• سه‌شنبه / ۵ آذر ۱۳۹۸ / ۱۰:۵۷
  • دسته‌بندی: ایسنا+
  • کد خبر: 98090502960
  • خبرنگار : 71503

سرنوشت تلخ حیوانات آزمایشگاهی

حیوانات آزمایشگاهی

وقتی استادش می‌خواهد یکی از موش‌های آزمایشگاهی را بُکشد، جا می‌خورد اما در اولین تجربه‌اش با حیوانات باید چنین کاری را انجام می‌داد زیرا همه پژوهشگران بعد از انجام آزمایش روی حیوانات باید آنها را از بین ببرند.

نخستین تجربه‌اش با حیوانات در مقطع کارشناسی اتفاق افتاده است. دوره کوتاهی آموزش می‌بیند که جزء واحدهای درسی به حساب نمی‌آمده است. اما وضعیت در مقطع کارشناسی ارشد فرق می‌کند و یک واحد درسی کار با حیوانات آزمایشگاهی وجود دارد که همه دانشجویان باید آن را بگذرانند.

او به شرطی حاضر می‌شود تجربیاتش را با ایسنا به اشتراک بگذارد که اسمش آورده نشود.

از طریق یکی از استادان دانشگاه شرایطی فراهم می‌شود تا او در مقطع کارشناسی به یک مرکز نگهداری از حیوانات مراجعه کند و کار با موش را یاد بگیرد: «زمانی که تعداد موش‌ها زیاد است و باید از آنها نمونه خون گرفته شود، کار را سخت می‌کند، زیرا باید به آنها رسیدگی هم بشود و این یکی از سخت‌ترین تجربه‌هایم بوده است. بهترین اتفاق، زمانی می‌افتد که نمونه‌گیری از موش‌ها تمام می‌شود.»   

این پژوهشگر، دردناک‌ترین تجربه‌اش را در مقطع کارشناسی ارشد گذرانده است؛ زمانی که باید واحد کارگاه‌های آزمایشگاهی را پشت سر می‌گذاشته. او با یک خوکچه هندی کار می‌کرده: «در آن مقطع تعداد دانشجویان زیاد و تعداد حیوانات آزمایشگاهی کم بود. نخستین قدم برای کار کردن با یک حیوان آزمایشگاهی، مهار کردن آن است. حیوان در پروسه‌ای که همه دانشجویان می‌خواستند آن را مهار کنند، آسیب دیده بود و دیدن حیوانی که آسیب دیده، صحنه آزاردهنده‌ای بود.»

بسیاری از کسانی که وارد آزمایشگاه می‌شوند تا با حیوانات کار کنند، تجربه کافی ندارند. خود او هم زمانی که دوره طرحش را می‌گذرانده از تجربه قدیمی‌ترها استفاده کرده و بعد از آن مسئولیت کامل قفس‌ها را بر عهده گرفته است.

او معتقد است استانداردهای نگهداری یا برخورد با حیوانات آزمایشگاهی به افرادی که از حیوانات استفاده می‌کنند، بستگی دارد: «با توجه به تجربه‌هایی که در مقاطع مختلف کارشناسی و کارشناسی ارشد داشتم یا زمانی که طرحم را می‌گذراندم، مرکز نگهداری از حیوانات، ساختمانی جدا از ساختمان اصلی بخش‌های مختلف است و سعی می‌شود دمای مناسب برای نگهداری حیوانات یا روشنایی و خاموشی برای زندگی آنها رعایت شود اما خدمات تمیز کردن قفس حیوانات به بخش‌هایی که از حیوانات استفاده می‌کنند، بستگی دارد. در واقع استاندارد را افرادی که با حیوانات کار می‌کنند، رعایت می‌کنند. ممکن است استانداردهای تعریف‌شده‌ای باشد اما یک بخش آن را کمتر رعایت می‌کند و بخش دیگری آن را مو به مو پیش می‌برد. برخی از پژوهشگرها هنگام کار با حیوانات، مسائل بسیاری را در نظر می‌گیرند و برای برخی دیگر هم اهمیت چندانی ندارد».

حیوانات آزمایشگاهی بسته به جنس و وزن، قیمت‌های متفاوتی دارند. برای مثال قیمت هر موش «رَت» که دومین حیوان آزمایشگاهی محسوب می‌شود، ۲۵ هزار تومان است و می‌توان آن را از انیستیتو پاستور ایران خرید اما برای تهیه هر حیوان باید از یک هفته قبل تعداد، نوع، جنسیت و وزن آن را سفارش داد. موش‌هایی که برای آزمایش استفاده می‌شوند، کاملا پرورشی هستند. برخی پژوهشگران آزمایشاتشان را روی موش و برخی دیگر روی حیوانات دیگر مثل خرگوش و خوکچه هندی انجام می‌دهند. یک پژوهشگر می‌تواند این حیوانات را به تعدادی که برای مطالعات خود نیاز دارد، خریداری و استفاده کند.

