• سه‌شنبه / ۲۲ مهر ۱۳۹۹ / ۱۱:۰۴
  • دسته‌بندی: سینما و تئاتر
  • کد خبر: 99072216298
  • خبرنگار : 71091

وصیت نامه هنری اکبر عالمی به روایت صمدیان + فیلم

وصیت نامه هنری اکبر عالمی به روایت صمدیان + فیلم

سیف الله صمدیان در آخرین تصاویری که با دوربین همراهش از اکبر عالمی گرفته است، یکی از آخرین فیلم ها را از او به ثبت رسانده و به قول خودش وصیت نامه هنری این مستندساز،عکاس و صاحب نظر را ضبط کرده است.

این هنرمند عکاس و مستندساز در گفتگوی کوتاه با ایسنا از درگذشت اکبر عالمی اظهار تاسف کرد.

صمدیان با اشاره به فیلمی که در اواسط شهریور ماه امسال در شورای ارزشیابی هنرمندان گرفته است، گفت: در این جلسه با دوربینم از اکبر عالمی فیلم گرفتم و به نظرم حرف هایش وصیت نامه هنری اش است.

اکبر عالمی در این فیلم که سیف الله صمدیان در اختیار ایسنا گذاشته می گوید: "چرا عنوان درجه یک را برای عالی ترین ها می گویم؟! ما در ایران بعضی شخصیت ها را داریم که اصلا غیر قابل تکرار هستند، اگر بهزاد در قید حیات بود به او یک می دادید!

امثال او غیر قابل تکرار هستند، من را به عنوان پیر 75 ساله مامور کنید تا جلوی او زانو بزنم و بگویم این را آمدم تقدیم کنم.. نه اینکه او (بهزاد) بیاید و تقاضا بدهد. اگر استاد بهزاد زنده بود،می آمد تقاضا می داد یا اینکه  یکی از ریش سفیدهای ما باید می رفت زانو می زد و به اقای بهزاد می گفت من این سعادت داشتم تا این نشان را به شما تقدیم کنم.

یا اینکه یکسری اسامی را بنویسید و بیاید در شورا، حالا شاید درجه یک بدهند که درجه یک برای امثال بهزادها کم است. بهزاد را عمدا مثال زدم.

یک کتابی هست در تاریخ زرتشتی ها به نام "مینوی خرد"، می گوید علم بدون خرد، علم نیست.

باید این جمله را با طلا بنویسند، به نظرم هنر بدون علم هنر نیست.در این 44 سال که درس دادم و در این سال ها سعی کردم،خودم را تکرار نکنم.

یکی از دانشجوهایم پرسید که اگر هنر بدون علم هنر نیست پس چیست؟!گفتم هنرورز و هنرور مثل پیشه ور. ادمی که در کار هنری ورزیدگی داره و خودش نمی تواند خلاقیت داشته باشد. چون یکی از اصول دستیابی به مدارج عالی هنر این است که ما بتوانیم خلاقیت داشته باشیم.

خیلی غصه می خورم.

آن علم که در مدرسه آموخته بودم ، در میکده آن را نخریدند به جامی."

صمدیان که در سال 93 برای اکبر عالمی در جشن تصویر سال بزرگداشت گرفت، درباره آن بزرگداشت،یادآور می شود: ما برای سلسله بزرگداشت هایمان برای تجلیل از هنرمندانی که نقش خیلی مهمی در بالا بردن کیفیت تصویر در ایران داشتند بدون درنگ به نام اکبر عالمی رسیدیم. اولین بزرگداشت را در راستای موضوع تصویر برای ایشان گرفتیم و پس از آن برای کلاری ،کیارستمی،علیرضا زرین دست و کامبیز درمبخش، بزرگداشت برگزار کردیم.

