دكتر «طبيبيان» گفت: عنصر اصلي ايجاد عدالت تثبيت آزادي‌هاي فردي است، عنصر بعدي حكمفرمايي در ايجاد يك زندگي خوب است. به گزارش خبرنگارسياسي ايسنا، اين استاد دانشگاه كه در همايش "ايران، عدالت و آزادي" با عنوان انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده‌ي مديريت و با همكاري دفتر تحكيم وحدت(طيف علامه) برگزار شده است، اظهار داشت: بحث عدالت همواره در ميان روشنفكران ما مطرح بوده است و در بسياري از حركت‌هاي بعد از پيروزي انقلاب به صورت پرچمي در اهتزاز بوده و بسياري از گروه‌ها به دنبال اين پرچم حركت كردند و خود را سازمان داده‌اند. وي ادامه داد: علي‌رغم طرح شعار عدالت از ابتداي انقلاب تاكنون از سوي مسوولان گام‌هاي قابل توجهي در مورد آن برداشته نشده است. گرفتاري بزرگي كه ما در طي اين سال‌ها داشتيم اين است كه مفهوم عدالت و منظور از آن را هرگز تعريف نكرديم و بر سر آن به توافقي نرسيديم. اتفاقات عجيب و غريبي كه در كشور‌ ما مي‌افتد به اين معني است كه عدالت براي تحكيم كردن قدرت دولتي و دخالت‌هاي دولت و اقداماتي كه نتيجه‌ي آنها بي‌عدالتي است به كار گرفته شده است. طبيبيان با بيان اينكه «سابقه‌ي عدالت در ايران طولاني است»، گفت: در ايران نابرابري‌هاي اجتماعي در گستره‌هايي از تاريخ وجود داشته است، اما در اين ميان بايد به تفاوت دو مفهوم عادل و خير توجه كرد. در مفهوم مدرن عدل يك ويژگي نظم اجتماعي است اما در گذشته ويژگي براي فرد حاكم بود. در عدل و كار خير گاه ديد كساني كه نگاه ديني دارند با هم اشتباه گرفته مي‌شود. گويي كسي كه خير است در جهت عدالت گام برمي‌دارد. در كشور ما اين مساله جا افتاده است، كسي كه كوپن بدهد، زمين بدهد، دستمزد‌ها را براي طبقات پايين جامعه بالا ببرد، سوبسيد بيشتر بدهد عادل است. مفهوم عدالت با اين ترتيب با كار‌هايي كه هدفش كمك به اقشار ضعيف است مخلوط شده است. اينها اهداف با كرامت و مقدسي هستند اما در انتهاي آن عدالت در نمي‌آيد. اگر ما به عنوان افراد خيري باشيم و از دسترنج خود ببخشيم مشكلي ايجاد نمي‌شود اما وقتي حكومت بخواهد اين كار را انجام دهد خطا و گرفتاري پيش مي‌آيد، اگر افرادي كه در حكومت هستند از جيب خود كمك كنند عالي است ولي وقتي از مال خود مردم مي‌خواهند بدهند مساله ايجاد مي‌كند. در اقتصاد چيزي به اسم ناهار مجاني وجود ندارد، در واقع ما در اينجا منابعي كه مي‌بايد سرمايه‌گذاري مي‌شد را از دست داديم. حق يك نسل را به نسل ديگر داده‌ايم، آيا اين عدالت است؟ اين استاد دانشگاه گفت: امروز عدالت به مفهوم انصاف مطرح مي‌شود، جامعه‌ي منصفانه جامعه‌اي برابر است و اصل برابري در فرصت‌ها در آن مهم است. اگر ما عدالت را در جامعه‌ي خودمان در قالب نظم اجتماعي تعريف كرديم كه جامعه‌اي به سامان ايجاد كند آن وقت مي‌توانيم خط مشي‌هايي در پيش بگيريم كه به عدالت بيانجامد، اما اگر بحث بر سر اين است كه اموال دولت را چگونه تقسيم كنيم صرفا وضعيت بدتر مي‌شود. انتهاي پيام