معاون حقوقي و بينالمللي وزارت امور خارجه گفت: زرادخانه و تاسيسات سلاحهاي هستهيي رژيم صهيونيستي تهديدي واقعي عليه تمامي كشورهاي منطقه و صلح و امنيت جهاني است.
به گزارش گروه دريافت خبر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، سيد محمدعلي حسيني عصر دوشنبه در سومين نشست كميته مقدماتي كنفرانس بازنگري 2010 معاهده منع اشاعه سلاحهاي هستهيي (ان. پي. تي) افزود: مخالفت رژيم صهيونيستي با تمامي درخواستهاي بينالمللي براي الحاق به اين معاهده نيز مانع اصلي تحقق منطقه عاري از سلاحهاي هستهيي در خاورميانه است.
متن كامل سخنراني حسيني به شرح زير است:
« بسمه تعالي
آقاي رييس:
اجازه دهيد در ابتدا انتخاب شما را به عنوان رييس سومين نشست كميته مقدماتي كنفرانس بازنگري معاهده منع اشاعه سلاحهاي هستهيي (NPT) در سال 2010 تبريك عرض كنم. اطمينان دارم كه با مهارتهاي ديپلماتيك شما، اين اجلاس به موفقيت نائل خواهد آمد. همچنين هيات نمايندگي جمهوري اسلامي ايران حمايت خود را از بيانيه ارايه شده از سوي سفير كوبا از جانب جنبش غيرمتعهدها اعلام ميكند.
آقاي رييس:
جهان امروز از چالشهاي مهمي از جمله بيعدالتي و رفتارها و سياستهاي توام با استانداردهاي دوگانه رنج ميبرد. متاسفانه، برخي كشورها كه خود را ضامن صلح و امنيت و حامي معاهدات بينالمللي ميدانند، با انجام اقدامات غيرقانوني از تعهدات خود سرباز ميزنند و همچنان نهادهاي بينالمللي كه هدف آنها خدمت به ملتها و كشورهاي جهان است را تضعيف مي كنند.
40 سال پيش جامعه بينالمللي به منظور استقرار صلح و امنيت در سراسر جهان اقدام به انعقاد معاهده NPT به عنوان سنگ بناي خلع سلاح هستهيي و رژيم منع اشاعه كرد. با وجود نارساييهاي اين معاهده به ويژه تبعيض ذاتي بين داراها و ندارها، اين انتظار وجود داشت تا با اجراي مفاد اين معاهده تحولات ژرفي در زمينه خلع سلاح هستهيي ايجاد شود و سعادت و آسايش بشريت ارتقا يابد.
براساس اين معاهده كشورهاي غيرهستهيي خود را متعهد كردند تا انتخاب سلاح هستهيي را كنار بگذارند و كشورهاي هستهيي نيز متعهد شدند تا زرادخانههاي خود را نابود كنند. به طور خلاصه اين اقدامات دو ركن معاهده NPT هستند و حق مسلم تمامي كشورهاي عضو براي توسعه تحقيقات، توليد و استفاده از انرژي هستهيي براي مقاصد صلح آميز و تقويت همكاريهاي هستهيي به عنوان ركن سوم مكمل دو ركن ديگر شد.
