در گوشه‌اي از مجموعه‌ي ورزشي انقلاب، يكي از مجهزترين مجموعه‌هاي ورزشي كشور و در كنار زمين‌هاي گلف و تنيس كه بيشتر اقشار مرفه به گذراندن اوقات تفريحي و ورزشي خود مشغول هستند، پانزده خانواده از كارگران سازمان تربيت بدني روزهاي سختي را پشت سر مي‌گذارند، آنها كه پس از نزديك به 30 سال سكونت در داخل اين مجموعه، اكنون در انتظار اخراج از كاشانه‌هاي خود به سر مي‌برند، در ايام ماه مبارك رمضان روزه‌هايشان را در شرايطي افطار مي‌كنند كه به دستور شركت شركت توسعه و نگهداري اماكن ورزشي و مديريت باشگاه انقلاب آب، برق و گاز آنها قطع شده و از ابتدايي‌ترين حقوق شهروندي و انساني محروم شده‌اند. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با توجه به اجراي پروژه‌ي بزرگراه كردستان كه بخشي از آن از داخل مجموعه‌ي ورزشي انقلاب عبور مي‌كند، پانزده خانواده‌ي ساكن در اين مجموعه كه تمامي آنها از كارگران سازمان تربيت بدني هستند با دستور شركت توسعه و نگهداري اماكن ورزشي ملزم به ترك خانه‌هايشان به منظور تخريب اين منطقه شده‌اند، اما آنان كه ساليان سال بدون كوچك‌ترين مشكل و با تاييد مديران سابق اين مجموعه در آن سكونت داشته‌اند، اكنون قادر به پذيرش اين واقعيت تلخ نيستند. به ويژه آن كه مديران شركت توسعه كه در قبال تخريب بخشي از اين مجموعه ورزشي، زمين و ساختمان‌هايي را از شهرداري دريافت كرده‌اند هيچ سهمي از اين امكانات را براي خانواده‌ها قائل نيستند و اكنون آنها پس از سال‌ها خدمت در سازمان تربيت بدني، بدون سرپناه در خيابان‌هاي پايتخت رها مي‌شوند. مقاومت نااميدانه‌ي اين خانواده‌ها نيز پاسخ محكمي را در برداشته است، قطع آب، برق و گاز منازل آنها! نكته‌ي قابل توجه حضور جانبازان و بيماراني است كه باورشان نمي‌شود مديران هموطنشان اين گونه و در اين ايام با زيردستانشان چنين رفتاري را داشته باشند، فرزند جانباز شيميايي با چشماني اشك‌بار نگران آينده‌ي پدر است و رييس شركت توسعه و نگهداري اماكن ورزشي نيز اين اقدام را دفاع از عدالت مي‌داند. يكي از ساكنان اين خانه‌ها كه البته به زحمت مي‌توان نام محل سكونت آنها را خانه ناميد، در مورد شرايط جديد به ايسنا گفت: «بيش از 30 سال است كه در اين محل سكونت دارم، من در بخش ترابري مجموعه فعاليت داشتم و اكنون پس از گذشت اين مدت به ما اعلام كردند كه بايد اين خانه‌ها را تخليه كنيم، ساليان سال به عنوان نيروي سازمان تربيت بدني فعاليت كرده‌ام و اكنون از من مي‌خواهند كه با گرفتن چهار ميليون تومان آواره‌ي خيابان‌ها شوم.» همسر اين مرد نيز در شرايطي كه اتاقي تاريك و نمور را نشان مي‌دهد، ادامه داد:« از اوايل ماه رمضان آب، برق و گاز قطع است، نمي‌توانيم افطار كنيم، از نور استفاده كنيم. ما با رفتن از اين خانه‌ها مشكلي نداريم اما، اين يك واقعيت است كه با چهار ميليون تومان نيز نمي‌توانيم سرپناهي براي