• شنبه / ۱۵ آبان ۱۳۹۵ / ۰۱:۰۹
  • دسته‌بندی: فوتبال، فوتسال
  • کد خبر: 95081409783
  • منبع : نمایندگی خوزستان

استقلال خوزستان؛ خانه‌ای روی آب

137543.jpg

۲۴ اردیبهشت ماه؛ "استقلال خوزستان قهرمان فصل پانزدهم لیگ برتر کشور شد". جمله‌ای که آن روز، تیتر اول تمام رسانه‌های کشور شد.

به گزارش ایسنا، استقلال خوزستان که در فصل گذشته، سومین حضورش در لیگ برتر کشور را تجربه می‌کرد، ناباورانه و با همت بلند جوانانش کاری کرد که ابتدای فصل کسی باور نداشت. در این تیم خبری از بازیکنان اسم و رسم‌دار با مبلغ های نجومی نبود؛ فقط عده ای جوان و جویای نام، یک دل شدند و غرور برای‌شان کلمه ای غریب بود. آن ها آن قدر خوب پیش رفتند تا در نهایت جام قهرمانی را بر دستان‌شان دیدند و کارناوال شادی خوزستانی‌ها برای چندین روز در شهرها و خیابان ها به راه افتاد.

اما شادی آبی‌پوشان خیلی دوام نداشت و همه خیلی زود، پشت تیم قهرمان را خالی کردند و آن را تنها گذاشتند، حتی آن مسوولانی که پیام‌های تبریک‌شان از در و دیوار فضاهای مجازی بالا می‌رفت.

این تیم به شرایطی رسیده است که هر روز خبرهای بدتری از روز قبل در مورد آن به گوش می‌رسد. مسوولان به جای این که به استقلال خوزستان، همان تیمی که با قهرمانی‌اش عزت بسیاری به خوزستان داد، کمک کنند تا با قدرتی دو چندان پا به فصل جدید لیگ برتر کشور و رقابت های آسیایی بگذارد، تنهایش گذاشتند.

اختلاف بین مسوولان بانک ملی و گروه ملی نیز مزید بر علت شد تا این تیم بیش از پیش دچار مشکل و سردرگمی شود. اکنون هم شرایط آن قدر حاد شده است که دیگر اقدامات مقطعی، مُسکنی بیش نیست.

این تیم نیازمند فردی قدرتمند در راس کار است تا پای کار بماند و حق را بگیرد. در این شرایط انتظار بیشتری از مدیرعامل این باشگاه می رفت. نعمتی‌نژاد باید پیش از این دست به کار می شد و بیشتر پیگیر مطالبات این باشگاه می بود تا این تیم حالا در این بلاتکلیفی نباشد. به نظر می رسد باید ستادی تشکیل شود و حرکتی رو به جلو و جدی برای مرتفع کردن این مشکلات برداشته شود و مدیرعامل استقلال هم باید بتواند طی جلساتی با ارگان ها و شرکت های متمول خوزستانی که خدا را شکر تعدادشان هم در این استان زرخیز کم نیست، با جذب اسپانسر، درد این روزهای باشگاه را دوا کند.

وقتی صحبت از تغییر اعضای هیات مدیره به میان آمد، گفته شد شاید روزنه امیدی ایجاد شود ولی توفیقی حاصل نشد، چرا که به نظر می رسد، هیات مدیره جدید نیز هنوز هیچ تدبیری برای حل مشکلات موجود و برداشتن موانع نداشته است و البته شاید همدلی بین آن‌ها وجود ندارد و هنوز "ما" نشده‌اند!

اوج مظلومیت و تنهایی این تیم جایی است، که هنوز نتوانسته پاداش قهرمانی فصل گذشته اش را از فدراسیون فوتبال بگیرد و شاید همین گواه این باشد که این باشگاه به فردی قوی برای گرفتن حقش نیاز دارد.

شاید مدیرعامل پروازی باشگاه نیز باید نظارتش را بیشتر کند و بیشتر دل بسوزاند. شاید تیغش هم باید کمی برنده‌تر باشد و تدابیرش اساسی‌تر، چرا که او نیز خوب می داند که در این خوزستان به خوبی می تواند اسپانسر جذب کند. مسوولان باید کمی درایت و شجاعت را چاشنی کارشان کنند و نگران از دست دادن صندلی مدیریت‌شان نباشند.

جای سوال است که چرا دیگر مسوولان نیز چشمان‌شان را روی این تیم و باشگاه بسته اند؟ آیا نمی بینند که استقلال چه روزهای سختی را سپری می‌کند؟ باید این تیم در آستانه سقوط باشد تا به خودشان بیایند و آیا اکنون زود است؟!

در این شرایط دیگر نباید به فکر حل مشکلات به صورت مقطعی بود و مسوولان باید بدانند که مُسکن، دوای درد استقلالی‌های خوزستان نیست، چرا که دیگر درد به استخوان رسیده است و دوایی اساسی را می‌طلبد.

مسوولان گروه ملی و بانک ملی هم باید تکلیف خود و مردم را مشخص کنند؛ آن ها اگر نمی توانند و نمی خواهند تیم‌داری کنند، بهتر است تا تیم بیشتر از این وارد بحران نشده، با واگذاری آن به اداره‌کل ورزش و جوانان خوزستان، منتظر بمانند تا این اداره، اسپانسری برای آن پیدا کند.

