• یکشنبه / ۳۰ شهریور ۱۳۹۹ / ۱۴:۲۵
  • دسته‌بندی: گردشگری و میراث
  • کد خبر: 99063022893
  • خبرنگار : 71191

پل سلجوقی را مامن منقل و کباب کرده اند

پل سلجوقی را مامن منقل و کباب کرده اند

پل ۸۵۰ ساله شاه عباسی یا به قول مردم محلی، پل هزار ساله‌ی جاجرود، در روستای سعیدآباد را بیشتر مردم محلی می‌شناسند، البته نه به عنوان اثری تاریخی که احتمالا به عنوان مکانی برای عبور و مرور از روی پل و راه انداختن منقلی و دودِ کبابی که فقط رو سیاهی‌اش برای پل باقی مانده است.

به گزارش ایسنا، بلوک‌های سیمانی را در ابتدای پل گذاشته‌اند تا عبور و مرور وسایل نقلیه را متوقف کنند، هر چند یکی از آن‌ها به فاصله‌ی دورتری از دو بلوک دیگر افتاده و آن قدر آسیب دیده که به نظر می‌رسد هر از چندگاهی وقتی قرار است وسیله‌ی نقلیه‌ای مسیر را کوتاه‌تر کند، با  جابجا کردن آن، راه را باز می‌کنند.

البته نباید نقل قول‌های مردم منطقه را فراموش کرد که  «کار خودشان است، خودشان بلوک‌ها را می‌گذارند و وقتی می‌خواهند از این مسیر عبور کنند، آن را جابجا می‌کنند، فقط مردم نمی‌توانند از پل هزار ساله عبور کنند.»

پل 850 ساله مکان عبور و مرور ماشین های سنگین منطقه جاجرود شده

از یک سو ردِ لاستیک ماشین‌ها روی خاکِ تازه جابجا شده‌ی این پل سلجوقی دیده می‌شود و از سوی دیگر تا چشم کار می‌کند موتورها و ماشین‌هایی که می‌خواهند روز تعطیل‌شان را در سمت دیگر رودخانه بگذرانند، به راحتی و بدون هیچ تاملی از روی این پل تاریخی عبور می‌کنند.

دهانه‌ی پل از سمت سعیدآباد، را همسطح جاده‌ی ساحلی رودخانه کرده‌اند و حالا سالهاست مردم آن را مکانی برای تفریح می‌دانند، البته نه تفریحی مانند عبور از پل تاریخی «سی‌وسه پل» اصفهان که تفریحی برای روشن کردن اتش منقل و پهن کردن حصیر زیر سایه‌اش و ...

روشن کردن منقل و آتشی که دهانه پل 850 ساله را با آسبب مواجه می کند

تابلوی معرفی این پل تاریخی، آن را یکی از مهمترین آثار تاریخی استان تهران و متعلق به دوره سلجوقی می‌داند، اثری که در دو دوره‌ی صفویه و قاجار مرمت شده و اصلا به همین دلیل هم آن را «پل شاه عباسی» می‌نامند.

دو دهانه بزرگ میانی به عرض هفت متر و طول ۱۲ متر و دو دهانه کوچک شرقی و غربی به عرض چهار متر و طول پنج متر، باقی مانده‌های امروزِ این پل سلجوقی است، هر چند مردم محلی می‌گویند یکی دیگر از دهانه‌های پل که در انتهای پل قرار داشته، به مرور از بین رفته و حتی امروز به طور کامل پر شده است.

تعدادی از لاشه سنگ های باقی مانده در حاشیه رودخانه
که بر اثر سیلاب های دو سال گذشته فرو ریختند

اما همه چالش‌های مربوط به این پل تاریخی فقط به خود پل که بخشی از آن در سیلاب‌های دو سال گذشته تخریب شده و تعدادی از سنگ لاشه‌هایش داخل رودخانه افتاده‌اند، بر نمی‌گردد، بلکه وجود دو حفره شبیه به گوردخمه در دو کوه تپه مانند مقابل پل که مدت‌هاست میزبان معتادان منطقه شده نیز امکان وارد شدن آسیب بیشتر به این پل تاریخی را دو چندان کرده است، آن‌هم در شرایطی که زمزمه‌هایی از انتقال لاشه سنگ‌های این پل توسط مردم محلی به خانه‌هایشان نیز شنیده می‌شود.