خود دست و پا كنيم. در هر صورت هيچ كدام از اين مسايل دليل آن نمي‌شود كه در ماه رمضان آب و برق را بر روي خانواده‌ها قطع كنند. آيا ما هموطن و شهروند اين آقايان نيستيم؟» شرايط در خانه‌هاي ديگر به مراتب مصيبت‌بارتر است، مرد صاحبخانه با عصا به استقبال همسايگان مي‌آيد، وي به دليل زخم‌هايي كه يادگار دوران دفاع مقدس است در معرض آسيب شديد نخاعي قرار گرفته و نبايد حركت كند، اما بي‌آبي و نبود نور در خانه‌ امان از وي گرفته و رزمنده‌ي قديمي براي دفاع از سرپناه خانواده‌اش در تكاپو است. وي در گفت‌وگو با ايسنا شرايط را چنين تشريح كرد:« شركت توسعه بدون اعلام هيچ گونه دليلي و علتي حكم اخراج ما از اين مجموعه را صادر كرده است و ما بايد با دريافت چهار و نيم ميليون تومان به خيابان‌ها برويم، تنها درآمد خانواده‌ي ما حقوق 160 هزار توماني سازمان تربيت بدني است و من نمي‌دانم كه چگونه بايد براي خانواده‌ام سرپناه تهيه كنم؟» وي افزود: «مدت بيست و يك روز است كه آب و برق اين خانه‌ها قطع شده و به ما اعلام كرده‌اند كه به زودي با بولدوزر براي تخريب خانه‌هايمان مي‌آيند و ما را از محل زندگي‌مان بيرون مي‌كنند.» شايد باور پذير نباشد كه اين زندگي زجرآور در يكي از لوكس‌ترين مجموعه‌هاي ورزشي كشور در جريان است، البته هادياني، رييس شركت توسعه و تجهيز اماكن ورزشي، اوضاع را عادي و قانوني دانسته و به خبرنگار ايسنا گفت: «اين خانواده‌ها از نيروهاي انساني هستند كه از دوران پيش از انقلاب در بخش‌هاي باغباني و تاسيساتي مجموعه در حال فعاليت هستند و با توجه به نوع كار آنها و نياز به حضور شبانه‌روزي برخي از اين نيروها، در مجموعه‌ي ورزشي انقلاب مستقر شده و بسياري از آنان نيز در سال‌هاي پس از انقلاب بازنشسته شده‌اند و مسوولين وقت نيز به آنها اين اجازه را داده‌اند. بي‌ترديد دولت كرامتش نسبت به اين افراد را نشان داده، اكنون اين كرامت پايان يافته است و ما از اين خانواده‌ها درخواست كرده‌ايم تا اين خانه‌ها را ترك كنند.» وي افزود: «در بعضي از اين خانه‌ها، فردي كه جزو پرسنل مجموعه بوده است، فوت كرده و اكنون ورثه‌ي وي در آن حضور دارند كه طبق قانون ما ملزم به خدمات دادن به آنان نيستيم.» هادياني ادامه داد: «با توجه به پروژه‌ي شهرداري و اجراي طرح بزرگراه كردستان، اين منطقه در طرح قرار گرفته و بايد تخريب شود، به همين دليل ساكنان اين خانه‌ها بايد آن را ترك كنند و من نيز از زمان حضورم در شركت توسعه موضوع را به اين خانواده‌ها اعلام كردم اما، آنان اين مساله را جدي نگرفتند.» هادياني در مورد قطع آب و برق منازل اين خانواده‌ها در ماه رمضان نيز به ايسنا گفت: «ما هيچ وظيفه‌اي در تامين آب و برق اين خانواده‌ها نداريم، ضمن آن كه بحث خروج اين خانواده‌ها از مجموعه مختص به چند روز نيست، بلكه ما پنج ماه است كه از آنان مي‌خواهيم تا اين خانه‌ها را ترك كنند، اما