نمی‌دانم آن دسته از میانسالانی که عکس‌های تمام قد جان وین و گری کوپر و هامفری بوگارت را با پونز به دیوار اتاق‌شان می‌زدند باور می‌کنند که چند سالی است برای کشاندن مردم به سینما در روزهای سه‌شنبه، بلیت‌ها را نیم بها می‌فروشند؟

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه فارس، دوست دارم بدانم آنانی که سال‌های بعد از انقلاب، بلیت فیلم افعی را با زحمت از بازار آزاد خریدند و از دیدن فیلم هم لذت بردند، حالا چقدر توی ذوق‌شان خورده وقتی می‌بینند بالای گیشه تمام سینماها تابلویی نصب شده که از نیم‌بها بودن بلیت تمام فیلم‌ها در روزهای سه‌شنبه هر هفته خبر می‌دهد!

اما یک احساس درونی می‌گوید؛ حال سینما اصلا خوب نیست. سالن‌های سینما رو به انهدام است و محتوای فیلم‌ها آن‌قدر کشش ندارند تا خانواده‌های ایرانی مثل گذشته‌ای نه چندان دور، زیر تابلوی نقاشی شده سینما صف بکشند و هنگام خروج، برای دیدن فیلم دیگری برنامه‌ریزی کنند.

بحران ریزش مخاطب سینما در ایران را با طرح این سئوال که «آیا نیم بها کردن بلیت در روزهای سه شنبه برای جذب مخاطب کارساز است؟» مورد بررسی قرار داده و ابتدا این پرسش را با رئیس اداره سینمایی و امور سمعی و بصری فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس در میان گذاشته‌ایم.

بهروز مرامی این ایده را مفید ندانست و به ایسنا گفت: تعداد تماشاچیان فیلم در روزهای سه شنبه تقریبا دو برابر روزهای دیگر است، ولی این موضوع را باید در نظر داشت که آنان مخاطبان سینما نیستند، چراکه علاقمند حقیقی در هر روزی و با هر هزینه‌ای برای تماشای فیلم به سینما مراجعه می‌کند.

وی با یادآوری طرح «آشتی با سینما» در سال گذشته، ادامه داد: در آن طرح که سینماها به صورت رایگان میزبان مردم بودند برخوردهای بسیاری ایجاد شد و جمعیت قابل توجهی به سینماها هجوم بردند.

مرامی که اعتقاد دارد این قبیل مراسم آشتی کنان، شأن سینما را زیر سئوال می‌برد، اضافه کرد: اگر این بهانه مردم که به دلیل گران بودن بلیت، به سینما نمی‌روند را قبول کنیم، دولت باید با در نظر گرفتن تمهیداتی، سینمادار و تولید کننده فیلم را تامین کند تا با کاهش قیمت بلیت متضرر نشوند.

وی با اشاره به این‌که کیفیت فیلم مهم‌ترین عامل در جذب مخاطب است، افزود: اگر فیلم خوب در ایران تولید و اکران شود، مردم قهر و دلزدگی را فراموش و با این تفریح جذاب و سالم اوقات فراغت خود را سپری می‌کنند.

مرامی با تاکید بر این‌که ایران از جریان روز سینمای جهان عقب مانده است، گفت: سالانه حدود 500 فیلم در سینماهای فرانسه نمایش داده می‌شود که شاید کمتر از 200 فیلم از این آمار محصول همان کشور باشد، اما در ایران فیلم‌های خارجی نمایش داده نمی‌شوند.

وی اضافه کرد: اکران فیلم‌های خارجی به رونق سینما در ایران کمک خواهد کرد و شاید باز هم اهل سینما برای دیدن فیلم‌های مهم سینمای جهان، مانند گذشته به سینماها بیایند.

مرامی وضعیت سالن‌های نمایش فیلم در شیراز را تاسف بار دانست و گفت: با این اوضاع فروش فیلم‌ها، سرمایه‌گذاران بخش خصوصی رغبتی برای احداث و تجهیز سالن سینما ندارند.

سرپرست حوزه هنری فارس هم گرفتاری‌های سینما را گسترده‌تر از این حرف‌ها دانست و در این خصوص گفت: مشکلات سینمای امروز ایران در خصوص جذب مخاطب با نیم بها کردن بلیت در روزهای سه‌شنبه برطرف نمی‌شود و باید تصمیم‌های اصولی‌تری در سطح کلان گرفته شود.

مهدی نجابت تاکید کرد: مشتری فیلم برای تصویر و صدای مطلوب هر قیمتی را پرداخت می‌کند و اگر سالن‌های نمایش موردپسند آنان باشند، حتی بدترین فیلم ها نیز پر فروش می‌شود!

