• یکشنبه / ۱۱ فروردین ۱۳۹۸ / ۱۱:۰۹
  • دسته‌بندی: تجسمی و موسیقی
  • کد خبر: 98011103142
  • خبرنگار : 71625

گفت‌وگو با مسعود زنده‌روح کرمانی - عکاس

چند پرسش صریح درباره وضعیت هنر و پاسخ‌های صریح‌تر به آن

مسعود زنده‌روح كرماني

یک عکاس معتقد است که رویدادهای حوزه هنرهای تجسمی اتفاقات روتینی هستند که هر سال برگزار می‌شوند، بدون اینکه نتیجه و جایگاه مشخصی داشته باشند.

مسعود زنده‌روح کرمانی در گفت‌وگو با ایسنا درباره‌ی مهمترین رویداد حوزه هنرهای تجسمی در سال ۹۷، اظهار کرد: به طور کلی آدم سخت‌گیری هستم و به نظرم رویداد چندان مهمی در حوزه تجسمی نداشتیم. تمام رفتارهایی که در جامعه تجسمی ما اتفاق می‌افتد خوب است، ولی نتیجه و روایت آنها مشخص نیست. مثلاً جشنواره تجسمی فجر رویداد خیلی خوبی است ولی تکلیف آن معلوم نیست یا برنامه ده روز با عکاسان نیز برنامه خوبی است اما آن نیز جایگاه مشخصی در جامعه عکاسی ندارد.

او اضافه کرد: جشنواره‌های مختلفی که در شهرستان‌ها به تعداد خیلی زیاد برگزار می‌شوند نیز همه خوب هستند ولی ته آنها و جوابشان مشخص نیست. برنامه و رویدادی نداریم که باعث ایجاد این حس شود که در حال پیشرفت هستیم. درواقع تمامی این رویدادها تکراری هستند. این رویدادها مرا راضی نمی‌کند چون ما از جامعه جهانی تجسمی خیلی دوریم. تا کی باید بگویم که چرا بین هنرمندان تجسمی ما و غرب ارتباطی وجود ندارد؟ چرا ما راحت نمی‌توانیم در غرب نمایشگاه برگزار کنیم؟ چرا اروپایی‌ها راحت نمی‌توانند در ایران نمایشگاه بگذارند؟ چرا در ایران رفتار درست فرهنگی وجود ندارد؟ چرا ما بعضی از کارهایمان کپی است؟ چرا بعضی از دانشجویان رشته‌های هنر به جای به خرج دادن خلاقیت کارهای خارجی‌ها را کپی می‌کنند؟

زنده‌روح کرمانی در ادامه در پاسخ به سوالاتی که مطرح کرد، گفت: به نظر من این مشکلات به دلیل فقدان ارتباط فرهنگی و هنری با غرب است. چون هیچ‌گاه نشده که مثلاً آثار سالوادور دالی (هنرمند نقاش و عکاس اسپانیایی) که آن‌قدر در دنیا سرو صدا کرد در ایران به نمایش گذاشته شود و به نقد و بررسی آنها پرداخت.

او همچنین سوال کرد که چرا یک نمایشگاه خوب از عکاسان درجه یک ایرانی در غرب برگزار نمی‌شود تا آنها به دنیا معرفی شوند؟

این هنرمند اضافه کرد که اگر نمایشگاهی هم از هنرمندان ایرانی برگزار شده خیلی محدود و کم بوده است.

او اظهار کرد: چقدر دولت برای برگزاری نمایشگاه در خارج از کشور جهت شناساندن فرهنگ و هنر ایران در خارج از کشور هزینه کرده و یا از هنرمندان تجسمی استفاده کرده است؟ اصلاً پشتیبانی و حمایت خاصی از هنرمندان نمی‌شود و هر آنچه که هست زودگذر، فرمالیته و بدون هیچ نتیجه‌ای است.

