• چهارشنبه / ۱۵ آبان ۱۳۹۸ / ۱۲:۲۲
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد خبر: 98081509059
  • خبرنگار : 50249

/وحدت در جامعه/

پذیرش زندگی اجتماعی و جمع‌گرایی؛ لازمه ایجاد وحدت میان مسلمانان

وحدت شیعه و سنی

ایسنا/خراسان رضوی  حجت‌الاسلام والمسلمین حمیدرضا ویژه گفت: اولین رکن برای رسیدن به وحدت، پذیرش این است که ما اجتماعی زندگی می‌کنیم و جمع‌گرا هستیم.

 این استاد حوزه علمیه در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص لزوم وحدت میان مسلمانان در جامعه، اظهار کرد: اولین نکته‌ مهم برای رسیدن به درک در این موضوع، این است که باور کنیم ما اجتماعی زندگی می‌کنیم؛ این یکی از موضوعات بسیار جدی در مباحث جامعه‌شناسی است. اگر هر انسانی باور کند که زندگی اجتماعی می‌کند، خود به خود متوجه می‌شود که زندگی در نظام‌های اجتماعی، یکی از ارکان اصلی ایجاد وحدت است.

وی ادامه داد: البته وحدت هم معنا دارد و به این معنا نیست که همه اختلافات را صفر تا صد کنار بگذاریم که مطمئنا چنین چیزی از نظر عقلی امکان‌پذیر نیست. بحث بر سر این است که وحدت به این معنا است که بتوانیم روی اشتراکاتی که با هم داریم، مانور دهیم و بر سر افتراقاتی که وجود دارد، باید گفت‌وگوی درست انجام دهیم؛ همه این‌ها برمی‌گردد به این که ما اگر بفهمیم جمع‌گرا هستیم و اجتماعی زندگی می‌کنیم، خودبه خود جامعه به این سمت حرکت می‌کند.

ویژه تصریح کرد: در مقابل اگر قرار باشد هر کدام از ما ادعای فردی خودمان و حالتی من‌گونه را داشته باشیم، جامعه به این سمت حرکت نمی‌کند. وقتی ما نمی‌پذیریم که در نظام اجتماعی زندگی می‌کنیم، متاسفانه این اتفاق تلخ می‌افتد و گفت‌وگو هم در این جوامع از بین می‌رود. این حالت را در نظام‌های سیاسی، مانند همان حالت دیکتاتوری مطرح می‌کنند؛ یعنی هر کدام ما یک نوع دیکتاتور می‌شویم که حرف من، کار من و فعل من را درست و بقیه را غلط می‌دانیم. در این حالت هیچ‌وقت به وحدت نمی‌رسیم؛ در نتیجه اولین رکن برای رسیدن به وحدت، پذیرش این است که ما اجتماعی زندگی می‌کنیم، جمع‌گرا هستیم و به عبارتی از منظر علمی، مدنی‌الطبع هستیم.

پذیرش و یافتن اشتراکات، خود الگوی مناسبی از وحدت در جامعه است

این استاد حوزه علمیه پیرامون ارائه الگوی مناسبی از وحدت در جامعه، افزود: مهم‌ترین الگویی که می‌تواند وجود داشته باشد، جمله‌ای از امیرالمومنین(ع) در نهج‌البلاغه است و اگر این جمله مصداق مباحث کار ما قرار بگیرد، خیلی از مسائل به کلی حل می‌شود. امیرالمومنین(ع) می‌فرمایند که «انسان‌ها یا در دین با تو مشترکند یا اگر در دین با تو مشترک نیستند، در انسان بودن با تو مشترکند»؛ یعنی اصل مهم این است که ما دنبال اشتراکاتمان بگردیم. گاهی اوقات این اشتراکات، دینی و گاهی انسانی هستند؛ پس بالاخره اشتراکاتی در این میان وجود دارد. 

