• جمعه / ۵ مهر ۱۳۹۸ / ۱۰:۵۰
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: 98070503481
  • منبع : نمایندگی دانشگاه اصفهان

دیروز نقاش، امروز هنرمند

دیروز نقاش امروز هنرمند/اصفهان

موزه هنرهای معاصر اصفهان پنج شنبه، (چهارم مهرماه) شاهد گشایش نمایشگاه بزرگی در سه گالری یک، سه و پنج خود بود؛ نمایشگاهی پژوهشی که عنوان "دیروز نقاش، امروز هنرمند" را بر خود نهاده است.

به گزارش خبرنگار ایسنا، هفتادوسه هنرمند، هر کدام چهار اثر نقاشی که به ترتیب به دوره آغازین نقاشی، دوره میانی و فعالیت اکنون آنها می‌پردازد را در کنار یکدیگر و البته در فضایی که برای این امر کوچک بود، قرار دادند تا چشم مخاطبِ تیزبین، در این چیدمانِ شلوغ به دنبال روندِ کار تک تک این هنرمندان بگردد.  

در این نمایشگاه، آثار  هنرمندانی را می‌توان دید که با نقاشی کار خود را آغاز کرده‌اند ولی ممکن است امروز به ویدیو آرت، چیدمان، مجسمه و ... گرایش پیدا کرده باشند. بنا به گفته مدیر موزه هنرهای معاصر اصفهان، انتخابِ هنرمندان به صورت فراخوان نبوده بلکه هنرمندانی انتخاب شده‌اند که بیش از ۱۵ سال سابقه مستمر هنری و زندگی در بوم اصفهان را داشته و همچنین فعالیت هنری خود را با نقاشی آغاز کرده اند.

 همه این عوامل، در کنار هم بستر مناسبی را برای فهم پژوهشی در نگاه به این نمایشگاه ایجاد می‌کند. فهمی که می‌تواند پرسش‌های بسیاری را پاسخ دهد و البته پرسش‌های بیشتری را هم در ذهن مخاطب ایجاد کند. مخاطب می‌تواند رشته کاری یک هنرمند را دنبال و در نگاهی کلان‌تر، حتی به یک تحلیل چندگانه درباره کل آثار هنرمندانی که با نقاشی کارشان را شروع کرده‌اند، نزدیک شود.

 می‌توان گفت، افرادی که در این نمایشگاه شرکت کرده‌اند، نقاشان شجاعی بوده‌اند که از نقد و بررسی سیرِ کارشان نترسیده‌اند و با ارائه نخستین تجربه‌های خود تا امروز، تابلویی از یک منحنیِ نقاشانه، پیش چشم مخاطب قرار داده‌اند. بالاخره حاصل شش ماه برنامه‌ریزی و تلاش مشترک انجمن هنرمندان نقاش اصفهان و موزه هنرهای معاصر اصفهان در این نمایشگاه به ثمر نشسته‌است.

دعوت به گفتگو و نقد

مهدی تمیزی، مدیر موزه هنرهای معاصر اصفهان در آیین گشایش این نمایشگاه گفت:  بسیار خرسندم که امروز نیز در کنار شما و با شما در آیین گشایش نمایشگاهی دیگر گرد هم آمده‌ایم. نمایشگاهی که بیش از هر چیز، گنجِ عمر و هستی هنرمندانِ حاضر است. گنجی که به رنج به دست آمده و نعمت و نِقمت‌اش هر دو از آنِ خودِ هنرمند است.  


وی ادامه داد: بگذارید از رنجی بگویم که خارِ پای لنگِ هنر و فرهنگ اصفهان است. رنجی که خارِ چشم امیدواران به فردای روشنِ هنر در این شهر است. از آفتی صحبت می‌کنم که دامنگیرِ عده‌ای هنرمند شده است.


