• سه‌شنبه / ۲۳ آبان ۱۳۹۶ / ۱۵:۵۸
  • دسته‌بندی: سینما و تئاتر
  • کد خبر: 96082313994
  • منبع : روابط عمومی برنامه

شهاب حسینی: هنر باید برای همه باشد

شهاب حسینی

شهاب حسینی معتقد است:‌ امکان در پردیس تئاتر تهران (خاوران) این امکان فراهم شود که از همه نقاط کشور تئاترهایشان را بیاورند و تمرین و اجرا کنندانگیزه زیادی به فعالان این عرصه داده می‌شود.

به گزارش ایسنا، طبق گزارش رسیده، شهاب حسینی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون در  شرایطی که مسافرآستانه از مدیریت پردیس تئاتر تهران هم مدتی قبل استعفا کرد، از این پردیس بازدید کرده و با اشاره به اینکه از راه‌اندازی این پردیس مطلع بوده اما آن را در سطحی حرفه‌ای نمی‌دانسته است، گفت: خوشحالم از اینکه فضاهای فرهنگی، به ویژه در جاهایی که کمتر این فضاها وجود داشته، تأسیس می‌شوند. اینجا خوب کار شده و آنچه که اسمش را می‌شود گذاشت احترام به شخصیت و سلیقه مخاطب، در آن رعایت شده است. فضاهای این‌چنینی این امکان را به وجود می‌آورد که انگیزه‌ها شکل بگیرند و اشتیاقی به وجود بیاید که اگر کسی می‌تواند گامی بردارد، حتماً این کار را بکند. 

او افزود: من با دیدن این مجموعه اولاً خیلی خوشحالم که درباره تئاتر یک پردیس به این شکل راه افتاده و تصور می‌کنم قابلیت‌های خیلی بیشتری در این مجموعه وجود دارد. اینجا می‌تواند یک مجموعه فرهنگی بسیار خوب باشد و در عین حال برنامه‌های فرهنگی و جشنواره‌ها در آن برگزار شود، جایی که نیرو پرورش دهد. من اصالت را به منابع انسانی می‌دهم، منابع انسانی هم نیاز به فضا دارند.

وی درباره موقعیت جغرافیایی پردیس تئاتر تهران هم عنوان کرد: به نظرم امروز شمال و جنوب شهر فقط شاید از منظر مالی و اقتصادی تفاوت داشته باشند و در شرایطی که این سطح از آگاهی و اطلاعات وجود دارد، چیزی به نام شمال و جنوب شهر نداریم. اگر بخواهیم از این منظر یعنی از منظر تلاش برای ساختن آینده نگاه کنیم، اتفاقاً برعکس است. این قدر که در جنوب شهر انگیزه برای رشد و پیشرفت وجود دارد، در جاهای دیگر ممکن است وجود نداشته باشد.

حسینی ادامه داد: ما در شهری به نام تهران بزرگ زندگی می‌کنیم که بزرگ بودنش زمانی می‌تواند معنا پیدا کند که امکانات به ویژه امکانات فرهنگی که نیاز اصلی جامعه است، به طور منظم و مساوی در همه جای شهر فراهم شود. منطقه‌ای که پردیس تئاتر تهران در آن ساخته شده از نظر دسترسی بسیار خوب است، از نظر نبودن ترافیک، وجود جای پارک فراوان و حتی آب و هوا که بسیار بهتر از مناطق مرکزی شهر است. برای مثال دسترسی اینجا به مراتب از فرهنگ‌سرای نیاوران ساده‌تر است. در نهایت من مکان پردیس را مانعی نمی‌دانم، در صورتی که اتفاقاتی که در اینجا شکل می‌گیرد حاوی یک هدف مهم و معنا باشد. اینکه جوانان بدانند در اینجا می‌توانند سنگ بنای آینده خود را بگذارند. در این صورت اهمیتی ندارد که این مرکز کجا باشد.