زنده‌روح کرمانی گفت که جشنواره‌ها و رویدادهای تجسمی خیلی خوب و عالی نیستند بلکه یکسری اتفاق روتین هستند که هرسال انجام می‌شود و سال آینده یا شاید ۱۰ سال دیگر هم همین گونه خواهد بود.

او افزود: کی می‌خواهیم این روتین‌ها را بشکنیم؟ نمی‌گویم پیشرفت نداشته‌ایم. قطعاً این رویدادها پیشرفت دارند و یک گام به جلو حساب می‌شوند ولی این گام به جلو چقدر توانسته در جامعه جهانی جا بیفتد؟ چرا هنرهای تجسمی و یا موسیقی ما نباید جهانی باشد؟ بچه‌های ما اسامی و زندگی‌نامه همه هنرپیشه‌های غربی را از بر هستند ولی چرا هیچکس اسم هنرمندان ما را نمی‌داند؟

زنده‌روح کرمانی ادامه می‌دهد: ما خیلی عقبیم؛ مثلاً استاد شجریان یا پسرش با آن صدای بی‌نظیرشان الان کجا هستند؟ یا شهرام ناظری کجاست؟ کنسرت برگزار کردن در برج میلاد برای پول گرفتن که فایده‌ای ندارد. اینکه اسمش هنر نیست. ما در کدام مسابقه تجسمی یا موسیقی مهم دنیا شرکت کرده‌ایم؟ در هیچ بخش مهم دنیا شرکت نداشته‌ایم. درست است که تحریم هستیم ولی این تحریم که تقصیر ما هنرمندان نیست. سعی کنند ما را از تحریم درآورند شاید کسی ما را ببیند. مشکلات هنرمان خیلی ریشه‌ای است. حیف است که از استعداد جوانان خود استفاده نکنیم.

او در ادامه بیان کرد که برگزیده جوان ۲۵ یا ۲۶ ساله امسال جشنواره تجسمی فجر سال آینده یا پنج سال آینده کجاست؟ کجا او را رها می‌کنند؟ برای اینکه یک استعداد رشد کند باید از او حمایت کنیم تا بتوانیم از او یک مجسمه‌ساز یا نقاش درجه یک بسازیم.

این عکاس افزود: نباید استعداهای خود را اینگونه حیف کنیم. الان آدم‌ها خودشان تلاش می‌کنند ولی تا کجا می‌توانند همه کار را خودشان انجام دهند بدون اینکه از آنها حمایتی شود؟ در نهایت از ایران می‌روند. بچه‌های ما اینجا خودشان را می‌کشند تا به جایی برسند. اینها جوان هستند و آینده دارند. آینده مملکت برای اینهاست نه منی که دیگر پیر شده‌ام. من و امثال من به اندازه کافی بوده‌ایم الان باید شرایط را برای جوانان درست کنیم.

در ادامه آرزوی او را برای مردم در سال آینده پرسیدیم. پاسخ داد: برای مردم آرزو دارم که یک خورده رو راست و راست‌گو باشند. به آن چیزی که می‌گویند واقعاً اعتقاد داشته باشند و فقط حرف نزنند بلکه عمل کنند. همچنین آرزو می‌کنم این دوگانگی را از خود دور کنند و با خودشان صادق باشند. خیلی دوست دارم که جامعه روراستی داشته باشیم. بیشتر مشکلات جامعه الان به خود مردم بازمی‌گردد. مشکلات حال حاضر ربطی به هیچ رژیم، مذهبی و رئیس جمهوری ندارد. هیچکس دشمن ما نیست الا خودمان.

او درباره آرزویش برای حوزه تجسمی نیز بیان کرد: آرزو می‌کنم برای نسل جوان فضا ایجاد شود چون می‌دانم استعداد بالایی دارند و اگر درست از آنها حمایت شود اسامی خیلی از آنها بر سر زبان‌ها خواهد افتاد و می‌توانند به کشور خود خدمت کنند.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.