• چهارشنبه / ۱۱ دی ۱۳۹۸ / ۱۶:۰۴
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: 98101108549
  • منبع : نمایندگی دانشگاه اصفهان

در گفتگو با یکی از پرستاران نمونه اصفهان مطرح شد؛

با دست خالی پدرم را در خانه احیا کردم

پرستار

ایسنا/اصفهان حضرت زینب(س) نماد صبر و استقامت شناخته می شود، به همین دلیل ولادت این بانوی شجاع در تقویم شمسی به عنوان روز پرستار نامگذاری شده است.

تلخ و شیرین شغل پرستاری و اهمیت این شغل را با یکی از پرستاران نمونه و با سابقه اصفهان به گفت وگو نشستیم، آزاده اکبر جبلی کارشناس ارشد روان پرستاری، پرستار نمونه با 13 سال سابقه  و 11 سال کار بالینی نزدیک به  2سال است در معاونت درمان اداره پرستاری فعالیت می کند.

چرا شغل پرستاری را انتخاب کردید؟

 شغل پرستاری یکی از سخت ترین شغل ها است و همه کسانی که آن را انتخاب می کنند، کاملا به سختی های آن واقفند و کسی نمی تواند بگوید شغل پرستاری را شانسی انتخاب کردم. البته من رشته پیراپزشکی را انتخاب کردم و در شاخه هوشبری تا مقطع کاردانی تحصیل کردم اما چون قصد ادامه تحصیل داشتم، با آگاهی تمام وارد رشته پرستاری شدم.

ملاک های انتخاب پرستار نمونه چیست؟

همین که همکاران من، زندگی حضرت زینب (س) را الگوی خود قرار داده اند و با دنبال کردن این روش، عشق، صبر و ایثار زحمت می کشند، همگی نمونه اند، اما معیارهایی که برای انتخاب پرستار نمونه وجود دارد رعایت برخی الگوهای رفتاری و کرداری در برخورد با همکاران و بیماران است که باعث رضایتمندی آنها می شود. سعی کرده ام همیشه وجدان کاری داشته باشم، مسوولیت خطیر پرستاری را با جان و دل پذیرفته ام و سلامت جسمی و روحیم را به خطر می اندازم تا همیشه رضایت همه را جلب کنم و امیدوارم که در این کار موفق بوده باشم.

از تلخ و شیرینی های پرستاری برایمان بگویید:

بدون شک نقش اصلی در مراقبت و پیگیری و درمان بیمار را پرستار به دوش می کشد. این شغل در کنار ناراحتی ها و مشقت هایش، روزهای خوب هم دارد، نمی توانیم بگوییم شغل پرستاری فقط سختی و ناراحتی است اما همیشه خاطرات بد بیشتر در ذهنش می ماند و وقتی این سوال را شنیدم یک به یک کسانی که روزها برایشان زحمت کشیدم و نتوانستم نجاتشان دهم، از جلوی چشمم گذشت، با این حال می توانم بگویم که خاطرات خوب هم بوده و افرادی بوده اند که توانسته ایم نجاتشان دهیم.

یکی از آنها مربوط به زمانی بود که دوره سوپروایزری را در بیمارستان عیسی بن مریم می گذراندم و اتفاقی وارد واحد زایشگاه شدم که با مسئول واحد نرس زایشگاه درباره موضوعی صحبت کنم که دیدم مادری را روی برانکارد گذاشته اند و تصمیم دارند او را به اتاق عمل ببرند و او به شدت نا آرام بود. من بی اختیار به سمت بیمار رفتم با او صحبت کردم و دیدم که به وضوح می توان دست بچه را از روی شکم دید و احتمال دادم ممکن است مادر دچار پارگی یا نازک شدن رحم شده باشد، سریع مسئول مامایی را صدا کردم و بدون هیچ معطلی مریض را به اتاق عمل بردیم و مادر و بچه را نجات دادند و این برای همه لذت بخش بود. اما بدترین خاطره زندگیم این است که به عنوان یک پرستار با دست خالی در خانه پدرم را احیا کردم.