کارگردان و بازیگر نمایش «اعتراف» به فقر فرهنگی اشاره کرد و گفت: فقر فرهنگی به خاطر نبود ارائه درست فرهنگ به مخاطب ایجاد می‌شود. زمانی که فقر شناختی وجود دارد جوان نمی‌تواند مسیر زندگی‌اش را به وضوح ترسیم کند و هویت خود را به درستی تشخیص دهد. چه کار کنیم که هویت‌ها شکل بگیرد؟ باید مردم را به خودشناسی دعوت کنیم. شرایطی را برایشان فراهم کنیم که به کشف و شهود و جست‌وجو بپردازند و ظرفیت‌های درونی‌شان را کشف کنند. منِ نوعی وقتی کلاس‌های آموزشی استاد سمندریان به وجود آمد، رفتم و تازه فهمیدم که شاید بتوانم بازیگر شوم.

این بازیگر  اضافه کرد: وقتی هیچ انتخابی وجود ندارد، آدم سرگردان می‌شود. وقتی سرگردان می‌شود، زندگی‌اش باری به هر جهت می‌شود. شاید دنبال این نمی‌رود که خودش را ارتقا دهد ولی وقتی فضایی باشد که رقابت سالم و در عین حال جدی در آن شکل بگیرد، آدم‌ها تشویق می‌شوند که جز روی توانمندی‌های شخصی خودشان برای ساختن زندگی و آینده‌شان، نمی‌توانند حساب کنند. بسترش باید وجود داشته باشد. این انگیزه بخش خواهد بود اگر اینجا جشنواره‌هایی را بگذاریم و این امکان را بدهیم که از همه نقاط کشور تئاترهایشان را بیاورند و تمرین و اجرا کنند.

شهاب حسینی گفت: من جوان‌های زیادی را در حیطه کاری خودم می‌شناسم که بسیار خلاق و دست به قلم هستند، فیلمسازهای خوبی داریم. در واقع موضوع منابع انسانی نیست، مکانی برای ارائه وجود ندارد. متاسفانه همه جا چرخ‌دنده‌های خردکننده روابط اجازه نمی‌دهد خیلی‌ها وارد شوند. اگر جایی باشد که با آغوش باز از هر نوع استعداد و اندیشه‌ای استقبال کند، ما شاهد شکوفایی زیادی هستیم. منابع انسانی اصالت دارند. نفت، گاز، طلا و... هیچ کدام بدون مغزی که بتواند اینها را از دل زمین بیرون بکشد، ارزش ندارند. هیچ کاری بدون تفکر و منابع انسانی‌اش شکل نمی‌گیرد و پیش نمی‌رود. سینما یک بت یا یک قلعه دست‌نیافتنی نیست. سینما را آدم‌ها به وجود آورده‌اند. سینماگری باید وجود داشته باشد که سینما وجود داشته باشد. نمایشگری باید وجود داشته باشد که تئاتر وجود داشته باشد. اساساً اندیشه‌ای باید وجود داشته باشد. کار این مرکز و همه مراکز فرهنگی دیگر باید تولید اندیشه باشد.

وی به لزوم ایجاد فضاهای فرهنگی اشاره کرد و گفت: به ازای هر پنج فست فودی که در شهر باز می‌شود، حداقل یک سالن نمایش لازم است. فقط به خوراک جسمی توجه می‌کنیم، ولی باید توجه بیشتری به خوراک روحی داشته باشیم. مسلماً با نگاه‌های رادیکال نمی‌شود اینطور کارها را پیش برد. جوان‌های امروز واقعاً به نسبت نسل‌های گذشته فرهیخته هستند. همین الان روابطشان با هم را می‌بینم که در حیطه ادب است، قبلاً اینطور نبود. هر چه آدم بددهن‌تر و الوات‌تر بود، به نظر می‌آمد که گلیم خودش را بهتر از آب بیرون می‌کشد. ولی الان اینطور نیست. جوان‌ها اهل تحقیق و گفت‌وگو هستند اما فضا ندارند. اینجا اگر برنامه‌ای برگزار کنید که هنرمندان گمنام بیایند اثر هنری خودشان را به نمایش بگذارند، بعضاً اگر بخواهد با ممیزی خاصی مواجه شود یا بگویند این جزو قانون ما نیست، این دلسردکننده است.

