كارشناس دفتر آسيبديدگان اجتماعي سازمان بهزيستي از تدوين پيشنويس برنامه ملي پيشگيري و مديريت پديده كودك آزاري خبر داد.
ندا سادات ميرسرابي در گفتوگو با خبرنگار «اجتماعي» ايسنا، با اشاره به كارگاه مقدماتي تدوين پيشنويس برنامه ملي پيشگيري از كودك آزاري توسط وزارت بهداشت و يونيسف با حضور نهادهاي مرتبط با پديده كودك آزاري گفت: بر اساس پيشنويس اين طرح، وضعيت پديده كودك آزاري در دنيا و ايران اعلام شده، چنانچه در كشور انگلستان بين سالهاي 1983 تا 1987 موارد سوء رفتار و بيتوجهي به كودكان از يكهزار و 300 مورد به 22 هزار و 500 مورد افزايش يافته است و در كشور استراليا در سال 1998 از 4/4 ميليون كودك زير 17 سال 38 هزار كودك مورد سوء رفتار قرار گرفتهاند.
وي تصريح كرد: همچنين بررسيهاي سازمان جهاني بهداشت در سال 99 نشان داد كه 40 ميليون نفر از كودكان صفر تا 4 سال سراسر جهان در معرض سوء رفتار يا غفلت والدين و مراقبين خود قرار گرفتهاند و نيازمند دريافت خدمات بهداشتي و درماني هستند.
ميرسرابي همچنين با اشاره به نتايج بررسي شيوع برخي از موارد كودك آزاري در ايران (سال 82) گفت: نتايج بدست آمده از اين پژوهش نشان داد كه طبق گزارش والدين در طول 24 ساعت قبل از زمان بررسي 50 درصد كودكان يك تا 5 سال، 38 درصد كودكان 6 تا 11 سال و 23 درصد كودكان 12 تا 18 ساله مورد مطالعه مورد بداخمي، غضب و بياعتنايي مراقبين خود قرار گرفته بودند.
به گفته وي همچنين 31 درصد كودكان 1 تا 5 سال، 5/20 درصد كودكان 6 تا 11 سال و 7/8 درصد كودكان 12 تا 18 سال توسط مراقبين خود مورد تنبيه بدني در 24 ساعت قبل از بررسي قرار گرفته بودند كه بر اثر تنبيه بدني، آثار تنبيه بر روي بدن 2/2 درصد كودكان 1 تا 5 سال، 5/1 درصد كودكان 6 تا 11 سال و 1/1 درصد كودكان 12 تا 18 سال وجود داشته است.
اين كارشناس خاطرنشان كرد: بر اساس اين طرح انواع كودك آزاري مسايل غفلت و بيتوجهي، سوء استفاده عاطفي، سوء استفاده جنسي، تنبيه بدني ، بهرهكشي در زمينه كار، درگير كردن با مواد مخدر يا استفاده براي تكديگري و ساير موارد تعريف شده است.
وي با اشاره به اين كه هدف اصلي اين طرح پيشگيري و كاهش موارد بروز و شيوع كودك آزاري و رسيدگي به تبعات جسماني، روانشناختي و اجتماعي آن است، افزود: استراتژيهاي مدون براي رسيدن به اين اهداف در قالب استراتژيهاي درماني و بازتواني، آموزشي و حمايتيابي، قانوني و انتظامي و پژوهشي تهيه شده است.
ميرسرابي به ايسنا گفت: ايجاد و تقويت مراكز ارائه دهنده خدمات درماني و توانبخشي، فراهم كردن تسهيلات درماني و توانبخشي در دسترس براي كودكان و خانوادههاي آنها، طراحي نظام ثبت و مراقبت موارد كودك آزاري، جلب مشاركت بين بخشي اعم از كليه ارگانها و نهادهاي دولتي و غيردولتي مواجه و مرتبط با مسايل، تهيه دستورالعملهاي اجرايي در خصوص شناسايي، ارجاع، درمان و توابخشي كودكان آزارديده و خانوادههاي آنها در قالب برنامههاي كوتاه، ميان و بلند مدت از جمله راهبردهاي درماني و توانبخشي در جهت كاهش كودك آزاري است.
وي افزود: شناسايي و حمايت از خانوادههاي آسيبپذير به لحاظ وقوع كودك آزاري مانند خانوادههاي طلاق و يا تك والدي و تشخيص و درمان اختلالات جسمي و رواني خاص كودكان كه موجب ميشود آنها مستعد كودك آزاري شوند، مانند معلوليت ذهني، نقايص تكاملي و اختلال و پيشفعالي و كمتوجهي از ديگر موارد مورد تاكيد در اين طرح است.
كارشناس دفتر آسيبديدگان اجتماعي سازمان بهزيستي با اشاره به استراتژيهاي قانوني و انتظامي براساس پيشنويس طرح ملي پيشگيري از كودك آزاري به ايسنا گفت: تدوين قوانين ويژه جهت كودكان معارض با قانون و آسيبديده اجتماعي، ضرورت تشكيل پليس كودك به گونهاي كه علاوه بر ديدگاه انتظامي با كودكان و مسايل آنها آشنا باشند نيز جزء راهبردهاي قانوني و انتظامي به منظور پيشگيري از كودك آزاري لحاظ شده است.
وي خاطرنشان كرد: از آنجايي كه سن قانوني مسؤوليت كيفري (رشد جزايي) در قانون، شرع و كنوانسيونهاي حقوق كودك متناوت است در اين پيشنويس بر تعيين اين سن تاكيد شده، همچنين اصلاح قوانين كودكان پناهجو و بيهويت مد نظر قرار گرفته است.
ميرسرابي با بيان اين كه آموزش به مخاطبان كودك آزاري شامل كودكان، خانوادهها و نهادهاي مرتبط از ديگر استراتژيهاي اين طرح است، به ايسنا گفت: آموزش حقوق كودك و مهارتهاي زندگي به كودكان، آموزش مهارتهاي فرزند پروري و مفاهيم كودك آزاري به خانوادهها و آموزش به نهادهاي مرتبط مانند آموزش و پرورش، بهزيستي، مراكز نگهداري از كودكان بيسرپرست در بعد حمايتي، اقتصادي، اجتماعي و قانوني كودكان مورد توجه قرار گرفته است.
اين كارشناس دفتر آسيبديدگان اجتماعي سازمان بهزيستي در پايان خاطرنشان كرد: پيشنويس طرح ملي پيشگيري از كودك آزاري در مراحل اوليه بررسي قرار داشته و تا پيش از نهايي شدن قابل استناد نيست.
انتهاي پيام



نظرات