راه انداختن سفره خانه در حاشیه رودخانه و در عرصه پل

همه چیز فقط به این اتفاقات منجر نمی شود، بلکه از یک سو تملک بخش بزرگی از زمینِ قرار گرفته در عرصه ی این پل تاریخی که در طول مدت زمان کوتاهی مردم محلی را با آن مواجه کرد، علامت سوال بزرگی برای ان ها ایجاد کرده و از سوی دیگر  قرار گرفتن غرفه های کوچک شبیه به سفره خانه در حاشیه رودخانه ی عبور کرده از زیر پل که فاصله ی کمی با پل دارند، نیز خود برای حفاظت از این پل تاریخی می تواند حاشیه هایی را به دنبال داشته باشد.

تملک فضای زیادی از عرصه پل تاریخی و رودخانه جاجرود با کشیدن دیوار

بی توجهی نسبت به این بنای تاریخی آن ‌جایی بیشتر نمایان می‌شود که بعد از انتشار خبر سرقت بخشی از پایه‌ی این پل توسط بخشدار منطقه، اما همچنان اقدامی مناسب برای برطرف کردن مشکلات این اثر تاریخی توسط میراث فرهنگی و مدیریت شهری این منطقه انجام نشده است.

حفره های ایجاد شده در دل کوه در مقابل پل سلجوقی و راهی که برای رفت و آمد معتادان ایجاد شده

دوم دی ماه ۱۳۹۷، محسن قاصدی - بخشدار جاجرود شهرستان پردیس – از یک سو اعلام کرد که «بخشی از پایه های سنگی پل تاریخی و ثبت ملی این منطقه با ۸۵۰ سال قدمت به سرقت رفته و استحکام پل به خطر افتاده است» و از سوی دیگر وی به «وجود ترک‌های زیادی در بخش‌های زیرین و پایه‌های کناری این پل» اشاره کرده بود.

او در آن زمان به تردد خودروهای سنگین و بارندگی‌های رخ داده در ان زمان اشاره کرده و گفت: «میزان آسیب دیدگی پل را افزایش داده و احتمال تخریب پل جاجرود در آینده ای نزدیک بسیار زیاد است.

محلی ها می گویند این بخش از پل، یکی دیگر از دهانه های پل بوده که تخریب و به طور کامل پر شده است

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۹-۰۶-۳۰ ۱۶:۵۱

فقط دود است که میماند...

avatar
۱۳۹۹-۰۶-۳۱ ۰۹:۲۲

من که حرفی ندارم...واقعا نمیدونم از کجا باید شروع کرد..از کجا باید گفت...همه چیمون داره از بین میره...

avatar
۱۳۹۹-۰۶-۳۱ ۰۹:۳۴

چرا بناهای بعد از اسلام ( عمدتا دوران غزنویان ، سلجوقیان و خوارزم شاهایان ) به امان خدا رها شده و محکوم به تخریب هستن ؟! تنها بنای یاد شده توسط شما گرامیان نیست بلکه در جای جای مناطق مختلف ایران این بناها بشکل اسفباری در حال فروپاشین نمونه دیگر اون برج طغرل در شهر ری و ..... حفظ نکردن ابنیه تاریخی خیانت به تاریخ و مردم این سرزمینه .

avatar
۱۳۹۹-۰۷-۰۱ ۰۰:۳۲

دست مسولین درد نکنه واقعا زحمت میکشن

avatar
۱۳۹۹-۰۷-۰۱ ۰۱:۵۶

دلتون خوشه ها کوه دماوند و کیش وفروختن حالا گیر دادید به یه پل