• یکشنبه / ۱۹ آبان ۱۳۹۸ / ۱۴:۳۰
  • دسته‌بندی: آذربایجان شرقی
  • کد خبر: 98081911669
  • خبرنگار : 50012

مرثیه‌ای برای زهرا؛

سقف آرزوهایی که یک شبه ویران شد

اا

ایسنا/آذربایجان شرقی تا همین چند روز پیش آرزویش ساختن روستا و کشورش بود، ولی از بد روزگار خبر نداشت؛ نمی‌دانست آرزوهایش یک شبه بر سرش ویران می‌شوند،  زهرا عابدی جان باخته‌ی کوچک زلزله روز جمعه‌ در میانه، با آرزوی آبادی روستا و کشورش در عرض چند ثانیه زیر آوار دفن شد.

ویدیوی پخش شده از صحبت‌های این دخترشیرین زبان درفضای مجازی که در خصوص وضعیت بد آموزشی روستا گلایه می‌کند، دل تمامی هم وطنان را به دردآورد.

گزارشگر صدا و سیمای استان در این ویدیو که در آبان ماه سال گذشته ضبط شده، در روستای ورنکش حضور یافته و پای درد و دل دانش آموزان نشسته است،  زهرا عابدی یکی از این دانش آموزان است که در جواب مجری، با عصبانیت می‌گوید:« باید هم عصبانی باشم، نمی‌توانیم درس بخوانیم، می‌خواهم درس بخوانم و کاره‌ای شوم و کشورم را بسازم.»

زهرای آینده ساز کشور حق داشت، عصبانی باشد از شرایطی که می‌توانست بهتر از این باشد، او نیز مانند سایر کودکان ایران زمین حق داشت از امکانات مطلوب آموزشی بهره‌مند شود نه این‌که به دلیل نامناسب بودن و کمبود امکانات رفاهی و زیرساختی، محکوم به دفن آرزوهای کوچک و بزرگ معصومانه‌اش زیر آوار باشد.

 حال او رفته و مردمی را در فراقش نالان گذاشته است، او با رفتنش صدایش را به گوش جهانیان رساند که کودکان این کشور حق دارند از امکانات آموزشی مطلوب که حق مسلم هر کودک ایرانی است، بهره‌مند شوند.

فیلم مصاحبه زهرا با شبکه سهند

فردین الهیاری، مجری سابق صداو سیمای در برنامه‌ی کندیمیز، در گفت‌وگو با ایسنا، در رابطه با فیلم منتشر شده در فضای مجازی مربوط به این دختر اظهار کرد: در این ویدیو زهرا دخترک شیرین زبانی است که کاپشن قرمز رنگی پوشیده و با حالتی گلایه مند و تندتند صحبت می‌کند.

وی با بغض و گریه با بیان این‌که مصاحبه‌ی ویدیویی را سال گذشته از دانش آموزان روستای ورنکش تهیه کرده بودیم، ادامه می‌دهد: صبح زمانی که خبر زلزله‌ی روستای ورنکش را شنیدم، احساس دل شورگی داشتم و حس می‌کردم قرار است اتفاقی تلخی برای یکی از اعضای خانواده‌ام رخ دهد، من این ویدیو را سال گذشته در پیچ اینستاگرامی‌ام منتشر کرده بودم، بعد از شنیدن خبر زلزله فیلم را دوباره در پیچ خودم با متنی مبنی بر این‌که «خدایا زهرا هر کجا که هست، سلامت نگهش دار» بازنشر کردم، هنوز خبری از فوت زهرا نداشتم.

الهیاری ادامه داد: ظهر خبری مبنی بر فوت دو دختر دانش آموز در روستای ورنکش منتشر شد، بعد از نشر این خبر دل شوره‌ هایم زیاد شده و پیگیری‌های زیادی برای مطلع شدن از این جریان انجام دادم تا این‌که عصر به بنده اطلاع دادند دانش آموزان فوت شده در زلزله، همین دختران شیرین زبان هستند.

وی افزود: بعد از شنیدن خبر فوت زهرا مانند پدری که خبر فوت دخترش را دریافت می‌کند، داغون شدم.شاید مخاطبان تنها با دیدن این فیلم و به صورت لحظه‌ای احساس غم و غصه کنند ولی بنده از نزدیک با همین دختران شیرین زبان، هم صحبت شده و در جریان خواسته‌های آن‌ها قرار گرفته بودم.

الهیاری ادامه داد: خواسته‌ی اصلی زهرا در این فیلم که به طور عصبانی مطرح می‌کند، اختصاص کلاس درس جداگانه برای هر کدام از مقاطع ابتدایی مدرسه بود، زهرا می‌خواست آینده ساز کشور شود و کاری برای کشور و روستای خود انجام دهد.

زهرا رفت؛ نگذارید زهراها بروند

وی با اشاره به ملاقات خود با خانواده‌ی داغدیده‌ی زهرا، گفت: پدر و مادر زهرا بی قرار هستند و در حال بسیار نامناسبی قرار دارند، هنوز باور نکردند که زهرا را از دست داده‌اند.

وی ادامه داد: دیروز به چادر خانواده زهرا رفتم، پدر و برادرش حسین انگار منتظرم بودند تا دوباره میکروفون را بگیرم تا زهرا  همان کودکی که نماد مطالبه گری و امید شد، حرف بزند و از  نداشتن مدرسه مناسب گلایه کند و به مردم بگوید چرا یکسال پیش صدایم را نشنیدید ولی بعد از مرگم همه برایم لالایی خواندید؟! اما دیگر نه زهرایی بود و نه میکروفونی !

وی بیان کرد: با پدر زهرا و برادرش حسین سر بر شانه‌های هم گذاشتیم و برای زهرای عزیز و  برای گوش‌هایی که نشنیدند گریستم؛ چرا که زهرا با تمام کوچکی خود، بزرگ بود و به مردم سرزمینم مطالبه گری را یاد داده بود و در عین حال مردم را برای امید به آینده  و تلاش تشویق کرد .

الهیاری با بیان این‌که پدر زهرا از مصیبت‌هایش گفت ولی هیچگاه ناله نکرد، افزود: پدر زهرا خدایش را شاکر بود و می‌گفت:«اگر چه زهرای من رفت ولی نگذارید زهراها بروند، شاید  فریاد زهرا  برای عدالت آموزشی را خیلی ها شنیدند  و عصبانیتش خفته گان را بیدار کرد، نمی‌دانم شاید مردم و کودکان مدرسه دوست داشتند آرزوی ریحانه و زهرا برای داشتن مدرسه محقق شود.»

وی ادامه داد: خوشبختانه فاطمه، دختری که در ویدیو در کنار زهرا ایستاده، زنده و سالم است، ولی فاطمه نیز از فوت زهرا بسیار غمگین و ناراحت بوده و هیچ رغبتی برای حضور در کلاس درس مدرسه‌ی بدون زهرا ندارد، بنده سعی کردم او را تسکین دهم و گفتم اگر درس بخوانی می‌توانی راه زهرا را ادامه داده و به آرزوهای او جامه‌ی عمل بپوشانی.

وی یادآور شد: از خیران بزرگ تبریزی و آذربایجان خواستار ساخت مدرسه‌ای برای یادبود زهرا و ریحانه در این روستا هستیم تا عزم و اراده‌ی این کودکان الگویی برای آینده سازان بعدی کشور شود.

وی با بیان این‌که ریحانه نیز یکی دیگر از دختران فوت شده در روستای ورنکش است، گفت: متاسفانه به دلیل تخریب خانه‌ی ریحانه، پدر و مادر او نیز در بیمارستان بستری هستند.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.