 تمیزی درباره مصداق‌های این رنج و آفت خاطر نشان کرد: توهم و تردید در میانِ عده‌ای هنرمند، هم تابِ فعالیتِ مستمر و بی‌دغدغه را از ایشان سلب کرده، و هم توانِ اجراییِ فعالان و مجریانِ عرصه هنرهای تجسمی را محدود و ناکارآمد جلوه داده است. متوهمانی که افقِ دیدشان گاه از مرزهای اقلیمیِ این شهر فراتر نمی‌رود و دچارِ حقیرترین برداشت‌ها از هنر به طورِ عام و هنرِ معاصر به طور اَخَص هستند.

وی افزود: آن‌ها گاه نیز چنان افقِ وسیع و فرامرزی‌ای دارند که هر تلاش و تقلای صادقانه در این شهر را عبث و پوچ می‌دانند و همکاران و تلاشگرانِ هنرهای تجسمی را بازیگرانِ مقلد تصور می‌کنند. این‌گونه، فضای هنری شهر آلوده به انفعالی کش‌دار و سرد است و حتی فضای اداریِ مرتبط با امورِ تجسمیِ شهر و فضاهای ارائه آثارِ هنری نیز به این آلودگی دچار هستند.


وی، پس از نگاهی به هنرمندان و مدیران فرهنگی شهر، خطاب به گالری‌داراها ادامه داد: متأسفانه برخی از مدیرانِ تازه‌کار و کارنابلدِ گالری‌های هنریِ تازه تأسیس نیز به این توهم  دامن می‌زنند و عرصه را مهیاتر می‌کنند.

 مدیر موزه هنرهای معاصر اصفهان، با تاکید بر اینکه  به شخصه مدافعِ حقوقِ هنری و جایگاهِ فرهنگی اجتماعیِ گالری های خصوصی بوده و هست، به مسئله گالری‌های خصوصی، از این زاویه نیز اشاره کرد و گفت: امروزه عده‌ای با بلوکه کردنِ هنرمندانِ نامیِ کشور و مصادره آن‌ها به نفعِ گالریِ خصوصی‌شان، فرصت را از دیگر مجامع گرفته و سعی در مصادره هنرمند و اموالش دارند. برخی دیگر با به رسمیت شناختنِ افرادی به عنوان مشاورانِ هنری گالری، سعی می‌کنند ناتوانیِ علمی‌شان را در پشتِ علمای هنری این شهر پنهان کنند.


تمیزی درباره این وضعیت شهر اظهار تاسف کرد و صحبت خود را با نقل قول یکی از همکاران خود این‌گونه ادامه داد: «اقلیتی معلوم‌الحال برای هنرِ این شهر تعیینِ تکلیف می‌کنند».

وی، نویسندگان هنری و منتقدان را نیز بی‌نصیب نگذاشت و گفت: از دیگر آفاتِ گریبانگیرِ هنرِ این شهر آن‌ است که فرهنگ و ساختارِ نقدِ سازنده، گفت‌وگوی رو در رو و بی‌غرض، و رفتارِ بزرگوارانه در قبال اندیشه نامتناظر در آن وجود ندارد. بارها از بزرگواران و منتقدین خواسته‌ام آنچه را که می‌تواند به عنوانِ نقد، فضای هنریِ شهر و فعالیت‌های موزه و گالری‌های خصوصی را مشروح کند، بنویسند و با کمالِ تأسف، هرآنچه نگاشته شده در حدِ گزارش‌های خبری باقی مانده و پا را فراتر نگذاشته است. مصرانه علاقه‌مند دریافت راهبردهای سازنده هستم ولی آنچه غیرِ مستقیم دریافت می‌کنم، اخبارِ ناقص و مغرضانه درباره هنر و هنرمندانِ شهر است. گفت‌وگو کنیم؛ رو در رو. بشنویم؛ بی‌غرض.