وقتی پورموسوی گفت: "تمام ایران بسیج شده‌اند تا پرسپولیس قهرمان شود" به مذاق خیلی ها خوش نیامد ولی در یک نگاه کلی و فارغ از این جمله که "تمام ایران بسیج شده‌اند" می‌بینیم که خود باشگاه پرسپولیس برای قهرمانی بسیج شده و این عمل بدی نیست؛ همین که پرسپولیس مشکلاتی همچون استقلال خوزستان را ندارد، همین که برانکو در آرامش و بدون دغدغه از عدم پرداخت مطالبات بازیکنانش کار می کند، همین که می داند در تعطیلات لیگ برای اردو قرار است به کجا بروند؛ این یعنی همه چیز برای قهرمانی آن ها مهیا است.

آن وقت آبی‌های خوزستان، قهرمان فصل پیش، همچنان بلاتکلیف است؛ مربی نمی داند به خاطر مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم می کنند و مطالباتی که حق بازیکنانش است و از آن محرومند، آیا عصر که به محل تمرین می رود، بازیکنانش را در تمرین می‌بیند یا خیر. این یعنی فاجعه!

واقعا چنین وضعیتی برای خوزستانی که مهد فوتبال بودن را به یدک می کشد، زشت و تاسف بار است و تاسف آن جا بیشتر می شود که در استانی پر از شرکت‌های متمول هستیم، بعد یک تیمش، این گونه غریبانه کاسه چه کنم چه کنم به دست گرفته است. آیا این حق جوانان خوزستانی است؟

آشفتگی در تیم قهرمان موج می زند؛ پورموسوی عصر روز گذشته (سه‌شنبه) به محل تمرینات تیمش می‌رود و فقط شش بازیکن در محل تمرین حاضر بوده‌اند و مابقی به نشانه اعتراض از حضور در تمرینات سر باز زدند. آن‌ها هفته‌ها با تمام مشکلات و عدم دریافت مطالبات به حق خود، با غیرت‌شان در زمین مسابقه حاضر شدند و عدم حضورشان در تمرینات، اوج نارضایتی و ناامیدی آن‌ها را نشان می‌دهد.

وقتی به کمی عقب تر بر می گردیم؛ به روزی که ویسی از استقلال به سپاهان رفت، به این باور می رسیم که او چنین روزهای سخت و تنهایی را برای استقلال خوزستان پیش بینی کرده بود.

پورموسوی هم که جسته و گریخته مشکلات را می دانست، شجاعت کرد که هدایت تیم را پذیرفت و پای کار ایستاد، اما با تداوم مشکلات بارها به صورت غیررسمی خواستار جدایی از تیم شد ولی بازهم ماند تا خواسته هواداران برای تنها نگذاشتن تیم را اجابت کرده باشد و حالا دیگر نوبت مسوولان خوزستانی است که بیایند و هر کدام گوشه ای از کار را بگیرند و حمایت کنند. انتظار خوزستانی ها از استاندار و نمایندگان‌شان برای کمک به تیم قهرمان فصل گذشته، بیشتر از این است، چرا که خود این مسوولان همیشه گفته اند که با روی آوردن جوانان به ورزش، از بسیاری از آسیب‌های اجتماعی کاسته می‌شود.

اگر پول و بودجه ای که این روزها استقلالی ها را به دلیل نداشتنش، دچار مشکلات عدیده ای کرده است، زودتر برسد، چه بسا که تکرار قهرمانی فصل گذشته هم دور از دسترس نباشد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۵-۰۸-۱۵ ۰۹:۴۷

سالهاست که در کشور مااین روش جاافتاده که بایدبه هر وسیله ای تیم را به لیگ آورد آنگاه برای بقایش درلیگ چشم انتظار این وآن بود وپیش هرکسی دست دراز کرد! وشکایت به آسمان برد!نمونه اش :پیام مشهد-گهردرود-نفت مسجدسلیمان-سیاهجامگان-برق-فجر-استقلال اهواز-صنایع اراک-ایزسوترنوشهر-شموشک- شهرداری تبریز-شیرین فراز کرمانشاه- سپیدرود- چوکاتالش-راه آهن و ... حالا استقلال صنعتی خوزستان!!!همه اینها وجه اشتراکشان امیدبه ماندگاری در لیگ به کمک جیب دیگران بوده ! چرا ؟یادر قانون بضاعت مالی تیمهارا برای حضور چندساله درلیگ در نظر گرفته نشده یا به آن عمل نمیشود!اینکه تیمها بنیه مالی وپشتوانه لازم را داشته باشند ازشروط واجب حضور درلیگ تمامی کشورهای صاحب لیگ به اصطلاح حرفه ای است!وگرنه باشگاه معروفی چون فیورنتینا به لیگ سه ایتالیا فرستاده نمیشدیا ورشکستگی بزرگترین وپرافتخارترین تیم اسکاتلند که به دسته سه رفت!یقینا ما قانونش راداریم اما مصلحت را فدایش میکنیم تاعواقبش گریبانمان را بگیرد!برای انتخاب برخی تیمها در لیگ تخت جمشید قهرمانیشان مد نظر گرفته نشد بلکه شرط اصلی را توان مالی آنهاگذاشتند درهمین راستا درحالیکه سپاهان و تراکتورسازی درشهرشان قهرمان بودند ذوب آهن و ماشین سازی برگزیده شدندیا بجای جم(شاهین)آبادان صنعت نفت تشکیل وراهی شد!در خاطر پیشکسوتان این شهرها باید مانده باشد که هنگام مسابقه هواداران شعار سپاهان یا تراکتور قهرمانه را سر میدادند! دراین دوران است که بایدبه تصمیم درست فدراسیون آنزمان آفرین گفت!