وی اضافه کرد: ما اگر بتوانیم چنین الگو، مدل، طرز ایده و تفکری را در جامعه راه بیندازیم که اشتراکات را پیدا کنیم، خودبه خود انسان‌ها به یکدیگر نزدیک می‌شوند، ولی متاسفانه عموما بالعکس این اتفاق می‌افتد؛ یعنی افراد دنبال اختلافات می‌روند و روی آن‌ها مانور می‌دهند. در جامعه هم شاهد هستیم که بعضی افراد در مسائل و موضوعات مذهبی، جای این‌که روی اشتراکات مذهبی تکیه کنند، روی اختلافات مذهبی تاکید می‌کنند، در نتیجه این دو نفر یا یک گروه با دیگری به یکدیگر نزدیک نخواهند شد. مانند پدیده داعش که سر از این مسائل درمی‌آورد؛ پس پذیرش اشتراکات می‌تواند الگوی بسیار خوبی باشد.

ویژه با اشاره به افرادی که الگوهای خوبی از وحدت را در جامعه اسلامی به نمایش گذاشتند، عنوان کرد: یکی از نمونه‌های بارز ما در این زمینه امام موسی صدر بودند؛ ایشان جزء کسانی بودند که روحیه عجیبی در این قضیه داشتند. شهید بهشتی و شهید مطهری نیز از دیگر افرادی هستند که توانستند در این زمینه خوب کار کنند؛ اما امام موسی صدر در این زمینه از بقیه بالاتر است؛ یعنی خوب توانسته بود آن شرایط را ایجاد کند. اکنون نیز سید حسن نصرالله در لبنان توانسته شرایطی را ایجاد کند که حتی از ادیان دیگر هم با ایشان رابطه دارند که نشان‌دهنده یک نکته خاص است.

استدلال صحیح و اخلاق عالی، ارکان ایجاد وحدت در جامعه

این استاد حوزه علمیه در خصوص ایجاد وحدت در جامعه با توجه به شاخصه‌های امام موسی صدر و شخصیت‌های این‌چنینی، بیان کرد: ما معتقدیم دو رکن اساسی اگر رعایت شود، می‌توان این شرایط را ایجاد کرد؛ اول این که سعی کنیم از منطق و استدلال عقلی درست برخوردار باشیم. بزرگانی مانند امام موسی صدر، شهید بهشتی و شهید مطهری اهل گفت‌وگو و بحث پربار، منطقی و با استدلال بودند و به شدت منطق، استدلال، دلیل، برهان و حکمت داشتند. این یکی از راهکارهاست تا ما بتوانیم به این شرایط برسیم. 

وی ادامه داد: نکته دوم این که گاهی‌اوقات بحث منطق و استدلال مطرح نیست؛ ما لازمه رفتار خوب و اخلاق خوب را داریم؛ یعنی احتیاجی نیست با کسی گفت‌وگو کنیم بلکه یک رفتار بسیار خوب را از خود نشان می‌دهیم که سبب نزدیک شدن انسان‌ها به یکدیگر می‌شود. آیه قرآن نیز خطاب به پیامبر(ص) می‌گوید «اگر رفتارت بد بود، همه از دورت پراکنده می‌شدند ولی چون رفتارت خوب بود، خودبه خود جذب تو شدند و با تو بودند». این نکات در شخصیت‌هایی که نام برده شد، تجلی داشت؛ هم اهل منطق و استدلال درست و عالی بودند و هم رفتارهای عالی و خوب داشتند. ما اگر بتوانیم این دو نکته را در افراد جامعه پیاده کنیم، افرادی که اموری را بر عهده دارند، آهسته آهسته به مسیر وحدت نزدیک می‌شوند.

ویژه در تکمیل سخنان خود، اظهار کرد: در نظام‌های اجتماعی بدون وحدت، کار ما پیش نمی‌رود و اگر می‌خواهیم نظام‌های اجتماعی چه در مباحث علمی و اقتصادی و... و حتی در گفت‌وگوها و مسائل اعتقادی کارشان به پیش رود و به پیشرفت برسند، نیاز به وحدت داریم. در آیات قرآن تفرقه، جدایی و اختلاف سم مهلک یک جامعه است و حتی در بعضی موارد مطرح شده که یکی از عذاب‌هایی که خداوند برای بعضی از جوامع درنظر می‌گیرد، تفرقه است؛ پس برای رسیدن به پیشرفت‌های علمی، عملی، معنوی و... و یک نظام اجتماعی خوب، احتیاج داریم تا در نظام‌های اجتماعی به وحدت برسیم.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.