• چهارشنبه / ۱۴ آبان ۱۳۹۳ / ۱۲:۲۱
  • دسته‌بندی: فرهنگ عمومی
  • کد خبر: 93081406611
  • خبرنگار : 71503

حلواپزون در خیابان و زیر باران تاسوعا

حلواپزون

چهارراه گلوبندک تهران هرساله در روز تاسوعا، اجتماع حلواپزانی می‏‌شود که شاید اولین تجربه آشپزی‌شان باشد، اما نذر کرده‏‌اند و چون حاجت‏‌شان برآورده می‏‌شود، بساط پیک‌نیکی، قابلمه، روغن و آرد را کنار خیابان پهن و شروع می‌کنند به حلواپزی.

چهارراه گلوبندک تهران هرساله در روز تاسوعا، اجتماع حلواپزانی می‏‌شود که شاید اولین تجربه آشپزی‌شان باشد، اما نذر کرده‏‌اند و چون حاجت‏‌شان برآورده می‏‌شود، بساط پیک‌نیکی، قابلمه، روغن و آرد را کنار خیابان پهن و شروع می‌کنند به حلواپزی.

خبرنگار فرهنگ ایسنا در روز تاسوعای حسینی سری به این مراسم پرطرفدار می‏‌زند. با وجود آن‌که آسمان بی‌امان می‎بارد، اما گروه‌هایی از مردم که معتقدند حاجت‎شان برآورده شده، برای ادای نذرشان گوشه‌ی خیابان نشسته‌‏اند و دورشان هم جمعیتی حلقه زده تا حلوا را هم بزنند.

یکی از کسانی که در حال پختن حلواست، می‏‌گوید، چند سال است که در این مراسم شرکت می‌کند و هرسال نذر نیت سال گذشته‌اش را ادا می‌کند.

یکی دیگر از حلواپزها که اتفاقا رییس شعبه بانک است، اظهار می‌کند مشکلات مادی بسیاری داشته و از اولین سالی که با این آیین آشنا شده هر ساله برای ادای آن می‌آید. او معتقد است همه چیزش را از امام حسین(ع) دارد.

هر ساعتی که می‏‌گذرد به جمعیت این مراسم اضافه می‏‌شود، مراسمی که خود مردم مدیریتش می‌‏کنند.

مراسم حلواپزون/عکس:کبریا حسین‌زاده

حلواپزون چگونه شکل گرفت؟

چند متر بالاتر از حسینیه کربلایی‏‌ها، در کوچه امیر چترچی خانه‏‌ای هست که بنا به روایاتی، پدر خانواده منبرنشین و روضه‌خوان بوده است. بنا به گفته برخی از قدیمی‏‌های محل، حدود 25 سال پیش در چنین روزی در این خانه حلوا می‏‌پختند، بعد از آن‌که پدر و مادر خانواده فوت می‏‌کنند، فرزندان برای سروسامان دادن به وضعیت خانه برخی از اسباب‏‌های کهنه را دور می‏‌ریزند که منبر هم جزو این وسایل بوده؛ اما هر بار که آن‌را از خانه خارج می‏‌کردند، دوباره به نحوی به داخل خانه برمی‏‌گشته است؛ بعد از آن، فرزندان، خانه و منبر را وقف می‏‌کنند.

بعد از این هم مراسم حلواپزی چندین‌بار در داخل خانه برگزار شد، اما به دلیل آتش‌سوزی، پخت حلوا به داخل کوچه و بعد از آن خیابان و چهارراه گلوبندک کشیده می‌شود و از 25 سال قبل تا به امروز این رسم ادامه دارد.

عابرانی هم که برای مراسم عزاداری به حسینیه کربلایی‌ها می‌آیند تا عطر حلوای داغ را استشمام کنند، دور حلواپزان حلقه می‌زنند. رسم بر این است که نیت کنند و هفت قابلمه حلوا را هم بزنند و از هفت حلوا بخورند تا سال آینده که حاجت روا شد، خودشان به جمع حلواپزان خیابان بپیوندند.

مقابل خانه حلواپزان در کوچه چترچی، پارچه‌ سبزی کشیده‌‏اند و کیسه‌‏ای از پول آویزان کرده‎اند تا اگر مردم نذورات مادی دارند، داخل کیسه بیاندازند و در خانه را به صدا در بیاورند تا حاجت‏‌شان را بگیرند، صدای محکم کوبیدن در همه‌ کوچه را برداشته است، برخلاف آن‌ها کمی دورتر عده‌ای در حال خواندن دعا و قرآن در کوچه هستند.

در گوشه‌ای از کوچه دختر جوانی هم کیسه‎ای از سکه در دستش است و آن را به زنان تعارف می‎کند و درباره‌ی نذرش توضیح می‌دهد: هرکس یک سکه بر می‌دارد و نیت می‌کند و از امروز تا سال آینده یک سکه کنار می‎گذارد و تا سال آینده که حاجت‎روا شد، سکه‎ها را بین دیگران تقسیم می‎کند.

زنان حلواپز بسیاری تا غروب بساط‌شان را پهن و جمع می‌کنند تا براساس باورها و اعتقادات شخصی‌شان به این آیین نوپا قدمت بدهند.

حلواپزون/عکس:کبریا حسین‌زاده

خانه‌ای که حلواپزی از آن شروع شد

بیرون خانه‌/عکس: کبریا حسین‌زاده

حلواپزون/عکس:کبریا حسین‌زاده

حلواپزون/عکس:کبریا حسین‌زاده

دختری که سکه نذر کرده‌

خانه‌ای که حلواپزی از آن شروع شد

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.