یک پرستار خوب باید چه ویژگی هایی داشته باشد؟

از نظر من پرستار بد نداریم، چون پرستاری شغلی است که جز فضایل حساب می شود و کسانی که آن را انتخاب می کنند به خاطر شوق و علاقه خودشان است اما پرستار موفق کسی است که علاوه بر علم و هنر و دانش پرستاری باید آمادگی روحی و روانی، صبر و حوصله و روابط عمومی بالا و قدرت تجزبه و تحلیل خوبی داشته باشد، یک پرستار خوب نمی تواند تنها با تکیه بر دروس دانشگاهی در کارش موفق باشد. در پرستاری صبوری می خواهیم و از خودگذشتگی، زیرکی و هوشیاری چون گاهی در صدم ثانیه باید پرستار تصمیمی بگیرد و این نیاز به توان جسمی و روحی دارد، همین طور پرستار باید کارآمد و دلسوز باشد تا با بیماران به خوبی ارتباط برقرار کند و رضایتشان را بسنجد و بتواند کارگشا باشد.

بهار امسال که سیل به استان هایی مثل خوزستان خسارت های زیادی وارد کرد، شما هم داوطلب امدادرسانی در خوزستان شدید.

قبل از این اتفاق، زلزله کرمانشاه را پشت سر گذاشته بودیم و پرستارانی که به مناطق زلزله زده اعزام شدند، مشکلات را دیدند و همه با خاطرات ناراحت و سنگین برگشتند، مدتی طول نکشید که سیل اهواز و خرمشهر اتفاق افتاد. اول قرار نبود از اصفهان تیمی فرستاده شود چون تیم تهران و کرمان از قبل اعزام و کمک رسانی خوبی انجام داده بودند، اما چون بیمارستان ها هم دچار بحران شده بودند، نامه ای برای ما رسید که یک گروه دیگر اعزام کنیم و من همراه این تیم به خوزستان رفتم. وارد حمیدیه که شدیم دو پادگان برای امدادرسانی به افراد ساکن آنجا و روستاهای اطراف آماده کرده بودند. آب در خانه و زمین های مردم آمده بود و این اتفاق خیلی تلخ بود، مردم خوزستان گذشت بزرگی کردند و همیشه باید دستشان را بوسید چون هم در جنگ و هم اکنون به مردم خدمت می کنند. آنجا دو چادر، یک کانکس و یک اتاق عمل صحرایی وجود داشت، البته مشکلات بزرگ را نمی توانستیم رفع کنیم و مجروحان جدی را به اهواز می فرستادیم، اما افرادی که در حال ساختن سدبند و ارائه خدمت نجات خانه ها و زمین ها دچار جراحت می شدند را درمان می کردیم. تا جایی که می توانستیم همدلی کردیم اما نمی توانم بگویم دردشان را کم کردیم. در روستاهای اطراف نیز زنان بارداری شناسایی شدند که باید سریع به اهواز فرستاده می شدند.

این شغل چه تاثیری در زندگی شما گذاشته است؟

وقتی خانواده و اطرافیان می فهمند که فردی حرفه پرستاری دارد، دید دیگری نسبت به او پیدا می کنند و انتظار دارند همه مدل کمک مشاوره درمانی را به آنها ارائه دهیم، به ویژه وقتی نیاز به خدمات بیمارستانی و بستری دارند، انتظار دارند همراهشان به بیمارستان برویم، رگ شان را بگیریم و به پزشکان سفارش شان را بکنیم،  همیشه به شوخی به همکارانم می گفتم بیمار را سفارشی نکن اما واقعیت این است که خانواده و فامیل از یک پرستار انتظار دارند که علم و وقتمان را در اختیارشان بگذاریم، همین طور انتظار صبوری دارند و می گویند با مریض ها هم اینطوری برخورد می کنی؟ با این حال یک پرستار زبده و کارآزموده می داند که نباید مشکلات خانه را به بیمارستان و مشکلات بیمارستان را به خانه ببرد.

سخت ترین شرایط کاری برای یک پرستار به نظر شما چیست؟

وقتی است که عزیزترین کسانش به او نیاز دارند و باید در خدمت آنها باشد و مجبور است شیفت باشد نمی توانیم مثل نیروی اداری مرخصی بگیریم این امکانات نیست چون ما برنامه های موظف شده داریم. کمبود پرستار یکی از بزرگترین مشکلات جامعه پرستاری است که باعث می شود برخی بیش از حد و در چند شیفت کار کنند، بسیاری هم به دلیل حقوق و شرایط کاری نامناسب به کشورهای دیگر مهاجرت می کنند.