آقاي رييس؛
امروز پس از گذشت چهار دهه اين سوال مطرح است كه ما در چه وضعيتي قرار داريم. نگاهي به دهههاي گذشته و شرايط موجود تصويري كامل و قضاوت بهتري از دستاوردهاي جامعه بينالمللي از اجراي مفاد اين معاهده را در اختيار ما قرار خواهد داد. متاسفانه اين بازنگري نشان دهنده يك رفتار نامتوازن تبعيضآميز همراه با استانداردهاي دو گانه در اجراي مفاد اين معاهده است. پايبند نبودن كشورهاي هستهيي نسبت به تعهدات خود در زمينه خلع سلاح هستهيي تصريح شده در ماده 6 اين معاهده، همچنان صلح و امنيت بينالمللي را تهديد مي كند. جامعه بينالمللي نسبت به اقدامات و سياستهاي به ويژه آمريكا، انگليس و فرانسه درمورد تداوم وجود هزاران سلاح هستهيي در دست آنان، اشاعه افقي و عمودي سلاحهاي هستهيي، انتقال و شراكت هستهيي در قلمرو كشورهاي فاقد سلاحهاي هستهيي كاهش آستانه توسل به سلاحهاي هستهيي و خطر استفاده از اين نوع تسليحات غير انساني عليه كشورهاي غير هستهيي نگرانيهاي جدي دارد. اين واقعيات به طور جدي توازن ظريف بين حقوق و تعهدات كشورهاي دارنده و فاقد سلاحهاي هستهيي را زير سوال برده است. اين شرايط زماني خطرناكتر ميشود كه در مييابيم روند تهديد به كاربرد اين سلاحهاي مخوف به عنوان ابزاري براي اهداف سياسي همچنان به قوت خود باقي است.
در ميان كشورهاي غيرهستهيي عضو اين معاهده، اين سوال مشروع مطرح است كه با الحاق به اين معاهده چه امتيازاتي كسب كردهاند. كشورهاي غيرهستهيي تا چه زماني بايد در انتظار تحقق امحاء سلاحهاي هستهيي به عنوان هدف متعالي اين معاهده باقي بمانند. جامعه بينالمللي حق دارد تا نسبت به تكرار نشدن تراژدي انساني آن گونه كه در هيروشيما و ناكازاكي رخ داد، اطمينان يابد.
آقاي رييس؛
با وجود پايبند نبودن كشورهاي هستهيي نسبت به اجراي تعهداتشان طبق مفاد اين معاهده كشورهاي غيرهستهيي تنها با اهداف بشردوستانه و اميد به تحقق اهداف والاي اين معاهده در كنفرانس سال 1995 با تمديد نامحدود NPT موافقت كردند. با اين اقدام، جامعه بينالمللي يك بار ديگر به كشورهاي هستهيي فرصت داد تا حسن نيت خود را نشان دهند. هم چنين كنفرانس بازنگري اين معاهده در سال 2000 مبين اميدي بود تا اين معاهده از اين حالت بيثبات و نامتوازن رهايي يابد. ولي پس از آن چه اتفاقي افتاد؟
تحولات پس از سال 2000 نه تنها مايوس كننده بلكه يك پسرفت بزرگ در دستيابي به اهداف NPT بود. سياست برخي كشورهاي هستهيي نسبت به نفي و رد تعهد صريح براي امحاء سلاحهاي هستهيي، آينده اين معاهده و دورنماي صلح و امنيت در جهان را به خطر انداخت. متاسفانه پس از پيشرفت حاصله در كنفرانس بازنگري سال 2000 ابتدا آمريكا "تعهدات صريح كشورهاي هستهيي براي امحا كامل زرادخانههاي هستهيي منجر به خلع سلاح هستهيي" را رد كرد و متعاقبا يكي از مقامات ارشد اين كشور اعلام كرد كه "تعهدي بر اساس ماده 6 اين معاهده وجود ندارد." اين سياست موجب شد تا كنفرانس بازنگري NPT در سال 2005 به هيچ گونه نتيجه محتوايي دست نيابد.