 اکبر عالمی در جشن تصویر سال و بزرگداشت اش گفته بود: «حالا من ۷۰ سالم است و می‌گویم به خواب می‌ماند این زندگی؛ تمام جوهره حرف‌های ابراهیم حقیقی این بود که وقتی الماس نیست، کوه البرز را به ما دهند هم دیروز برنمی‌گردد. او خطاب به من گفت که توانسته‌ام دوره جوانی‌ام را مدیریت کنم. وقتی برنامه هنر هفتم به من پیشنهاد شد فکر می‌کردم تلویزیون چه قدرت حیرت‌آوری دارد. با ترس مقدس برنامه‌ها را اجرا می‌کردم و می‌گفتم تو میزبانی و میزبان، مدام نباید دست در سفره دراز کند. برایان تریسی، می‌گفت که وقتی وسط حرف کسی بپری انگار به او پشت پا زدی، اما من سعی می‌کردم که تبادل داشته باشم.»

او از ترس‌هایی که برای اجرای برنامه‌هایش داشت هم گفته بود: «اولین ترسم از اساتیدم یعنی هوشنگ کاووسی و خسرو سینایی بود که نکند چیزی را اشتباه بگویم و آن‌ها بگویند که غلط است. دومین ترسم از دانشجویانم بود. در کلاس درس شما فقط درس نمی‌دهی بلکه چیزهایی هم می‌گیری. ترس سومم هم از مردمی بود که مالیات می‌دهند که یک مجری تلویزیونی جلوی آینه جلوه‌گری کند.

من با این ترس مقدس زندگی کردم. با همان ترس مقدس در کلاس درس و تلویزیون حاضر شدم. ولی همین امروز در رادیو می‌شنیدم که مجری گفت «راستیتش». آیا این زبان سعدی و حافظ و مولانا است؟ شما با این زبان دارید به فرزندان ما فارسی یاد می‌دهید؟ ما بچه‌های خود را در خانه می‌گذاریم و می‌رویم. این چه فارسی است که شما یاد آن‌ها می‌دهید. الان دیگر خل شده‌ام. مردها زیر ابرو برمی‌دارند!»

اکبر عالمی بامداد 22 مهر ماه در سن 77 سالگی به دلیل کرونا از دنیا رفت.

از فعالیت‌های متعدد او در عرصه‌ی عکاسی و فیلم‌سازی - با محوریت پروژه‌های صنعتی، صنایع زیربنایی و مستند- اشاره کرد.

در کارنامه‌ی حرفه‌یی او، ساخت برنامه‌های هنری و فرهنگی تلویزیونی در زمینه‌ی سینما همراه با اجراهای حرفه‌یی و ماندگار و نقدهای تاثیرگذار فیلم، چند دهه تدریس در دانشگاه‌های هنر، مدیریت لابراتوارهای سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ساخت حدود 30 فیلم مستند برای صنایع داروسازی، پتروشیمی، نساجی و چوب به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، اسپانیولی، آلمانی، ایتالیایی، عربی و .. به چشم می‌خورد.

تالیف قدرت واژگان، تمهیدات سینمایی، فرهنگ جامع انیمیشین و کتاب ظهور، در عکاسی و سینما، اثر سی آی و آر آی جاکوبسن، از جمله آثار ترجمه شده‌ی اوست.

اکبر عالمی عضو فرهنگستان‌های هنر و زبان و ادب فارسی از سال 1379 تا 1386 بوده و از جمله اعضای فعال و تاثیرگذار هیات موسس انجمن عکاسان ایران است.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۹-۰۷-۲۲ ۱۳:۳۷

اسم کتاب مینوی خرد است اشتباه تایپ شده

avatar
۱۳۹۹-۰۷-۲۲ ۱۷:۳۱

گوهر ارزنده دیگری این دنیای خاکی و کشور ایران را تنها گذاشت و رفت.اما این یکی از دلایلی است که باید به خاطر داشته باشیم همه در برابر هم مسئولیم.اگر همه رعایت کرده بودیم،چنین گنجهای تکرار نشدنی را به علت کرونا از دست نمی دادیم

avatar
۱۳۹۹-۰۷-۲۲ ۱۷:۴۶

ماسک بزنیم، دریغ است که چنین اساتیدی را با توجهی های خودمان در انتشار کرونا و گسترش آن از دست بدهیم. روحش شاد