در حالي كه مقامات كشورمان بارها تاكيد كردهاند كه عضويت در سازمان تجارت جهاني حق ايران است و از سوي ديگر تاكيد كردهاند كه حاضر نيستند در ازاي اين عضويت از حق چرخهي سوخت هستهيي صرف نظر كنند، با اين حال كاندوليزا رايس، وزير خارجهي آمريكا با انتشار بيانيهاي اعلام كرد كه آمريكا از مخالفت با پيوستن ايران به سازمان تجارت جهاني در ازاي صرفنظر كردن تهران از چرخهي سوخت هستهيي، دست برخواهد داشت؛ اين امر ياد آور اين گفته است كه برخي از مقامات آمريكايي دچار عقبافتادگي نسبت به زمان هستند.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، نخستين بار سوزان رايس، مشاور وزير امور خارجهي آمريكا (در سالهاي 2001 - 1997) و از اعضاي عاليرتبهي موسسهي مطالعات سياسي بروكينگز در تاريخ 11/10/1383 به روزنامهي واشنگتن پست مقالهاي را ارايه كرد كه طي آن خواستار اتخاذ سياستي واقعگرايانه از سوي واشنگتن در قبال تهران شد و در عين حال به تجويز پيگيري سياست چماق و هويج از سوي آمريكا در برابر ايران ضمن در دست گرفتن رهبري مذاكرات ايران و اروپا پرداخت.
چندي پس از آن سيروس ناصري، ديپلمات ارشد ايران در تاريخ 16/10/1383 در جمع دانشجويان دانشگاه امام رضا(ع) گفت: اروپايي ها ميگويند شما به هر تعدادي كه ميخواهيد، نيروگاه داشته باشيد و حتي حاضريم سوخت آن را با قيمت مناسب در اختيارتان بگذاريم و تضمين لازم را براي درازمدت هم به شما بدهيم، اين خودش يك پيروزي است.
وي ادامه داد: ما به آنان گفتهايم شما بايد اين پيشنهاد را 10 سال پيش يعني زماني كه ما روي چرخهي سوخت سرمايهگذاري نكرده بوديم، ارايه ميكرديد؛ نه اكنون.
همچنين علي آقامحمدي، مسوول كميتهي تبليغات شوراي عالي امنيت ملي كشورمان در تاريخ 18/10/1383 در حاشيهي نشست ”مذاكرات هستهيي و حقوق ملت“ در قم گفت: تيم مذاكره كننده همواره در تمام نشستها تاكيد كرده است كه ايران به هيچ رو از دستيابي به چرخهي سوخت هستهيي عقبنشيني نخواهد كرد، چرا كه چرخش اقتصاد كشور در گرو استفاده از اين انرژي است.
حميدرضا آصفي، سخنگوي وزارت امور خارجهي كشورمان در20/10/1383 در نشست هفتگياش در جمع خبرنگاران داخلي و خارجي تصريح كرد: مشكل ما با آژانس بحث داشتن سوخت هستهيي نيست، مشكل ما بحث داشتن فناوري هستهيي است، ما به دانشي رسيدهايم كه نميخواهيم از آن چشم پوشي كنيم و اصرار ما بر حقوق مشروع مان براي استفاده از اين دانش است.
در همين حال محمد البرادعي، مديركل آژانس بينالمللي انرژي اتمي در تاريخ 21/10/1383 در گفتوگو با راديوي اتريشي ORF نسبت به نتيجهگيري دربارهي موضوع هستهيي ايران هشدار داد و افزود: اگر كشوري به غني سازي اورانيوم بپردازد، به معناي آن نيست كه برنامهي تسليحات هستهيي را دنبال ميكند.
رويتر نيز در 22/10/1383 به نقل از حسين موسويان، رييس كميتهي سياست خارجي شوراي عالي امنيت ملي كشورمان تاكيد كرد: ايران هرگز چرخهي سوخت هستهيي را رها نخواهد كرد و فقط حاضر است تضمينهايي عيني ارايه دهد مبني بر اين كه سوخت هستهيي را به سوي ساخت سلاح منحرف نخواهد كرد.
وي افزود: اگر مشكل اروپاييها چرخهي سوخت است، مذاكرات بي فايده است.
چندي بعد غلامرضا آقازاده، رييس سازمان انرژي اتمي كشورمان در تاريخ 12/11/1383 در جريان سفر دو روزهاش به بروكسل با آنتونيو مونتيرو، وزير امور خارجهي پرتغال گفت كه ادامه تعليق غنيسازي اورانيوم خوشايند دولت و ملت ايران نيست.
