاد دانشگاه گفت: خلاصه كردن دانش انرژي هستهيي در نيروگاه هستهيي امري است كه ميخواهد بحث هستهيي را به نيروگاه هستهيي تقليل دهد.
وي با اشاره به سابقهي مديريت هستهيي غرب گفت: استراتژي غرب در مديريت هستهيي عبارت است از استراتژي توقف محدود سازي و نابود سازي فعاليتهاي هستهيي، غرب سعي دارد اين استراتژي را در برابر همه كشورها داشته باشد.
وي گفت: استراتژي عملياتي غرب نه تنها به نابودسازي هستهيي كمك نكرده است، بلكه موجب روي آوردن كشورها به ساخت بمب هستهيي شده است.
چگينيزاده گفت: استراتژي كه غرب در بحث هستهيي دنبال ميكند، با آنچه به لحاظ آكادميك در اين خصوص وجود دارد، هيچ تطابقي ندارد. غرب وقتي نتوانست بين خلع سلاح هستهيي و توسعه تكنولوژي هستهيي ارتباطي برقرار كند، به سمت پاك كردن صورت مساله رفت. ما به ازاي اين استراتژي غرب بر امنيت بينالمللي و كشورها بيثباتي است.
وي ابراز عقيده كرد: ايران وارد فعاليتهايي شده است كه نيازمند تدابير نظري و مديريت خاصي بود كه در اين خصوص كمتر انديشه شد، لذا عمدتا در پيگيري اهداف خود در حوزه بينالمللي نه تنها چالش آفريني بينالمللي براي خود كرديم، بلكه براي كشورهايي كه ميتوانند و ميخواهند در اين مسير حركت كنند، با چالش مواجه شديم.
وي در بخش ديگري از سخنان خود با بيان اينكه بر اساس برآورد بازار نفت در سال 2030 دنيا با كمبود سوخت مواجه است، گفت: در بحث انرژي اين سوال مطرح است كه چرا آلمان، فرانسه و انگليس هيچكدام حاضر نميشوند از همديگر سوخت هستهيي بخرند؟ چرا حاضر نميشوند سازمان بينالمللي تشكيل شود تا سوخت هستهيي يك مركز داشته باشد و از آن سوخت خريداري شود.
وي افزود: در مديريت هستهيي نگاه به سوخت امري كليدي است،20 درصد سوخت فعلي آمريكا را سوخت هستهيي تشكيل ميدهد، لذا پرداختن به اين بخش از مديريت هستهيي امري ضروري و اساسي براي كشورهاست.
اين استاد دانشگاه گفت: موضع هستهيي غرب در قبال ايران دو بحث است، يكي اينكه ايران يك كشوري شيطاني است و نيز اينكه كشوري غير متعارف و غير معمول است. يعني دربارهي ايران بحث هستهيي را با چند موضوع گره زده است كه اين رويكرد را با هند و پاكستان مطرح نكردهاند و ديگر اينكه ايران را كشوري ميدانند در كانون تروريزم، لذا انديشه غرب از اين سه بنيان سياسي نشات ميگيرد، نه از موضوعات فني آكادميك در مساله هستهيي.
وي با اشاره به حداكثر و حداقلهاي مورد نظر غرب در مساله هستهيي ايران گفت: آنها بر اين نظرند كه اساسا كشوري با منابع غني نفت و گاز احتياجي به انرژي هستهيي ندارد.
وي ابراز عقيده كرد: مديريت غرب در قبال ايران نه تنها تامين نميشود، بلكه حوزههاي نوين و جديدي را پيدا ميكند و آن اين است كه ايران بايد هويت و سياست خارجي خود را تغيير دهد و اين نقطهاي است كه اهداف غرب تامين ميشود.
وي گفت: مساله هستهيي ايران راهحل فني دارد، اما آن را دولتي ميتواند اجرا كند كه ابزار بوروكراتيك و بنيانهاي نظري اين كار را بتواند فراهم كند. اگر كشور بدون اين بنيانها فعاليتهايش را ادامه دهد، به سمت ناچارسازي و وادادگي پيش ميرود كه معتقدم هر دو نابودي ملي است. انتخاب هر يك از اين دو مقوله بدون تدوين ساز و كاري اساسي بيفايده است.
چگيني زاده اظهار داشت: در وضعيت سيال بينالمللي به لحاظ نظري تدبير هستهيي ايران از يك پيچيدگي و حساسيت بالايي برخوردار است. معقتدم سازوكارهايي كه تا الان ايران در پيش گرفته است، تناسبي با اصل موضوع نداشته است. تمامي فعاليتهاي خود را در صحنهي ظرفيتسازيهاي بينالمللي محدود به جمعي كرديم كه بايد بينديشد يا نظارت و عمل كند.
وي گفت: معتقدم شوراي امنيت حتي براي غرب هم اهرم جدي باشد، زيرا تغييرات منطقهي خاورميانه امكان به كار بردن ابزارهاي تهديدآميز را عليه ايران محدود كرده است.
اين استاد دانشگاه گفت: اگر اين مساله تئوريزه شود و بين فعاليتهايمان و نساختن بمب يك نظريه پردازي علمي داشته باشيم، مشكل حل ميشود.
وي افزود: اگر ايران ارادهي اين كار را داشته باشد داشتن حرف اين اراده ما را به جايي نميرساند، اراده بايد با تدبير دو حوزهي نظري و پيچيدگي در حوزه عملياتي همراه باشد. ما نه تنها عمل مناقشه و بحث را به آژانس بينالمللي و در چارچوب NPT نبرديم، بلكه به سمت ايجاد عرفهاي جديد بينالمللي حركت كرديم كه بعدها راه را براي بسياري از كشورها دشوار ميكند.
انتهاي پيام
- در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
- -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
- - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای دین مبین اسلام باشد معذور است.
- - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر میشود.
نظرات