اظهارات كامل البرادعي در شوراي حكام: * حل مسالهي آلودگي به همكاري كشورهاي ثالث نياز دارد * با همكاري ايران، آژانس به تمامي اماكن خواسته شده دسترسي داشته است
البرادعي روز گذشته (دوشنبه) در نشست اول شوراي حكام گفت كه ايران طوري عمل كرده است كه گويي پروتكل الحاقي را به اجرا گذاشته است.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، محمد البرادعي، رييس آژانس بينالمللي انرژي اتمي همچنين در تاكيد گفتههاي ايران خاطر نشان كرد كه حل مساله آلودگي قطعات وارداتي در ايران به همكاري كشورهاي ثالث نياز دارد. وي همچنين تاكيد كرد: ضروري است ما بتوانيم در ظرف چند ماه آينده اين مسايل را پايان دهيم.
به گزارش ايسنا به نقل از پايگاه اينترنتي آژانس بينالمللي انرژي اتمي، متن كامل اظهارات محمد البرادعي، رييس آژانس بينالمللي انرژي اتمي در آغاز نشست روز گذشتهي شوراي حكام به شرح ذيل است: ”دستور كار اين نشست طيف گستردهاي از مسايل از جمله گزارش سالانهي آژانس، گزارش همكاريهاي فني، گزارش تحقق پادمانها، گزارش برنامه و بودجهي كميته و برخي ديگر از مسايل فني ـ امنيتي است كه به خلاصه به شرح آنها ميپردازيم.
در خصوص 19 كشور كه توافق جامع پادمانها و پروتكل الحاقي در آنها در حال اجراست و يا به موقع اجرا گذاشته شده، آژانس با توجه به عدم يافتن نشانهاي از وجود مواد و يا فعاليتهاي هستهيي اعلام نشده قادر بود نتيجه بگيرد كه همهي مواد هستهيي تحت پادمانها صورت ميگيرند و در جهت فعاليتهاي صلح آميز هستند. درخصوص 125 كشور ديگر (و تايوان و چين)، آژانس توانست به نتيجهاي محدود دست يابد؛ مبني بر اين كه مواد هستهيي و ديگر موارد كه تحت پادمانهاي آژانس بودهاند هم چنان صلح آميز هستند و يا به عبارت ديگر به شكلي مناسب توضيح داده شدهاند.
در خصوص ايران و ليبي كه هر دو فعاليتهاي هستهيي اعلام نشده داشتهاند، آژانس نتوانست چنين نتيجهاي را به دست آورد.
گزارشي جامع از بررسيهاي آژانس در ايران را در مقابل شما قرار دارد؛ من سخنان خود را در چند نكتهي مهم خلاصه ميكنم.
اول، آژانس در حال به دست آوردن پيشرفتي منظم از ماهيت و گستردگي برنامهي هستهيي ايران و حل بيشتر جنبههاي تبديل اورانيوم ايران و فعاليتهاي غني سازي اورانيوم به وسيلهي ليزر ميباشد. ايران طوري عمل كرده است كه گويي پروتكل الحاقي را به اجرا گذاشته است و در ماه مي نيز اعلاميههايي مقدماتي را ارايه كرد. با همكاري ايران، آژانس به تمامي اماكن خواسته شده دسترسي داشته است ما هم چنين در بررسي تعليق فعاليتهاي مربوط به غني سازي و فرآوري اورانيوم با وجودي كه اين تعليق با توجه به استمرار توليد قطعات سانتريفوژ و در برخي كارگاهها هنوز جامع نيست به پيشرفت دست يافتهايم.
