• جمعه / ۲۵ مرداد ۱۳۹۸ / ۱۴:۲۶
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: isfahan-84850

حافظ، مولانا و کپی‌کاری؟!

464131983_47371
یک نویسنده گفت: دیوان حافظ، کپی‌ای از دیوان کمال اسماعیل و دیوان مولانا نیز کپی‌ای از اشعار شمس است!

به گزارش خبرنگار ایسنا-منطقه اصفهان، امید اسماعیلی، در نشست «گذری بر داستان» که پنجشنبه (24 مردادماه) در گالری هرمس برگزار شد، اظهار کرد: شاهنامه‌ای که امروز دست ماست 80 درصد درست است و10 درصد از آن کم شده و 10 درصد به آن اضافه‌شده و شعرهای آن تغییر پیداکرده است. فردی مثل دقیقی بعد از فردوسی سر برآورد اما چون زرتشتی بود درباره آن چیز زیادی گفته نشده است. سپس خیام و حافظ و سعدی و مولانا در ادبیات ایران پدیدار شدند.

نویسنده کتاب «عکس دو نفره» تصریح کرد: دیوان حافظ از روی دیوان کمال اسماعیل کپی شده است. کمال اسماعیل، شاعر اصفهانی در حمله مغول‌ها کشته شد و آن زمان کسی دیوان او را نمی‌شناخت. حافظ که اصلیت اصفهانی داشت دیوان او  را برداشت و به شیراز برد، سپس از روی آن کپی کرد و شد حافظ شیرازی! مولانا نیز چنین کاری انجام می‌داد و هر چه شمس می‌گفت می‌گرفت و به مردم می‌داد. رک بگویم او از شمس می‌دزدید.

اسماعیلی، اولین دستگاه چاپ را به نام «چاو» و متعلق به دوره مغول دانست و گفت: مغول‌ها با اینکه کشور ما را آتش زدند، بالاترین خدمت‌ها را در زمینه ادبیات و هنر به ایران کردند. دومین دستگاه چاپ نیز متعلق به دوران صفویه است که امروزه در کلیسای «وانک» نگهداری می‌شود. این دستگاه متعلق به ارامنه کَرملیت بوده و تنها کتاب‌های تورات و انجیل با آن چاپ می‌شده است.

نویسنده کتاب«مترسک» افزود: وقتی عباس میرزا در زمان ناصرالدین‌شاه دستگاه چاپ را وارد کرد، ایرانی‌ها با کتاب‌های غربی آشنا شدند و سبک رئالیسم در همین دوره وارد ادبیات ایران شد. جیمز موریه نیز نماینده انگلیس در ایران بود و سال‌ها اینجا زندگی می‌کرد بدون اینکه ایرانی‌ها بفهمند او انگلیسی است. جیمز موریه بخشی از دیده‌های خود را در کتاب حاجی‌بابا اصفهانی نوشت.

اسماعیلی، آخوندزاده را یکی از نمایش‌نامه نویسان دوره قاجار دانست و گفت: میرزا فتحعلی آخوندزاده خدمات زیادی به ادبیات داستانی و نمایشی ایران کرده و اولین شخصی است که در مورد مسائل زنان در ایران داستان نوشته. او اولین رمان ایرانی را به زبان غیرفارسی (ترکی) نوشت و همه‌کسانی که در دوره مشروطه بر فکر مردم اثر گذاشتند یا از اندیشه آخوندزاده تأثیر گرفته بودند و یا از شاگردان او بودند؛ مثل میرزا رضا کرمانی که به دستور محمدعلی شاه سر از  تنش جدا شد.

نویسنده کتاب «وقت مکاشفه» خاطرنشان کرد: همه‌کسانی که بر ادبیات داستانی ما تأثیر داشتند، ترک بودند؛ مثل طالبوف تبریزی که برای کودکان و نوجوانان نیز داستان می‌نوشت و اولین رمان‌نویس فارسی بود. «کتاب احمد» یکی از کتاب‌های طالبوف است که در آن پسر کوچکی به نام احمد، سؤال‌هایی را از پدرش می‌پرسد. سؤال‌هایی مثل‌اینکه چرا مردم ایران بدبخت هستند و پدرش جواب می‌دهد که به خاطر پادشاهان قاجاریه است. 

اسماعیلی بابیان اینکه از دوره مشروطه تا سال 1300 با نوع دیگری از داستان مواجه می‌شویم اظهار کرد: «تهران مخوف» نوشته مرتضی مشفق کاظمی اولین رمان اجتماعی به‌صورت کامل است. سال 1300 نیز شروع داستان کوتاه ایرانی بود و جمالزاده، پدر داستان‌نویسی کوتاه ایران، در این دوره با کتاب «یکی بود یکی نبود» پا به عرصه داستان گذاشت. جمالزاده نیز اصلیت عربی و لبنانی داشت. 

وی با تأکید بر اینکه نباید تاریخ را حفظ کنیم بلکه باید از آن درس بگیریم افزود: هم‌زمان با آقای جمالزاده در این برهه تاریخی، افراد دیگری هم بودند. در سال 1309 پدر داستان‌نویسی نوین ایران یعنی صادق هدایت ظهور کرد. بزرگ علوی نیز هم‌دوره هدایت بود ولی به دلیل اعتقادات کمونیستی خود  مهجور ماند. در سال 1320 با روی کار آمدن محمدرضا شاه پهلوی، فضا بازتر شد و تفکرات زیادی به ایران آمد.

نویسنده کتاب «باغ فاخته» تصریح کرد: نویسندگان دوره 1320 تا 1330 در دهه پنجاه نام‌آور شدند. از سال 1330 تا 1357 نیز ادبیات ایران تحت تأثیر تعدد نویسندگان،آثار و تحصیل‌کردگان رشد کرد و از نویسندگان این دوره می‌توان به غلامحسین ساعدی، نادر ابراهیمی، محمود دولت‌آبادی، صمد بهرنگی و... اشاره کرد.

وی ادامه داد: از سال 1357 تا کنون شاهد رشد نویسندگان زن هستیم؛ افرادی مثل سیمین دانشور، منیرو روانی پور و... . در همین سال‌ها بود که داستان‌های ممنوعه «توپ مرواری» صادق هدایت و «53 نفر» بزرگ علوی به چاپ رسید. در سال 63 تا 67 کتاب‌های خوبی چاپ شد اما از سال 68 تا کنون کتاب‌های خوبی منتشرنشده و این به رکود کتاب‌خوانی دامن زده است.

اسماعیلی، خطاب به علاقه‌مندان به نویسندگی اظهار کرد: هر کس که بخواهد و اراده کند می‌تواند بنویسد. نویسندگی کلاس ندارد و تماماً خواندن کتاب و تمرین کردن است. با در نظر گرفتن، راوی، زمان، مکان، شخصیت داستان و  خط داستان، هرکسی می‌تواند بنویسد. برای نوشتن ابتدا از خاطره‌ها ایده بگیرید و اجازه بدهید درونتان برای شما داستان بگوید.

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.