• یکشنبه / ۲۶ آذر ۱۳۹۱ / ۱۰:۵۶
  • دسته‌بندی: تجسمی و موسیقی
  • کد خبر: 91092614916
  • خبرنگار : 71270

گروهی که 12 ساعت بی‌وقفه نواخت

جمشید مرادیان از کنسرت موسیقی مدرن «12» گفت

جمشید مرادیان

گروه موسیقی «یارآوا» در تاریخ 2012/12/12با همراهی اکستری بزرگ سازهای خود را کوک کردند و برای 12 ساعت بی‌وقفه نواختند.

به گزارش خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این گروه به رهبری نوید ابیضی، مهدی جلالی و فرهاد شعبانی و براساس طرح و قطعه‌ای از مهدی جلالی کنسرت موسیقی مدرن «12» را به شکلی متفاوت برپا کردند و جمشید مرادیان هنرمند مجسمه‌ساز به همین بهانه در یادداشتی از این اجرا و ویژگی‌های آن می‌گوید.

مرادیان در آغاز این نوشته آورده است: « فصول بی بازگشت تاریخ و اسطوره «12.12.12 » یعنی یگانه روز تاریخ بشریت که دیگر هیچ گاه آفتابش سرنخواهد زد، بدست مهدی جلالی وگروهش «یار آوا» به جاودانگی موسیقی گره خورد و اگر ازدوران قهرمانی و جاودانگی و شوالیه‌گری عبور نکرده بودیم جا داشت این تلاش بر عرصه تاریخ بشری ثبت شود و حتی اگر در اینجا و اکنون نبودیم، ملت‌های دیگر بر این تلاش هوشمندانه ارجی درخور می‌نهادند.

مهدی جلالی تاریخ را به چنگ می‌گیرد و با فراهم کردن گروهی بزرگ از هنرمندان ،کاری یگانه می‌کند. کنسرتی بزرگ نوشته می‌شود؛ مدرن و معنا گریز. تفکر برانگیز و هیجان آور. گام انتخابی قابلیت انتقال همه جایی دارد.

کلاسیسیم زنده در زمان حال جامعه‌ای سنتی در چنگ توانای سولیست‌ها، عنان مدرنیسم رها در ارکستر را بدست می‌گیرد و هر آنچه گوناگونی و ضربان تند ارکستر می‌نوازد، در دستان سولیست‌های توانا به بندی ساختارگرا منتهی می‌گردد و در این تضاد کیبردها و پیانو، فوگهای باخ را به ذهن متبادر می‌کنند.غم به گل نشستگی آرزوهای انسان فرهیخته که در اوضاع کنونی می‌رود تا پایان خود را به پایان سال گره زند.

مرادیان در بخش دیگری از این یادداشت نوشته است:« نگاه کاریزمایی بر اعداد تداخل هشت‌ها و چهارها و دوازده‌ها، از اعداد آشنایی زدایی می‌کند و رمز گونگی ایجاد می‌شود و این ناآشنایی مکاشفه را در برابر مخاطب قرار می‌دهد. پروسه اجرا نیز بی‌همتاست؛ رودی جاری که 12 ساعت بر زندگی مخاطب شیرین و مواج و بی‌پایاین می‌گذرد و سازمانی پیچیده دارد.

گاه که به مداقه می‌نشینی برای کشف، کشفی که هرگز بدست نمی‌آید چون وجود ندارد. اما هست، چشم که باز می‌کنی همه چیز تغییر کرده است. آب دیگر آن آب نیست، بستر شسته شده و توی شنونده هم دیگر تو نیستی. حالا با تلاش باید ناضرب بدوی و آهنگ ناگهان متولد شده را با ضربان قلب خود همساز کنی.

نحوه بکارگیری ادوات و آلات و سازها هم هیچ شباهتی به ذهنیتت ندارند و شکل جدید با محتوای خود چنان تنیده شده که هاج و واج برجایت می‌گذارند.

می‌مسیس (محاکات) استادانه در جای جای کنسرت بسیاری سرشناسان موسیقی قدیم و جدید ایران و جهان را به تو می‌نمایانند و با یقین براینکه این اشاره هیچ ربطی به تقلید ندارند.»

این هنرمند مجمسه‌ساز نوشته خود را اینگونه پایان داده است:« میزانسن‌های در نظر گرفته شده اما داستانی جدا دارند. افرادی مدام در رفت و آمد و جابجای خود و وسائل اجرا هستند. گروهی ثابت اما متحرکند و گروهی دیگر متحرک و ثابت هستند.

خود رهبر ارکستر هم در حرکت و تغییراست.

از اولین قطعه که توسط مهدی جلالی اجرا می‌شود تا قطعات واپسین شب، جلالی هم دیگر خودش نیست یا حالا دیگر خودش است و تشخیص این هم به این سادگی بدست نمی‌آید.

بروز این موسیقی در سرزمین من نوید پیروزی بر دگم‌های این عرصه را همراه دارد، تلاشی متفاوت با جانی تازه که از جان‌های جوان سیراب می‌شود، افکاری نو و رهایی طلب در حصارهای هزاران ساله...»

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۱-۰۹-۲۷ ۰۰:۵۰

درود بر استاد. باعث افتخاره که ایشون توی این اجرا حضور داشتند.