• دوشنبه / ۱ بهمن ۱۳۹۷ / ۱۶:۵۸
  • دسته‌بندی: سیاست خارجی
  • کد خبر: 97110100571
  • خبرنگار : 71430

ای مگس ...

ای مگس ...

باز هم ادعا، حرف و اینبار حرف‌های بزرگتر از دهان؛ ظاهرا پس از ۴۰ سال صهیونیست‌ها زبان باز کرده‌اند، البته باید مراقب باشند که زبان سرخ، سر ناسبزشان را به باد ندهد.

به گزارش ایسنا، ارتش رژیم صهیونیستی شب گذشته بار دیگر مواضعی را در داخل مرزهای سوریه هدف قرار داد و ساعاتی پس از این حملات بر خلاف روال گذشته از زبان چندین مسئول خود از نتانیاهو گرفته تا وزیر اطلاعات و وزارتخانه‌های جنگ و خارجه مدعی وارد آوردن "ضربات سخت به ایران و حزب‌الله" شد.

بگذریم از این که این حملات موشکی اساسا به هدفی خورده و یا به اهداف دارای اهمیت راهبردی در سوریه آسیب زده یا خیر -که البته براساس گزارش‌های دولت سوریه و نیز نهادهای نظامی و نظارتی روسیه که در سوریه مستقر هستند، چنین نبوده- نفس این موضوع که صهیونیست‌ها در این اواخر دست از سنت پنهان‌کاری ۴۰ ساله خود برداشته‌اند و مسئولیت حمله‌ای را می‌پذیرند، جای تامل دارد.

رژیم صهیونیستی در ۴۰ سال گذشته یا از ترس واکنش‌های بین المللی و یا به این خاطر که طرف مقابل را در جایگاهی قرار ندهد که مجبور شود دست به تلافی بزند، معمولا از پذیرفتن حملات برون مرزی خود که سال‌ها در دیگر کشورها از جمله سوریه، سودان، عراق، یمن و ... انجام می‌داد، امتناع کرده و با این کار هم به اهداف خود می‌رسید و هم از واکنش‌های احتمالی مصون می‌ماند. این شیوه پنهان‌کارانه یا به عبارت بهتر بزدلانه بعد از روی کار آمدن دونالد ترامپ و به ویژه در یک سال گذشته دچار تغییراتی شده است که همان طور که خود مسئولان رژیم اشغالگر به آن اذعان کرده‌اند، نشان از تغییر در سیاست‌های چند دهه‌ای آن‌ها در ارتباط با حملات در دیگر کشورهاست.

این‌که بنیامین نتانیاهو در نشست هیات دولت و در مقابل رسانه‌ها یک روز پس از حمله ۲۳ دی ماه و نیز حملات شب گذشته در سوریه بی‌پرده اعلام می‌کند که حملات موشکی به خاک سوریه را آن‌ها انجام داده‌اند و بزرگتر از آن ادعا می‌کند که "مواضع ایران و حزب الله لبنان را منهدم کرده‌اند" مسئله‌ای نیست که سیاست خارجی اسرائیل و یا حافظه منطقه با آن آشنا باشد. این موضع‌گیری بی‌پرده یعنی چیزی تغییر کرده است، یعنی اهدافی پشت این ادعاهاست؛ اهدافی که می‌تواند هم داخلی باشد و هم جنبه خارجی داشته باشد.

به نظر می‌آید که اولین هدفی که صهیونیست‌ها از این شانتاژ رسانه‌ای دنبال می‌کنند، فشار به ترامپ باشد، فشار برای این‌که بیشتر مراقب آن‌ها در سوریه باشد. ترامپ اخیرا اعلام کرده که بیش از ۲۰۰۰ نیروی آمریکایی موجود در سوریه را از این کشور خارج می‌کند و این یعنی باز شدن دست ارتش سوریه برای سیطره بر تمام خاک این کشور و به زبان دیگر یعنی فشرده‌تر شدن گلوی رژیم صهیونیستی در جولان و مرزهای شمالی. در واقع نتانیاهو با طرح این ادعاها و این‌که احتمال درگیر شدن با ایران وجود دارد می‌خواهد به هیات حاکمه آمریکا فشار بیاورد که در سوریه بیشتر از گذشته منافع اسرائیل را در نظر داشته باشد. همین فشارها ظاهرا تا حدودی هم موثر بوده است چنانچه ملاحظه شد مذاکرات اوایل دی‌ماه نتانیاهو با مایک پمپئو در برزیل و سپس گفت‌گوی او با جان بولتون در سرزمین‌های اشغالی، توانست آمریکایی‌ها را متقاعد کند که خروج نظامیان خود از سوریه را تدریجی کنند و حتما منافع اسرائیل و دغدغه‌های امنیتی این رژیم را لحاظ کنند.

