جليلوند: ادبيات اروپا و آمريكا در مورد ايران، ادبياتي متفاوت است
جليلوند با اشاره به مذاكرات پاريس و تلاش آمريكا براي شريك جلوه دادن خود در اين مذاكرات گفت: ادبيات اروپا و آمريكا در مورد ايران، ادبياتي متفاوت است.
دكتر محسن جليلوند، كارشناس روابط بينالملل، در گفتوگو با خبرنگار سياسي ـ خارجي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: در مورد تمايل ورود آمريكاييها در مذاكرات با اروپاييها بايد ديد شرايط مذاكره چيست: آمريكاييها تاكنون نشان دادهاند كه حاضر نيستند در حالتي برابر با ايرانيان پاي ميز مذاكره حاضر شوند؛ اين در حاليست كه اصولا يكي از شرايط مذاكره سنخيت دو طرف است وگرنه، چنانچه طرفي دست بالا را گرفته و مدام در پي اميتازخواهي باشد، نام اين ديگر مذاكره نخواهد بود؛ بايد ببينيم آمريكاييها در چه حالتي خواهان مذاكرهاند؟
وي در ادامه افزود: دوم اينكه اگر بپذيريم كه آمريكاييها در پي پنج جانبه كردن اين مذاكرات بر آمدهاند، دستور مذاكره چيست؟ من فكر ميكنم اظهار تمايل براي شركت در مذاكرات ايران و اروپا از جانب آمريكا قابل تامل است و بايد مورد دقت قرار گيرد، هر چند كه به صورت غير مستقيم بيان شده است.
جليلوند در خصوص روند مذاكرات ايران و اروپا با توجه به قصد آمريكا جهت شريك نشان دادن خود در اين مذاكرات، افزود: روابط ايران و اروپا كاملا جداي از روابط با آمريكاست؛ اروپا نگاهي ديگر به ايران و ايران نيز نگاهي ديگر به اروپا دارد و بايد از اين زاويه به قضيه نگاه كنيم. آنها زماني مذاكرات انتقادي را مطرح و اكنون مذاكرات همه جانبه را مطرح نمودهاند. موضوعاتي كه اروپاييها در دستور كارشان دارند، موضوعاتي متفاوت با آمريكاست و اروپاييها معمولا سياستهاي تهاجمي آمريكا در قبال ايران را قبول ندارند. اروپاييها معمولا نوع ديگري برخورد ميكنند.
وي ادامه داد: من فكر ميكنم اين مطلب كه بخوهيم اين دو را كنار هم قرار دهيم و بگوييم كه آمريكاييها با ادبيات اروپاييها وارد ميشوند، چندان قابل قبول نيست؛ چرا كه ادبيات اين دو كاملا متفاوت است و نحوهي تعامل ما با اروپا هم كاملا متفاوت است؛ و مذاكره هم كه در هر حال، حتي در زمان جنگ هم وجود دارد.
جليلوند در خصوص خواستههايي كه ايران بايد مطرح نمايد، اظهار داشت: مذاكره يك فن چانهزني است و ما بايد حداقل امتياز را داده و حداكثر را اخذ نماييم؛ اينكه بايد چه خواستههايي را مطرح كنيم، بايد بگوييم مهمترين عمل در اين راستا در اختيار گرفتن ابتكار عمل است. ما بايد سعي كنيم ابتدا ابتكار عمل را در دست بگيريم و سپس به خواستهها بينديشيم.
وي در مقايسهي وضعيت فعلي پروندهي هستهيي ايران با موقعيت مشابه پيش از اجلاس قبلي شوراي حكام گفت: بحث اميدواري براي بسته شدن پرونده هميشه وجود دارد. در مورد پروندهي هستهيي ايران آمريكاييها موضعي تهاجمي دارند و همواره بيشترين فشار را بر ما وارد كردهاند، حال اينكه اروپاييها در مقايسه با گذشته چه موضعي را ميگيرند، تابعي است از سياستهايي كه در دنياي كاپيتاليسم و سرمايهداري اتخاذ ميكند. ما بايد بدانيم كه اروپاييها هر چند كه به منافع خودشان ميانديشند، ولي منافعي كليتر به نام منافع دنياي سرمايهداري دارند و اين منافع درست است كه در برخي موارد با آمريكا در تضاد است ولي ما بايد به اين مواضع در چارچوبهاي دنياي سرمايهداري بنگريم.
انتهاي پيام