• یکشنبه / ۲ تیر ۱۳۹۸ / ۱۲:۵۱
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: isfahan-82990
  • خبرنگار : 50113

"مدیریت ورزش" یا "مدیر ورزشی"

مدیران کوتوله و کوتوله پرور، موجب آلوده شدن محیط ورزش می‌شوند

Sport Management
طی سالیان اخیر همواره بحث مدیریت در ورزش از مباحث داغ و به روز در سطح کلان کشور بوده است، بحثی که به کلاف سردرگم و راه میانبری برای جاه‌طلبان و تشنگان پست و مقام تبدیل‌شده است.

سجاد فرخی، متخصص و تئوریسین مدیریت ورزشی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا-منطقه اصفهان، در خصوص مدیریت در ورزش گفت: مدت‌ها است که با انتصابات مدیران عالی در سطوح مختلف ورزش کشور، شاهد هجمه‌های گوناگون از سمت سیاسیون، طرفداران و خانواده ورزش هستیم. اصطلاح "فلان مدیر یک عکس با شورت ورزشی ندارد" نیز مؤید همین نکته است و زاییدهٔ افکار منتقدانی که خواهان فشار بر فرد مورد نظر هستند و اهرم فشاری است که سال های گذشته برای مدیران مختلف استفاده شده است، تا با ایجاد تنش باعث تزلزل پایه‌های مدیریت شوند و نهایتاً فرد مورد نظر خود را بر کرسی رهبری بنشانند یا اینکه به‌نوعی با ایجاد فشار باعث تأثیرگذاری در تصمیم‌گیری‌های عالی سازمان شوند.

وی افزود: به اعتقاد من و بسیاری از متخصصین علم مدیریت، مدیریت هم علم است و هم هنر. یعنی یک مدیر موفق باید علم مدیریت را فرا گیرد و متعاقباً هنر مدیریت را نیز بلد باشد و برای رهبری سازمان دارای کاریزما باشد. به‌بیان‌دیگر مدیریت نوین باید از علم مدیریت در تصمیم‌گیری‌ها، برنامه‌ریزی‌ها و تفکر استراتژیک سازمان استفاده کند و از هنر مدیریت برای همسوسازی سازمان برای نیل به اهداف.

وی در مورد مدیریت سازمان‌ها و باشگاه‌های ورزشی، اظهار کرد: فارغ از رنگ‌بندی‌های ورزشی و سوگیری‌های سیاسی، باید بگویم سازمان‌های ورزشی کشور، از بالا تا پایین، نیازمند مدیریت ورزش هستند، نه مدیران ورزشی. تخصص و علم مدیریت شرط لازم تصدی سمت‌های عالی سازمان‌های ورزشی است و تجربه ورزشی شرط کافی.

استاد مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد شاهین‌شهر، خاطرنشان کرد: یک مدیر متخصص می‌داند که باید دربارهٔ محیط سازمان، رقبا، فرهنگ‌های حاکم در آن حوزه، خرده‌ فرهنگ‌های موجود، شرایط اجتماعی و اقتصادی و دیگر موارد مربوطه اطلاعات کافی داشته باشد تا بتواند به‌خوبی سازمان تحت نظر خود را به اهداف مورد نظر برساند. درنتیجه حتی اگر یک متخصص واقعیِ مدیریت در رأس یک سازمان ورزشی قرار گرفت، می‌داند که لازمهٔ موفقیت، فراگیری و آشنایی با اصول آن حوزه خاص است و در این راه بامطالعه و به‌ کارگیری مشاوران متخصص ورزشی، می‌تواند موفق عمل کند.

وی در همین خصوص افزود:اما اگر یک ورزشکار سمت مدیریت سازمان را قبول کند، به دلیل نداشتن علم مدیریت، امکان دارد سازمان تحت سرپرستی خویش را به بیراهه هدایت کند، زیرا وی تجربه، تخصص و علم مدیریت ندارد، در نتیجه حتی اگر از مشاورین متخصص نیز استفاده کند، نمی‌تواند نظرات آنان را پذیرا باشد زیرا درک درستی از شرایط و موقعیت ندارد.

فرخی در خصوص شرایط ایده آل در مدیریت ورزش گفت: به‌طورقطع بهترین نتایج از آنِ باشگاه‌ها و هیئت‌هایی است که از مدیران متخصص و ورزشی استفاده کنند؛ مدیرانی دارای تخصص و تجربهٔ مدیریت و از جنس ورزش.

|

این تئوریسین مدیریت ورزشی، تصریح کرد: مبحث مدیریت در گسترهٔ علوم انسانی قرار می‌گیرد و بسیار پیچیده و قابل تأمل است که پرداختن به تمام جنبه‌های آن در این فرصت اندک ممکن نیست. بازهم خاطرنشان می‌کنم که مدیران فدراسیون‌ها، هیئت ورزشی و باشگاه‌ها باید در ابتدا دارای تخصص مدیریت باشند و سپس تجربه و علم ورزشی. متأسفانه یکی از علل عقب‌افتادگی ورزش ما عدم توجه به این نکته است. باید کار علمی صورت پذیرد و در قالب مجموعه مقالات علمی مستند شود. تعداد بی‌شماری از رؤسای فدراسیون‌ها و هیئت‌های استانی هیچ‌گونه تجربهٔ مدیریتی نداشته‌اند و ندارند و ورزش را زمینه‌ای برای تجربه‌اندوزی خود قرار داده‌اند. نمی‌توان با آیندهٔ یک‌رشتهٔ ورزشی و تعداد بی‌شماری از جوانان و سرمایه‌های ملی بازی کرد و با آزمون‌وخطا مدیریت کرد. متأسفانه مدیرِ کوتوله و مدیران کوتوله و کوتوله پرور باعث آلوده شدن محیط ورزش می‌شوند.

