• سه‌شنبه / ۲ خرداد ۱۳۹۱ / ۱۳:۳۹
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 91030201374
  • خبرنگار : 90003

آیا جوانان احساس پیری می‌کنند؟

روزنامه زاینده‌رود نوشت: چندی پیش مسئله ای با عنوان «سونامی پیری در ایران» در برخی رسانه‌های داخلی و خارجی مطرح شده بود. این که جوانان ایرانی زودتر از آن چه سن آن هاست، احساس کسالت، ناراحتی، ناامیدی و در نهایت پیری می کنند. در این گزارش با برخی مشاوران و روان شناسان در این باره گفتگو کرده ایم.

روزنامه زاینده‌رود نوشت: چندی پیش مسئله ای با عنوان «سونامی پیری در ایران» در برخی رسانه‌های داخلی و خارجی مطرح شده بود. این که جوانان ایرانی زودتر از آن چه سن آن هاست، احساس کسالت، ناراحتی، ناامیدی و در نهایت پیری می کنند. در این گزارش با برخی مشاوران و روان شناسان در این باره گفتگو کرده ایم.

احساس پیری چیست؟

اصلی ترین پارامترهایی که می توان با آن «احساس پیری در جوانان» را بررسی کرد چه هستند؟ مرضیه رحمانیان، مشاور خانواده با کنار هم قرار دادن «افسردگی زودرس» و «احساس پیری» می گوید: چندین عامل در احساس پیری در جوانان دخیل است. اول رشد تکنولوژی و بالتبع کاهش تحرکات بدنی. دوم کاهش روابط اجتماعی. سوم کاهش صمیمیت سالم که زیر شاخه ی روابط اجتماعی است اما به دلیل اهمیتش به عنوان یک شاخص جدا در نظر گرفته می شود. در این باره باید جوان در هر حیطه از زندگی یک فرد صمیمی را انتخاب کند. یعنی با توجه به نقش های مختلفی که در زندگی دارد افراد صمیمی را انتخاب کند.

این مشاور خانواده با اشاره به تحقیقی که بین دانشجویان ایران و برخی کشورهای آسیای جنوب شرقی صورت گرفته است می گوید: طبق این پژوهش، جوانان ایرانی مرزبندی در بحث صمیمیت را یاد نگرفته اند. یعنی تمام نقش های خود را با یک فرد صمیمی در میان می گذارند. بلکه برای هر نقش اجتماعی خود، یک فرد خاص را در نظر بگیرند. رحمانیان همچنین چهارمین عامل احساس پیری در جوانان را کم رنگ شدن مذهب و خداگرایی در جوانان می داند.

آیا جوانان ایرانی حس پیری دارند؟

آیا ادعای اولیه ی این گزارش درست است؟ آیا واقعا جوانان در ایران احساس پیری می کنند؟ دکتر کج باف می گوید: مسئله ی تحقیق شده ای در این زمینه نداریم. و من هم در جوانان مشاهده نکردم.

سیدمهدی صدری، سرپرست سابق سازمان ملی جوانان در اصفهان نیز در پاسخ می گوید: این ادعا هیچ صحتی ندارد اما یک ملاحظه دارد و آن این که نوع توانمندی جوانان ما متناسب با شرایط سنی آن ها نیست. یعنی نوع تربیت خانواده ها و تربیت های اجتماعی به گونه ای است که جوانان به میزانی که لازم است توانمند نمی شوند و این باعث وابستگی بیش از حد معمول به دیگران می شود اما نمی شود بر این اساس آن ها را پیر محسوب کرد. این نگاه کاملا غیرمنطقی به نظر می آید.

صدری ادامه می دهد: ناامیدی و احساس پیری دو مقوله ی متفاوت هستند. اجمالا می توان گفت که ناامیدی در جوانان وجود دارد و شاید به نسبت سال های قبل افزایش داشته است. اما این مشکل فقط به عملکردها مربوط نمی شود. بخشی از آن مربوط به افزایش سن جوانی در کشور است. کشور ما در طول چند سال اخیر، در حال طی کردن اوج سنین جوانی خود است و تا آخر سال 91 به نقطه ی اوج خود می رسد و از سال 92 نمودار معکوس می شود و سن جوانی رو به کاهش می رود. پس یقینا در مورد مسائل مربوط به جوانان مانند اشتغال، تحصیل و تفریح، تقاضاها زیاد است اما عرضه ثابت مانده است. ما باید بتوانیم این عدم تعادل را مدیریت کنیم.