رييس سازمان انرژي اتمي كشورمان ادامه داد: اشتباه است اگر تصور شود كه ايران جايگزيني براي برنامهي هستهيياش خواهد داشت.
سيدكمال خرازي، وزير خارجه كشورمان نيز در تاريخ 14/11/1383 پس از حضور در كميسيون امنيت ملي مجلس شوراي اسلامي در جمع خبرنگاران گفت: تعليق غنيسازي اورانيوم بايد محدود و كوتاهمدت باشد.
همان روز نيز رويتر به نقل از سيروس ناصري گزارش داد كه ايران قصد دارد به يكي از تامين كنندگان سوخت هستهيي جهان تبديل شود.
در همين حال حسن روحاني، دبير شوراي عالي امنيت ملي كشور مورخ 16/11/1383 در جلسه شوراي اداري استان كرمانشاه ايجاد نيروگاه در كشور را از الزامات اين كار بر شمرد و در توضيح ضرورت اين امر گفت: براي سوخت اين نيروگاهها نگاه ما نبايد به خارج باشد و در اين زمينه محتاج بيگانگان باشيم، زيرا در اين صورت با مشكلاتي در آينده مواجه خواهيم شد؛ به نحوي كه در عدم همكاري در انتقال سوخت صنعت و زندگي ما به صورت فلج درخواهد آمد.
همان روز حسين موسويان، رييس كميتهي سياست خارجي شوراي عالي امنيت ملي كشورمان در گفتوگو با روزنامهي فايننشيال تايمز گفت: در توافق پاريس چيزي به نام توقف غنيسازي اورانيوم وجود ندارد؛ حتي در بيانيهي تهران (اكتبر 2003) ما به صورت رسمي با تعليق غني سازي اورانيوم به صورت داوطلبانه و براي اعتمادسازي موافقت كردهايم كه قرار است طي دوران گفتوگوها پايدار بماند. اين الزامي حقوقي نيست؛ بنابراين تعليق موقت، داوطلبانه و براي اعتمادسازي است.
حسن روحاني، دبير شوراي عالي امنيت ملي كشورمان در تاريخ 19/11/1383 در گفتوگو با رويتر بار ديگر خاطر نشان كرد: غنيسازي اورانيوم بر اساس بند چهار معاهدهي NPT حق ايران است. ملت ايران بر در اختيار داشتن غنيسازي تاكيد ميكنند و مجلس در مرحلهي نهايي تصويب لايحهاي است كه دولت را به توليد بخش سوخت هستهيي در داخل ملزم ميسازد. بنابراين، وقتي مسالهاي به خواستهاي ملي و يك قانون تبديل شود، فكر نميكنم هيچكس در ايران، اين حق را با چيز ديگري معاوضه كند.
اما در 22/11/1383 حجتالاسلاموالمسلمين سيد محمد خاتمي، رييس جمهوري اسلامي ايران در جمع سفيران، كارداران و رؤساي سازمانهاي بينالمللي مقيم ايران به مناسبت سالروز پيروزي انقلاب اسلامي هشدار داد: اگر احساس كنيم كه ديگران به تعهد متقابل خود عمل نميكنند، به هيچوجه به ادامه انجام تعهدات خود ملتزم نخواهيم بود و سياست جديدي را در پيش خواهيم گرفت كه تبعات آن كه سنگين هم هست، به عهده كساني است كه عهدشكني كردهاند.
وي افزود: ما از تكنولوژي صلحآميز هستهيي كه دستاورد مهم اين كشور است، دست برنميداريم. نه دولت من و نه هيچ دولتي نميتواند در برابر توقف قبول و مصالحه براي توقف اين تكنولوژي جواب قانعكنندهاي به اكثريت قريب به اتفاق افكار عمومي خواستار ادامه اين راه و تكميل اين تكنولوژي هستند، بدهد كه ميان انتخاب خواست ملت كه پشتوانه دولت است و خواست نامشروع ديگران كه ميخواهند ما را از حق طبيعي خود محروم كنند، هيچ دولتي ترديد در گزينش خواست ملت و رد خواست نامشروع ديگران ندارد. اما سلاح هستهيي و كشتار جمعي بلاي بزرگ روزگار ماست.