او اظهار کرد: هنر چیزی است که مرز نمی‌شناسد و باید برای همه وجود داشته باشد. خیلی هم نمی‌شود سفت و سخت گرفت. بعضی وقت‌ها اسم مراکز دولتی که می‌آید، همه موضع می‌گیرند چون فکر می‌کنند آنجا دست و پای آدم بسته است و کاری پیش نمی‌رود. ولی اصلاً اینطوری نیست. به من گفتند اینجا بالغ بر ۲۵۰ میلیارد تومان هزینه شده است. مدیریت شهری کار خودش را کرده، ما باید این را به یک بهره‌وری برسانیم که شهرداری تشویق شود در یک منطقه‌ای بیاییم این کار را بکنیم. ولی اگر فقط یک سری تجهیزات باشد، طبیعتاً شهرداری هم دیگر انگیزه‌ای برای ایجاد چیزی نخواهد داشت. چون می‌بیند فقط هزینه است و استفاده‌ای از آن نمی‌شود.

حسینی با بیان اینکه بیشتر از بازیگری و شرکت در جشنواره‌های مختلف، به انجام کارهای زیربنایی علاقه دارم، عنوان کرد: به عنوان کسی که مردم به او نمره قبولی در کارش داده‌اند، این یک وظیفه برایم ایجاد می‌کند که تجربیاتم را انتقال دهم. به صورت انفرادی نهایت می‌توانم در خانه‌ام یک کارگاه شخصی برگزار کنم. ولی وقتی عمومیت بیشتری پیدا کند، به ویژه در این مناطق، استعدادهای درخشان ظهور می‌کند. بیشتر آدم‌های موفق کسانی بوده‌اند که طعم محرومیت و فقر را در زندگی چشیده‌اند. خواستن را بلد شدند و پیرو آن حرکت کردند. وقتی آدم غنی به دنیا بیاید، مهم‌ترین انگیزه زندگی را از دست می‌دهد و آن خواستن است.  واقعاً باید به جوان‌ها احترام گذاشت و به آنها اعتماد کرد. جوانان در ارتباطاتشان با هم نگاه جنسیتی ندارند، با هم در حیطه ادب و اخلاق معاشرت می‌کنند. خودشان بی‌اخلاقی را خوب می‌شناسند و آن را تحمل نمی‌کنند. نیازی هم به نیروی ناظر و بازدارنده‌ای نیست. اگر یک نفر در یک جمع بی‌ادبی کند، از طرف بقیه طرد می‌شود. این مسائل نگاه باز مسئولان را می‌خواهد که با ایجاد چنین مراکزی اجازه دهند جوان‌ها دور هم جمع شوند. بگذارند این کثرت به وحدت تبدیل شود. این همیشه باعث اتفاقات خوب می‌شود و همیشه دو مغز بهتر کار می‌کند. باید درباره همه چیز گفت‌وگو کنیم.

وی در پایان گفت: علاوه بر جوانان، قشر بازنشسته‌ای داریم که برای اوقات فراغتشان فکری نداریم. در مورد اوقات فراغت خانم‌ها که قشر وسیعی از جامعه هستند، واقعاً ایده خاصی نداریم. تنها چیزی که می‌تواند مردم را گرد هم جمع کند و سالم‌ترین آنها همیشه برنامه‌های فرهنگی هنری است. بهترین چیزی است که می‌تواند سوژه گفت‌وگو باشد. من واقعاً دلم می‌خواهد حالا که این همه هزینه شده و پردیس تئاتر تهران راه‌اندازی شده، با یک برنامه‌ریزی خوب، بهره‌برداری خوبی هم صورت گیرد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.