محمد صالح طیب نیا، مشاور و استاد دانشگاه نیز در پاسخ به این سوال می گوید: من در برخورد اول وجود احساس پیری در جوانان را قبول ندارم. ممکن است گفته شود با نشاط مورد نظر ما فاصله دارند اما باید شاخص ها مشخص باشد و این مسئله باید مستند به یک تحقیق علمی باشد. من واژه ی «احساس پیری» را به کار نمی برم چون واژه ی خوبی نیست و شاخصی هم برایش نداریم. اما این سوال قابل طرح است که آیا بین جوانان یاس و ناامیدی نسبت به آینده در جوانان هست؟ طیب نیا در همین باره با تقسیم بندی مسائل جوانان به دو بخش خُرد و کلان می گوید: فضای کشور در مجموع، فضای سردی نیست. به خصوص در سطح کلان کشور که افق های روشنی را می تواند برای جوانان زنده کند. مثلا در مسائل علمی، جنبش نرم افزاری و مانند این ها بین جوانان امیدهای زیادی وجود دارد به شرطی که این بحث ها را توجیه و اطلاع رسانی کنیم. اما در مسائل خرد مانند بحث ازدواج و مسکن، به خاطر بی نظمی هایی که در کشور وجود دارد، دغدغه های زیادی برای جوانان وجود دارد. وقتی یک جوان پنج سال است شغلی ندارد یا پس از ازدواج نتوانسته مسکنی تهیه کند باید قبول کرد که این ناامیدی به او رو می آورد.

تفاوت اقشار مختلف جوانان در امیدواری و شادابی

طیب نیا در مورد تفاوت فضای امیدواری در بین نخبگان و دانشجویان و جوانان غیر دانشجو با اشاره به تجربه های خود در برخورد با دانشجویان و غیر دانشجویان می گوید: در کسانی که با فضاهای کلان بیش تر ارتباط دارند، بیش تر امید به آینده وجود دارد و ناامیدی ناشی از ناآگاهی در بین اقشار غیردانشجو بیش تر به خاطر عدم اطلاع رسانی کافی است.

رحمانیان نیز در مقایسه ی احساس پیری در میان پسران و دختران می گوید: تا قبل از سن بلوغ این حس در بین هر دو جنس برابر است. اما بعد از دوران بلوغ با افزایش سن، این احساس در دختران بیش تر می شود.

چگونه ناامیدی و احساس پیری را کاهش دهیم؟

طیب نیا با اشاره به آیه ی «ان الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» (رعد- آیه 11) مهم ترین راه حل در مسئله ی ناامیدی را «آغاز تغییر از خود» و امیدواری و تشویق همه به ایجاد این روحیه در خود می داند. وی ادامه می دهد: در روان شناسی هم این مسئله تحت عنوان «مثبت اندیشی» مطرح می شود که باعث حل خیلی از معضلات می گردد. شاید یکی از دلایل توفیق کشورهای دیگر هم همین آغاز از خود باشد. مثلا در ژاپن، حکومت، مردم را تشویق می کند که هرکس در حوزه ی فعالیت خودش کار خود را خوب انجام دهد. اما فرهنگ ما این گونه نیست و سعی داریم به دیگران نگاه کنیم.

مرضیه رحمانیان نیز تاکید بر زمان حال و عدم نگرانی برای آینده را یکی از تکنیک های غلبه بر احساس پیری می داند. او همچنین داشتن برنامه ریزی برای لحظه لحظه ی زندگی را موجب ایجاد حس نشاط می داند.

به گزارش ايسنا، محمدباقر کج باف، روان شناس نیز معتقد است: پارامترهای احساس شادابی در جوانان از طرفی هدف دار بودن و جهت دار کردن زندگی با درک معنای زندگی و از سوی دیگر داشتن برنامه ریزی و گنجاندن تفریحات سالم در برنامه است.

انتهاي پيام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.