حمايت اروپا و آمريكا از ايده‌ي روسيه قطعا منافع آنها را در بر دارد و نكته قابل توجه آنكه با اين حمايت بازي برد - برد را كه بنا بود در بين دو طرف ايران و سه كشور اروپايي جريان يابد به اين گروه از كشورها اختصاص مي‌يابد؛ چرا كه در هر حال با رد يا قبول پيشنهاد روسيه از سوي ايران برد اتحاديه اروپا و تحقق خواست آمريكا را شاهد خواهيم بود.
آنچه در پي مي آيد حاصل گفت‌وگوهاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با فياض زاهد و امير محبيان است.

فياض زاهد:
نبايد اجازه داد اروپا و آمريكا، روسيه را با خود عليه ايران همراه كنند

فياض زاهد خطاب به مسولان كشور پيشنهاد كرد: ايران براي عبور از تله اروپا، آمريكا و روسيه مذاكرات فشرده بدون محدوده زماني و پيشروي و عقب‌نشيني‌هاي قدم به قدم را در روند مذاكرات آينده پيگيري كند.

فياض زاهد، روزنامه‌نگار و تحليل‌گر مسايل بين الملل در گفت‌وگو با خبرنگار انرژي هسته‌يي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با اشاره به محدوديت‌هاي داخلي و بين‌المللي آمريكا در ايجاد و رهبري چالش ديگر در جهان و منطقه‌ي خاورميانه اظهار داشت: آمريكا به دليل مشكلاتي كه در عراق و فضاي افكار عمومي در جامعه داخلي قادر نيست در حال حاضر پرونده‌ي هسته‌يي ايران را به شوراي امنيت ارجاع دهد.

وي اضافه كرد: حتي اگر اين اتفاق بيفتد و مساله‌ي ايران به شوراي امنيت ارجاع شود بعيد است آمريكا توانايي رهبري يك چالش بزرگ ديگر در منطقه خاورميانه داشته باشد.

وي همچنين گفت: مجموعه ظرفيت‌هايي كه براي توليد نفت در اوپك در پنج سال آينده ارزيابي مي‌شد، تقريبا غير قابل تحقق است؛ اولا در حوزه‌ي آسياي ميانه و قفقاز بر خلاف پيش‌بيني‌هاي اوليه كه از منطقه‌ي خزر به عنوان خليج فارس دوم نام مي‌بردند امروز مشخص شده است كه چنين تئوري غلط بوده است؛ دوم اينكه تصور مي‌شد دولت عربستان سعودي قادر خواهد بود در پنج سال آينده ظرفيت توليد نفت خود را يك سوم توليد فعلي افزايش دهد اما تحقيقات و مطالعات اخير نشان مي‌دهد كه چنين چيزي غيرقابل انجام است لذا قطعا جامعه جهاني با مشكل انرژي رو به رو خواهد بود.

اين در حالي است كه كشورهايي مثل چين، هند، ژاپن به شدت بر مصرف انرژي‌شان افزوده مي‌شود لذا بعيد است قيمت نفت در سال هاي آينده از آنچه امروز شاهد آن هستيم كاهش يابد.

زاهد با اشاره به مطالب فوق اظهار داشت: مجموعه اين مسايل دست بازيگران عرصه بين‌المللي را براي انجام هر گونه تغيير و چالش جديد شبيه آنچه كه در افغانستان و عراق صورت گرفته است را خواهد بست. بنابراين آمريكا در وضعيت فعلي به لحاظ داخلي و بين‌المللي امكان رهبري يك چالش بزرگ را ندارد.

اين روزنامه‌نگار با بيان اين كه آمريكا به دنبال اقناع جامعه جهاني در كنار اجماع آن است تصريح كرد: دادن زمان به ايران به آمريكا اين فرصت را مي‌دهد تا مشكلات‌اش را رفع كند و از سويي جامعه جهاني را در كنار بي‌تدبيري‌هاي كه گاهي از سوي مسوولان ايران مي‌بينيم عليه ما تحريك كرده و در كنار خود قرار دهد.

وي ادامه داد: تصور مي‌كنم دولت آمريكا و اروپا علاقه‌مند است كه هزينه‌هاي برخورد با ايران را در بين كشورها تقسيم كند؛ لذا آرام آرام اتحاديه اروپا را با خود همراه كرد و در رابطه با چين و روسيه و هند هم فقط روسيه است كه در مقابل آمريكا ايستاده است.

