• دوشنبه / ۸ بهمن ۱۳۹۷ / ۱۵:۱۲
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد خبر: Khorasan-Razavi-142890

/در دایره هنر هفتم/

یک استاد موسیقی: «شلاق» فیلمی از بین خاطرات نویسنده است

یک استاد موسیقی:
«شلاق» فیلمی از بین خاطرات نویسنده است
یک استاد موسیقی گفت: موسیقی فیلم ساخته‌ی «جاستین هورویتز» است که با «دیمین شزل» هم‌ خوابگاهی بودند، شزل در دوران دبیرستان خود قصد داشت نوازنده درام شود و فیلم را از لابه‌لای خاطرات شزل از زمانی که در یک گروه جاز درام می‌‌زد و رهبر ارکستر بسیار سخت‌گیری داشته است، می‌بینیم.

به گزارش ایسنا- منطقه خراسان، مازیار قربانی در جلسه‌ی نقد و بررسی فیلم «شلاق» که زیر نظر کانون عکس و فیلم موسسه آموزش عالی فردوس در پردیس سینمایی هویزه برگزار شد، عنوان کرد: فرهنگی که در مورد تمرین نحوه رهبری می‌بینیم اشتباه است زیرا یک نفر از دوران دبیرستان خود خاطراتی را به یاد می‌آورد و همین مسئله الهام‌بخش برای ساخت فیلم بوده است.

وی خاطرنشان کرد: موضوع موسیقی فیلم که به آن اسکورهم می‌گویند و مورد بعدی موسیقی جاز است، در ابتدا به نظر می‌رسد این فیلم در مورد موسیقی جاز باشد اما در نهایت متوجه می‌شویم این‌طور نیست.

این استاد دانشگاه موسیقی تشریح کرد: موسیقی فیلم قدمتی به اندازه خود فیلم دارد، فیلم‌های صامت زمانی ‌که صدایی پخش نمی‌شد یک نوازنده به دور از نگاه تماشاچی‌ها جایی می‌نشست و موسیقی را اجرا می‌کرد ولی به‌ سرعت موسیقی فیلم جای خود را در این صنعت باز کرد، به‌طوری که بار احساسی بعضی صحنه‌ها را بالا می‌برد و به عنوان مثال معنایی به یک سکانس می‌دهد که ممکن است بدون موسیقی آن معنا را احساس نکنیم. 

قربانی بیان کرد: به‌طور کلی موسیقی فیلم به دو دسته‌ی درونی و بیرونی تقسیم می‌شود، برای موسیقی درونی کاراکترهای درونی فیلم آن ‌را می‌شنوند که ۹۰ درصد موسیقی فیلم «شلاق» از این دسته است، در واقع موسیقی درونی دنیای بازیگرهای درون فیلم است و موسیقی بیرونی هم موسیقی است که مخصوص آن فیلم نوشته شده و هدفش تأثیرگذاری بر بیننده است.

وی افزود: مورد بعدی موسیقی جاز است که منشاء آن از زمان برده‌داری شروع شد و تاکید خیلی خاصی روی ریتم و درام دارد، سازی که مجموعه‌ای از طبل‌ها است و شاید تاکید بر ساز درام در این فیلم به این صورت دیده می‌شود که نشانه‌ی مهم بودن موسیقی جاز و ساز درام است.

این استاد دانشگاه موسیقی خاطرنشان کرد: یکی از موارد صحیح در فیلم، انتخاب «مایلز تلر» به‌عنوان نوازنده‌ی درام بود چون خود یک نوازنده است. اصطلاحاتی که رهبر ارکستر موقع تمرین استفاده می‌کند صحیح است، مخصوصا در رهبری یک گروه جاز  آن‌ها را می‌توان شنید و مورد بعدی گم کردن فولدر نوت است که در آخر مشخص نشد چه کسی برداشته و به‌خاطر وجود قانون کپی رایت فولدرهای نوت گران هستند و این موضوع واقعا می‌تواند یک رهبر ارکستر را از کوره به در کند و واقعی به نظر می‌رسد.

قربانی ادامه داد: هم‌چنین حرکات دست و سر رهبر گروه موقع اجرا صحیح است و درنهایت برخورد خانواده‌ اندرو سر میزشام که کسی اشتیاق او را درک نمی‌کند و برای کسی مهم نیست که در حرفه‎اش چه کاری انجام می‌دهد زیرا نمونه‌های ناموفق را دیده‌اند و ترجیح می‌دهند توجه خودشان را به سمت موارد ورزشی ببرند.

وی تشریح کرد: موارد ناصحیح عبارت است از اصطلاحات که غیرموسیقیایی است و به کار بردن آن‌ها درست نیست و به تجربه رئالیستیک فیلم ضربه می‌زند؛ یک نمونه زمانی است که فلچر توی گوش اندرو می‌زند و می‌گوید با سرعت ۱۲۵ شروع به شمارش کن و دانشجویان موسیقی در جریان هستند که اگر شما سرعتی را بدون در نظر داشتن هیچ معیاری بتوانید بگیرید و اجرا کنید مهارت موسیقی نیست و برای بنده عجیب بود که چرا روی این نکته اندرو را تحت فشار قرار داد.

این استاد دانشگاه موسیقی اظهار کرد: ترنس فلچر یک معلم سخت‌گیر است که حاضر بود به هر قیمتی که شده این استعداد را از دل هنرجو بیرون بکشد و به نظربنده  اغراق است و این‌طور معلمی اجازه‌ی کار ندارد و نمی‌تواند دانشجو به او توهین کند و توجیه فلچر از سخت‌گیری مربوط به داستانی است که دائم در طول فیلم تعریف می‌کند.

قربانی افزود: شخصیت بعدی بادی ریچ، یک نوازنده‌ی درام سفید پوست آمریکایی که سال ۱۹۹۰ در گذشته بود، است که از لحاظ اخلاقی خیلی شباهت به فلچر داشته و فیلم‌هایی از تمرینات گروه خود نشان می‌دهد بسیار تندخو بوده و این شباهت فیلم جالب است و یک ایرادی که می‌توان گرفت چرا قهرمان موسیقیایی اندرونیمن یک نوجوان ۲۰ ساله، یک شخصیت مثل بادی ریچ است، چون توی تاریخچه موسیقی جاز هیچ نقشی در تاثیرگذاری روی موسیقی نداشته و انتخاب این فرد غیرواقعی است.

وی خاطرنشان کرد: موسیقی بیرونی خیلی کمی در فیلم وجود دارد و بیشتر موسیقی که می‌شنویم در دنیای فیلم جریان دارد و اکثر بازیگران در گروه نوازنده هستند و حرکات دست آن‌ها یا چیزی که می‌شنویم تا حدودی هماهنگ و قابل قبول است.

این استاد دانشگاه موسیقی بیان کرد: در نهایت بن‌مایه فیلم مثل یک فیلم ورزشی است که بیشتر تلاش می‌کند و با چالش‌هایی برخورد می‌کند که خود را بالا کشد و به نقطه‌ای که می‌خواهد برسد.
  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.