• سه‌شنبه / ۲۹ مرداد ۱۳۹۸ / ۱۰:۲۰
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: isfahan-84939

واقعه غدیر، اثبات کننده ولایت بلافصل ائمه اطهار(ع)

636570499332680971

در روز غدیر خم و با اعلام رسمی پیامبر اسلام مبنی بر ولایت یافتن حضرت علی(ع) بر مسلمین، ولایت بلافصل ائمه اطهار(ع) بیش از پیش اثبات شد.

در سال دهم هجری، به دستور الهي، آخرين سفر پيامبر اكرم (ص) به مكه براي تعليم حج آغاز شد. در اين سفر بيش از يكصد و بيست هزار نفر آن حضرت را همراهي كردند كه در شرايط آن زمان سابقه نداشت. بلافاصله پس از پايان مراسم حج، اعلام شد همه حجاج از مكه خارج شوند و براي برنامه اي مهم در غدير خم كه كمي قبل از محل جدا شدن كاروان ها بود، حضور يابند. سه روز پس از پايان مراسم حج، سيل جمعيت به سوي غدير حركت كردند.

اجتماع عظيم در غدير

با رسيدن به محل موعود، فرمان توقف از سوي پيامبر (ص) صادر شد و مركب ها از حركت ايستادند و مردم پياده شدند و هر كس جايي براي توقف سه روزه آماده كرد.

به دستور پيامبر (ص)، سلمان و ابوذر و مقداد و عمار زير چند درخت كهنسال را آماده كردند و روي درختان، پارچه اي به عنوان سايبان قرار دادند. در زير سايبان، منبري به بلندي قامت پيامبر (ص) از سنگ ها و روانداز شتران ساختند به طوري كه حضرت هنگام خطبه بر همه مردم مشرف باشند.

هنگام ظهر، پس از اداي نماز جماعت، پيامبر (ص) بر فراز منبر ايستادند و اميرالمؤمنين علی (ع) را فرا خواندند تا بر فراز منبر در سمت راست حضرت بايستند. قبل از شروع خطابه، حضرت علی(ع) بر فراز منبر يك پله پائين تر در طرف راست آن حضرت ايستاده بودند.

پيامبر اكرم نگاهي به سمت راست و چپ جمعيت کردند و منتظر شدند تا همه مردم در مقابل منبر اجتماع كنند. سپس سخنراني تاريخي و آخرين خطابه رسمي خود را براي جهانيان آغاز كردند. ایشان فرمودند" بايد فرمان مهمي درباره علي بن ابيطالب ابلاغ كنم، و اگر اين پيام را نرسانم رسالت الهي را نرسانده ام و ترس از عذاب او دارم. از نكات مهم در سخنراني حضرت، اشاره به عموميت ولايت آنان بر همه انسان ها در طول زمان ها و در همه مكان ها و نفوذ كلماتشان در جميع امور بود، و نيابت تام ائمه (ع) را از خدا و رسول در حلال و حرام و جميع اختيارات اعلام کردند.

در بخش چهارم خطبه، پيامبر (ص) با دست هاي خود بازوان اميرالمؤمنين (ع) را گرفتند و دست ایشان را بلند کردند و فرمودند: "من كنت مولاه فهذا علي مولاه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصر من نصره واخذل من خذله"؛ "هر كس من نسبت به او از خودش صاحب اختيارتر بوده ام اين علي هم نسبت به او صاحب اختيارتر است. خدايا دوست بدار هر كس علي را دوست بدارد، و دشمن بدار هر كس او را دشمن بدارد، و ياري كن هر كس او را ياري كند، و خوار كن هر كس او را خوار كند".

سپس كمال دين و تمام نعمت را با ولايت ائمه (ع) اعلام فرمودند و بعد از آن خدا و ملائكه و مردم را بر ابلاغ اين رسالت شاهد گرفتند و فرمودند هر كس از ولايت ائمه (ع) سر باز زند اعمال نيكش سقوط مي كند و در جهنم خواهد بود. بعد از آن شمه اي از فضائل اميرالمؤمنين علی (ع) را متذكر شدند.

ایشان در بخش دیگری از سخنانشان فرمودند شما را به بيعت با خودم و سپس بيعت با علي بن ابيطالب دعوت مي كنم. پشتوانه اين بيعت آن است كه من با خداوند بيعت كرده ام، و علي هم با من بيعت کرده است. پس از اين بيعتي كه از شما مي گيرم از طرف خداوند و بيعت با حق تعالي است. در آخرين مرحله خطابه، بيعت لساني انجام شد. حضرت با توجه به آن جمعيت انبوه و شرائط غير عادي زمان و مكان و عدم امكان بيعت با دست براي همه مردم، فرمودند: «خداوند دستور داده تا قبل از بيعت با دست، از زبان هاي شما اقرار بگيرم.

سپس مطلبي را كه مي بايست همه مردم به آن اقرار مي كردند تعيين كردند كه خلاصه آن اطاعت از دوازده امام  و عهد و پيمان بر عدم تغيير و تبديل و بر رساندن پيام غدير به نسل‌هاي آينده و غایبان از غدير بود.

بيعت عمومي

پس از اتمام خطابه حضرت محمد(ص)، دو خيمه بر پا شد كه در يكي خود آن حضرت و در ديگري اميرالمؤمنين (ع)، جلوس کردند. مردم دسته دسته وارد خيمه حضرت مي شدند و پس از بيعت و تبريك، در خيمه اميرالمؤمنين حضور مي يافتند و با آن حضرت بيعت مي كردند و تبريك مي گفتند.

زنان نيز، با قرار دادن ظرف آبي كه پرده اي در وسط آن بود بيعت کردند. به اين صورت كه اميرالمؤمنين (ع) دست خود را در يك سوي پرده داخل آب قرار مي دادند و در سوي ديگر زنان دست خود را در آب قرار مي دادند. مسئله جالب در اين بيعت آن است كه كساني كه در غدير پيش از همه با اميرالمؤمنين بيعت کردند و خود را از ديگران جلو انداختند زودتر از همه بيعت خود را شكستند و پيمان خود را زير پا گذاشتند.

در تاريخ آمده كه خليفه دوم بعد از بيعت، اين كلمات را بر زبان مي راند: «افتخار برايت باد، گوارايت باد، اي پسر ابيطالب! خوشا به حالت اي پدر حسن، اكنون مولاي من و مولاي هر مرد و زن مؤمني شده‌اي.

پايان مراسم غدير

پس از سه روز، مراسم غدير پايان یافت. گروه ها و قبائل عرب، پس از وداع با پيامبر و معرفت كامل به جانشين آن حضرت راهي شهر و ديار خود شدند و پيامبر(ص) عازم مدينه شدند. خبر واقعه غدير در شهرها منتشر و به سرعت شايع شد و به گوش همگان رسيد، و اينگونه خداوند حجتش را بر مردم تمام كرد.

پيامبر(ص) با توجه به آينده بلند مدت دين الهي تا آخرين روز دنيا و دامنه وسيع مسلمين در حد جهاني، جانشينان خود تا روز قيامت را در اين خطابه رسمي به جهانيان معرفي فرمودند.

اگر اجتماع آن روز مسلمين، خلافت بلافصل اميرالمؤمنين علی (ع) را در مرحله عمل نديدند، ولي بسياري از نسل هاي بعدي مسلمانان وصي واقعي پيامبرشان را شناختند كه اين بالاترين هدف "غدير" بود.

یادداشت از؛ سید حبیب الله وکیل زاده؛ کارشناس ارشد تاریخ

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.