اکبر قاسمی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با بیان اینکه تمرکز نداشتن روی زمان حال، حسرت گذشته، ترس از آینده و در نهایت افسردگی را شکل می‌دهد، اظهار کرد: زمان حال، گذشته و آینده انسان را رقم می‌زند و توجه و تمرکز نداشتن بر آن، باعث می‌شود که افکار٬ گفتار و رفتارهای انسان از حالت مطلوب و نرمال خارج شود.  چنین افرادی با گذشت زمان و بالا رفتن سن به این نتیجه می‌رسند که همه روزهای خود را هدر داده‌اند. به همین خاطر سرخوردگی را با همه وجود حس می‌کنند و در نهایت به نقطه‌ای می‌رسند که فقط حسرت گذشته را می‌خورند و دلشان می‌خواهد که راهی برای جبران بیابند. اما روز به روز از گذشته خود دورتر می‌شوند.

این روانشناس ادامه داد: معمولا انسان‌هایی که حسرت و غم گذشته را می‌خوردند در اصطلاحات خود بیشتر از کلمه‌ای کاش استفاده می‌کنند و مدام می‌گویند که ای کاش این کار را می‌کردم و یا ای کاش فلان کار را انجام نمی‌دادم. این نوع از نگرش باعث می‌شود که ترسشان از آینده روز به روز بیشتر شود و یا آینده را به کلی رها کنند.

وی تصریح کرد: باید منطقی باشیم. حسرت و غم گذشته و نگرانی و ترس از آینده مثل دو هیولا هستند که زمان حال را می‌بلعند و بر خلاف ظاهر آرام خود، نتیجه‌ای جز حسرت و نگرانی مضاعف ندارند. انسانی که  حسرت گذشته را می‌خورد، به مرور زمان یأس و ناامیدی و افسردگی وجودش را تسخیر می‌کند و انسانی که نگرانی و ترس از آینده دارد، به مرور زمان دچار اضطراب٬ استرس و فشارهای روانی شده و از آشفتگی جسمی و روانی رنج می‌برد.

قاسمی با تاکید بر اینکه ترس از آینده،  تعادل فرد را بهم می‌زند، خاطرنشان کرد: در قرآن کریم و در بیش از ۲۰ مورد، خداوند فرموده که انسان باید خود را از غم و ترس دور کند و با ناامیدی مبارزه کند. در وهله اول آنچه اهمیت دارد آگاهی است. باید واقف باشیم که  زندگی انسان از سه برهه زمانی تشکیل شده و استفاده مطلوب از این سه برهه، باعث می‌شود تا مجموع زندگی خود را به صورت شگفت‌انگیزی به سمت شرایط مطلوب تغییر دهیم.

این روانشناس تاکید کرد: گذشته‌ای که سپری شده، چیزی جز یادآوری موهبت‌ها و نعمت‌ها برای شکرگزاری و قدردانی و برخورداری از تجارب ارزشمند ندارد. حال برخی بدون توجه به اینکه گذشته قابل برگشت نیست، همه لحظه‌های امروز خود را در حسرت می‌سوزانند. در حالی که  تجربه‌های رنگارنگ می‌تواند انگیزه بخش باشد، برای پیشبرد امور انرژی بدهد و باعث شکوفایی زمان حال شود.

 وی با بیان اینکه شکرگزاری و بهره‌مندی از تجربه٬ تنها ارمغان روزهای سپری شده است، افزود: برای زمان آینده نیز هیچ کاری جز انتخاب اهداف و برنامه‌ریزی برای نیل به آنها نمی‌توان انجام داد. نمی‌توان روزهای آینده را جلوتر کشید و اصلا مشخص نیست که چند درصد از نگرانی‌هایمان به واقعیت مبدل می‌شود. پس تمام نگرانی‌ها، ترس‌ها٬ اضطراب‌ها و استرس‌ها بیهوده است و با مشخص کردن اهداف و برنامه‌ریزی خاتمه پیدا می‌کند.

قاسمی یادآور شد: این اهداف هستند که به انسان انگیزه می‌دهند و هدف‌ها مثل منابع نوری هستند که جاده زندگی را روشن می‌کنند. ترس از انتهای جاده بیهوده است و زندگی بدون مقصد و مسیر معنا ندارد. این در حالی است که ما  فقط می‌توانیم روی زمان حال تاثیرگزار باشیم و تمرکز روی برهه زمانی حال، همه ابعاد زندگی ما را به طرز شگفت‌انگیزی تغییر می‌دهد.

انتهای پیام