روش قيمت تصاعدي كه در علم اقتصاد قيمت تبعيضي هم خوانده مي‌شود، مناسب‌ترين گزينه براي افزايش قيمت بنزين است. علي ديني‌تركمان - كارشناس اقتصادي، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، با بيان مطلب بالا افزود: در اين روش، قيمت بنزين بر اساس مصرف خودروها افزايش مي‌يابد. به طور مثال در 60 ليتر اول، فرد براي هر ليتر 100 تومان، در 60 ليتر دوم 400 تومان و براي بالاتر از 120 ليتر قيمتي بالاي 600 تا 700 تومان مي‌پردازد. وي با بيان اين‌كه در اين روش آثار تورمي ناشي از افزايش قيمت بنزين كاهش مي‌يابد، يادآور شد: البته در روش تبعيضي نياز است كه كارت سوخت متناسب با آن نيز طراحي شود. او ادامه داد: روش مناسب ديگر اين‌ است كه سهميه بنزين را به 50 ليتر كاهش دهيم و هر ليتر را به قيمت 100 تومان عرضه كنيم. در اين شيوه، به دليل اين كه باقي بنزين مورد نياز با قيمت 400 تومان خريداري مي‌شود، به‌طور نامحسوس ميانگين قيمت بنزين 250 تا 300 تومان افزايش يافته است. اين كارشناس اقتصادي با بيان اين‌كه تورم حاصل از افزايش قيمت بنزين اجتناب‌ناپذير است، بيشترين تاثير آن را بر حمل‌و نقل خصوصي دانست و گفت: اين افزايش قيمت زنجيره‌اي است. افراد براي جبران هزينه‌هاي خود سعي مي‌كنند كه درآمد خود را افزايش دهند. در واقع درآمد حاصل شده، صورت هزينه‌اي براي ديگران است. وي خاطرنشان كرد: فقط در حالتي اين اثر بر حمل و نقل كمتر مي‌شود كه گسترش سيستم حمل‌ونقل عمومي متناسب با افزايش قيمت بنزين باشد، چرا كه در اين زمان تقاضا براي مترو و اتوبوس به دليل گران شدن بنزين بيشتر مي‌شود. او با اشاره به ايجاد خط اعتباري رانندگان بخش حمل‌ونقل عمومي، گفت: از مزاياي اين شيوه تنها تاكسي‌ها برخوردار مي‌شوند، در حالي كه حدود 30 تا 40 درصد جابه‌جايي مسافر از طريق مسافربرهاي شخصي انجام‌ مي‌شود. در اين خصوص بهتر است كه سازمان تاكسي‌راني براي كاهش تاثيرات ناشي از افزايش بنزين، مسافربرهاي شخصي را نيز تحت پوشش قرار دهد. ديني‌تركمان در مورد اين‌كه تاثير افزايش قيمت گازوييل بر تورم بيشتر است يا بنزين؟ تاكيد كرد: هردو مهم هستند، ولي بنزين به دليل اين كه براي مردم قابل لمس است، مهم‌تر است؛ چرا كه سهم بيشتري از درآمد افراد خرج كرايه رفت‌وآمد مي‌شود و در صورت افزايش قيمت بنزين، درآمد بيشتر فرد به هزينه حمل‌ونقل تبديل مي‌شود. انتهاي پيام