آنها زير بار نمي‌روند. به همين دليل از تاريخ دوازدهم مهر ماه دستور قطع آب و برق اين منازل كه جزيي از مجموعه‌ي ورزشي انقلاب است صادر شد، البته ما تقارن اين تاريخ با ايام ماه رمضان را به خاطر نداشتيم اما، در هر صورت نمي‌توانستيم آب و برق يك مجموعه‌ي دولتي را به رايگان در اختيار اين خانواده‌ها بگذاريم.» در همين حال خانواده‌هاي ساكن در اين مجموعه تصريح كردند كه از چندين سال پيش با اعلام مديريت مجموعه مبني بر استفاده نكردن از آب شهري، در حال استفاده از آب چاه هستند. ** آسمان همه جا، همين رنگ است تلاش اين پانزده خانواده به منظور تماسي با مسوولان و رسيدگي به اين موضوع نيز بي‌نتيجه مانده است. آنان در اين مدت دو بار به دفتر رييس سازمان تربيت بدني مراجعه كرده‌اند و مدعي شده‌اند كه مهندس علي آبادي حاضر به گفت‌وگو با آنان نشده است. اما، خدادادي، مدير كل حوزه‌ رياست سازمان تربيت بدني در ديدار با خانواده‌هاي نگران اعلام كرده است كه سازمان تربيت بدني نمي‌تواند هيچ اقدامي براي آنها انجام دهد و آنها بايد مشكلات‌شان را با مديريت مجموعه‌ي ورزشي انقلاب حل كنند. اما، تعدادي از مسوولان شهرداري تهران و مهندسان مجري پروژه‌ي بزرگراه، اطلاعاتي را به اين خانواده‌ها داده‌اند كه درد مصيبت آنها را افزايش داده است. خانواده‌هاي پرسنل سازمان تربيت بدني مي‌گويند:« با شهردار تهران ديدار كرديم و قاليباف اعلام كرد كه پيگير نامه‌هاي ماست، ضمن آن كه مهندسان شهرداري نيز در هنگام افتتاح پروژه‌ي بزرگراه به ما اعلام كردند كه شهرداري در قبال تخريب اين بخش از مجموعه‌ي ورزشي انقلاب، زمين و ساختمان‌هايي را در برخي از نقاط تهران از جمله در خيابان فرشته‌ي تهران و در منطقه‌ي زعفرانيه به شركت توسعه داده است. ضمن آن كه طبق اعلام آنها، شهرداري درصدد مذاكره و توافق با ساكنان خانه‌هاي مسكوني داخل مجموعه‌ي ورزشي انقلاب بوده است كه مسوولان شركت توسعه در قبال دريافت زمين از شهرداري اين مسووليت را بر عهده گرفته است.» اكنون اين خانواده‌ها معتقدند كه به جاي توافق، با زور و تحريم در حال اخراج شدن از مجموعه هستند. با اين حال رييس شركت توسعه و نگهداري اماكن ورزشي اين ادعا را رد كرد و به ايسنا گفت: «مسوولان شهرداري از همان ابتدا اعلام كردند كه اين مساله به آنها مربوط نمي‌شود و ما بايد با اين خانواده‌ها طرف شويم، در هر صورت با توجه به شرايط آنان هيات مديره‌ي شركت در نشستي تصميم گرفت تا 70 ميليون تومان به تمامي اين خانواده‌ها پرداخت كند كه اين كار وظيفه‌ي ما نبوده، بلكه از روي لطف ما به اين كاركنان بوده است. توانايي شركت در همين حد است و ما حتي يك ريال بيشتر نيز نمي‌توانيم پرداخت كنيم.» وي افزود: «ما هيچ ساختماني از شهرداري تحويل نگرفته‌ايم. تنها قرار است ورزشگاه شهيد كبكانيان در مقابل ورزشگاه شهيد شيرودي به منظور ايجاد محلي ورزشي به اين