• چهارشنبه / ۲۷ بهمن ۱۳۸۹ / ۱۱:۲۳
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: isfahan-1837

چند کلمه ای با کاپیتان دهه ی هفتاد سپاهان

حمید معماریان: از قدیمی های سپاهان گله مندم پیشکسوتان، چیزی جز یاد و احترام نمی خواهند وقتی می باختیم از هواداران خجالت می کشیدیم!

1

از قدیم الایام و از زمانی که با جام تخت جمشید، مسابقات باشگاهی فوتبال در ایران راه اندازی شد، هیجانات این رشته پرطرفدار در میان جوانان آغاز و تاکنون ادامه داشته است. دو تیم پرطرفدار پایتخت، همواره پای ثابت قهرمانی های لیگ های مختلف تخت جمشید، قدس و آزادگان بودند و تیم های شهرستانی هم اگر در ابتدای فصل می توانستند با نیرو های بومی و استعداد های کشف نشده نفرات خوبی را راهی مسابقات کنند، حداکثر موفق به کسب عنوان بهترین تیم شهرستانی می شدند. عنوانی که با حرفه ای شدن فوتبال ما منسوخ شد و دیگر کسی به این عنوان فرمایشی توجهی نمی کند!

به گزارش خبرنگارخبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه اصفهان، در دهه هفتاد، تیم فوتبال سپاهان اصفهان دوبار موفق به کسب این عنوان فرمایشی شد. سپاهان در آن سال ها به بزرگی وضعیت کنونی اش نبود و تنها به عنوان پرطرفدارترین ومردمی ترین تیم فوتبال اصفهان شناخته می شد. تیمی که هوادارانش بیشترین آرزویشان کسب تساوی از سرخابی ها در تهران و دیدن پیروزی تیمشان برابر غول های فوتبال ایران در ورزشگاه 22 بهمن و باغ تختی اصفهان بود.

 بدون شک فوتبال دوستان نصف جهان، تا به خاطرات سپاهان دهه  هفتاد و پیروزی های بزرگی که برابر سرخابی ها در اصفهان به دست آورده بود فکرمی کنند، به یاد کایپتان با اخلاق طلائی پوشان  می افتند. "حمید معماریان" کاپیتان محبوب اصفهانی ها و سپاهان، که به دلیل اخلاق ورزشی اش شهره ی عام و خاص بود. اما اکنون از آن سال ها خیلی گذشته است و هیچ نامی از "حمید معماریان"، دفاع راست سپاهان در فوتبال اصفهان نیست. کسی که هیچگاه به دلیل تعصبی که به اصفهان داشت، به پیشنهاد های سرخابی ها جواب مثبت نداد. حمید معماریان از سال 72 تا 78 در سپاهان توپ زد وتنها سال آخرفوتبال خود را درپلی اکریل گذراند.

وی اکنون دریکی از خیابان های  اصفهان درمغازه اش فرش های ماشینی می فروشد و از آسایش و آرامشی که از زندگی منهای فوتبال دارد بسیار احساس رضایت می کند. کایپتان با اخلاق و محبوب دهه  هفتاد تیم فوتبال سپاهان اصفهان که چند سالی است به طورکلی به دلایل پزشکی و سکته  خفیف مغزی در سال 83، خود را از فوتبال دور کرده است، با ابراز ناراحتی از برخی بازیکنان قدیمی سپاهان، از بی توجهی مسوولان فوتبال به پیشکسوتان این رشته ابراز گله مندی کرد.
  
