• جمعه / ۱۹ بهمن ۱۳۹۷ / ۰۹:۳۶
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: isfahan-79604

یکسال از آغاز سفر ابدی "سروشیار" گذشت

یکسال از آغاز سفر ابدی "سروشیار" گذشت
جمشید مظاهری، با تخلص سروشیار، یکی از ادیبان دیار اصفهان بود که در دوران زندگی ادبی خود، الگو و دبیر بسیاری از ادبیات دوستان ایرانی بود، امروز، پنجشنبه، دوستداران، ادب آموزان و رفقای او گردهم آمدند تا بعد از یکسال نبودش، یاد او را گرامی دارند.

به گزارش خبرنگار ایسنا-منطقه اصفهان، شامگاه پنجشنبه- 19 بهمن ماه، یادبودی به مناسبت اولین سال درگذشت دکتر جمشید مظاهری استاد برجسته ادبیات و زبان فارسی در کتابخانه مرکزی اصفهان با حضور چهره‌های مطرح ادبیات، هنر و موسیقی اصفهان برگزار شد.

مهدی نوریان-یار و همنشین دیرین دکتر مظاهری از دوران دانشجویی تا ایام پایانی عمرش، در بزرگداشت نام و یاد او، گفت: امسال سال سختی برای همه ما بود. " کس لب زمزمه طرب به خنده نگشود امسال وز گریه دمی، کسی نیاسود امسال" در تمام روزها و شب‌های سالی که گذشت فقدان جمشید مظاهری را با تمام وجود حس کردیم. 

این استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان گفت: سال گذشته گفتم از این به بعد هرکجای اصفهان قدم بگذاریم، یاد بیت فردوسی خواهیم افتاد که از زبان رستم به کریاس گفت "خنک روز کاندر تو بد جمشید" و در کل لحظات این سال، با تمام وجود این بیت را حس کردیم. از دست دادن شخصیت بارز و برجسته علمی و ادبی، مردی دارای فضایل اخلاقی و دوستی برایمان سخت بود. 

وی با ذکر خاطره‌ای مربوط به دوران دانشجویی و خاقانی‌خوانی دو نفره‌شان شعری از خاقانی خواند و افزود: سال گذشته بعد از فقدان مظاهری، فقدان اساتید دیگر همچون غلامعلی کریمی، دکتر محمدباقر کتابی، دکتر خلیل رفاهی، محمد دبیر سیاقی داغ دل ما را تازه کرد و فرهنگ ایران شخصیت‌های برجسته‌ای را از دست داد. 

نوریان با اشاره به نقدی که مظاهری بر کتاب دبیر سیاقی نوشته بود، گفت: مظاهری طی یک نقد، نکات ارزنده‌ای را در قالب این نقد با زبانی شیوا و متین عنوان کرده بود و دکتر دبیر سیاقی برای چاپ دوم ضمن اعمال این نکات در کتابش، از سروشیار تشکر و قدردانی کرد و در سفری که دبیر سیاقی پس از آن به اصفهان داشت، مظاهری از من خواست تا به رسم واضع، از معرفی مظاهری با تخلص سروشیار جلوگیری کنم.

این استاد ادب اصفهان ادامه داد: این بزرگان نظیری ندارند و این باعث تاسف ماست. البته خصوصیت شاگردپروری استاد مظاهری مثال زدنی و عالی بود و آثار وجودی استاد مظاهری هم اکنون شاگردان او هستند که به وقت حیات همچون پروانه دور استاد می‌گشتند و امروز در فقدانش با ادامه راه او، روانش را شاد خواهند کرد.

محمود عابدی، استاد اصفهانی تبار که در دانشگاه خوارزمی تهران به پرورش دانشجویان و زبان آموزان می پرداز و برای این یادبود خود را به اصفهان رسانده بود، در نطقی پیرامون شخصیت جمشید مظاهری، گفت: در سال گذشته دو نفر از بزرگمردان اصفهان روی در نقاب خواب کشیدند؛ استاد مظاهری و دکتر محمدباقر کتابی و من درگذشت آنان را به فرهنگ اصفهان تسلیت می‌گویم.

وی با لحن اندوهناکی ادامه داد: به فرهنگ اصفهان باید تسلیت گفت، هم بابت معلم عزیز، صبور، بردبار و به معنای واقعی آرامبخش، دکتر کتابی و هم بابت فقدان مظاهری. 

عابدی با بیان خاطره ای از کتابی، داد: روزی در چهارباغ اصفهان خدمت دکتر کتابی رسیدم و خواستم دست ایشان را ببوسم، چراکه به نظرم استاد مظاهری و استاد کتابی در یک ویژگی مشترک، ستودنی بودند.

زبان شناس و ادیب ایرانی با نقل داستان طوطی و بازرگان این ویژگی را مبرهن کرد و گفت: بازرگان منفعت‌اندیش است، کسی که به سود فکر میکند و هنگامی که قصد سفر به هند را داشت، برخلاف عادت بقیه بازرگانان که مال دوست هستند، همه را جمع کرد و از همه خواست بگویند از این سفر چه سوغات میخواهند.

وی در ادامه داستان‌گویی‌اش حال این دو استاد فقید ادبیات ایران زمین را به حال طوطی در این داستان مانند دانست و افزود: طوطی برخلاف سفارشات گوناگون اهل منزل، از بازرگان خواست تا او را با خود به هند ببرد، او چشم به جایی داشت که از آنجا آمده بود.

عابدی در مدح بیشتر شخصیت مظاهری، گفت: هر دانشجویی که از اصفهان به دانشگاه تربیت مدرس می‌آید و اسم اصفهان را می‌آورد، دلتنگی من به اصفهان را دوچندان می‌کند و وقتی از او می‌پرسم چه کسی را در اصفهان میشناسد، حتما نام دکتر مظاهری را می‌آورد. 

این عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی تهران در انتهای سخنانش، گفت: اصفهان هنوز هم پر از فاضلانی است که نام و فرهنگ آن را زنده نگه می‌دارند. آرزو دارم، یاد استاد مظاهری و یادگارهایشان پاینده باقی بماند.

جویا جهانبخش و نغمه دادور در ادامه در جایگاه شاگردی این شخصیت ادبی اصفهان، به یاد چند خاطره از مظاهری پرداختند، همچنین فرزند ارشد مظاهری، مسیح مظاهری به تقریر تشکرنامه‌ای از حضار و دوستان پدرش که در این یکسال آنها را تنها نگذاشتند، خواند و در انتها محمدتقی سعیدی، رفیق دیرینه استاد مظاهری که خود را شاگرد محضر او می داند با آواز مویه‌ای در فقدان این استاد، برنامه را خاتمه داد.

از مهمانان ویژه دیگر این مراسم، علی رواقی بود که خبر پیش چاپ کتابی را که پیش از درگذشت سروشیار به او معرفی کرده بود را داد و این کتاب را به روان و خانواده این استاد گرانقدر تقدیم کرد. 

همچنین علی‌اصغر شاهزیدی و لیلی کسائی دختر خداوندگار نی اصفهان، حسن کسائی دیگر چهره‌های نامدار موسیقی اصفهان بودند که در میان حاضرین دیده می‌شدند.

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.