• چهارشنبه / ۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ / ۰۹:۰۲
  • دسته‌بندی: قزوین
  • کد خبر: qazvin-41824
  • خبرنگار : 50058

/یادداشت/

«هادی‌آباد» را فراموش نکنیم

هادی آباد 1
ایسنا منطقه قزوین، امید فعال، خبرنگار؛ اوایل شروع سال‌های تحصیلی دانشگاه بود؛ نتوانستم امتیازات کافی را برای گرفتن خوابگاه دانشجویی دولتی به دست بیاورم؛ با دوستانم تصمیم گرفتیم خانه‌ای اجاره کنیم؛ سوار تاکسی شدیم، با راننده که مردی میانسال با موهای جوگندمی بود گرم گپ‌و‌گفت شدیم، از دانشگاه، خوابگاه و خانه گفتیم؛ راننده پرید وسط حرفم و با لحن تأکیدی شبیه نصیحت پدرانه گفت: «برای اجاره خانه سمت هادی‌آباد نرو...» جمله‌ای که امسال قبل از عید نوروز با دیدن پوستر اردوهای جهادی دانشگاه دوباره در ذهنم زنده شد.

خیلی دوست داشتم به اردوهای جهادی بروم ولی تا حالا قسمت نشده بود، البته کمی از سختی‌هایش می‌ترسیدم. با همه تردیدهایی که داشتم درنهایت تصمیم گرفتم امسال عید کنار خانواده‌ام نباشم و راهی یک سفر کوتاه‌مدت اما شیرین شوم. عید نوروز و هادی‌آباد باعث شد در کنار دوستان جمعیت دانشجویی امام حسن مجتبی (ع) این فرصت برایم مهیا شود.

قبل از اردو تصویری که از هادی‌آباد داشتم مانند آجرپز خانه‌های (شمس‌آباد) تهران بود. منطقه‌ای بسیار محروم با خانه‌هایی گلی و کودکان قد و نیم قد که بالباس‌های پاره مشغول بازی هستند. اما با رفتن به هادی‌آباد تصوراتم به هم ریخت و متوجه شدم جنس محرومیت هادی‌آباد تا حدودی متفاوت با حاشیه‌نشینی است.

معمولاً در ذهن همه ما این قبیل اردوها با بیل و کلنگ پیوندی دیرینه دارد و فکر می‌کنیم اگر بیلی در اردویی به زمین زده نشود، نتوانستیم جهادی در مسیر محرومیت‌زدایی داشته باشیم.

در تلاطم شروع سال نو و رنگ و بوی لباس‌های نو و دیدوبازدید عید، عده‌ای از جوانان دانشجو خواستند نوروزشان را در میان اهالی خونگرم و مهمان‌نواز هادی‌آباد بگذرانند.

روز اول برای شناسایی و تشکیل پرونده به چند خانه رفتیم، خانه که چه عرض کنم... اتاق‌های ۱۰ متری که در آن خانواده‌های سه و چهار نفره با حداقل امکانات ساکن بودند اما این فقر نتوانسته بود از مهمانان نوازی و گرمای محبت آن‌ها بکاهد. پیرمرد و پیر زنی را به خاطر دارم که ما را مجبور کردند از سبد میوه‌شان بخوریم تا بدون پذیرایی از منزلشان خارج نشویم، سبدی که تعداد میوه‌های آن به تعداد انگشت‌های یک دست نمی‌رسید.

در میان انبوهی از تصاویر تلخ، صحنه‌های زیبایی هم امید را در قلب تک‌تک دانشجویان زنده کرد. در جامعه‌ای که فرار مالیاتی و رقابت بعضی از پزشکان برای پول بر سر جان انسان مشهود است، عده‌ای از پزشکان و دندان‌پزشکان دغدغه‌مند عید خود را وقف کردند و در این مدت چند روز اردو بالغ‌بر ۵۷۰ خدمت درمانی به اهالی محله هادی‌آباد ارائه کردند.

شروع مشکلات اهالی هادی‌آباد را می‌توان از آنجا پیگیر شد که کارخانه‌های صنعتی با چندین سال فعالیت بسته می‌شوند و مردانی که باید نان‌آور خانه باشند، فقر و بیکاری گریبان گیر شده و اعتیاد، مأمنی برای رهایی چندساعته از مشکلات هر روزشان می‌شود.

این‌ها در حالی است که همه ما سعی می‌کنیم خود را گول بزنیم و فاجعه را به تأخیر بیندازیم و همه‌چیز را به‌گونه‌ای توجیه کنیم که نیازی به تغییر دادن وضعیت موجود نباشد.

حال‌آنکه می‌خواهیم با نوسازی بافت منطقه رنگ و لعابی به آن بدهیم، غافل از اینکه سیاست انتقال مشکلات از سطح کوچه و خیابان به ساختمان‌های چندطبقه نمی‌تواند مرهمی بر روی مشکلات اهالی منطقه باشد.

به‌عنوان‌مثال برای حل مشکلات این منطقه و مردمان صبورش می‌توان در شرایطی که صنایع ما دچار مشکل هستند و چرخ کارخانه‌ها نمی‌چرخند با ایجاد مشاغل خانگی و توانمندسازی زنان، کمکی برای معیشت آنان ایجاد کرد.

مشکلات هادی‌آباد و مناطقی از این قبیل یک‌روزه یا یک‌هفته‌ای پدید نیامده است که در کوتاه‌مدت حل شود بلکه نتیجه سال‌ها سهل‌انگاری در حوزه سیاست‌گذاری است که با بازدیدهای یک‌روزه و هرازگاه مسئولان برطرف نخواهد شد بلکه ارتفاع آن نیازمند یک همت همه‌جانبه از سوی مسئولان استان قزوین است.
  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.