« مركز پژوهشهاي مجلس در بررسي قرارداد ال-90 نظر انجمن قطعهسازان و مجموعه قطعهسازان كشور را لحاظ نكرده است.»
محمدرضا نجفي منشي، دبير انجمن قطعه سازان خودرو، در گفتوگو با خبرنگار صنعت خودرو خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با بيان اين مطلب افزود:« بحث ال-90 و بررسي در مورد آن بيش از آن كه كارشناسانه باشد به بحثي سياسي تبديل شده؛ بازيگران اصلي از جمله وزارت صنايع، قطعه سازان و خودروسازان از اين قرارداد رضايت نسبي دارند و با عملي شدن قرارداد، خودرويي با كيفيت و با قيمت مناسب در اختيار مردم قرار ميگيرد و ما نميدانيم در اين ميان چه كساني ضرر ميكنند؟»
وي گفت:« چرا به قراردادهاي فول CKD(مونتاژ كامل) كسي توجهي نميكند؟ بلكه به قراردادي كه با 50 درصد ساخت داخل شروع ميشود، اين همه انتقاد ميشود، در صورتي كه مونتاژكاران در راهند، ولي در ال 90 توليد با 50 درصد ساخت داخل انجام ميشود نه مونتاژ.»
وي تاكيد كرد: «با اين ريسك بالاي سرمايهگذاري در ايران براي اولين بار يك شركت خارجي حاضر به همكاري مشترك با شركتهاي داخلي شده و اگر اين مشاركت به نحوي شكست بخورد، ديگر هيچ شركت خارجي حاضر به همكاري مشترك با خودروسازان ايراني نيست و قطعهسازان ما نيز ديگر به سختي ميتوانند وارد بازارهاي جهاني شوند.»
وي در پاسخ به اين پرسش كه مطرح ميشود در اين قرارداد قطعهسازان داخلي استعمار ميشوند و به جز چند نقشه ساده فني چيز ديگري در اختيار آنها قرار نميگيرد، پاسخ داد: «آنها هماكنون تعدادي قطعهساز را انتخاب كردهاند و با آنها نيز قرارداد انتقال تكنولوژي و دانش فني بستهاند.»
وي در پاسخ به اين پرسش خبرنگار ايسنا كه منظور از دانش فني در اين قراردادها چيست؟ گفت: «منظور عبارت از دادن نقشه قطعه، ليست مواد اوليه، مشخصات مواد اوليه، مشخصات روش توليد، مشخصات روش ساخت، ابزارهاي كنترلي، نقشه ابزار، روش آزمايش و آموزش افرادي كه كار را انجام ميدهند است، حتي رنو قطعهسازان خود را مجبور به فعاليت با قطعهسازان داخلي كرده و پول اعطاي دانش فني از قطعهساز اروپايي به قطعهساز ايراني را هم رنو پرداخت ميكند.»
نجفي منش تاكيد كرد: «در مورد پژو يا كياموتور براي ساخت داخل اين دو شركت به ما اطلاعات نميدادند، يا اطلاعات ناقص ميدادند و ما مجبور بوديم به روش مهندسي معكوس و بدون در دست داشتن دانش فني قطعه توليد كنيم، به همين دليل قطعه توليدي ما قطعه پژو نبود، پس خودروي توليدي ما نيز كيفيت نداشت.»
وي در پاسخ به اين سوال كه پس چرا پژو اين كار را نميكرد؟ گفت: «پژو يك بازاري داشت و به ما قطعه ميفروخت و سهمي نيز درباره توليد در ايران نداشت.اما رنو قصد توليد مشترك خودرو در ايران را دارد و براي آن كه بتواند در كشور ما خودرويي با قيمت مناسب و به حجم بالا توليد كند براي نفوذ به بازار خودروي پيكان مجبور به داخل سازي است.»
وي دربارهي اين كه چه بادي كرد كه رنو نيز مانند پژو تنها به ما قطعه نفروشد؟ گفت: «ساخت 50 درصد خودرو در داخل از ابتدا قطعي است، اما براي محكم كاري انجمن طرحي را پيشنهاد كرده كه تعرفه براي واردات كه قطعه چه به صورت CKD و چه به صورت تكي و اجزاي گروهي 60 درصد باشد، در گذشته اين عدد براي سي.كي.دي 60 درصد بود و با افزايش ساخت داخل اين عدد به 18 درصد ميرسيد، اين عملا از نظر اقتصادي حتي رنو را مجبور ميكند كه 80 درصد خودرو را در ايران داخلي كند. اين كار حتي قدرت چانهزني ما را در WTO افزايش ميدهد. اين كار درآمد دولت از محل واردات خودرو و قطعات آن را نيز تامين ميكند.»