زاهد ابراز داشت: سياست روسيه در ايران دقيقا سياستي است كه روس‌هاي تزاري از قرن 19 در خصوص ايران اتخاذ كردند؛ يعني روس‌ها به ايراني‌ها اجازه نمي‌دهند و اساسا علاقمند نيستند كه به تكنولوژي كامل سوخت هسته‌يي دست پيدا كنند، چرا كه اگر ايران به قدرت هسته‌يي در منطقه تبديل شود به لحاظ استراتژيك بالانس و تعادل روسيه را در منطقه بر هم خواهد زد.

وي گفت: در عين حال روسيه علاقه‌مند نيست كه ايران آنقدر تقويت و يا تضعيف شود كه دولتي غير قابل كنترل شود و يا به دامن غرب بيفتد؛ بنابراين روسيه ما را در وضعيت احتضار نگه مي‌دارد.

اين روزنامه‌نگار معتقد است: روسيه منافق‌ترين دولت در سال‌هاي گذشته و در حال حاضر در تعامل و رابطه با ايران است. اين درحالي است كه اتحاديه اروپا بسيار صادق‌تر از روسيه در تعامل با ايران هستند.

وي افزود: بنابراين معتقدم به غلط و يا به هر دليلي از ابتدا تخم‌مرغ‌هايمان را به اشتباه در سبد روسيه گذاشتيم و مصداق بارز آن بازي است كه روسيه بر سر ساخت و تحويل سوخت نيروگاه اتمي بوشهر با ايران انجام مي‌دهد.

زاهد ادامه داد: اگر ايران پيشنهاد اروپا و آمريكا را بر سر ايده‌ي روسيه بپذيرد اين به اين معناست كه از شعارهاي اساسي خود يعني در اختيار داشتن چرخه كامل سوخت هسته‌يي عقب‌نشيني كرده است و در مقابل اگر اين پيشنهاد را رد كند به اين معنا است كه آمريكا توانسته روسيه را به لابي اجماع عليه مساله‌ي هسته‌يي ايران ملحق كند.

وي خاطرنشان كرد: در اين شرايط اتخاذ تصميم براي مسئولان ايران بسيار سخت خواهد بود.

زاهد خطاب به مسوولان كشور پيشنهاد كرد: ايران نبايد در مذاكرات عجله كند تا در پروسه مذاكرات بتوانيم به نتايج مورد نظر دست يافت. همچنين ايران بايد بخشي از مرحله و فرايند غني‌سازي را به روسيه دهد. به اين صورت جامعه جهاني مطمئن شود كه ايران قصد دستيابي به تسليحات هسته‌يي را ندارد و اينكه دانش غني‌سازي را در اختيار داشته باشيم.

وي با بيان اين كه رفتن به شوراي امنيت بايد خط قرمز ايران باشد گفت: ايران بايد در ادامه‌ي مسير از اقدامات شتاب زده پرهيز كند.

وي افزود: يو.سي.اف اصفهان بايد برگ برنده و يا اهرم فشار ايران در جريان مذاكرات باشد. بايد بتوانيم ميدان‌هاي جديدي را مطرح كنيم كه در چارچوب آن‌ها هر گونه امتيا‌ز‌دهي و امتيازگيري صورت گيرد.

وي تاكيد كرد: مسوولان كشور نبايد اجازه دهند كه اروپا و آمريكا با همراه كردن روسيه با خود به سمت اجماع براي ارجاع پرونده‌ي هسته‌يي ايران به شوراي امنيت روند.

اين روزنامه‌نگار با اشاره به اينكه حمايت آمريكا و اروپا از طرح روسيه براي حل مساله‌ي هسته‌يي ايران بهتر از توافق اروپا با ايران بر سر اين مساله است گفت: براي اروپا و آمريكا اين حمايت منافع‌شان را در بر دارد و به نوعي با اين حمايت بازي برد - برد را مي‌كنند چرا كه در هر حال رد يا قبول پيشنهاد روسيه برد اتحاديه اروپا را به همراه دارد.

