نامهي تنت براي توجيه اطلاعات دربارهي سلاحهاي كشتار جمعي عراق: كسي خارج از جامعهي اطلاعاتي آمريكا به ما نگفت اين را بگوييد يا در اين باره ارزيابي نكنيد
مطلبي كه در زير ميآيد گزيدهي متن نامهي چهار صفحهاي جورج تنت، رييس سازمان اطلاعات مركزي آمريكا (سيا)
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، جورج تنت، رييس سازمان اطلاعات مركزي آمريكا (سيا) در نامهاي به واشنگتن پست براي توجيه اطلاعاتي كه موسسهي «ارزيابي اطلاعات ملي آمريكا» دربارهي فعاليتهاي عراق براي دستيابي به سلاحهاي كشتار جمعي نوشته است: حجم عظيمي از مقالات دربارهي گزارشهاي موسسهي ارزيابي اطلاعات ملي (NIE) در خصوص برنامهي سلاحهاي كشتار جمعي عراق نوشته شده كه اكثرشان نادرست و گمراه كننده است. براي روشن شدن اين موضوع سه نكته بايد روشن شود.
وي ادامه داد: اول اينكه ما به قضاوتهاي (NIE) معتقديم؛ دوم اين كه اين موسسه سالهاست در قضاوتهاي ما تاثيرگذار است و سوم اين كه ما از ديدگاههاي مخالف استقبال ميكنيم و آنها را به عنوان ديدگاههاي جايگزين بازتاب ميدهيم.
تنت در ادامه نوشت: NIE موسسهاي است كه ما سالهاست بر صحت و دقت اطلاعات آن واقفيم.
رييس سيا ادعا كرد:«تاريخچهي قضاوتمان دربارهي برنامهي تسليحاتي عراق روشن است. اطلاعاتمان در زمينهي سلاحهاي بيولوژيكي و موشكهاي عراق در سالهاي اخير قويتر شده بود. ما يك بنياد تاريخي و نيز اطلاعات جديدي داشتيم كه اجازه ميداد در زمينههايي به خصوص اطمينان بالايي داشته باشيم. ما منابع متعدد مطمئني داشتيم كه پس از سال 1998 ميلادي برايمان اطلاعات تهيه ميكردند؛ وقتي بازرسان تسليحاتي سازمان ملل در سال 1998 ميلادي از عراق اخراج شدند ما آرام ننشستيم و تلاشمان را براي گردآوري اطلاعات از سوي جامعهي اطلاعاتي افزايش داديم. ميتوان گفت با وجود آنكه بسياري از مردم در رسانهها ميخوانند كه گزارشهاي (NIE) براساس هيچ تنظيم شدهاند، اما حقيقت اين است كه ما پيشرفتي حرفهيي داشتهايم.
تنت NIE را يكي از قويترين مراكز تامين اطلاعات در آمريكا معرفي ميكند و خاطر نشان مي نمايد: اين موسسه روندي را طي كرده است كه بهترين كمك رساني را به سياست گذاران اجرايي و قانونگذار آمريكا در مهمترين مسايل امنيت ملي داشته باشد. اين روند به صورتي طراحي شده كه در قضاوتها همكاري داشته باشد اما ممكن است در اين بين ديدگاههاي متفاوتي را ارايه دهد؛ يا اين كه صحت كمي داشته باشد. در اين همكاري آژانسهاي مختلف اطلاعاتي آمريكا نظرات كارشناسانشان را به موسسه ارسال ميكنند تا نظرات متفاوت و شايد متضاد نيز مطرح شود. طرحهاي نهايي اين موسسه در پايان در جمع روساي سازمانهاي اطلاعاتي آمريكا مورد بازبيني قرار ميگيرد.
تنت جامعهي اطلاعاتي آمريكا را يكي از منابع اصلي تامين دادههاي اين موسسه در زمينهي مسايل عراق معرفي ميكند و مينويسد: براساس كل بدنهي اطلاعاتيمان در اين 10 سال به اين نتيجه رسيديم كه صدام هيچگاه از خواستش براي دستيابي به سلاحهاي كشتار جمعي منصرف نشده بوده است.
رييس سيا در اين نامهي توجيهي دربارهي برنامهي هستهيي عراق ادعا كرد: كمي پس از جنگ سال 1991 ميلادي آژانس بينالمللي انرژي اتمي و جامعهي اطلاعاتي آمريكا از اين موضوع شگفت زده شدند كه برنامههاي هستهيي عراق بيش از آن چه كه تصور ميشد پيشرفته بوده است. در حقيقت در گزارش سال 1996 ميلادي آژانس بينالمللي انرژي اتمي نشان داده شده بود كه عراق ميتوانسته است اولين دستگاه هستهيياش را اگر جنگ عراق عليه كويت به راه نميافتاد در سال 1992 ميلادي تكميل كند. اين در حالي است كه تحليلگران اطلاعاتي تخمين زدهاند كه برنامهي هستهيي عراق در سالهاي 1994 تا 1997 ميلادي به گونهاي بوده است كه ميتوانسته در مدت يك سال اگر مواد هستهيي كافي ميداشت يك سلاح هستهيي بسازد.