وقتی می باختیم از مردم اصفهان و هواداران خجالت می کشیدیم

حمید معماریان صحبت های خود را پیرامون شرایط آن روز های دهه هفتاد فوتبال اصفهان وسپاهان اینگونه آغاز می کند: اولین نکته ای که به ذهنم می رسد پیرامون شرایط حاکم بر آن روز های فوتبال بیان کنم، رفاقتی بود که بین بچه های تیم وجود داشت که به هیچ عنوان با وضعیت فعلی قابل مقایسه نیست. به خاطر پیراهن سپاهانی که می پوشیدیم ارزش دیگری داشتیم. وقتی می باختیم ناراحت می شدیم و وقتی می بردیم خوشحال. اما متاسفانه در حال حاضر اینگونه نیست. خاطرم هست وقتی که نتیجه ای را واگذار می کردیم، تا چند روز خودمان را نشان هواداران و مردم اصفهان نمی دادیم چون از آنها خجالت می کشیدیم. اما در حال حاضر این حرف ها خنده دار جلوه میکند.
  
در ایران فوتبال را به جای تیکی تاکا، تاتی تاتی بازی می کنند!

کاپیتان سال های دور سپاهان ادامه مي دهد: در آن سال ها، میان بازیکنان سپاهان و ذوب آهن، رقابت این چنینی که اکنون وجود دارد وجود نداشت. بازی های ما مثل داربی تهران نبود که آن حاشیه ها را داشته باشد. اما اکنون به خاطر حرفه ای شدن افکار، این حساسیت ها زیاد شده است. هر چه از آن زمان ها فاصله گرفته ایم از حساسیت داربی تهران کاسته شده و به حساسیت داربی اصفهان اضافه شده است. در گذشته درگیری هایی نیز حتی در زمین مسابقه بین بازیکنان استقلال و پرسپولیس رخ می داد، نمی دانم آیا اکنون نکاتی را به بازیکنان استقلال و پرسپولیس به منظور کاهش حساسیت داربی گوش زد می کنند و یا اینکه به واقع حساسیت داربی تهران نسبت به گذشته کم شده است. در آن سال ها اصلا چیزی به نام کری خوانی در بازی ما با ذوب آهن وجود نداشت! اما متاسفانه اکنون کار به جایي کشیده که بازیکنان در روزنامه ها با هم کری می خوانند. بارسلونا اسپانیا فوتبال "تیکی تاکا" بازی می کند اما در ایران، فوتبال را "تاتی تاتی" بازی می کنند! اگر به آن سطح از فوتبال برسیم حساسیت ها را چه می خواهیم بکنیم؟  

در آخرین سال حضورم، دو میلیون و هشت صد هزار تومان با سپاهان قرار داد بستم

معماریان پیرامون قرار داد بازیکنان آن روزهای تیم های اصفهانی و تفاوت شان با حال حاضر مي گويد: سال آخری که با سپاهان قرار داد بستم، 2میلیون و 800 هزار تومان مبلغ قرار دادم بود که آخر فصل برای اینکه رضایت نامه ام را برای حضور در پلی اکریل دریافت کنم، 750 هزار تومانش را به باشگاه پس دادم! از دست سپاهانی ها به خاطر این کارشان هنوز هم دلخورم، چرا که من با آنها سفید امضا کرده بودم، چون عاشق این تیم بودم. اما در حال حاضر کدام بازیکن پول رضایت نامه اش را خودش می دهد؟ بازیکن امروزی وقتی قرار دادش را امضا می کند، پولش را نیز نقدا دریافت می کند! 
  
فوتبال شغل دوم همه  بازیکنان بود

وی پیرامون وضعیت معیشتی بازیکنان آن روز های فوتبال نیز مي افزايد: به هیچ عنوان بازیکنان آن روز ها در رفاه کامل نبودند. من کارمند سازمان گوشت بودم. از 8 صبح تا 2 بعد از ظهر در اداره مشغول بودم و پس از این ساعت خودم را سر تمرین سپاهان می گذاشتم تا بتوانم با تیم تمرین کنم! اگر هم تمرین صبح بود، اجبارا مرخصی می گرفتیم. 99 درصد بازیکنان ان زمان فوتبال اصفهان و حتی ایران، شغل اولی برای امرار معاش داشتند اما امروزه اصلا این گونه نیست و بازیکن تا ساعت 10 یا 11صبح می خوابد و با بدنی سرحال خود را به تمرین می رساند. خوشبختانه بازیکنان امروزی چندین برابر یک مهندس یا دکتر این مملکت درآمد دارند!
  