وي در پاسخ به اين سوال كه مجلس عنوان كرده چرا بايد قطعهسازان ما را رنونيسان انتخاب كند؟ اين به نظر شما يك حركت استعماري است؟ گفت: «روش رنونيسان براي انتخاب قطعهسازان داخلي بسيار جالب بود. آنها ابتدا تمامي قطعهسازان داخلي را بررسي كردند و از اين ميان بهترين قطعهساز را انتخاب كردند. در اين ميان شركتهايي وجود داشتند كه قيمت پايينترين ميدادند، اما رنونيسان با آناليز قيمت و در نظر گرفتن كيفيت قطعهسازي را مورد نظر قرار داد كه كيفيت بهتري دارد. رنو تاكيد ميكرد كه براي هر قطعه تنها بايد يك قطعهساز انتخاب شود و اين براي ما جاي سوال بود. بعد متوجه شديم اين كار براي آن است كه مقياس توليد اقتصادي باشد. ما در گذشته هم در استراتژي انجمن به اين مطالب رسيده بوديم كه براي آن كه بتوانيم توليد را اقتصادي كنيم، 700 قطعه ساز خود را بايد تبديل به 50 قطعه ساز كنيم و مناسب نيست براي توليد يك قطعه چندين قطعهساز وجود داشته باشد. با اين روش مقياس توليد اقتصادي ميشود و هزينههاي بازرگاني، فروش، طراحي و توسعه به نحو چشمگيري پايين ميآيد.»
وي به خبرنگار ايسنا گفت: «ما ميتوانيم سالانه 20 ميليارد دلار قطعه توليد كنيم و 60 درصد اين ميزان را هم صادر كنيم، كه اين اتفاق با وصل به زنجيرهي جهاني خودرو امكانپذير خواهد بود. اگر رنو قطعهساز داخلي را انتخاب كند و با آن كار انجام دهد، فولگس واگن و شركتهاي ديگر هم اين كار را انجام ميدهند. انتقال دانش فني رنو نيسان براي توليد قطعه حتي باعث افزايش كيفيت محصولات كارخانجات ديگر هم ميشود، چون به عنوان مثال قطعهسازي كه براي رنو توليد ميكند، براي سمند هم قطعه توليد ميكند.»
وي در پاسخ به اين سوال كه مجلس مطرح كرده در اين قرارداد تنها قطعات كمارزش پلاستيكي داخلي سازي ميشود، آيا شما به عنوان دبير انجمن و يك قطعهساز به اين نتيجه رسيدهايد؟ گفت: «قطعاتي مانند مجموعه اكسل، ترمز، گيربكس و موتور قطعاتي ساده و پلاستيكي نيستند، اما در اين قرارداد در ايران توليد ميشوند. به عنوان مثال مجموعه اكسل اين خودرو با همكاري aci در روباتماشين كه شركتي داخلي است توليد ميشود.»
وي در پاسخ به سوال خبرنگار ايسنا كه شما تاكنون چه مورد عملي از شركت رنو ديدهايد كه عنوان ميكنيد 50 درصد داخل سازي به صورت حداقل انجام ميشود؟ گفت: «برنامه رنو براي شناسايي قطعه سازان داخل، انتخاب آنها و عقد قرارداد دانش فني و كمك به آنها براي توليد قطعات ال 90 تا كنون طبق برنامه انجام شده است.»
وي تاكيد كرد: «خودروسازان خارجي كه در بازار ايران حضور دارند، هماكنون سعي ميكنند اين قرارداد به نتيجه نرسد، ولي در صورت به نتيجه رسيدن مجبور هستند مانند رنونيسان با ايران كار كنند. البته نتيجه حضور رنو نيز بسيار جالب است. به عنوان مثال فولگس واگن هم به تازگي براي ساخت داخل كردن به سمت بررسي قطعهسازان ايراني آمده و براي بيشتر قطعهسازان ايراني پرسشنامه فرستاده است.»
وي در پاسخ به اين پرسش كه فكر نميكنيد اين قرارداد، سمند و طراحي ملي را به خطر بيندازد؟ گفت: «اين طرح به ما دانش فني ساخت را كه نداريم خواهد داد، تازه توليد ال 90، 25 درصد بازار ايران خواهد بود و در اين پروژه پلات فورم X90 در اختيار ايران قرار ميگيرد كه ميتواند به طراحي مدلهاي جديد سمند هم كمك كند و ما را صاحب چندين پلات فورم ميكند؛ آنچه توليد خودروي ملي را به خطر مياندازد توليد به صورت فول CKD توسط شركتهاي مختلف است كه 70 درصد سهم بازار ايران را شامل ميشود.»
وي در پاسخ به اين سوال ايسنا كه فكر نميكنيد به دليل اين كه رنونيسان قطعه سازان داخل را انتخاب كند، به راحتي هم آنها را كنار بگذارد؟ گفت: «انتخاب توسط رنو مانند يك عقد قرارداد بلند مدت است، و وقتي قطعه ساز ايران با كيفيت مناسب توليد ميكند، چه دليلي به اين كار دارد. هماكنون بررسي نشان ميدهد قطعه سازان ايراني حتي اگر كيفيت نيز لحاظ شود از قطعهسازان چيني نيز ارزانتر توليد ميكنند، و رنو با عدهاي از قطعهسازان داخلي براي تامين قطعه براي بازار ال 90 روماني نيز وارد مذاكره شده و حتي توانايي ساخت داخل ال 90 در گامهاي ابتدايي تا 80 درصد نيز وجود دارد.»
انتهاي پيام