شركت داده شود.» هادياني در مورد ساختمان‌هاي منطقه‌ي زعفرانيه نيز گفت: «ساختمان فعلي شركت توسعه بسيار قديمي بوده و ما تا شهريور ماه در آن مستاجر بوديم، اكنون اين ساختمان جديد محل اداري و كار شركت است و ما نمي‌توانيم اين خانواده‌ها را با خود به اداره ببريم. البته تاكنون تنها يك زمين از سوي شهرداري به اين شركت داده شده است و اثري از ساختمان نيست.» با اين حال خانواده‌هاي كاركنان ساكن در مجموعه‌ي ورزشي انقلاب باور دارند كه اين زمين‌ها در برابر تخريب بخشي از مجموعه‌ي ورزشي انقلاب كه خانه‌هاي آنان در آن قرار دارد به شركت توسعه اهدا شده است و بايد بهاي آوارگي آنها پرداخت شود. با اين حال هادياني گفت: «آنها سال‌ها در اين مجموعه حضور داشته و از امكانات، آب و برق رايگان استفاده كرده‌اند، با اين حال ما حاضر به پرداخت هزينه‌اي (4 ميليون تومان) براي نقل مكان اين خانواده‌ها هستيم، تصور نمي‌كنم وظيفه‌ي ما بيش از اين باشد و در صورتي كه نهاد ديگري حاضر است اين كار را انجام داده و هزينه‌ي بيشتري به اين خانواده‌ها پرداخت كند ما از آن استقبال مي‌كنيم.» وي افزود: «سازمان تربيت بدني به غير از اين افراد، هزاران كارمند و كارگر بازنشسته‌ي ديگر دارد كه هيچ زماني از چنين امكاناتي برخوردار نبوده‌اند، آيا اين خانواده‌ها تافته‌ي جدا بافته هستند كه بخواهيم براي آنها خانه تهيه كنيم؟» **كسي مسوول جان اين جانباز نيست در يكي از خانه‌هاي اين مجموعه جانبازي شيميايي حضور دارد كه به دليل شدت يافتن بيماري حتي توانايي برخواستن از بستر را ندارد، داروهاي گران قيمت اين جانباز مستلزم نگهداري در يخچال است اما، قطعي برق چنين اجازه‌اي را به خانواده‌ي اين جانباز نمي‌دهد. نگهبانان مجموعه‌ي ورزشي انقلاب پس از اطلاع از حضور گروه خبري ايسنا، به دستور مديريت مجموعه اجازه‌ي گفت‌وگو و تهيه‌ي تصوير از اين جانباز را به خبرنگاران ايسنا ندادند اما، فرزند اين جانباز در گفت‌وگو با ايسنا اظهار كرد: «پدرم در شرايط بسيار بدي به سر مي‌برد و داروهاي گران قيمت وي به دليل قرار نگرفتن در يخچال در حال خراب شدن است، نمي‌دانم چگونه با اين وضعيت پدرم مي‌توانيم آواره‌ي خيابان‌ها شويم، ضمن آن كه قطع آب نيز مشكلات جدي را از نظر بهداشتي براي پدرم و تمامي خانواده‌ها ايجادكرده است.» البته اين مشكل در ساير خانه‌ها نيز نمود يافته، ساكنان منازل كه اكثرا كاركنان باز نشسته‌ي سازمان تربيت بدني هستند، گرفتار بيماري بوده و داروهاي گران قيمتي به منظور تداوم سلامتي‌شان تهيه كرده‌اند كه مستلزم نگهداري در يخچال بوده اما، قطعي برق تمامي آنها را با مشكل روبرو ساخته است. در حالي كه همسايگان جانباز شيميايي عنوان مي‌كنند كه وي تا كنون كوچك‌ترين امكاناتي را از نهاد و سازمان‌هاي مرتبط دريافت نكرده است و اعلام مي‌كند كه تنها به خاطر وطنش به جبهه رفته است، همسايه‌ي ديگري كه