• دوشنبه / ۱۹ آذر ۱۳۹۷ / ۱۱:۵۷
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 97091909372
  • منبع : فضای مجازی

رقبای روحانی در تاکسی

 نشست خبری حسن روحانی رییس جمهور

«فضای سیاسی این روزها به تاکسی شبیه است. همه حرف می‌زنند و کسی راهکار ارائه نمی‌دهد. هیچکس به یاد نمی‌آورد که با حرف‌زدن گره‌ای باز شده باشد. پس کمتر حرف بزنیم و بیشتر راهکار ارائه بدهیم.»

به گزارش ایسنا، عصر ایران نوشت: «این روزها انتقاد کردن از حسن روحانی آسان‌ترین کار دنیاست. همان طور که در روز دانشجو رقبای «شیخ دیپلمات» یعنی سیدابراهیم رییسی، محمدباقر قالیباف و سعید جلیلی به صورت آزادانه به انتقاد از رییس‌جمهور پرداختند. سخنرانی‌های آنها درست مانند نطق‌های انتخاباتی بود. درست مانند کسانی که در تاکسی نشسته‌اند و فقط انتقاد می‌کنند تا زمانی که به مقصد برسند. البته آنها حق دارند. هر سه آنها در دو انتخابات ریاست‌جمهوری ۹۲ و ۹۶ از روحانی شکست خوردند و حالا شاید بهترین زمان برای تسویه‌حساب با روحانی است. آنها سخنرانی کردند اما به یک نکته اشاره نکردند و آن هم این مسئله بود که اگر رییس‌جمهور بودند با این وضع مملکت چه می‌کردند؟

رفتار ترامپ با ایران و برجام که با آمدن رییسی یا قالیباف تفاوتی با امروز نداشت. شاید حتی تندتر هم می‌شد و ما دوستان اروپایی خود را هم از دست می‌دادیم.

بله، حرف‌های قشنگ زدن و گلایه کردن در دانشگاه کاری ندارد. رقبای روحانی اگر می‌خواهند بگویند حق آنها بود که رییس‌جمهور ایران باشند نه حسن روحانی، باید راهکار خود را برای اداره کشور ارائه دهند.

کاش آقای رییسی در سخنرانی خود به این نکته اشاره می‌کرد که اگر رییس‌جمهور بود با سیاست‌های تحریمی ترامپ علیه ایران چه می‌کرد؟ او می‌گفت با کشورهای اروپایی چه برخوردی داشت؟ چه سیاستی را برای برخورد با عربستان انتخاب می‌کرد؟

روحانی در جریان انتخابات سال ۹۲ گفت راه حل مشکلات کشور، مذاکره و توافق بر سر برنامه هسته‌ای ایران است. خوب شما هم بگویید راهکارتان برای برون‌رفت ایران از این شرایط چیست؟

به نظر می‌رسد مردم دیگر از حرف شنیدن خسته شده‌اند. همان طور که در بالا اشاره شد، سخنرانی کردن این روزها راحت‌ترین کار است اما مردم احتیاج به کسانی دارند که مرد عمل باشند و بتوانند مشکلات کشور را حل کنند.

لطفا این دوستان به صورت مکتوب و شفاهی برنامه‌های خود را برای مقابله با سیاست‌های تحریمی آمریکا علیه ایران در اختیار رسانه‌ها و دولت قرار بدهند تا همه بدانند استراتژی کسانی که امروز خوب حرف می‌زنند، برای اداره بهتر کشور چیست؟

به طور مشخص بگویید موافق ماندن ایران در برجام هستید یا بر این باور هستید که جمهوری اسلامی باید با توجه به رفتارهای آمریکا از برجام خارج شود. یا اگر موافق ماندن ایران در برجام هستید، با اروپایی‌های چه می‌کنید و چگونه با آنها مذاکره می‌کنید که راه‌های دور زدن تحریم‌های آمریکا را برای ایران مشخص کنند؟ چگونه قیمت خودرو را پایین می‌آورید؟ چگونه با بالا رفتن هر روزه قیمت‌ها مقابله می‌کنید؟

فضای سیاسی این روزها به تاکسی شبیه است. همه حرف می‌زنند و کسی راهکار ارائه نمی‌دهد. هیچکس به یاد نمی‌آورد که با حرف‌زدن گره‌ای باز شده باشد. پس کمتر حرف بزنیم و بیشتر راهکار ارائه بدهیم.»

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۷-۰۹-۱۹ ۱۲:۰۶

قالیباف نشان داد اگر بخواهند تو این مملکت خیلی کار می شود انجام داد

avatar
۱۳۹۷-۰۹-۱۹ ۱۵:۲۶

دوستان اروپایی ؟! واقعا کسی که فکر می کند انگلیس و فرانسه و ... دوستان اروپایی این ملت و کشورند یا خائن است یا ساده لوح

avatar
۱۳۹۷-۰۹-۲۰ ۰۰:۱۱

سلام من نه اصولگرایم و نه اصلاح طلب اما اگر سال ۹۲ رییس جمهور می شدم ابتدا با ارتباط بیشتر با مردم و سرمایه گذاران داخلی، با همسایگان سطح یک و دو و با دیگر کشورهای قابل تعامل و به هر نحو ممکن اوضاع اقتصادی کشور را به سمت بهبود حرکت می دادم و خروج از رکود را آغاز می کردم سپس برای تسریع در کارهای انجام شده و گشودن راه های تازه به مذاکراتی مانند برجام دست می زدم تا طرف های مذاکره نه نشانی از ضعف در گفتار من بشنوند و نه در کشور ببینند. من اگر در سال ۹۲رییس جمهور می شدم مقابله با تبعیض و فساد رو به طور جدی در کشور و از نزدیک ترین خویشاوندان خودم آغاز می کردم. من اگر سال ۹۲ رییس جمهور می شدم واگذاری اقتصاد دولتی به مردم رو از همون آغاز و با جدیت و به عادلانه ترین شکل ممکن پیگیری می کردم که این کار اگر درست و عالمانه انجام می شد هم از فشار تحریم ها می کاست و هم اقتصاد رو پویا تر می کرد. من اگر سال ۹۲ رییس جمهور می شدم به سراغ عقد پیمان های پولی دوجانبه با همسایگان سطح یک و دو و دیگر کشورهای دوست به ترتیب اولویت می رفتم تا هم از تحریم ها بکاهم و هم تعاملات تجاری رو گسترش بدم. من اگر سال ۹۲ رییس جمهور بودم در کشورهای هدف تجاری بخش اقتصادی سفارت رو فعال فعال می کردم و حتی الامکان سفیر آشنا به مسایل اقتصادی برمی گزیدم، نه اینکه برای یک زمان طولانی سفارتخانه های ایران در کشورهایی مثل چین و هند رو بدون سفیر بگذارم! ... ای کاش باور می کردیم که فرصتی که در تهدیدها هست حتی در خود فرصت ها نیست ...