يوشكا فيشر: آمريكا بايد رهبري مذاكرات مستقيم با ايران را به دست بگيرد
وزير امور خارجهي پيشين آلمان گفت، تنها شانس باقي مانده براي حل ديپلماتيك موضوع هستهيي ايران پيشنهاد "چانهزني بزرگ" به ايران با همكاري اروپا، شوراي امنيت و درگيري مستقيم آمريكاست.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، يوشكا فيشر، وزير امور خارجهي پيشين آلمان در مقالهاي كه امروز (شنبه) در روزنامهي كره تايمز به چاپ رسيد، با متهم كردن ايران به تلاش براي به دست آوردن ظرفيت تسليحات هستهيي ادعا كرد، بحران ايران با سرعت در جهتي هشدار دهنده حركت ميكند، ديگر ترديد وجود ندارد كه تقاضاي ايران به دست آوردن ظرفيت تسليحات هستهيي است؛ اگرچه در بطن اين موضوع ميل رژيم ايران به تبديل شدن به يك هژموني اسلامي در منطقه و قدرتي در جهان وجود دارد.
فيشر ايران را به دنبال كردن تغييرات انقلابي در ساختار قدرت خاورميانه در راستاي اهدافش كرد و در اين راستا از كشمكش فلسطين و رژيم صهيونيستي، لبنان، سوريه و نفوذش در خاورميانه به ويژه عراق استفاده ميكند.
اين گزارش ادامه داد، دستيابي ايران به آنچه ادعا ميشود بمب هستهيي يا حتي قابليت توليد بمب است، توسط رژيم صهيونيستي به عنوان تهديدي اساسي عليه حياتش تلقي ميشود و به اجبار غرب و اروپا در حمايت از اين رژيم منجر ميشود.
علاوه بر اين، ايران هستهيي تهديدي عليه كشورهاي منطقه در نظر گرفته ميشود كه ميتواند به مسابقهي تسليحاتي منطقهيي تبديل شود و همچنين امنيت اساسي اروپا را زير سوال ميبرد.
فيشر كه از سال 1998 تا سال 2005 معاون صدر اعظم آلمان بوده، افزود: مذاكرات سه كشور اروپايي، انگليس، آلمان و فرانسه با هدف اقناع ايران به توقف تلاشهايش در راستاي چرخهي سوخت هستهيي به دو دليل شكست خورد: اول اين كه پيشنهاد اروپا دربارهي تجارت و تكنولوژي و از جمله استفادهي صلحآميز از تكنولوژي هستهيي ترس ايران از تغيير رژيم را بي معني كرد.
دوم اين كه جنگ عراق باعث شد ايران نتيجه بگيرد كه قدرتهاي بزرگ ضعيف شدهاند و بالا رفتن قيمت نفت، غرب را نسبت به مواجههاي جدي نگران كرده است.
در ادامهي اين گزارش آمده، تحليل رژيم ايران ممكن است ارزيابي غلط و خطرناكي را در برداشته باشد؛ زيرا ممكن است دير يا زود به مواجههاي داغ منجر شود كه ايران نميتواند به راحتي در آن پيروز شود.
مهمتر از همه، موضوعي كه در بطن اين كشمكش وجود دارد، اين است كه چه كسي بر خاورميانه مسلط ميشود ايران يا آمريكا؟
فيشر همچنين گزينهي اقدام نظامي عليه تجهيزات هستهيي ايران را غير كارآمد دانست و نوشت، تضميني نيست كه چنين اقدامي در خروج از بن بست هستهيي موفق خواهد شد و در اين صورت آنچه ادعا كرد تقاضاي ايران براي تسليحات هستهيي است شروع ميشود و حملهي نظامي به ايران آغاز افزايش تروريسم و نظاميگري در منطقه و احتمالا جهان را به دنبال خواهد داشت.
فيشر ادامه داد: پس چه بايد انجام شود؟ شانسي جدي براي راه حل ديپلماتيك باقي ميماند، اگر آمريكا در همكاري با اروپاييان و به ويژه حمايت شوراي امنيت و كشورهاي جنبش عدم تعهد، گروه 77 به ايران "چانهزني بزرگي" را پيشنهاد كنند: ايران و ديگر كشورها در برابر تعليق بلند مدت غنيسازي اورانيوم، به تكنولوژي و تحقيق در چهارچوب تعريف شدهي بينالمللي و تحت نظارت جامع آژانس بينالمللي انرژي اتمي دست خواهند يافت؛ عاديسازي كامل روابط اقتصادي و سياسي شامل تضمينهاي امنيتي بر اساس توافق طرح امنيت منطقهيي به دنبال اين پيشنهاد خواهد آمد.
فيشر در ادامهي مقالهاش نوشت، بهاي فراوان امتناع از چنين پيشنهادي بايد براي ايرانيان روشن شود: هيچ توافقي حاصل نميشود و غرب هر كاري را براي انزواي اقتصادي، فني و ديپلماتيك ايران انجام ميدهد.
ارايهي چنين پيشنهاد جايگزيني بايد همراه فهماندن اين موضوع به ايران باشد كه غرب ترسي از بالا رفتن قيمت نفت و گاز ندارد.
در ادامهي اين گزارش به نقل از اين مقام سابق آلماني آمده، درك عواقب وحشتناك مواجههي نظامي با ايران و همچنين عواقب دستيابي ايران به بمب اتمي بايد آمريكا را وادار كند كه سياست عدم مذاكرهي مستقيم و اميد به تغيير رژيم را كنار بگذارد.
دولت واشنگتن بايد رهبري ابتكار غرب در مذاكرات مستقيم با ايران را به دست بگيرد و اگر اين مذاكرات موفق شد بايد همچنين توافق با تضمين هاي مناسب را بپذيرد.
فيشر افزود، يك چانه زني بزرگ جامعهي جهاني را متحد خواهد كرد و جايگزيني قانع كننده را به ايران ارايه ميدهد. اگر ايران اين پيشنهاد را بپذيرد تعليق تحقيق هستهيي در نطنز در جريان مذاكرات، ميتواند محك پايبندياش باشد و اگر هم از پذيرش آن امتناع كند، خود را به صورت بينالمللي منزوي كرده و به معيارهاي ديگر مشروعيت ميبخشد؛ در اين صورت روسيه و چين نيز ديگر نميتوانند از همراهي با شوراي امنيت امتناع كنند.
در پايان اين مقاله آمده است، اما چنين ابتكاري در صورتي ميتواند موفق شود كه دولت واشنگتن در ميان كشورهاي غربي رهبري را بپذيرد و پاي ميز مذاكره با ايران بنشيند. در اين صورت جهان هنوز راه درازي در پيش دارد، همهي طرفين بايد آگاه باشند زمان براي راهحلي ديپلماتيك در حال پايان است.
انتهاي پيام
- در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
- -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
- - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای دین مبین اسلام باشد معذور است.
- - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر میشود.
نظرات