از بعد دیگر و با توجه به انتخابات پیش‌رو در سرزمین‌های اشغالی و نیز باز بودن پرونده‌های فساد علیه نتانیاهو و خانواده‌اش، ادعاهای «بی‌بی» تا حدود زیادی خوراک داخلی هم دارد. واقعیت این است که ادعای "حمله به اهداف ایران در سوریه" تا حد زیادی هم می‌تواند توجه‌ها و پیگردهای قضایی مرتبط با پرونده‌های فساد را از نتانیاهو و همسرش دور کند و هم با ارعاب اسرائیلی‌ها و ترسیم سایه جنگ بر سر رای دهندگان، آن‌ها را متقاعد کند که در دوره "خطرناک" کنونی هرگونه تغییری در دولت و جناح حاکم بر اسرائیل می‌تواند برای آن‌ها جنگ به دنبال داشته باشد به این ترتیب مردم ناگزیر هستند برای اجتناب از آن جنگ در انتخابات زودهنگام پیش‌رو بار دیگر به نتانیاهو و همفکرانش رای دهند.

مسئله دیگر که برای این سخن پراکنی‌های نتانیاهو قابل تصور است، سنجش میزان قدرت جریان‌های مقاومت چه در فلسطین و چه در لبنان و سوریه و واکنش‌های احتمالی آن‌هاست. مسئولان رژیم صهیونیستی وقتی از حملات مستقیم به اهداف ایرانی و گروه‌های مقاومت در سوریه سخن می‌گویند، در واقع در حال سنجش پتانسیل‌های موجود در جبهه مقاومت و واکنش طرف مقابل هستند و این که آیا برنامه‌های دو سال اخیر آن‌ها از جمله ایجاد شکاف میان گروه‌های مقاومت در فلسطین و لبنان جواب داده است یا خیر؛ برنامه‌هایی که در روند مذاکرات آشتی فلسطین به خوبی مشهود بوده است.

با همه این ادعاها هم نتانیاهو و هم اطرافیانش به خوبی می‌دانند که جمهوری اسلامی ایران یگان و پایگاه نظامی در سوریه ندارد و اگر هم داشت، رژیم صهیونیستی جرات اقدام نظامی علیه آن را نداشت.

شاید سخنان سردار محمد علی جعفری، فرمانده کل سپاه بهترین پاسخ به یاوه‌گویی‌ نتانیاهو باشد که با مضحک و خنده‌دار دانستن تهدیدات او گفت: "اقتدار و ابهت یگان‌های نظامی ایران به حدی است که اگر حضور حتی یکی از آن‌ها را در سوریه ببینید، از ترس قالب تهی خواهید کرد."

فرمانده سپاه در جواب نتانیاهو گفت: مطمئن باشید این تهدید مضحک شما را هیچ به حساب نمی‌آوریم ؛ بدانید اگر برابر برخی اقدامات مذبوحانه شما صبر پیشه می‌کنیم، حکمتی بزرگ در آن نهفته است. بی‌شک شما در آینده‌ای نه چندان دور به مصلحت و صبر انقلابی ما پی‌خواهید برد. فقط بدانید که دارید با دم شیر بازی می‌کنید!"

آن‌چه مسلم است این است که صهیونیست‌ها تغییر رویه داده‌اند و همانطور که به آن اشاره شده با طرح ادعاها و ژست‌هایی که البته به قواره آنها هم نمی‌خورد، به دنبال دست‌یابی به اهداف خاصی در داخل سرزمین‌های اشغالی و منطقه هستند و مسئولان کشورمان جز به ندرت این ادعاها را حتی در حد و اندازه پاسخ دادن هم نمی‌دانند؛ شاید به این دلیل که حضرت حافظ قرن‌ها پیش بسیار نیکو پاسخ گفته است:

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست           عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۷-۱۱-۰۱ ۱۹:۳۷

پس چرا جواب اسراییل داده نمیشود اگر برای اولین بار بود میشد گفت حکمت ولی برای ۲۰۰بار است که به سوریه حمله میشه

avatar
۱۳۹۷-۱۱-۰۱ ۲۰:۵۳

آقای آرش محمدیان تبریک تبریک بسیار عالی بود

avatar
۱۳۹۷-۱۱-۰۱ ۲۲:۵۱

دمت گرم ايسنا،گل گفتي

avatar
۱۳۹۷-۱۱-۰۲ ۱۲:۵۵

جمهوری اسلامی ایران یگان و پایگاه نظامی در سوریه ندارد . واقعا؟