ماهیت اثر هنری، مشخص‌کننده معاصر بودن آن است 


بازدید از این نمایشگاه، برای مخاطبِ آشنا با کارها، نوعی تجدید خاطره نمایشگاهی نیز محسوب می‌شود؛ به اندازه‌ای که با دیدن یک اثر، قبل از خواندنِ نام هنرمند آن می‌توان حدس زد که هنر کیست.

 برخی از این هنرمندان در کنار کارشان یادداشت‌های جالبی را ارائه کرده اند از جمله محسن رشتی زاده که نگاهی درباره عملکرد و گرایش هنرمندان داشته و نوشته: "در این دوره نمی‌توان با هیچ قطعیت و یقینی درباره گرایش و عملکرد و دیدگاه‌های معاصر هنری صحبت کرد. با وجود نبودن یک مرزبندی مشخص برای هنر معاصر،  امروز نمی‌توان هر اثر هنری را به سبب هم‌دوره بودن با ما یا به سبب اصالت و زنده بودن هنرمند، اثر هنری معاصر پنداشت بلکه رویکرد و ماهیت اثر هنری است که مشخص کننده معاصر بودن آن است. "

و یا میلاد فیروزفر، که درباره نحوه انتخاب کارهایش نوشته: "آثار پیش رو گزیده‌ای است از شیوه‌های متفاوتی که اینجانب در خلق آثار هنری‌ام تا امروز داشته‌ام. در طی مسیر خلق هر اثرم آنچه از اهمیت بالایی برخوردار است، بازنمود کامل احساسات ژرف و رسیدن به تصویری واضح از ناخودآگاهم پیرامون موضوعی است که ذهنم را به خود مشغول ساخته. آثار حاضرم در این نمایشگاه را به گونه‌ای انتخاب کردم که در عین تفاوت‌های اجرایی، از لحاظ شیوه برخورد با محتوا نسبتی ملموس با یکدیگر داشته باشند. "

و البته، فرشته عالمشاه هم به نکته زیبایی اشاره کرده و این‌گونه نوشته: "طبیعت همواره  برای من آرامش‌بخش و منبع الهام است و من خود را قسمتی از آن می‌دانم. این ارتباط برایم وصف‌ناشدنی است. به عنوان جزئی از این چرخه، می‌دانم که تا چه اندازه قدرت حفظ آن را داشته و تا چه حد می‌توانم  آن را تخریب کنم. در آثارم سعی دارم این مطالب را یادآوری کنم و دل نگرانی‌هایم برای سرنوشت طبیعت و اتصال سرنوشت طبیعت به آن را بازگو کنم. و همچنین،  در بسیاری از آثارم سعی در دست یافتن به حس درونی و ارتباط عمیق و تنگاتنگ با اجزای طبیعت دارم. "

نمایشگاه "دیروز نقاش، امروز هنرمند" را  چند بار باید دید و هر بار این جمله بیانیه نمایشگاه را یادآوری کرد که نخستین هدفش، مشارکت هنرمندان نقاش در یک حرکت گروهی مرتبط با حرفه‌شان است و دیگر اهدافش: ایجاد فرصت برای گفتگوهای هنری، ایجاد فرصت برای نقد، بررسی و تحلیل آثار هنری، مستندسازی آثار هنرمندان اصفهان در دو دهه ابتدایی قرن بیستم، بررسی نیازها و چالش‌های مرتبط با آفرینش اثر هنری معاصر، بررسی فضاهای موجود در اصفهان برای ارائه آثار هنری و بررسی و ایجاد فرصت برای فروش آثار هنری.

به گزارش ایسنا، نمایشگاه "دیروز نقاش، امروز هنرمند" را تا ۱۰ آبان‌ماه هر روز از ساعت ۹ تا ۱۳ و ۱۶ تا ۱۹ و جمعه‌ها از ساعت ۱۶ تا ۱۹ در موزه هنرهای معاصر اصفهان می‌توان دید.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.