• دوشنبه / ۲۸ آذر ۱۳۸۴ / ۱۳:۲۶
  • دسته‌بندی: سیاسی2
  • کد خبر: 8409-15902.36031
  • خبرنگار : 71132

همايش آكادمي علوم انساني/2/ جلايي‌پور: جامعه‌شناسي «سرگرم كننده» نسبت به «راهگشا» دست بالاتري دارد!

«حميدرضا جلايي‌پور» گفت: مشكل رشته‌ي جامعه‌شناسي در ايران اين است كه جامعه‌شناسي سرگرم كننده نسبت به جامعه‌شناسي راهگشا دست بالاتري دارد. به گزارش خبرنگار سياسي ايسنا، وي در كه با عنوان جامعه‌شناسي راهگشا و جامعه‌شناسي سرگرم كننده در همايش آكادمي علوم انساني در دانشكده‌ي علوم اجتماعي دانشگاه تهران سخن مي‌گفت، اظهار داشت: خوشبختانه در ايران در نيم قرن گذشته به خاطر زحمات مستمر اساتيد پيشين ما و مسوولان و كاركنان دانشگاه‌هاي ما رشته‌هاي علوم اجتماعي به ويژه جامعه‌شناسي شكل گرفته و به يكي از نهادهاي علمي و تحقيقي كشور بدل شده است. اين مدرس دانشگاه هم‌چنين گفت: جامعه‌شناسان ايران از دستاوردهاي علمي جامعه‌شناسان مطرح دنيا بي‌خبر نيستند و آنها را به كار مي‌برند. وي هم‌چنين انواع جامعه‌شناسي را به دو گروه جامعه‌شناسي تحليلي – تجربي و جامعه‌شناسي انتقادي تقسيم كرد و گفت: در جامعه‌شناسي تحليلي – تجربي به دنبال علل موثر وقوع پديده است تا با شناخت اين علل ما را در كنترل يا تقويت پديده‌ي مورد بررسي توانا كند. اما در جامعه‌شناسي انتقادي ارزيابي پديده و آسيب‌هاي اجتماعي بر اساس ارزش‌هاي بنيادي انسان صورت مي‌گيرد و از وضع موجود انتقاد مي‌شود. داعيه‌ي اصلي محيط‌هاي دانشگاهي ما فعلا بر روي جامعه‌شناسي تحليلي – تجربي متمركز است و هنوز جامعه‌شناسي انتقادي در متن آموزش‌هاي دانشگاهي ما قرار نگرفته است. جلايي‌پور در ادامه با معرفي دو تيپ جامعه‌شناسي راهگشا و سرگرم كننده در جامعه‌شناسي تحليلي – تجربي اظهار داشت: مشكل رشته‌ي جامعه‌شناسي در ايران اين است كه جامعه‌شناسي سرگرم كننده نسبت به جامعه‌شناسي راهگشا دست بالاتري دارد. به طور مثال جامعه‌ي ايران معتادترين جامعه‌ي جهان است ولي هنوز در بررسي اين سرطان ويرانگر جامعه علل موثر آن روشن نشده است. به همين دليل هم‌اكنون نه دستگاه‌هاي حكومتي و نه نهادهاي مدني نتوانستند براي مهار اين عارضه‌ي ويرانگر علل موثر را هدف‌گيري كنند. يكي از علل آن اين است كه در ايران جامعه‌شناسي راهگشا دست بالا را ندارد و انبوه تحقيقات اجتماعي آرشيوي فضاي علت‌يابي واقعي را تيره كرده است. اين مدرس دانشگاه اظهار داشت: به دليل اينكه جامعه‌شناسي راهگشا به آموزش صريح و روشن استاد و نه آموزش ابهام‌افزاي استاد، عرصه‌ي عمومي امن، اطمينان خاطر مردم و كارفرماياني كه دوغ را از دوشاب تشخيص دهند نياز دارد جامعه‌شناسي راهگشا دست بالا را ندارد. در صورتي كه در ايران با انجام جامعه‌شناسي سرگرم كننده و آرشيوي محقق حق‌التحقيقش را مي‌گيرد مسوولان هم گزارش كار را در بالا بردن بودجه‌هاي تحقيقاتي ارايه مي‌دهند و به آن فخر مي‌كنند، دانشجو هم با ارايه‌ي پايان‌نامه‌ي مدرك تحصيلي‌اش را مي‌گيرد. لذا زمينه‌ي تشويقي مناسبي وجود ندارد كه محقق به سمت جامعه‌شناسي راهگشا كه با زحمت به دست مي‌آيد و زندگي محقق را ناامن مي‌كند كشيده شود. ادامه دارد ...
  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.