وی از احداث یک پردیس سینمایی در شیراز خبر داد و اضافه کرد: تلاش داریم با همکاری شهرداری شیراز، استانداری و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس یک پردیس سینمایی با هزینه 12 میلیارد تومان احداث کنیم که در مرحله اول، این طرح به تصویب شورای اسلامی شهر رسیده است.

البته نجابت هم در توضیح این طرح که پیشنیه آن حداقل به پنج‌سال قبل بازمی‌گردد، گفت: با وجود توافق‌های ضمنی، احداث اولین پردیس سینمایی فارس در مراحل اداری گیر کرده است!

نجابت با بیان این‌که نیمی از مبلغ پیش‌بینی شده برای تاسیس این مجموعه توسط منابع استانی تامین خواهد شد، کمبود سالن پخش فیلم را در شیراز یادآور و متذکر شد: روزگاری شیراز بعد از تهران پُر سینماترین شهر کشور بود اما در حال حاضر بیشتر آن سینماها تعطیل شده‌اند و پس از انقلاب نیز هیچ‌گونه اقدامی در خصوص احداث سینما صورت نگرفته است.

وی افزود: معدل سنی سینماهای شیراز 50 سال است که هیچ‌کدام استاندارد نیستند و نیاز به بازسازی و مرمت دارند.

نجابت، سینماداری را حرفه‌ای هزینه‌بر دانست و گفت: سال گذشته 130 میلیون تومان در سینماهای شیراز هزینه شد، در صورتی که این سینماها فقط 70 میلیون تومان درآمد داشتند.

یک پژوهشگر و منتقد سینما نیز وضعیت سینماهای شیراز را نگران کننده دانست و گفت: هیچ مسئولی به این موضوع توجه نکرد که سقف سینمای ممتاز پرسیا به عنوان تنها سینمای خصوصی شیراز فرو ریخته و این بیانگر بی‌اهمیت بودن سینما در سراسر ایران است.

امیر عفاف با تاکید بر این‌که نیم بها کردن بلیت سینما در روزهای سه شنبه تصمیمی سطحی و ناکارآمد است، ادامه داد: در روز روشن مبلغی از درآمد سینمادار و صاحب فیلم را با ارائه کارت‌های تخفیف به نفع فرهنگ‌سازی عمومی مصادره می‌کنند تا مخاطب سینما قهرش را کنار بگذارد!

این محقق و پژوهشگر عرصه سینما با گلایه از آن دسته مسئولان فرهنگی که با افتخار و صراحت اعلام می‌کنند اهل سینما نیستند، به ایسنا گفت: امور سینمایی باید به دست اهل سینما سپرده شود تا با برنامه‌ریزی‌های لازم آسیب‌ها شناسایی و شرایط مساعد فراهم آید.

عفاف ضعف در محتوای فیلم‌ها را یکی از دلایل کاهش آمار مخاطبان سینما دانست و افزود: برخی از فیلمسازان امروز سینمای ما، با بازسازی فیلم‌هایی که در قدیم با عنوان فیلم‌فارسی شناخته می‌شدند و کپی برداری دقیق از فیلم‌های مصری و عربی، مخاطبان را به بیماری رکود سلیقه مبتلا کرده‌اند.

مسئول روابط عمومی سینما پرسیا شیراز، با انتقاد از عرضه سریع فیلم‌ها در شبکه خانگی، گفت: این سیاست که برای حذف قاچاقچیان فیلم‌های پرده‌ای اعمال شد، این امتیاز را برای خانواده‌ها به وجود آورد که با صرف مدت کوتاهی از زمان اکران فیلم، به صورت دسته جمعی و با پرداخت مبلغ کمتری از یک بلیت سینما، به تماشای فیلم بپردازند.

این کارشناس سینمایی یقین دارد که روی پرده نرفتن فیلم‌های فرنگی لطمه‌ای قابل توجه به وضعیت اکران می‌زند و باید با مرور فرهنگ سینماروی در ایران به تجارب پیشینیان این عرصه اعتماد کرد.

عفاف با انتقاد از خانگی شدن هنر و صنعت سینما، اضافه کرد: نوجوانان ما تجربه‌ای از حیرت کردن مقابل ابهت فیلم‌ها ندارند و خود را محدود کرده‌اند به نمایشگری که کمترین شباهتی با شکوه و عظمت سینما ندارد، اما اسمش را «سینمای خانگی» گذاشته‌اند.

این روزنامه‌نگار و منتقد سینمایی خاطرنشان کرد: دیگر از سالن‌های شلوغ و قهرمانان شجاع و دختران عاشق‌پیشه خبری نیست و برای پیدا کردن صندلی در تاریکی سالن، پای کسی را لگد نمی‌کنیم!

انتهای پیام