بازیکنان آن زمان از جان و دل مایه می گذاشتند

کایپتان دهه هفتاد سپاهان مي گويد: در آن روز ها واقعا بازیکنان از جان ودل برای تیمشان مایه می گذاشتند و با تمام وجود بازی می کردند. اما آیا واقعا امروزه اینگونه است؟ روزی را به خاطر دارم که همسرم در بیمارستان بستری بود اما من به خاطر پیراهن سپاهان و هوادارانش، با تیم به تهران رفتم تا برای سپاهان بازی کنم! الان کدام بازیکن هست که این کار من را تکرار کند؟ من از جیب شخصی ام برای ماساژور هزینه می کردم تا بهتر بتوانم در اختیار تیمم باشم! اما اکنون ماساژور را خود باشگاه  در اختیار بازیکن قرار می دهد.
  

در بازی های دوستانه پیش از جام ملت های 96، فیکس تیم ملی بودم اما در مسابقات، سعداوی جایم را گرفت

معماریان با بیان اینکه افتخار می کنم با کسانی چون عباس سیمکانی، مجید بصیرت و کریم قنبری همبازی بوده ام و من کنار انها بازی کرده ام، خاطر نشان کرد: در اردوی تیم ملی در جام ملت های 96 در زمان آقای مایلی کهن با علیرضا منصوریان هم اتاق بودم. در آن سال آقای مایلی کهن در تمام بازی های دوستانه برابر کویت و لبنان، من را در ترکیب اصلی قرار داد و نمایش خوبی هم داشتم، اما نمی دانم چه اتفاقی افتاد که برای خود مسابقات نعیم سعداوی را آوردند و جایگزین من کردند. البته آن موضوع دیدگاه مربی بود. 
  
از ابتدا برای خودم تعیین کرده بودم که هیچ کس را ناراحت نکنم

حمید معماریان مي گويد: از وقتی وارد ورزش شدم، چون الگوی خود را جهان پهلوان تختی قرار داده بودم، سعی کردم هیچ کس را ناراحت نکنم، از هواداران و تماشاگران گرفته تا همبازی، داور و مربیانم. خیلی هم خوشحالم که تا پایان دوران 20 ساله ی ورزشی ام به نحوی بازی کردم که تنها 2 کارت زرد از داوران دریافت کردم. ای کاش توانسته باشم یک صدم اخلاق تختی را در فوتبال اجرا کرده باشم. ممکن است تعجب کنید، با اینکه در خط دفاعی بازی می کردم اما اصلا اعتقادی به خطا نداشتم و سعی می کردم با هنر فوتبالم توپ را از حریف دریافت و یا آن را دفع کنم. یک بار در بازی برابر استقلال در تهران، "علی چینی" خطایی رو من انجام داد که "فشی" های پایم پاره شد و مجبور شدم 2 ماه بازی نکنم. اما در آن صحنه یک کلمه به وی نگفتم چرا اینکار را کردی و یا چرا این خطا را این قدر بد انجام دادی!
 
از بصیرت و بچه های قدیمی سپاهان گله مند و دلخورم

کاپیتان دهه  هفتاد سپاهان با ابراز گله مندی از مجید بصیرت به خاطر نداشتن تلفن همراه وی که آن را در اختیار اصحاب رسانه قرار دهد ادامه مي دهد: وقتی چند سال پیش به دلیل استرس های بیش از اندازه سکته  خفیف مغزی کردم، حتی یک نفر از این دوستان سراغی از من نگرفتند که بگویند فلانی حالت چطور است؟ من خبر بیماری ام را به کسی نگفتم و آن را رسانه ای نکردم، چون دوست نداشتم احدی برایم دلسوزی کند. از گردن به پایین فلج شده بودم، اما آقایان یک تماس هم نگرفتند.
 