از آزادگان جنگ تحميلي است به ما نزديك شده و مي‌گويد:« در زمان جنگ، نيروهاي بعثي به دستور صدام نبرد را در ايام ماه رمضان قطع مي‌كردند اما، اكنون در كشور خودمان و در اين ماه آب و برق را بر روي ما بسته و قصد اخراج از كاشانه‌مان را دارند.» پيرمرد ديگري از كتك‌ها و چاقو‌هايي كه در راه حراست از اين مجموعه‌ي ملي و بيت‌المال خورده است تعريف كرده و مرد كهنسالي كه به گفته‌ي ساكنين قديمي‌ترين كارگر اين مجموعه‌ي ورزشي است به خبرنگار ايسنا مي‌گويد: «تمامي درخت‌هاي اين مجموعه را با دست خودم كاشته‌ام، من در منطقه‌ي اوين مستاجر بودم كه با دستور رييس وقت مجموعه‌ي ورزشي انقلاب به اين مجموعه نقل مكان كردم، تمامي ما عمر و زندگي خود را وقف اين مجموعه كرده‌ايم، اكنون جواني ما را بازگرداند تا اينجا را ترك كنيم.» هادياني تمام اين درخواست‌ها را چنين پاسخ مي‌دهد: «وظيفه‌ي شركت توسعه مشخص است و بي‌ترديد ما مسوول رسيدگي به امور جانبازان و ايثارگران نيستيم و آنها مي‌توانند در مورد مشكلات‌شان به بنياد جانبازان مراجعه كنند، ضمن آن كه من اطمينان دارم تمامي جانبازان و رزمندگان اين منازل، تسهيلات و امكانات بسياري را از اين بنياد دريافت كرده‌اند اما، آب و هوا و امكانات مناسب اين مجموعه‌ي ورزشي آنها را در ماندن مصر ساخته است.» وي در پاسخ به پيرمرد كهنسال كه جواني‌اش را طلب مي‌كند نيز گفت: «مگر سازمان تربيت بدني همين چند پرسنل را دارد، آيا ديگران در اين سازمان زحمت نكشيده و از عمر خود مايه نگذاشته‌اند، ما نمي‌توانيم ميان اين افراد و ساير پرسنل سازمان تبعيض قائل شويم، آنها نيز همين حقوق بازنشستگي را دريافت مي‌كنند و بحث سرپناهشان نيز با خودشان است. من نيز تا كنون 70 بيمارستان ساخته‌ام كه در يكي از آنها نيز حاضر نيستند من را بدون دريافت پول درمان كنند و اين واقعيت موجود است.» وي در مورد قطعي آب و برق اين منازل نيز تاكيد كرد: «پنج ماه است كه از اين خانواده‌ها درخواست مي‌كنيم تا اين منازل را ترك كنند و هر مساعدتي كه مي‌توانستيم را نيز براي آنها انجام داده‌ايم، اكنون نيز در صورتي كه آنها تعهد دهند حاضر به ترك اين مجموعه هستند، آب و برق منازل آنها را وصل مي‌كنيم.» هادياني تصريح كرد: «بحث ما، بحث بيت‌المال است، من نيز مانند مديران گذشته مي‌توانم از بودجه‌ي 200 ميلياردي كه در اختيار دارم براي اين خانواده‌ها، خانه تهيه كرده و خود را خوشنام كنم اما، آيا اين بيت‌المال حق ساير مردم نيست، وظيفه‌ي ما تهيه‌ي مسكن براي مردم نيست و ما در حال اجراي عدالت هستيم.» ** خانه‌اي روي آب خانواده‌هاي اخراجي به خبرنگار ايسنا مي‌گويند كه در مدت نزديك به سي سال گذشته هر بار به منظور تعيين وضعيت سرپناهشان به مديران مجموعه مراجعه كرده‌اند كه آنها با پاسخ اين كه در نهايت شما را بي‌سرپناه نخواهيم گذاشت، به منازل‌شان بازگشته‌اند، آنها همچنين