وقتی که یک پژوهشگر کارش با یک حیوان تمام می‌شود، اجساد حیوانات را برچسب‌گذاری می‌کند و داخل کیسه می‌گذارد. اسم بخش، پژوهشگر، تاریخ و اینکه آزمایش عفونی روی حیوان انجام شده، همگی روی برچسب نوشته می‌شوند و داخل فریزری که مربوط به حیوانات است گذاشته می‌شود. اجساد حیوانات در دستگاه‌های مخصوص این کار سوزانده می‌شوند زیرا  کارشناسی که مابقی کار را انجام می‌دهد متفاوت است و کار پژوهشگر بعد از گذاشتن حیوان در فریزر تمام می‌شود.

او درباره برخورد پژوهشگران با حیوانات آزمایشگاهی معتقد است: «وقتی یک پژوهشگر برای کارش از حیوانی که در اختیار دارد به درستی نگهداری نکند، ضرر اول به خودش و کارش می‌رسد. به همین دلیل برخی سعی می‌کنند از حیوانات مراقبت بسیاری کنند، غذای آنها را به صورت مرتب بدهند، قفسشان را تمیز کنند. در سیستمی که من تا کنون کار کرده‌ام، ندیدم دانشجو یا پژوهشگری برای برخورد نامناسب با حیوانات اخطار بگیرند یا جریمه شود. در کل، دانشجویان سعی می‌کنند بهترین عملکرد را با حیوانات داشته باشند زیرا کار خودشان بهتر پیش می‌رود. در غیر این صورت خودشان با مشکل روبه‌رو می‌شوند.»

به گفته این پژوهشگر، تعداد خانم‌ها نسبت به آقایان در آزمایشگاهی که او کار می‌کند بیشتر است و بعد از آزمایش، کشتن حیوان به همکاران آقا محول می‌شود. ممکن است در یک روز، چند گروه مختلف به حیوان آزمایشگاهی نیاز داشته باشند و در نهایت مجبور شوی در کمتر از یک ساعت بیش از ۲۰ حیوان بکشی و این موضوع مطمئنا کار راحتی نیست. البته کشتن حیوانات بستگی به افراد هم دارد زیرا برخی استادان هستند که این اتفاق را جزئی از کار پژوهشی خود می‌دانند که اجتناب‌ناپذیر است و باید آن را انجام داد اما برخی پژوهشگران ترجیح می‌دهند این کار را انجام ندهند.

او تا کنون تجربه کار در آزمایشگاه‌های خارج از کشور را نداشته اما درباره فضای آزمایشگاهی خارج از کشور زیاد شنیده‌ است: «یکی از دوستانم که در یکی از کشورهای آسیایی فعالیت داشت می‌گفت وقتی اعلام می‌کردیم برای انجام پروژه‌مان به ۱۰ موش نیاز داریم، بارها بازخواست می‌شدیم و از ما درباره تعداد موش‌هایی که درخواست کرده‌ایم، پرس‌وجو و درخواست می‌کردند اگر جا دارد آزمایش با تعداد حیوان کمتری انجام شود. آنها به این مسئله توجه زیادی نشان می‌دادند تا کمترین آسیب به حیوانات زده شود. اما در ایران سخت‌گیرهای این‌چنینی نسبت به خارج از کشور کمتر دیده می‌شود.»

سال‌هاست که در حوزه علم به آزمایش‌ها روی حیوانات اتکا می‌شود تا خطرات شیمیایی داروهای جدید انسانی و میزان خطر و عوارض آنها را برای سلامتی انسان برآورد کند. در حال حاضر سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا اعلام کرده که تمام آزمایشات روی پستانداران را تا سال ۲۰۳۵ از بین خواهد برد. برخی از کشورها مثل آمریکا بیش از چهار میلیون دلار به پنج دانشگاه  می‌دهند تا روی یافتن یک روش جایگزین برای انجام آزمایش‌های علمی روی حیوانات تمرکز کنند.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۱۱:۲۷

مطلب جالبی بود.

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۱۲:۰۲

اخي

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۱۳:۳۶

من اگه مریض بشم ترجیح میدم بمیرم تا اینکه از داروهایی استفاده کنم که نتیجه این جنایتهاست. همیشه هم به خمین دلیل از رشته تجربی متنفر بودم

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۱۹:۲۰

چرا قیمه هارو میریزی تو ماستا

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۷ ۱۷:۲۱

بله لطفا به هیچ وجه به بیمارستان و پزشک مراجعه نفرمایید. با سپاس

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۱۴:۰۹

شرم آوره که انسان ها برای آزمایشات خود حیوانات زبان بسته را زجرکش می کنند. جالب اینکه هیچ پیشرفت چشمگیری هم در پزشکی مشاهده نمی شود و اکثر بیماران تا آخر عمر بیماریشان درمان نمی شود. از جمله خود من که از کودکی میگرن شدید داشتم. حداقل دست از سر حیوانات بردارید.