وي در ادامه نوشت: موسسهي ارزيابي اطلاعات در سال 2002 ميلادي خاطرنشان كرد تمام آژانسهاي اطلاعاتي بر اين باورند كه صدام هنوز به سلاح هستهيي دست نيافته يا اين كه مواد لازم براي توليدش را به دست نياورده است اما صدام هيچگاه از خواستش براي توليد سلاح هستهيي منصرف نشده است. علاوه بر آن بسياري از سازمانهاي اطلاعاتي بر اين باور بودند كه تلاشهاي عراق براي به دست آوردن تجهيزات و نيز افزودن به تعداد كارمندان تسليحاتي و همچنين فعاليتهاي مشكوك در برخي سايتهاي هستهيي نشان ميدهد عراق در پي سازمان دهي مجدد برنامهي توليد سلاحهاي هستهيياش است. علايق شخصي صدام نيز در اين تلاشها منظور شده بود.
تنت به گمانه زنيهاي برخي سازمانهاي اطلاعاتي آمريكا دربارهي فعاليت هستهيي عراق اشاره و اذعان ميكند: تمام آژانسهاي اطلاعاتي ارزيابي كرده بودند كه عراق احتمالا تا قبل از سال 2007 يا 2009 ميلادي به سلاح هستهيي دست نخواهد يافت. اين قضاوتها دربارهي فعاليت هستهيي عراق در طول دوران همكاري با موسسهي ارزيابي اطلاعات ملي مورد موافقت ساير آژانسهاي اطلاعاتي قرار گرفت و پيش از آن كه مطلبي چاپ شود مورد بازبيني روساي اين آژانس هاي اطلاعاتي قرار گرفت.
رييس سازمان سيا هم چنين در نامهاش به واشنگتن پست نوشت: ما بار ديگر خاطرنشان ميكنيم كه موضوع اكتساب اورانيوم عراق جزيي از قضاوتهايمان نبوده است. تمام سازمانهاي اطلاعاتي در جريان بودن برنامههاي هستهيي عراق را باور داشتند.
وي تاكيد ميكند: براساس يافتههاي كارشناسان تسليحاتي آمريكا آژانسهاي اطلاعاتي مختلف اين كشور از "قصد" عراق براي غنيسازي اورانيوم و توليد سلاح هستهيي صحبت كردهاند و اعلام نكردهاند كه عراق اين كار را انجام ميدهد.
تنت در خصوص اطلاعات دربارهي سلاحهاي بيولويژيكي عراق مينويسد: ما در سال 1999 ميلادي تخمين زديم كه عراق برنامهي سلاحهاي بيولوژيكياش را احيا كرده است و در سال 2000 ميلادي اين اطلاعات تكميل شد. كليديترين رويكرد قضاوت ما دربارهي برنامهي سلاحهاي بيولوژيكي عراق اين بود كه اين برنامهها بسيار پيشرفتهتر از آن چيزي بود كه در جنگ خليج فارس از آن استفاده كرد.
رييس سازمان سيا از ارزيابي NIE دربارهي سلاحهاي شيميايي عراق دفاع كرد و افزود: اوايل سال 1994 ميلادي تمام آژانسهاي اطلاعاتي تخمين زده بودند كه عراق ميتواند به سرعت پس از آن كه تحريمها، بازرسيها و تلاشهاي نظارتي سازمان ملل در عراق پايان يافت به توليد اين سلاحها مبادرت ورزد. در سال 1997 ميلادي نيز ما به اين نتيجه رسيديم اين كشور به سرعت قادر به توليد سلاح و عوامل شيميايي است و در سال 2002 ميلادي NIE از در اختيار داشتن اين سلاحها از سوي عراق خبر داد.
وي برنامهي موشكي عراق را به گونهاي توصيف ميكند كه موشكهاي كوتاه بردش ميتوانسته 150 كيلومتر مسير را با قابليت حمل عوامل بيولوژيكي طي كند.
تنت در بخش نتيجهگيري نهايي نامهي توجيهياش آورده است: در مجموع محصول كار موسسهي ارزيابي اطلاعات ملي آمريكا در زمينهي سلاحهاي كشتار جمعي عراق نتيجه كار چند سالهي گزارشها و مجموعههاي اطلاعاتي است كه از سوي بسياري از كارشناسان در آژانسهاي اطلاعات مختلف مورد تحليل قرار گرفته بود.
وي حركات صدام را پيش از وقوع جنگ آمريكا عليه عراق قابل پيشبيني دانست و افزود: هيچ كس خارج از جامعهي اطلاعاتي آمريكا به ما نگفت كه اين را بگوييد يا در اين باره ارزيابي نكنيد.
انتهاي پيام