• پنجشنبه / ۹ مرداد ۱۳۹۹ / ۰۹:۱۳
  • دسته‌بندی: زنجان
  • کد خبر: 99050906485
  • خبرنگار : 50163

عرفه؛ روز رهایی از خرابه‌های نفس

عرفه؛ روز رهایی از خرابه‌های نفس

ایسنا/زنجان عرفه، روز رهایی از خرابه‌های نفس و روز بستن پنجره دل بر تاریکی گناه است؛ روزی که می‌توان قلب را به نور پیوند.

در طول عمر انسان، روزها و شب‌هایی وجود دارد به زیبایی «لیلة‌القدر»؛ بهتر از هزار روز و هزار شب، روزها و شب‌هایی که جاودانه‌اند، روزها و شب‌هایی که می‌توان با عبادت حق تعالی شهد عبودیت را چشید که عرفه از آن روزها است.

عرفه روزی است که غبار عصیان و افسارگسیختگی، از قلب‌ها زدوده می‌شود. روزی که شوق توبه اشک بر چشمان عاشقان جاری می‌کند، عرفه روزی است که ملائک در عرفات، سبد سبد گلواژه‌های رحمت الهی و طَبق طَبق شیرینی اجابت در دست، می رسند و از گوشه گوشه آن دشت، ندای «لَبَّیْکَ، اَللَّهُمَّ لَبَّیْک، لَبَّیْکَ لا شَرِیکَ لَکَ لَبَّیْکَ ...» به عرش برین می‌رسد.

روز عرفه که مطابق با نهم ذی‌الحجه و روز قبل از عید قربان است، از روزهای با فضیلت و از اعیاد بزرگ است. گرچه به اسم عید نامیده نشده است، در این روز حجاج در نزدیکی مکه در منطقه‌ای به نام عرفات توقف می‌کنند و بعضی از مراسم حج را به جا می‌آورند.

روز عرفه، برای تقویت معرفت الهی و رابطه عمیق‌تر با حضرت حق و شناخت صفات جمال و جلال پروردگار، بسیار مناسب و مغتنم است این روز، به‌ویژه برای کسانیکه در سرزمین عرفات و در مناسک حج حضور داشته باشند، سعادت مضاعف خواهد بود در روز عرفه، مخصوصا دعا برای مومنان و دوستان بسیار سفارش شده است چه آنان که زنده‌اند و چه کسانی که از دنیا رفته‌اند.

اعمال روز عرفه

برای روز عرفه اعمال مختلفی ذکر شده است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به روزه گرفتن، غسل کردن قبل از غروب آفتاب، زیارت امام حسین (ع) که پاداش حج و عمره بسیار و جهاد فراوان دارد، خواندن دو رکعت نماز در زیر آسمان بعد از نماز عصر و اعتراف به گناهان خود، صدقه دادن و خواندن دعای عرفه است.

عرفه و حج حاجیان

در روز عرفه اولین حرکت حاجیان در سرزمین وحی بعد از احرام با توقف در صحرای عرفات آغاز می‌شود، آنان وظیفه دارند که از اذان ظهر روز نهم ماه ذی‌الحجه تا وقت نماز مغرب در آن بیابان توقف کرده و به ذکر و دعا و تفکر و نیایش بپردازند. عرفات سرزمین معرفت و شناخت است، در این عرصه پهناور و خالی از هوی و هوس دنیوی، فرصتی مناسب برای شناخت خود و آگاهی از جایگاه انسان در هستی فراهم می‌شود.

عرفات به مساحت ۱۸ کیلومترمربع در شرق مکه و در میان راه طائف و مکه قرار دارد، این بیابان به وسیله کوه‌هایی که به شکل نیم‌دایره در اطرافش قرار دارد مشخص شده است خداوند متعال در این مورد می‌فرمایند: «هرگاه می‌خواهید از بیابان عرفات کوچ کنید خداوند را در مشعرالحرام یاد کنید، او را به یاد آرید همان‌طور که شما را هدایت کرد، گرچه شما قبل از آن از گمراهان بودید».

دلایل نام‌گذاری عرفه

درباره نام‌گذاری این صحرا به عرفات نکاتی گفته شده که برخی عبارتند از: آدم و حوا همدیگر را در این ناحیه شناختند، اعمال حج به آدم یا ابراهیم (ع) در صحرای عرفه شناسانده شد و حاجیان همدیگر را در این ناحیه بیشتر می‌شناسند.

ابن عباس در مورد نام‌گذاری روز عرفه می‌گوید: وقتی حضرت ابراهیم (ع) در خواب دید که پسرش اسماعیل را در راه خدا قربانی می‌کند تمام آن روز در اندیشه بود که آیا این خواب از جانب خداست یا نه؟ تا اینکه دوباره در شب دوم خواب را دید چون صبح آمد مطمئن شد که این دستور از سوی خدا است و آن روز عرفه بود.

عرفه روز عبادت و نیاش به درگاه الهی و روز بارش رحمت و مغفرت و عفو عمومی است، پیامبر اکرم (ص) در احادیثی در مورد روز عرفه می‌فرمایند: «خداوند در هیچ روزی به اندازه روز عرفه، بندگان را از آتش دوزخ نمی‌رهاند، برخی از گناهان جز در عرفات بخشوده نمی‌شود، گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا باز گردد، در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد».

نیایش در عرفه

از ویژگی‌های روز عرفه دعا و نیایش به درگاه ربوبی است، پیشوایان معصوم (ع) با استفاده از موقعیت معنوی روز عرفه، مردم را به راز و نیاز و تقویت پیوند با سرچشمه کمالات ترغیب و تشویق می‌کردند؛ چراکه اساس شخصیت حقیقی انسان و ارزش او به اندازه ارتباطش با خداوند متعال تعیین می‌شود. قرآن می‌فرماید: «ای پیامبر بگو، پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست، اگر دعای شما نباشد».

امام حسین (ع) با استفاده از فضای معنوی روز عرفه در صحرای عرفات و در دامنه کوه جبل‌الرحمه مناجات زیبای خود را زمزمه کرده و آوای ملکوتی‌اش نه تنها در میان حاجیان خانه خدا در صحرای عرفات طنین‌انداز بود، بلکه آن نیایش‌های عاشقانه در طول تاریخ، دل‌های مشتاق را تحت تاثیر قرار داده است.

عرفه، روز رهایی از خرابه‌های نفس و روز بستن پنجره دل بر  تاریکی گناه است؛ روزی که می‌توان قلب را به نور پیوند داده و با کرانه معبود آشتی و عرفات، همان نقطه آغاز برای بندگی کردن و تعهد عشق ورزی به آستان سراسر رحمت حضرت دوست است که قدم نهادن در صحرایش، بهار وجود بندگی را شکوفا می‌کند.

امروز، عرفه است روزی که زمزمه‏‌های امام حسین (ع)، هستی را به شوق می‌آورد و جهان را سرمست این همه سرسپردگی می‌سازد. پس در این روز سلام بر حسین (ع) و سلام بر اصحاب حسین (ع) ...

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.