• یکشنبه / ۱۷ آبان ۱۳۹۴ / ۰۲:۵۱
  • دسته‌بندی: تجسمی و موسیقی
  • کد خبر: 94081709576
  • خبرنگار : 71039

خیز جدید آذربایجان برای تصاحب شاهنامه!

خیز جدید آذربایجان برای تصاحب شاهنامه!

جمهوری آذربایجان پس از اقدام به ثبت «تار» و «چوگان» به‌نام این کشور در فهرست جهانی یونسکو، این‌بار برای ثبت هویت «نگارگری ایرانی» و چه‌بسا شاهنامه و دیوان حافظ زمینه‌سازی می‌کند!

جمهوری آذربایجان پس از اقدام به ثبت «تار» و «چوگان» به‌نام این کشور در فهرست جهانی یونسکو، این‌بار برای ثبت هویت «نگارگری ایرانی» و چه‌بسا شاهنامه و دیوان حافظ زمینه‌سازی می‌کند!

در تلاش اخیر دولت جمهوری آذربایجان، پس از آن‌که با کندن کاشی‌های مزین به شعرهای نظامی، سعی شد هویت فارسی‌زبان بودن او کتمان شود، تعلق خمسه‌ی نظامی، دیوان حافظ و شاهنامه‌ی فردوسی به میراث فرهنگی و هنری این کشور، امری بدیهی القا شده است.

به گزارش خبرنگار ایسنا، پاویون جمهوری آذربایجان در اکسپو 2015 میلان، جزو پاویون‌های به‌نسبت شکیل و پرمخاطب بود. در این پاویون، برخلاف روال معمول اکسپوها، بروشورها و هدایای تبلیغاتی هم برای مخاطبان در نظر گرفته شده بود که مواردی ازجمله عرضه‌ی فرش تبریز به‌عنوان یکی از صنایع دستی این کشور، در آن‌ها قابل تامل بود.

در این میان، کتاب نفیسی هم منتشر شده بود با نام «مینیاتور» که با همان عنوان جلد و متن ابتدایی آن، مشخص می‌کرد به معرفی هنر مینیاتور آذربایجانی می‌پردازد.

پاویون آذربایجان

این کتاب با کاغذ گلاسه و چاپ رنگی، در 250 صفحه با جلد سخت و در قطع خشتی بزرگ منتشر شده است. هر روز، نسخه‌هایی از این کتاب، به مخاطبان و میهمانان پاویون آذربایجان اهدا می‌شد. همچنین نسخه‌هایی از آن برای تورق و ملاحظه‌ی بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده بود.

در این کتاب که خبرنگار ایسنا به نسخه‌ای از آن دست یافته است، با امتناع از ذکر نام «ایران»، شهرهای اردبیل، تبریز، ارومیه و مراغه (در استان‌های اردبیل و آذربایجان شرقی و غربی ایران) تا ایروان (پایتخت جمهوری ارمنستان) و باکو (پایتخت جمهوری آذربایجان)، قلمرو هنر این کشور توصیف شده است.

نکته‌ی عجیب‌تر این‌که در صفحه‌های متعدد این کتاب، تصویرهایی از کتاب‌های قدیمی خطی و نگارگری ایرانی به‌عنوان نمونه‌هایی از مینیاتور آذربایجان ارایه شده است. در بالای تصویرها نیز نام آثار، ادیبان و داستان‌های مختلفی چون شاهنامه فردوسی، دیوان حافظ، خمسه‌ی نظامی، گرشاسب‌نامه، کلیله و دمنه، همای همایون، خاورنامه، جامع‌التواریخ، هفت اورنگ، فال‌نامه و... با تلفظ فارسی اما به خط لاتین آمده است. محل خلق یا نگهداری بسیاری از آثار نیز شهرهایی چون تبریز ذکر شده است.

همچنین شعرهای متصل به تصویرهای نگارگری‌شده همگی به زبان فارسی بوده، اما قطعا این نکته برای مخاطب غربی قابل درک و تمییز نیست. با این حال، استفاده از عکس‌های سایز کوچک که در مراحل چاپ، به‌شکل کم‌کیفیتی نمود یافته‌اند، خود اصلی‌ترین گواه بر دسترسی نداشتن دولت آذریابجان به مخازن و منابع اصلی این هنر قدیمی و صرفا اتکا به تصویرهای اینترنتی است.