آنچه ذكر شد يگانه دليل افزايش نگرانيهاي كشورهاي غيرهستهيي نيست. بسياري از موارد پايبند نبودن و نقض مفاد NPT، اصول و اهداف اين معاهده را با چالش جدي مواجه كرده است در اين راستا تنها برخي از موارد پايبند نبودن از سوي آمريكا، فرانسه و انگلستان را كه به طور مشروح در مقالات كاري جمهوري اسلامي ايران ارايه شده متذكر ميشوم تا بدين وسيله اين اجلاس بتواند با يافتن راهحلهاي قاطع اين نگرانيها را رفع و توصيههاي ملموسي را به كنفرانس بازنگري NPT در سال 2010 ارايه كند. برخي موارد پايبند نبودن به شرح ذيل است:
ـ مخالفت مستمر كشورهاي هستهيي با اجراي 13 گام عملي به عنوان بخشي از تعهدات صريح براي تحقق خلع سلاح هستهيي كه در سال 2000 با اجماع به تصويب رسيد:
تداوم ترتيبات مشاركت هستهيي با كشورهاي غيرهستهيي بر خلاف مواد 1 و 2 ان. پي. تي به ويژه از طريق استقرار سلاحهاي هستهيي در كشورهاي اروپايي عضو ناتو، همانطوري كه اخيرا وزير امور خارجه آلمان نيز به آن اعتراف كرد:
اشاعه عمودي سلاحهاي هستهيي از طريق توسعه انواع جديد سلاحهاي هستهيي و نوسازي زرادخانههاي هستهيي قديمي؛
ـ مخالفت با اعطاي تضمينهاي امنيتي منفي به كشورهاي غيرهستهيي مبني بر استفاده نكردن از سلاحهاي هستهيي عليه اين كشورها و حتي تهديد به استفاده از سلاحهاي هستهيي عليه آنها؛
ـ گسترش دكترينهاي نوين به منظور توجيه اتكا به سلاحهاي هستهيي به ويژه با تاكيد بر نقش محوري سلاحهاي هستهيي به عنوان ابزار موثر براي دستيابي به اهداف امنيتي و سياست خارجي، و هدف گيري كشورهاي غيرهستهيي عضو اين معاهده؛
اشاعه افقي سلاحهاي هستهيي از طريق ارايه تجهيزات يا مواد به كشورهاي غير عضو كه نقض بند 2 از ماده 3 معاهده بود و جهان شمولي NPT را نيز به خطر انداخته است.
در اين راستا همكاري مداوم آمريكا، انگليس و فرانسه با رژيم صهيونيستي نقض آشكار تعهدات اين معاهده و نتايج كنفرانسهاي بازنگري سالهاي 1995 و 2000 بوده و موجد نگراني واقعي براي جامعه بينالمللي به ويژه كشورهاي عضو اين معاهده در منطقه خاورميانه است. زرادخانه و تاسيسات سلاحهاي هستهيي رژيم صهيونيستي تهديدي واقعي عليه تمامي كشورهاي منطقه و صلح و امنيت جهاني است. مخالفت اين رژيم با تمامي درخواستهاي بينالمللي براي الحاق به اين معاهده نيز مانع اصلي تحقق منطقه عاري از سلاحهاي هستهيي در خاورميانه است.
شايان ذكر است كه حملات وحشيانه اخير رژيم صهيونيستي عليه همسايگان فلسطين اشغالي تحت بهانههاي واهي، كشتار غيرنظاميان از جمله زنان و كودكان در غزه توسط سلاحهاي مخرب و منع شده بينالمللي نظير سلاحهاي حاوي فسفر و اورانيوم ضعيف شده و مخالفت با هر گونه درخواستي توسط جامعه بينالمللي براي توقف كشتار مردم بيگناه همگي نشان ميدهد كه تهديد ناشي از سياستهاي اين رژيم نژادپرست و مهاجم چقدر جدي است. لازم به گفتن نيست كه سلاحهاي هستهيي در دست چنين رژيمي تا چه اندازه ميتواند به طور جدي صلح و امنيت را در سطوح منطقهيي و جهاني به خطر اندازد و به يك فاجعه منجر شود.
آقاي رييس:
در حالي كه پايبند نبودن كشورهاي هستهيي به خلع سلاح هستهيي، نااميدي كشورهاي غيرهستهيي را به همراه داشته است، كشورهاي در حال توسعه از ديگر رهيافتهاي تبعيضآميز توام با استانداردهاي دوگانه در اجراي ماده 4 اين معاهده با هدف محروم كردن آنان از حقوق مشروع و مسلم خود رنج ميبرند. برخي كشورها دائما مفاد ماده 4 ان. پي .تي را نقض ميكنند. در حالي كه اين ماده مبين همكاريهاي بينالمللي و انتقال فنآوريهاي صلحآميز هستهيي براي كشورهاي عضو NPT است. برخلاف اين تعهدات، معدودي از كشورهاي هستهيي محدوديتهاي يكجانبهاي را عليه كشورهاي عضو NPT به ويژه كشورهاي در حال توسعه وضع كردهاند.
