• چهارشنبه / ۲۳ دی ۱۳۹۴ / ۱۲:۵۱
  • دسته‌بندی: سیاست داخلی
  • کد خبر: 94102313620
  • منبع : سازمان اسناد انقلاب اسلامی

پرونده قیام موشکی 7

بررسی عملکرد موشک بالستیک شهاب

بررسی عملکرد موشک بالستیک شهاب

موشک شهاب 3 با برد 1150 کیلومتری، طول 15متر (حدود 4 متر بیشتر از شهاب2)، وزن مسلح 15 تنی و وزن سرجنگی 670 کیلوگرمی و تک مرحله‌ای، جزو بهترین و البته مشهورترین موشک ­های بالستیک ایران به شمار می ­رود که از دیر باز تاکنون کابوسی وحشتناک برای صهیونیست‌ها بوده‌اند.

موشک شهاب 3 با برد 1150 کیلومتری، طول 15متر (حدود 4 متر بیشتر از شهاب2)، وزن مسلح 15 تنی و وزن سرجنگی 670 کیلوگرمی و تک مرحله‌ای، جزو بهترین و البته مشهورترین موشک ­های بالستیک ایران به شمار می ­رود که از دیر باز تاکنون کابوسی وحشتناک برای صهیونیست‌ها بوده‌اند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران ایسنا)، به نقل از پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی، جنگ که تمام می‌شود، تیم موشکی ایران که حالا دیگر آب دیده و کارآزموده شده بودند، باید ایده‌ای بزرگ را عملیاتی می‌کرد؛ یعنی ساخت یک موشک بالستیک و دوربرد.

از آنجایی که در بهترین حالت، ایران فقط در دوران جنگ تعداد اندکی موشک بالستیک اسکاد بی با بردی حدود 300 کیلومتر داشت؛ این، کار را برای حسن طهرانی مقدم فرمانده یگان موشکی سپاه پاسداران کمی سخت می‌کرد چرا که هیچ الگویی غیر از یک موشک ساخت شوروی پیش رو نداشت.

اما با این وجود، او و تیم زبده و جوانش که حالا دیگر با گذشت بیش از 5 سال متخصص موشکی شده بودند، نا امید نشده و کار را آغاز می‌کنند تا اولا جای خالی ذخایر موشک‌های اسکادبی را پر کنند و ثانیا با تولید موشکی میان برد و بالستیک، در جهت تحقق آرزویی بزرگی گام بردارند.

هدف تیم موشکی آن روز ایران، دستیابی به بردی بود که بتوان با آن مرکز شهرهای مختلف اسرائیلی را هدف قرار داد و این کاری بس بزرگ اما شدنی بود.

کار از همان اوایل دهه 70 آغاز شد و تیم موشکی سپاه توانست موشک شهاب 1 و شهاب 2 را با الگوگیری از موشک‌های بالستیک اسکادبی ولی با بردی بیشتر بسازد.

این خبر در آن دوران بسیار سر و صدا کرد اما هنوز کار اصلی باقی مانده بود و حسن طهرانی مقدم و تیمش نتوانسته بودند به برد هدف یعنی بیش از 1150 کیلومتر دست یابند.

موشک‌های بالستیک شهاب 1 و شهاب 2 که با الگوگیری از موشک بالستیک اسکاد بی ساخته شده بودند، به ترتیب حدود 300 و 500 کیلومتر برد داشتند اما در اواخر دهه 70 و بعد از نزدیک به یک دهه تلاش و کوشش در صنعت ساخت و تولید موشک و راکت، نخستین نمونه از موشک بالستیک میان برد شهاب 3 با بردی حدود 1150 کیلومتر در سال 1377 رونمایی و با موفیقت تست شد.

این اولین نمونه از موشک‌های میان برد ایران و سکوی پرش صنایع موشکی کشورمان در عرصه تولید و ساخت موشک‌های بالستیک بود و همین امر موجب شد که دشمنان و به خصوص رژیم صهیونیستی به فکر چاره‌ای برای مقابله بیفتند.

آنها در این راستا و پس از رونمایی از نمونه‌های جدید موشک شهاب 3، تصمیم گرفتند که با کمک بیش از 130 شرکت و موسسه آمریکایی سامانه دفاعی موشکی آرو 2 (Arrow 2 anti missile defense) را با هدف مقابله با بالستیک‌های شهاب 3 بسازند. این سامانه قرار بود که همزمان با 30 موشک، موشک هدف که همان نمونه موشک شهاب 3 ایران بود، را رهگیری و منهدم کند.

اما امروز با گذشت حدود 6 سال از اولین تست سامانه بالستیک‌زن آرو 2، این سامانه همچنان در مقابل موشکی که بر اساس فرضیات موشک بالستیک شهاب 3 ساخته شده است، ناکام عمل کرده است.

موشک‌های شهاب 1، شهاب 2 و شهاب 3 همگی از قابلیت استفاده از سوخت مایع برخوردار هستند و ماموریت زمین به زمین خود را در بردهای مختلف از روی لانچرهای متحرک انجام می‌دهند.

موشک شهاب 3 در این بین با برد 1150 کیلومتری، طول 15متر (حدود 4 متر بیشتر از شهاب2)، وزن مسلح 15 تنی و وزن سرجنگی 670 کیلوگرمی و تک مرحله‌ای، جزو بهترین و البته مشهورترین موشک ­های بالستیک ایران به شمار می ­رود.

این موشک قابلیت حمل کلاهک‌های مختلف را دارد. در آخرین نمونه، موشک شهاب 3 به کلاهک‌های بارانی مجهز شده و قادر است اهداف پهن شده در نقاط مختلف را با دقت و توان بالا هدف قرار دهد.

کلاهک‌های بارانی می‌توانند حجم انبوهی از ادوات و مواضع پهن شده دشمن را با رهاسازی انبوهی از بمب‌های کوچک، منهدم کرده و آسیب جدی به آنها وارد کنند.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.