• یکشنبه / ۲۵ آبان ۱۳۹۳ / ۱۸:۳۴
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 93082513128
  • منبع : فضای مجازی

پوزش برای 18 روز تاخیر کافیست؟

پرواز

یک ساعت قبل از پرواز و پس از چند ساعت بازدید نمایشگاه مطبوعات به فرودگاه مهرآباد آمدم؛ زمان تشریفات پرواز و انتظار برای سوار شدن به هواپیما!

یک ساعت قبل از پرواز و پس از چند ساعت بازدید نمایشگاه مطبوعات به فرودگاه مهرآباد آمدم؛ زمان تشریفات پرواز و انتظار برای سوار شدن به هواپیما!

به گزارش ایسنا، سیدجلال فیاضی در بخش وبلاگ خبرآنلاین در ادامه می‌نویسد: به اجتماع پرشور اهالی مطبوعات و تلاش بی‌وقفه خبرنگاران برای جذب بازدید کنندگان به غرفه ها و گفتگو با آنها و شعار زیبای نمایشگاه فکر می‌کردم؛ «آزادی مسئولانه»!

در این اندیشه بودم تا در مورد نمایشگاه و آزادی مسئولانه بنویسم که صدای یکی از مسافران توجه همه منتظران را به خود جلب کرد؛ یک شهروند کرمانی با چند دقیقه تاخیر به پروازی رسیده بود که هنوز 20 دقیقه برای پرواز فرصت داشت اما انتقال مسافران تعطیل شده بود واصرار او هم ناکام ماند. اگر چه دلم برای این مسافر جا مانده سوخت اما شک نیست که نظم بیش از حد هواپیمایی ماهان می‌توانست تحسین برانگیز باشد. اما ناگهان ‌نکته‌ای نظرم را جلب کرد؛ پرواز کرمان ساعت 23 و چهل دقیقه بود و پرواز من به مشهد ساعت 23 و سی دقیقه . من هنوز در سالن انتظار بودم و مسافر کرمانی با وجود 20 دقیقه به زمان پرواز به جرم چند دقیقه تاخیر از سفر بازماند! حال باید منتظر تاخیر پرواز خودم می‌بودم. در 6ماه گذشته معمولا هر زمان مسافر پروازهای ماهان بوده‌ام یک تاخیر یکی دو ساعته را تجربه کرده‌ام ولی باز هم تنبیه نشده‌ام و مسافر همین پروازم!

سرانجام هواپیما آماده پرواز شد و مهماندار طبق روال همیشگی از اینکه پرواز با تاخیر انجام می‌شود پوزش خواست؛ ساعت 40 دقیقه بامداد است و 70 دقیقه تاخیر داریم که با احتساب 360 مسافر هواپیما، مجموعا معادل 18 روز عمر یک انسان، وقت ما تلف شده است. از خودم پرسیدم آیا بهای 18 روز عمر انسان فقط یک «پوزش» است! و اندیشیدم که روزانه چند ماه از عمر هموطنانم در تاخیر پروازها تلف می‌شود؟ فراتر از آن، روزانه چند سال عمر مردم در ترافیک کلان شهرها از بین می‌رود؟! ویا چند قرن از عمر مسئولان در همایش‌ها، کنفرانس‌ها و مراسمی- که چندان ثمری هم برای کشور ندارد-تلف می شود؟!

به‌راستی، چگونه‌است که عمر انسان‌ها در برنامه‌ریزی‌های کشور اینقدر بی‌ارزش شده است؟ تلف شدن عمر انسان‌هایی که می‌توانند منشا ثمرات و برکات بسیار ارزشمندی برای کشور باشند، چه سرمایه‌ی گرانبهایی، از کشور هدر می‌دهد؟ این تاخیرها و تلف شدن‌ وقت‌ها چه آثار روانی بر روی مردم دارد و رفتارهای اجتماعی را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

ازنوشتن درباره «آزادی مسئولانه» منصرف شدم!

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.