نقض فاحش تعهدات مصرحه در ماده 4 اين معاهده توسط برخي از كشورها با هدف محروم كردن كشورهاي عضو از اجراي حقوق مسلم آنها، استفاده ابزاري از سازمانهاي بينالمللي و تحميل تحريمهاي غيرقانوني و يكجانبه، نگراني بزرگي براي كشورهاي در حال توسعه است كه منجر به تضعيف اعتبار و آينده معاهده نيز ميشود.
اين موضوع بايستي به طور جدي در كنفرانس بازنگري آتي مورد پيگيري قرار گيرد. اجراي ماده 4 اين پيمان و پايبندي به تعهدات از جمله تسهيل همكاريهاي بينالمللي در اين زمينه بايستي از سوي آژانس بينالمللي انرژي اتمي نيز مورد راستيآزمايي قرار گرفته و كشورهاي خاطي بايستي خسارات وارده به كشورهاي عضو را جبران كنند.
در اين راستا، تصميم بيسابقه گروه صادركنندگان هستهيي (NSG) به عنوان يك نهاد انحصاري و غيرشفاف كه به اصطلاح براي تقويت رژيم منع اشاعه ايجاد شده نيز به شدت اعتبار NPT را مخدوش كرده است. اين تصميم نقض فاحش بند 2 از ماده 3 اين معاهده است. اين تصميم كه به واسطه فشار سياسي آمريكا اتخاذ شده، نقض آشكار تعهدات كشورهاي هستهيي براساس تصميم متخذه تحت عنوان اصول و اهداف كنفرانس 1995 و سند نهايي كنفرانس بازنگري سال 2000 به منظور تقويت جهانشمولي NPT است و به طور جدي به اعتبار و تماميت معاهده آسيب زده است. چنين تصميمي خود گواه بر تداوم سياستهاي دوگانه و تبعيضآميز در اجراي مفاد معاهده بوده و متاسفانه حاوي اين پيام نادرست است كه آناني كه خارج از NPT هستند، امتيازات و حتي پاداش بيشتري كسب ميكنند.
آقاي رييس:
اجازه دهيد به موضوع مهمتر ديگري نيز بپردازم. امروزه، منع اشاعه نظير دو ركن ديگر NPT با چالشهاي جدي مواجه است كه عمدتا از پايبند نبودن برخي كشورهاي هستهيي نسبت به تعهداتشان بر اساس مواد 1 و 6 NPT ناشي ميشود. برخي كشورهاي هستهيي برخلاف تعهداتشان طبق ماده 6، با تداوم دكترين دفاعي و امنيتي و توسل به بازدارندگي هستهيي به جاي اتخاذ گامهاي عملي در جهت خلع سلاح هستهيي، مسابقه تسليحات هستهيي را دامن زدهاند. اين كشورها با حفظ و نوسازي زرادخانههاي هستهيي و اشاعه افقي از طريق انتقال فنآوريهاي هستهيي و مواد لازم براي ساخت اين نوع تسليحات به كشورهاي غيرعضو، به ظهور كشورهاي دارنده سلاح هستهيي ديگري كمك كردهاند كه نقض فاحش تعهداتشان بر اساس ماده 1 اين معاهده است.
كميته مقدماتي و كنفرانس بازنگري NPT نميتواند به سهولت، نقش تعهدات از سوي برخي كشورهاي هستهيي،تقويت نقش و جايگاه سلاحهاي هستهيي در دكترينهاي دفاعي و امنتي اين كشورها و اشاعه اين نوع تسليحات به ديگر كشورها را ناديده بگيرد. اجرا نشدن ماده 1 اين معاهده توسط اين كشورها و نبود هرگونه تضمين براي راستي آزمايي تعهدات كشورهاي خاطي، اصول و اهداف اين معاهده را با چالشهاي جدي مواجه كرده است. اين كشورها طبق مفاد NPT متعهدند سلاحهاي هستهيي را توسعته ندهند، آنها را به ديگر كشورها منتقل نكنند و در نهايت زرادخانههاي هستهيي خود را نابود كنند.