بعد از پلی اکریل میخواستم به سپاهان برگردم بعضی ها نگذاشتند

حمید معماریان در تشریح این موضوع که چرا پس از یک سال بازی در پلی اکریل، فوتبال را کنار گذاشت مي گويد: وقتی آقای مناجاتی سرمربی سپاهان شد، من یک سال در پلی اکریل بازی کرده بودم. ایشان به من گفتند، چرا در سپاهان نیستم و خواستند که من حتما به این تیم باز گردم. چند روز بعد از این ماجرا باز آقای مناجاتی با من تماس گرفتند و گفتند خیلی در سپاهان دشمن دارم و شرایط به گونه ای نیست که بتوانم به این تیم باز گردم. چون با بازگشت من، شرایط برخي از دوستان به خطر می افتاد. از آنجایی که من پس از سپاهان، یک سال در پلی اکریل بازی کرده بودم، دوستان در باشگاه سپاهان از دست من خیلی ناراحت شده بودند. پس از این ماجرا ها، در سن 33 سالگی و در اوج، فوتبالم را کنار گذاشتم. حتی بعضی از بچه های تیم های تهرانی و مربیان تیمهای دیگر به من می گفتند چرا اینقدر زود فوتبال را کنار گذاشتم؟ در آن سال ها بعضی آقایان دشمن من بودند که به سپاهان برگردم و حتی به مدیریت و سرمربی تیم گفته بودند اگر معماریان بازگردد دیگر ما نیستیم و از سپاهان جدا خواهیم شد!
  
آن زمان همه  تیم های غیرتهرانی برای عنوان بهترین تیم شهرستانی رقابت می کردند

وی مي افزايد: در آن سال ها به خاطر قدرت زیاد تیم های پایتخت، غیر تهرانی ها برای دست یابی به عنوان بهترین تیم شهرستانی تلاش می کردند. دورانی که آقای کربکندی مربی ما بود چندین بار این عنوان را کسب کردیم. در آن زمان، 9 نفر از ترکیب اصلی تیم سپاهان بومی بودند. اما اکنون برای اینکه فوتبال حرفه ای شده و اهداف فرق کرده است، بهترینها را کنار هم جمع کرده اند تا بتوانند جام قهرمانی را از آن خود کنند نه عنوان بهترین تیم شهرستانی را. من مدیریتی که در تمام رده های سنی پشت تیم است را مهمترین عامل موفقیت سپاهان در چند سال اخیر می دانم. سپاهان تنها تیم در ایران است که بر روی تمام رده های سنی اش برنامه ریزی صحیح کرد و نتیجه  این کار هایش را نیز دیده است.
  
پهلوان زنده را عشق است!

حمید معماریان در پایان خاطر نشان کرد: متاسفانه در فوتبال ایران چیزی به نام پیشکسوت وجود ندارد چرا که آقایان معتقدند پهلوان زنده را عشق است! من 10 سال برای سپاهان زحمت کشیدم، هیچ انتظاری هم از دوستان ندارم، در این 12 سال گذشته اگر سپاهان ارزشی برای زحمات 10 ساله ی من قائل می شد، جایگاه خودش را بالاتر می برد. من که خدا را شکر نیازی به کسی ندارم. پیشکسوتان بیشتر از یک یاد و احترام چیز دیگری نمی خواهند. اگر پیشکسوتی پا درباشگاه بگذارد همه می گویند حتما کاری دارد که امده است! وقتی هواداران قدیمی سپاهان از درب این مغازه داخل می شوند و می گویند تنها برای دیدن من آمده اند، خیلی خوشحال می شوم. از همه  هواداران سپاهان به خاطر تمام لطفی که هنوز نسبت به من دارند و  با اینکه در صحنه  فوتبال نیستم، فراموشم نکرده اند، تشکر می کنم.
 

گزارش ازحميد شايسته فرد؛ خبرنگار ايسنا - منطقه اصفهان

 

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.