وی افزود: مثالی در مورد مدیران کوتوله و مدیریت کوتوله پرور می‌زنم. به‌عنوان‌مثال در نظر بگیرید که یکی از ورزشکاران حرفه‌ای توسط مجمع برای ریاست هیئت یکی از استان‌ها رأی آورده است. از قضا این دوست عزیز می‌تواند از بازیکنان بزرگ و ملی‌پوش و پرافتخار کشور باشد، ولی هیچ‌گونه تجربهٔ مدیریتی ندارد. همه ما او را دوست داریم و همین مسئله ما را دچار سوگیری شناختی و احساسی می‌کند و اثر هاله‌ای رخ می‌دهد. ما اشتباهات و نواقص او را نمی‌بینیم چون تصویر خوبی از وی در ذهن خودساخته‌ایم، ولی خود همان شخص در جایگاهی قرار گرفته که تاکنون نبوده است و ترسِ از دست دادن دارد. به این‌گونه مدیران بی‌تجربه و غیرمتخصص، اصطلاحاً مدیر کوتوله گفته می‌شود. این‌گونه مدیران به خاطر ترسی که از ضعف آن‌ها ناشی می‌شود، تحمل نظرات کارشناسانهٔ دیگران و تابِ افراد بزرگ‌تر از خودشان را ندارند. به همین جهت، به جای شایسته‌سالاری، مدیران میانی سازمان را از افراد کوتاه‌تر از خودشان انتخاب می‌کنند.

وی تصریح کرد: درنتیجه مدیران میانی هم تجربه و تخصص ندارند و همین کار را در رابطه با انتخاب زیردستان خود انجام خواهند داد. یعنی سازمان لایه به لایه کوتوله‌تر خواهد شد و اصطلاحاً مدیریت کوتوله پرور رخ می‌دهد. حال تمام آن‌ها می‌خواهند ورزش یک استان را متحول کنند، آیا می‌توانند؟ از ویژگی‌های چنین مدیرانی می‌توان به مواردی همچون اجازه رشد و ارتقا ندادن مدیر به دیگران، فقط به آدم‌های ناتوان‌تر از خودش پست و موقعیت دادن،هرکسی را در مجموعه سازمانی‌اش، به‌منزله تهدید دیدن فاقد دانش، توانائی و کفایت لازم برای مدیریت و مواردی از این دست را اشاره کرد.

فرخی ادامه داد: این مدیران به‌ جای آنکه قابلیت سودآوری برای مجموعه خود را داشته باشند، درصدد حذف منابع مالی برای دیگران و زیرمجموعه‌ خود بر می آیند و فقط به فکر منافع شخصی‌اش خود هستند و شاید هفته‌ها به دفتر هیئت سر نزنند و آن رشته ورزشی را به حال خود رها کنند. همچنین اگر در موقعیت تهدید قرار گیرند، از قربانی کردن نزدیک‌ترین افراد مجموعه‌ نیز ابائی ندارند و آن‌چنان بلوائی سر کوچک‌ترین مسائل راه می‌اندازد که گوئی جنگ جهانی راه افتاده است.

این استاد دانشگاه افزود: مدیران کوتوله اگر به کسی در مجموعه بخواهند ارتقای مقام دهند، فقط میزان نزدیکی و وفاداری به او، حتماً و الزاماً سطح دانش کمتر از او شرایط احراز برای ارتقا را فراهم می‌سازد. پس چنین رئیس هیئتی از ابتدا در چیدمان رؤسای هیئت‌های زیرمجموعهٔ خویش، از کسانی استفاده می‌کند که دوره بعدی نیز به وی رأی دهند و مدیران خود را از کسانی انتخاب می‌کند که وفاداری خود را با رأی دادن به وی ثابت کرده‌اند.

|

فرخی گفت: مایکل کیبلر این پدیده را «افول» می‌نامد و معتقد است ستاره‌های سازمان در چنین شرایطی افول می‌کنند. از نظر وی افول با فرسودگی تفاوت دارد، ستاره‌هایی که افول می‌کنند در تمام ساعات کاری حاضر هستند و در جلسات می‌درخشند، ولی آن‌ها انگیزه درونی خود را به دلیل مدیریت ضعیف ازدست‌ داده‌اند و از درون دچار از هم گسستگی شده‌اند.

وی اظهار کرد: اکثرا چنین اشتباهات کشنده و مهلکی فقط از مدیران غیرمتخصص و بی‌تجربه سر می‌زند. اگر شخصی تجربه و تخصص مدیریت داشته باشد، قطعاً آگاهی‌های لازم در مورد ادارهٔ سازمان و برون‌ رفت از شرایط بحرانی را به‌خوبی بلد است.

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.