آقاي رييس:
در سالهاي اخير، تلاشهايي به عمل آمده تا در فرآيند بازنگري اصول NPT اين معاهده را به يك معاهده تك هدفي تبديل كند. در اين زمينه، متاسفانه تعهدات در عرصه خلع سلاح هستهيي كاملا ناديده گرفته شده و دسترسي به فنآوريها و مواد هستهيي براي مصارف صلحآميز نفي شده است. همزمان، تعهدات كشورهاي غيرهستهيي در زمينه منع اشاعه بيش از حد مورد تاكيد قرار گرفته است. يك رهيافت تجديدنظر طلبانه در تلاش است تا با اعمال محدوديتهاي شديد و عميقتر در دسترسي به فنآوريهاي هستهيي، آن را در انحصار كشورهاي هستهيي و معدود متحدان آنها قرار دهد. علاوه بر آن، اين كشورها كه خود سلاحهاي هستهيي را توسعه دادهاند، به بهانه اينكه انرژي هستهيي نبايستي به سلاح تبديل شود، محدوديتهايي را بر كشورهاي عضو NPT تحميل كرده اند.
همچنين، به نظر ميرسد كه توسعه مخفيانه سلاحهاي هستهيي توسط آناني كه خارج از NPT هستند را توجيهپذير مينمايند و بدتر اين كه چنين برنامههايي از طريق همكاري و انتقال فنآوري، مواد و تجهيزات هستهيي مورد پشتيباني قرار ميگيرد. جاي بسي نگراني است كه چنين رهيافتي نسبت به برنامههاي تسليحات هستهيي رژيم صهيونيستي، متحد نزديك برخي كشورهاي هستهيي در پش گرفته شده است، با چنين روندي،كاملا قابل پيشبيني است كه تسليحات هستهيي رژيم اسراييل كه نخستوزير پيشين اين رژيم به وجود آنها نيز ا عتراف كرد، به منصه ظهور رسيده، شناسايي و حتي با پاداش مواجه شود.
آقاي رييس:
كنفرانس بازنگري و كميته مقدماتي بايد به طور قاطع به موضوع اشاعه سلاحهاي هستهيي توسط كشورهاي هستهيي بپردازد تا نشان دهد كه چگونه رهيافت كنوني اين كشورها آينده جامعه بينالمللي را به خطر انداخته است. ضرورت اقتضا ميكند تمامي موارد اشاعه از سوي برخي كشورهاي هستهيي مشخص شده و مورد بررسي و كنكاش قرار گيرد. كشورهاي غيرهستهيي نميتوانند چشم خود را بر اين واقعيت ببندند كه متحدان و شريكان كشورهاي هستهيي سلاح هستهيي كسب ميكنند. معاهده NPT تنها زماني ميتواند به حيات خود ادامه دهد و به طور گسترده از سوي كشورهاي عضو مورد حمايت قرار گيرد كه كشورهاي هستهيي تعهدات خود را طبق مفاد اين معاهده اجرا كنند. بايد تاكيد شود كه امحاء كامل سلاحهاي هستهيي تنها ضامن عيني و قاطع در قبال كاربرد يا تهديد به كاربرد اين نوع تسليحات است. در اين راستا، اتخاذ اقدامات عملي به ويژه آغاز مذاكرات پبرامون كنوانسيون منع توليد، توسعه، كسب، انباشت، انتقال و استفاده از سلاحهاي هستهيي، يك بار و براي هميشه آن هم در يك چارچوب زمانبندي شده همانگونه كه در بيانيه غيرمتعهد بر آن تاكيد شد در تحقق اين هدف والا نقش اساسي دارد.