با فرض پذیرش فرامرزی بودن هنرهای تمدن منطقه‌ای، این نوع ارایه‌ی هنر نگارگری با حذف دایره‌ی تعلقی و نیز تحریف پیشینه‌ی آن، اقدامی فاقد سوء نیت نمی‌تواند تلقی شود؛ خصوصا که بر پیشانی کتاب نیز آمده است، این کتاب، توسط بنیاد "حیدر علی‌اف" انتشار یافته است.

این اتفاق در کنار معرفی «خط نستعلیق» در پاویون امارات متحده‌ی عربی و «فرش تبریز» در پاویون‌های کشورهای آذربایجان و ترکمنستان،

سکوت مسوولان ایرانی را - با توجه به حضور جدی جمهوری اسلامی ایران در اکسپو 2015 میلان - قابل تامل می‌سازد.

پاویون ترکمنستان

پاویون امارات

این وضعیت، از دو حال خارج نیست: یا این حرکت‌ها توسط مسؤولان ایرانی دیده شده و به سکوت برگزار شده‌اند که جای مطالبه دارد، یا اساسا دیده نشده‌اند که باز با توجه به حضور پرشمار ایرانی‌هایی که به‌عنوان ماموریت اداری در این رویداد بزرگ جهانی حضور داشته‌اند، باز جای پاسخ‌خواهی دارد.

این درحالی است که علاوه بر پرسنل رسمی، گروه‌های متعدد و پرشماری نیز ازسوی وزارت صنعت، معدن و تجارت به‌عنوان گروه‌های خبری در اکسپو میلان حضور داشتند که حضور نام‌های رسانه‌های ناشناخته و نیز غیبت رسانه‌های اصلی و پرمخاطب کشور، از نکته‌های قابل توجه آن بود. با این وجود، چنین اتفاق قابل تاملی دیده نشد!

علیرضا بهرامی - ایسنا

پاویون آذربایجان

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۰۵:۵۷

ظاهرا هويت ايراني و ميراث فرهنگ ايراني ارزشي نداره.و...

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۰۷:۲۹

مينياتور آخري فيل مربوط به شهر مراغه در 800 سال قبل است ما در ايران نمي دانستيم چنين آثاري وجود دارد

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۰۷:۵۸

هنگامي نام آذربايجان واقعي (طبق منابع معتبر تاريخي) براي آذربايجان غيرواقعي( منطقه اران) به کار مي رود ، ديگر از برخی مسئولان در خواب و دولت جعل و دروغ باکو توقعي نبايد داشته باشيد.

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۰۸:۰۳

يکي بايد اينها را از توهم خارج کند.

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۱۰:۲۸

اقايون خواب خرگوشي‌اند؟ چي کار ميکنيد؟

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۱۱:۱۲

از وقتي که رضا شاه همه را پارس خواند بدبختي های ايران شروع شد

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۱۳:۲۹

به راحتي مي توان از کشور آذربايجان در مجامع بين المللي به عنوان سرقت فرهنگ کشور ايران شکايت کرد با رسانه اي کردن اين مطلب هم در سراسر اينترنت و به قول خودمان شلوغ کردن ، باعث مي شود که هموطنان ما هم کمي به خودشون بيايند

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۱۷:۴۱

فکر کنم گوته و شکسپير هم اذربايجاني هستند البته مطئمِن نيستم ولي خوب ببينيم دولت اذربايجان چه تصميمي خواهد گرفت همچنين در مورد پبکاسو و وانگوگ.

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۲۲:۰۲

نگارگري مکتب تبريز را تو تهران ابداع نکرده اند خط نستعليق را تبريزي ابداع نموده اند ساز تار هم از قديم الايام آذري ها مي نواختند. علت اصلي اين است هرجا هنر آذربايجان ايران مطرح مي شود متاسفانه فارس زبانان سکوت اختيار مي کنند

avatar
۱۳۹۴-۰۸-۱۹ ۱۱:۲۸

دولت وملت جمهوري اذربايجان به فرهنگ وهنر خيلي اهميت ميدن تار اذربايجان وچوگان قره باغ براي اذربايجان است.وبا تار وچوگان ايراني فرق داره حتما براي مينياتور هم دليل خودشو داره