• چهارشنبه / ۳۰ آذر ۱۳۸۴ / ۱۳:۳۱
  • دسته‌بندی: ادبیات و کتاب
  • کد خبر: 8409-17375
  • منبع : نمایندگی خوزستان

حافظ موسوي: آتشي با نيما قابل مقايسه است ... با معرفي ”موج ناب“ قصد مكتب‌سازي نداشت

به زعم يك شاعر، منوچهر آتشي با همان مجموعه اول خود توانست جايگاه خوبي ميان بزرگان شعر معاصر بيابد و آن را تا آخر حفظ كرد. حافظ موسوي در گفت و گو با خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در خوزستان خاطرنشان كرد: شروع كار آتشي به زماني برمي‌گردد كه وي در جنوب بود و طبيعتا با قالب‌هاي كلاسيك و سنتي كه در دهه 30 در محافل رايج بود، شروع كرد. رفته‌رفته با شعر نيمايي آشنا شد و پيش رفت و انتشار اولين شعرهايش در قالب نيمايي در نشريات ادبي با اقبال روبه‌رو شد تا اين‌كه كتاب ” آهنگ ديگر “ را در اواخر دهه 30 درآورد. وي افزود: پس از آن مي‌بينيم كه آدم‌هايي مثل فروغ فرخ‌زاد با شيفته‌گي درباره او حرف مي‌زنند. از آن به بعد راه‌ آتشي در جامعه ادبي آن وقت‌ها هموار مي‌شود. او در جامعه‌اي كه شاعراني مثل شاملو، اخوان، فروغ، سپهري، كسرايي و ديگران در آن حضور داشتند، مي‌تواند جايگاه خوبي در كنار اين نام‌ها براي خود پيدا كند و به عنوان شاعري جدي و تاثير‌گذار مطرح شود. موسوي با بيان اين‌كه آن‌چه باعث برجستگي كار آتشي مي‌شود وجود دو عنصر اساسي در شعر او است در اين باره توضيح داد: اولين عنصر، كاري بود كه آتشي با فرهنگ جنوب و زندگي جنوب و تاريخ جنوب در شعر خودش كرد. آتشي اين درس را از نيما به درستي آموخته بود كه براي خلق اثر مدرن بايد به زمين، طبيعت و به مردم پيرامون خودش نگاه و آن‌ها را در شعر خودش منعكس كند. به همين دليل، شايد از اين منظر آتشي از معدود شاعراني است كه با نيما قابل مقايسه است. وي عنصر مؤثر دوم در برجسته‌گي شعر آتشي را روحيه حماسي ـ تغزلي شعر او دانست و گفت:‌ آتشي در اولين شعرهاي خود روحيه‌اي حماسي، سركش و شورش‌گر از خود نشان داد. بلافاصله پس از انتشار ” آهنگ ديگر “ خيلي‌ها سطرهايي از شعر آتشي را به ذهن سپردند و زمزمه مي‌كردند؛ " من باده مي‌نوشم به محراب معابد / من با خدايان مي‌ستيزم ". اين روحيه سركش و شورش‌گر در شعرهاي معروف آتشي جلوه‌هاي بارزتر و آشكارتري هم دارد؛ مثلا در شعر " ظهور" و يا " اسب سفيد وحشي". او يادآور شد: اين دو شعر خيلي زود از نظر شهرت و محبوبيت توانست با شعرهايي مثل " زمستان " اخوان و يا " پريا "ي شاملو برابري كند. جالب اين‌كه آتشي تا سال 65 فقط سه مجموعه شعر منتشر كرد؛ " آهنگ ديگر"، " آوازهاي خاك" و " ديدار در فلق" و تا سال 65 كه گزينه اشعارش منتشر شد هيچ كتاب ديگري از او درنيامد؛ يعني در واقع او با همين سه كتاب به اوج شهرت و محبوبيت رسيد. موسوي گفت: آتشي در سراسر عمر شاعرانه خود هم‌چنان روحيه سركش و ناآرام و نوجويي و نوگرايي را حفظ كرد و تا آخرين روزهاي زندگي‌اش گرم‌ترين رابطه‌ها را با نسل جوان داشت. هر جا رگه‌اي از روحيه‌ جوان و مقاومت در شعرها مي‌ديد توجه‌اش جلب مي‌شد و با همين روحيه بود كه آتشي در دهه 50 شاعران موج ناب را معرفي كرد. او ادامه داد: آتشي با معرفي موج ناب ـ همان‌طور كه خودش هم گفته ـ قصد مكتب‌سازي نداشت. او فقط با نفس نوگرايي و هنر ناب موافقت داشت و خودش هيچ‌گاه به تقليد از آن موج نپرداخت. در عين حال آتشي با اشراف عميق و گسترده‌اي كه بر ادبيات كلاسيك ايران داشت از جار و جنجال‌هاي تبليغاتي و ادا و اطوارهاي افراطي كه تحت عنوان آوانگارديسم صورت مي‌گرفت هميشه مخالف بود و اگرچه از دهه 60 خود از اولين شاعراني بود كه به تغيير فضاهاي شعري و زبان شعر گردن نهاد و به گسترش آن كمك كرد؛ هيچ‌گاه شيفته تندروي‌هاي بعضا رايج نشد. منظور من اين است كه آتشي در اين زمينه همواره متعادل بود. انتهاي پيام
  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.