• سه‌شنبه / ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ / ۱۲:۱۳
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: 97122111269
  • منبع : نمایندگی دانشگاه اصفهان

ماهی نامیرا زینت بخش سفره هفت سین

ماهی نامیرا

برای اینکه نوروز، دست از سر ماهی‌های مردنی برداریم یک جایگزین هنری به بازار آمده.

به گزارش خبرنگار ایسنا، عده‌ای برای آنکه حضور ماهی سرخ‌های بی‌گناه را سر سفره باستانی هفت‌سین توجیه کنند، قدمت آن را به شهر سوخته و آن ظرف سفالی کشف‌شده، که کف آن یک ماهی دیده می‌شود گره می‌زنند. سپس برای ادای دین به این رسم چند هزار ساله هرسال با توسل به‌ گونه‌ای جدید از ماهی و شکل غریبی از تنگ، به آبا و اجدادشان ابراز ارادت می‌کنند. حال‌آنکه شغل مردمان شهر سوخته، ماهی گیری بوده و آن نقاشی هیچ پیوندی با سفره هفت‌سین ندارد. محکم‌ترین دلیل هم اینکه ماهی با «م» آغاز می‌شود نه با «س».

گذر فرهنگی چهارباغ، مدتی است که میزبان هنرمندان صنایع‌دستی شده و در بین آن‌ها می‌توان به‌سادگی مردی را که کلاهی پشمی به سر و عینک گرد طلایی به چشم دارد پیدا کرد. او فروشنده ماهیانی است که هیچ‌وقت نمی‌میرند. کارشناس ارشد باستان‌شناسی است و چون نتوانسته شغلی مرتبط با رشته خود پیدا کند از یک سال پیش همراه با همسرش قدم در وادی صنایع‌دستی گذاشته. بابک کوفگر به خبرنگار ایسنا می‌گوید: ما با تکنیک نقاشی لایه‌لایه، ماهی قرمز را داخل ظرفی که محتوی رزین است می‌کشیم. 

می‌پرسم ایده این کار از خودتان است؟ و صادقانه پاسخ می‌دهد: صحبت از ایده شخصی در کشور ما که حق کپی‌رایت را به رسمیت نمی‌شناسد آن‌هم در حوزه‌ای مثل صنایع‌دستی، صحبت باطلی است اما تا جایی که من می‌دانم 12 سال پیش یک مرد ژاپنی این ابتکار را به خرج داده و حالا هنرمندان اصفهانی همان کار را روی شمسه و مینا انجام می‌دهند و به‌نوعی این هنر را اصفهانیزه کرده‌اند.

طبق پایش آقای کوفگر، اصفهانی‌ها به ظروف سفالی فیروزه‌ای‌رنگ و طرح شمسه که به‌کرّات در موزه شهر خود، شاهد استفاده از آن بوده‌اند علاقه بیشتری دارند. 

این هنرمند معتقد است که در باور عامه جست‌وخیز یک موجود زنده در خانه، بلاگردان اهالی آن خانه در اوان سال نو می‌شود و این هیاهوی خرید ماهی دم عید، از عشق به آبزیان سرچشمه نمی‌گیرد. پس می‌توان به این عمل برچسب «بردگی حیوانات» زد و از آن دوری جست.

صبور است و چانه زدن مشتری‌ها تأثیری در نزدیک شدن ابروهایش به هم ندارد. می‌گوید چون هدفمان فرهنگ‌سازی برای استفاده از این ماهی‌های نامیرا سر سفره هفت‌سین است با مشتری راه می‌آییم.

دلش از تنگ‌های نامهربانی که بازار سوپرمارکت‌ها را هم قبضه کرده پر است. «اولین بار که این تنگ‌های کوچک را دیدم بغض کردم و ساعت‌ها با فروشنده آن بحث کردم. بعد هم هرچقدر که می‌توانستم از او ماهی خریدم و آزاد کردم اما مگر تمام می‌شوند؟ پس به خانه پناه می‌روم و ماهی‌ها را نقاشی می‌کنم تا هرگز نمیرند.»


انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.