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۲۲:۲۸

والا حتی برای یه سرما خوردگی ساده هم نتونستن داروی بدون عوارض درست کنن. اون کلد استاپها اومده بود بعد گفتن تپش قلب و فلان میاره....چرا راه دور بریم...تبخال....شما لبت یه تبخال بزنه ده روز درگیری....اسمشونم گذاشتن دانشمند! معلومه با این جنایتها علم واقعی پیشرفت نمیکنه

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۱۶:۰۵

و باز‌هم اشرف مخلوقاتی که به اسم پیشرفت با خودخواهی به محیط اطرافش آسیب میزنه.. باعث تاسفه!

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۱۸:۳۶

اگه شما یه ذره انصاف داشتی میرفتی یه خبر مطمئن واسه وصل نت میزاشتی

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۲۲:۱۸

👌🏻👌🏻

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۲۲:۲۲

موضوع بسيار دردناكيه....

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۵ ۲۳:۱۶

سلام ایسنای عزیز ، یعنی واقعا کسی نمیدونه اینترنت کی وصل میشه ،،،، کلافه شدیم والا

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۰۰:۱۷

تا ب حال از این زاویه به موضوع حیوانات آزمایشگاای نگاه نکرده بودم

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۰۷:۵۸

نتو وصل کنید

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۱۶:۰۹

اینترنت که قطعه هی ما میایم اینجا خبر امیدوار کننده بگیریم بعد باید اخبار موش بخونیم. چی شد این جلسه وزرای محترم؟؟؟

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۱۶:۱۶

🙄

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۱۷:۲۳

شک نکنید پیشرفت دانش در رشته های مختلف از جمله پزشکی و داروسازی و کاهش مرگ بخصوص در نوزادان و کودکان مدیون این آزمایشها است

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۱۸:۲۴

خدا رو شکر که سمت جانوری نرفتم که این موش های بی آزار رو بکشم و همه ش با قارچ و باکتری درگیرم

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۶ ۲۰:۱۶

ایسنای عزیز سرنوشت ما از این مجهول تر و بدتره حداقل اینا میدونن سرشون چی میاد ما اونم نمی‌دونیم

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۷ ۰۲:۴۵

﷽ وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ هيچ جنبنده‏ ای در زمين و هيچ پرنده‏ ای كه با دو بال خود پرواز ميكند نيست مگر اينكه امت هائی همانند شما هستند ما هيچ چيز را در اين كتاب فروگذار نكرديم سپس همگی به سوی پروردگارشان محشور مي‏گردند وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ آنها كه آيات ما را تكذيب كردند كر و لال در تاريكی ها قرار دارند هر كس را خدا بخواهد گمراه مي‏كند و هر كس را بخواهد بر راه راست قرار خواهد داد قرآنِ حَکیم سوره الأنعام آیه های سی و هشت و سی و نه به همراه ترجمه فارسی

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۷ ۱۲:۴۴

از موقعی که اينترنت قطع شده احساس حیوان آزمایشگاهی رو پبدا کردم

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۷ ۲۰:۵۸

چقدر تو سرنوشت شبیه مان😏

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۷ ۲۱:۳۲

جالب بود ولی خوب راهی نیست دیگه ایشالله راهی پیدا شه اون زبون بسته ها نمیرن

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۸ ۰۹:۳۲

این آزمایشات مثلا برای اینه که نسل بشر پیشرفت کنه و بیشتر زنده بمونه میخواهم که صد سال بشر با آزار مخلوقات دیگه که حق زندگی دارند زنده نمونه...

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۰۸ ۱۲:۳۵

ما جهان سومی ها نیز نوعی حیوان ازمایشگاهی بحساب میایم.هر دارویی تهیه میشه اول میفرستن برای ما.خیلی از داروهایی که استفاده میکنیم در کشورهای پیشرفته ممنوع شده

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۱۲ ۰۰:۱۱

به تازگی برخی از پژوهشگران دریافته اند که آزمایش دارو بر روی حیوانات کاری بیهوده می باشد زیرا که انسان از لحاظ ژنتیکی با دیگر حیوانات فرق دارد و گاهی دارویی بر روی حیوان آزمایشگاهی اثر مثبت دارد ولی همان دارو بر انسان بدون اثرگذاری است.

avatar
۱۳۹۸-۰۹-۱۹ ۱۲:۲۳

ببخشید این خانم یا آقایی که ازش گزارش تهیه شده اسم نداره بی هویته؟ این چه طرز خبر گرفتنه؟