 قانون تعرفه گذاری چهار پنج سال پیش تصویب شد ولی هنوز اجرا نشده، تفاوت درآمد یک پرستار با مشاغل دیگر آزار دهنده است. مردها در دو سه مرکز کار می کنند حتی خیلی ها دنبال شغل آزاد می روند تا زندگی شان بگذرد، همکاران ما بیشتر از یک سال کارانه عقب هستند.

تا بحال بیماری از برخورد بد پرستاران به شما شکایت کرده است؟

این برخورد بد، موضوعی نیست که بتوانیم منکر شویم اما دوطرفه است یکی از راهکارهای موثر که در رسیدگی به شکایات به مسئولان می گوییم این است که اگر برای مراجعان ارزش قایل باشند و آنها را فرد مهم و قابل احترام بدانند، بیماران حتی اگر نارضایتی داشته باشد مطرح نمی کند اما اگر برخورد اول تند و از روی خستگی و کم تجربگی باشد باعث ناراحت تر شدن فرد مقابل می شود. تفاوت شغل ما با دیگران این است که کسی که به بیمارستان می آید دردمند و نیازمند کمک است و مثل منبع باروت منتظر جرقه اند که آن را خالی کنند، به همین دلیل تا حد توان سعی کرده ایم در واحدهای آموزشی و دانشگاهی ارتباط درمانی را آموزش دهیم. دانشگاه ها نیز باید به کارآموزان پرستاری مهارت هایی بیاموزند که بتوانند با شرایط سخت کنار بیایند مثلا پرستاران ژاپنی در کارآموزی دوره ای دارند که آموزش لبخند زدن می دهند، البته ما در دروه آموزش ضمن خدمت بیمارستان ها، ارتباط درمانی را گنجانده ایم و تاکیدمان این است که کارمندان بیمارستان در سخت ترین شرایط با بیمار خوب برخورد کنند تا درگیری کم شود اما گاهی امکان پذیر نیست، مثل وقتی که یک فرد ناراحت وارد بیمارستان می شود و پرستار خسته را از نظر ذهنی خسته تر می کند. امیدواریم که مشکلات هم کمرنگ و کمرنگ تر شود.

بارها این گلایه را از بیماران شنیده ایم که پرستاران فرصت کافی برای رسیدگی به آنها را ندارند، این انتقاد تا چه اندازه درست است؟

یکی از مشکلات پرستاری کارهای حاشیه ای است که باید پرستاران انجام دهند پرستار را کسی می بینیم که باید کار عملی کند، اما یک پرستار علاوه بر این، کار نوشتن پرونده گزارش بیمار، لیست دارویی بیمار، آزمایش ها را دارد و باید بیمار را برای کارهای پاراکلینیک آماده و آمار و خطاهای بخش را گزارش کند.

حتی ما از پرستاران اداری هم دو جانبه استفاده می کنیم یعنی پرستار باید هم به وظایف آموزش به بیمار رسیدگی کند و هم کارهای اعتبار بخشی و ... تمام بار این زحمات روی دوش پرستاران است، باید اصول را اجرا کنند برای بیمار گزارش بنویسند، برگه های شرح حال بیمار را در پرونده پر کنند و اطلاعات لحظه به لحظه و دقیق وارد شود چون در صورت شکایت بیمار، تنها مستندات همین متن های نوشته شده است و کسی زحمات عملی پرستار را نمی بیند، گزارش ثبت شده است که ثابت می کند آیا ارائه خدمات درست بوده یا نه؟ این شرایط نارضایتی ایجاد می کند و باعث می شود پرستار نتواند در اختیار بیمار باشد. بیماران سالمند هم انتظار دارند مثل خانه که افراد خانه توجه می کنند، پرستار در شیفت کاری شان همان رفتار را داشته باشد اما پرستاران گرفتار کاغذ بازی شده اند .

آیا راهی وجود دارد که بار این کاغذ بازی از روی دوش پرستاران برداشته شود؟

مراکز درمانی  قبول نمی کنند. اگر تعداد پرستاران به اندازه استاندارد باشد، فرصت انجام کارهای بالینی و کاغذ بازی وجود دارد، اما بیمارستان ها به خاطر مشکلات بودجه ای و درآمدی زیر بار جذب نیروی جدید نمی روند و از طرفی اگر کارهای ثبت در پرونده انجام نشود، پرستاران زیر سوال می روند و به مشکلات بزرگی بر می خوردند برای همین در کنار وظایف بالینی ناگزیرند این کاغذ بازی ها را نیز انجام دهند.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.