محبيان:
اروپا و آمريكا مي‌خواهند از ايده‌ي روسيه به عنوان مكانيسم ماشه عليه ايران استفاده كنند.

سردبير روزنامه رسالت گفت: رد يا قبول ايده‌ي روسيه از سوي ايران اين امكان را به اروپا و آمريكا مي‌دهد تا از آن به عنوان مكانيسم ماشه عليه ايران استفاده كنند.

همچنين امير محبيان، عضو شوراي سردبيري روزنامه‌ي رسالت در گفت‌و‌گو با خبرنگار انرژي هسته‌يي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با بيان اينكه پيش بيني‌ها در مورد عدم ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت در نشست اخير شوراي حكام درست بوده است گفت: طرح واحدي در اينكه بتواند همه‌ي كشورهاي ذي نفع را راضي كند در اين نشست وجود نداشت و نقطه‌ي اختلاف در اين مساله بر روي روسيه بود؛ چرا كه روسيه بر اينكه ايران نيروگاه اتمي داشته باشد موافقت داشت؛ در عين حال كه بر روي مساله‌ي غني سازي ايران موافقت ندارد و يك نقطه‌ي اشتراك بين روسيه و اروپا و آمريكا وجود دارد.

وي گفت: پذيرش و يا عدم پذيرش طرح روسيه از سوي ايران مي تواند به يك مكانيسم ماشه تبديل شود و براساس آن اروپا و آمريكا بدون آنكه نياز به مصوبه ديگري داشته باشند، پرونده ايران را به شوراي امنيت ارجاع دهند.

اين روزنامه‌نگار ابراز داشت: آمريكا و اروپا انتظار دارند مذاكرات از اين پس، بر اساس بررسي ايده‌ي روسيه ادامه يابد.

محبيان گفت: به نظر مي‌آيد مطالبات و طرح پيشنهادي روسيه به عنوان كف خواست‌هاي اروپا و سقف خواست ايران است.

وي در خصوص بازخورد رد و يا عدم رد پيشنهاد روسيه از سوي ايران ابراز داشت: بايد منتظر ماند كه آيا در اين صورت طرح‌هاي آلترناتيو ديگري وجود دارد يا نه.

وي ادامه داد: آمريكايي‌ها فرض را بر اين گذاشته‌اند كه ايران اين طرح را نمي‌پذيرد؛ لذا اين فرصت را نوعي اتمام حجت براي روسيه در پيوستن اين كشور به آنها مي‌دانند.

اين روزنامه‌نگار در پاسخ به اين سوال كه به نظر مي‌آيد قبول يا رد طرح روسيه در هر حال نفع اروپا و آمريكا را دربرخواهد داشت گفت: هر مذاكره هدفي خاص را دنبال مي‌كند بايد ديد در روند مذاكرات جديد بين ايران و اروپا در چه مسيري و با چه هدفي انجام خواهد شد؛ در عين حال كه از فشارهاي تبليغاتي آمريكا پيش بيني مي‌كنم به دنبال پايين آوردن سطح توقعات ايران است.

محبيان با بيان اينكه آمريكا بر روي اجماع جهاني در اعمال فشار به ايران نيروهايش را منسجم كرده است گفت: معتقدم در اين شرايط توانايي ايران براي طرح بحث‌هاي آلترناتيو مي‌تواند منافع ايران را در آينده، تامين كند.

وي در پاسخ اين كه بحث فعاليت‌هاي UCF اصفهان از ادبيات ديپلماتيك بين ايران و اروپا خارج و حساسيت‌ها بر روي نطنز قرار گرفته است گفت: پس از ازسرگيري فعاليت‌هاي UCF اصفهان ايران تقريبا كف مطالبات خود را تغيير داد و بر روي نطنز قرار گرفت، اما اينكه اروپايي‌ها آمريكا و روسيه در برابر موضوع چه برخوردي انجام خواهند داد به ما نشان خواهد داد كه آيا رفتاري كه در راه‌اندازي UCF اصفهان صورت گرفت در مورد نطنز هم قابل اجرا است يا نه.

وي افزود: شرايط بين UCF اصفهان و نطنز متفاوت است، اما بايد ديد تحليلگران و مسوولان مربوطه در كشور چه رويكردي به اين مساله دارند.

انتهاي پيام