تاكيد دارند كه با مبلغ فعلي قادر به تهيه‌ي مسكن براي خود نيستند. رييس شركت توسعه نيز مديران گذشته را به دليل همين اظهارات مقصر دانسته و مي‌گويد:« اكنون همان مديران بايد براي اين افراد سرپناه تهيه كنند، اگر اين خانواده ها كوچك‌ترين مدرك يا سندي را مبني بر تعهد سازمان تربيت بدني براي تهيه‌ي مسكن به اين افراد ارائه كنند، شخصا براي تمام آنها خانه تهيه مي‌كنم.» وي افزود: «با توجه به مبلغي كه در اختيار اين خانواده‌ها قرار مي‌گيرد آنها به راحتي مي‌توانند در مناطق شانزده يا هجده تهران خانه اجاره كنند و مشكلي از اين نظر نخواهند داشت، بلكه مشكل اينجا است كه آنها خواستار منازلي در منطقه‌ي يك تهران هستند.» با اين حال اميري، فرزند يكي از خانواده‌هاي ساكن در مجموعه كه پيگيري پرونده‌ي شكايت اين خانواده‌ها از شركت توسعه را بر عهده گرفته است، اظهار كرد: «چنين موضوعي صحت ندارد، براي ما زندگي كردن در مناطق جنوب شهر مشكل نيست اما، هزينه‌ي پرداختي امكان تهيه‌ و حتي اجاره‌ي مسكن را نمي‌دهد و ما از شركت توسعه و سازمان تربيت بدني مي‌خواهيم كه حداقل با پرداخت مبلغي منطقي اجازه‌ي خريد سرپناه را به اين خانواده‌ها بدهند.» با اين وجود هادياني تاكيد مي‌كند كه تصميمي در اين مورد نداشته و قادر به پرداخت مبلغي بيش از 70 ميليون تصويبي براي تمامي اين پانزده خانواده نيست. ادعاي ديگر اين خانواده‌ها ساختن اين منازل توسط خودشان است؛ هادياني گفت: «چنين موضوعي صحت ندارد و تمامي اين چهارده خانه در دوران پيش از انقلاب براي پرسنل داخل مجموعه ساخته شده و آنها از همان زمان در داخل اين خانه‌ها هستند.» در حالي كه اين خانواده‌ها اعلام مي‌كنند كه در دوران پيش از انقلاب تنها يك خانه در اين مجموعه وجود داشته است و ساير منازل توسط همين خانواده‌ها ساخته شده است. در همين حال پس از اعلام شكايت اين خانواده‌ها و تلاش‌هاي اميري به عنوان نماينده‌ي اين خانواده‌ها، دادسراي ملاصدرا تهران حكمي را به منظور وصل آب و برق اين منازل صادر كرده است و به همين دليل با حضور نماينده‌ي انتظامي شكايت اين خانواده‌ها مبني بر قطعي آب و برق و ممانعت از حق شهروندي مورد بررسي قرار گرفت و گزارش آن به دادسراي ملاصدرا ارسال شده است. همچنين اميري با رد ادعاهاي مدير شركت توسعه تاكيد كرد: «اين شركت مبلغ هشت ميليارد تومان از شهرداري دريافت كرده است و بي‌ترديد مي‌تواند از اين مبلغ گزاف بخش كوچكي را به تهيه‌ي سرپناه براي اين كارگران و زحمت‌كشان اختصاص دهد.» در هر صورت اكنون در حالي كه خانواده‌هاي آواره شده شرايط فعلي را بي‌عدالتي مي‌دانند مدير شركت توسعه با اشاره به اين كه طبق قانون و براي دفاع از بيت‌المال، وظيفه‌اش را انجام مي‌دهد آن را عدالت صريح مي‌نامد تا يك بار ديگر معناي دو پهلوي عدالت دستخوش آزمون شود. گزارش از خبرنگار ايسنا: ميلاد حجت‌الاسلامي انتهاي پيام