در حالي كه برخي مسايل در خصوص وجوه مختلف برنامهي هستهيي ايران هم چنان بازمانده است، مسالهي اساسي اين است كه آيا فعاليتهاي غني سازي اورانيوم ايران به طور كامل اعلام شده است؛ دو وجه مربوط به اين سوال هنوز در حال بررسي و تحقيق هستند. اولين مساله به منشاء آلودگيهاي ذرات اورانيوم بسيار و كم غني شدهي يافت شده در برخي اماكن مربوط به غني سازي اورانيوم در ايران مربوط ميشود؛ اطلاعاتي كه ايران در آوريل 2004 (اطلاعاتي كه از اوت 2003 خواسته شده بود) ارايه داد براي حل اين موضوع پيچيده، كافي نبودهاند. ايران بايد براي ارايهي اطلاعات بيشتر در اين خصوص و به ويژه در خصوص منشاء تجهيزات مورد سوال و توضيح دربارهي وجود يك مجموعه ذرات اورانيوم 235، 36 درصد غني شده در يكي از اماكن، تمام تلاشش را به كار گيرد؛ با اين حال حل مسالهي آلودگي به همكاري كشورهاي سومي كه اعتقاد بر اين است منشاء تجهيزات آلوده بودهاند، نياز دارد؛ من از آن كشورها درخواست خواهم كرد كه براي كمك به ما در حل اين مسايل تمام تلاش خود را به كار بگيرند؛ در اين خصوص بايد توضيح دهم كه اشارهي ما به كشورهاي تامين كننده و يا دخالت ديگر كشورها به شكلهاي مختلف در برخي از گزارشهايمان مستلزم اين نيست كه اين كار بغرنج با آگاهي دولتهاي مربوطه انجام گرفته است.
دوم اينكه، نياز است ما به درك كاملتري از ميزان گستردگي تلاشهاي ايران براي وارد كردن، ساخت و استفاده از طرحهاي سانتريفوژ P2 دست پيدا كنيم؛ همان طور كه در گزارشم اشاره كردم اطلاعات ارايه شده از سوي ايران در خصوص برنامهي سانتريفوژ P-2 بعد از درخواستهاي مكرر تغيير كرده است و گاهي اوقات هم متناقض بوده است. اجازه دهيد توضيح دهم.
در اعلاميهي ايران در اكتبر 2003 به برنامهي سانتريفوژ P-2 اشارهاي نشده بود؛ بعد در ژانويهي 2004، ايران اذعان كرد كه از واسطهاي خارجي طرحهاي P-2 را دريافت كرده است؛ در آن زمان مقامات ايراني عنوان كردند كه ايران هيچ گونه سانتريفوژ P-2 و يا قطعاتي را از خارج دريافت نكرده است و نيز اعلام كرد كه برنامهي P-2 فقط در طيفي كوچك و براي تحقيق و توسعه (R&D) صورت گرفته است با اين حال در آوريل، ايران به آژانس اطلاع داد كه در واقع برخي قطعات مربوط به فعاليتهاي غني سازي P-2 را وارد كرده است و اواخر ماه مي اذعان كرد كه اين قطعات، مگنتهاي (مدارهاي مغناطيسي) مربوط به سانتريفوژ P-2 هستند و اين كشور در سال 2002 تلاش كرده است تا هزاران قطعه مگنت را به دست آورد.
در زمان انتشار اين گزارش در حضور شما، اطلاعات بيشتري در خصوص مسالهي سانتريفوژ P-2 به وسيلهي ايران فراهم شده است كه ما در حال بررسي آن هستيم. ما هم چنين نمونهگيريهاي محيطي مربوط به اين مساله را كه در حال حاضر در حال بررسي و تجزيه و تحليل هستند انجام دادهايم. من اميدوارم كه اين اطلاعات به ما در درك و روشن ساختن مسايل مربوط به برنامهي P-2 كمك كند. اگر ايران تمايل دارد در جامعهي بينالمللي در خصوص اين كه ايران در واقع ميزان كامل برنامهي هستهيياش را فاش كرده است، اعتماد سازي كند؛ الگوي رفتار اين كشور كمتر از حد رضايتبخش بوده است. بعد از يكسال مشكلاتي كه بازرسان با آن روبرو بودند لازم است كه ايران فعال و بسيار شفاف عمل كند. از زماني كه برنامهي اعلام نشدهي ايران مورد توجه آژانس قرار گرفت تقريبا دو سال ميگذرد و براي صحت و اعتبار روند بازرسي ضروري است كه ما بتوانيم در ظرف چند ماه آينده اين مسايل را پايان دهيم و تضميني را كه جامعهي بينالمللي در خصوص فعاليتهاي هستهيي ايران ميخواهد فراهم كنيم. در اين خصوص همكاري سريع ايران ضروري است؛ به علاوه همكاري همهي كشورهاي ديگري كه مشاركت داشتهاند نيز در توانايي ما براي حل برخي مسايل به تعويق افتاده ضروري و مهم است.”
انتهاي پيام