آقاي رييس:
مقامات آمريكايي اخيرا قول دادهاند تا رهيافت خود را نسبت به سلاحهاي هستهيي تغيير دهند و قصد دارند در جهت خلع سلاح هستهيي گام بردارند. با توجه به واقعيتهاي 40 سال گذشته، جامعه بينالمللي دريافته است كه چنين اظهاراتي هرگز به منصفه ظهور نرسيده و ضرورت اقتضا ميكند تا براساس يك رفتار راستيآزمايي و بازگشت ناپذير، اين وعدهها به عمل تبديل شوند. كنار گذاشتن سياست تهاجمي "بازنگري وضعيت هستهيي" و دكترين قديمي مبتني بر بازدارندگي هستهيي، در راس اقدامات آمريكا براي اصلاح موارد پايبند نبودن خود به اين معاهده است. همچنين، آنان بايستي مجددا بر تعهدات خود طبق مصوبات كنفرانسهاي بازنگري سالهاي 1995 و 2000 تاكيد كرده و به سرعت آن تعهدات را به شكل شفاف و بازگشتناپذير اجرا كنند. تداوم همكاريهاي هستهيي با رژيم صهيونيستي با مواضع اعلامي اخير آمريكا نسبت به NPT آشكارا در تناقض است. در اين راستا، آنان بايستي هرگونه همكاري هستهيي خود با رژيم صهيونيستي را متوقف و قطعنامه خاورميانه مصوب كنفرانس بازنگري و تمديد NPT در سال 1995 را اجرا كنند و از آن بخواهند تا در اسرع وقت به NPT بپيوندد و زرادخانه هستهيياش را نابود كند. آن گاه جامعه بينالمللي ميتواند در مورد حسن نيت، جديت و عزم آمريكا نسبت به جهان عاري از سلاحهاي هستهيي قضاوت كند.
آقاي رييس:
در پايان موارد ذكر شده در زمينه پايبند نبودن و نقض ماده NPT به وضوح نشان ميدهد پايبند نبودن برخي كشورهاي هستهيي نسبت به تعهداتشان، به ويژه مواد 1، 4، 6 NPT آينده آن را به مخاطره افكنده است. در حال حاضر، بررسي و تصويب گامهاي عملي به منظور جلوگيري از چنين نقضهايي با هدف حفظ و تقويت اعتبار و تماميت NPT وظيفه اصلي اين كميته و كنفرانس بازنگري سال آينده است.
آقاي رييس،
از آنجا كه جلسه امروز اشاراتي به فعاليتهاي صلحآميز هستهيي ايران به عمل آمد، در اين زمينه برخي نظرات را ابراز ميدارم. اينجانب از بيانيههاي ناپخته به ويژه بيانيه اتحاديه اروپا كه به طور گزينشي به يك كشور عضوي اشاره دارند كه برنامههاي هستهيي آن تحت پادمان آژانس قرار داشته و منحصرا براي مقاصد صلحآميز است، در حالي كه به طور كامل نگرانيهاي امنيتي جدي تحميلي از سوي طرفهاي غيرعضو دارنده سلاح هستهيي را ناديده ميگيرند، ابراز نگراني ميكنم. چنين رهيافتها و رفتارهايي كه اعضاي متعاهد را به چالش ميكشند، بدون ترديد فضاي همكاري را كه به طور قطع براي موفقيت كميته مقدماتي و كنفرانس بازنگري مورد نياز است، به مخاطره ميافكند، به همين ترتيب، اشاره به عمل آمده به يك كشور عضو و يك غيرعضو به طور همسطح توسط دبيركل سازمان ملل دلسرد كننده است.
در پايان مايلم تكرار كنم كه ملت ايران به عنوان يك ملت صلحدوست و صلحطلب، از هيچ تلاشي براي رسيدن به صلح و ثبات جهاني و جهاني عاري از سلاحهاي هستهيي دريغ نخواهد كرد.
متشكرم آقاي رييس.»
انتهاي پيام
نظرات