حميدرضا آصفي، سخنگوي وزارت امور خارجه كشورمان نيز 25/11/1383 در جمع خبرنگاران داخلي و خارجي گفت: ميخواهيم در عرضهي سوخت هستهيي بازيگري اصلي شويم.
روحاني، دبير شوراي عالي امنيت ملي نيز 27/11/1383 در ديدار با بوتفليقه، رييسجمهور الجزاير تاكيد كرد: ايران مسير پيشرفت و توسعه در فناوريهاي پيشرفته را با رعايت كليهي نرمها و مقررات بينالمللي با نهايت جديت و با قدرت دنبال خواهد كرد.
وي افزود: اگر ايران به فكر تنوع در زمينهي مصرف سوخت نيروگاههاي برق خود نباشد، در آيندهاي نه چندان دور بخش اعظم نفت ايران بايد صرف سوخت نيروگاهها شود و لذا طرح ايجاد هفت نيروگاه هستهيي با قاطعيت دنبال خواهد شد.
همچنين حسن روحاني در ديدار با وزير خارجه الجزاير 28/11/1383 تاكيد كرد: ايران مصمم است كه در زمينه سوخت نيروگاههاي هستهيي به طور كامل به خارج وابسته نباشد.
در همين حال كمال خرازي، وزير امور خارجه كشورمان در ديدار با ناتوار سينگ، همتاي هندياش در دهلينو تاكيد كرد: ايران به دنبال سلاح هستهاي نيست اما به كسي اجازه نميدهد كشور را از برخورداري از حقوق مسلمش در زمينهي فناوري هستهيي و چرخهي سوخت محروم كند.
به علاوه سيروس ناصري، نماينده ايران 03/12/1383 در چهارمين و آخرين نشست كميته چرخه سوخت هستهيي آژانس بينالمللي انرژي اتمي گفت كه پيشنهادهاي كميته مذكور بر مبناي تشكيل مجموعههاي بينالمللي براي تامين سوخت هستهيي است و در ميان اين پيشنهادها آنچه كه از اقبال بيشتري براي پذيرش برخوردار است پيشنهاد تاسيس مجموعههاي جديد تامين سوخت در سطح منطقهاي است.
وي اظهار داشت: در صورت تصويب نهايي اين گزارش ايران ميتواند به يكي از تامين كنندگان سوخت هستهيي در منطقه خليج فارس تبديل شود.
آسوشيتدپرس 04/12/1383 نيز به نقل از كمال خرازي، وزير امور خارجهي كشورمان تاكيد كرد: ايران برنامهي هستهيياش را رها نخواهد كرد و در برابر واشنگتن تسليم نخواهد شد.
حضرت آيت الله خامنهاي، رهبر معظم انقلاب اسلامي نيز 05/12/1383 در ديدار شوكت عزيز، نخست وزير پاكستان و هيات همراه، تاكيد كردند كه دستيابي به دانش هستهيي از لحاظ اقتصادي، علمي و فني، مسايل زيست محيطي و همچنين خوداتكايي به منظور ادارهي نيروگاههاي هستهيي، براي جمهوري اسلامي ايران بسيار مهم است.
همچنين علاءالدين بروجردي، رييس كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي 05/12/1383 در ديدار با هلكس، معاون وزير امور خارجهي نروژ گفت: بر اساس مادهي چهارم عهدنامهي منع تكثير سلاحهاي هستهيي موسوم به انپيتي، جمهوري اسلامي ايران حق استفادهي صلحآميز از دانش و فنآوري هستهيي را براي خود مسلم ميداند.
دبير شوراي عالي امنيت ملي كشورمان 07/12/1383 نيز در ديدار با صدراعظم آلمان با اشاره به حقوق مسلم ايران در چارچوب پيمان منع گسترش سلاحهاي هستهيي در زمينهي بهرهمندي از فنآوري صلحآميز گفت: هر دولتي در ايران بخواهد توقف غنيسازي را بپذيرد، سقوط خواهد كرد.
حسن روحاني يك روز بعد نيز در گفتوگو با روزنامهي لوموند، چاپ پاريس درباره پيشنهادات اروپاييها درباره پيوستن ايران به سازمان تجارت جهاني و فروش هواپيماي ايرباس پاسخ داد: حضور در سازمان تجارت جهاني، تعهد اروپاييها در بخشي از توافق پاريس است. ما فكر ميكنيم آنها دربارهي اين تعهد به ايران بدهكارند.
حميدرضا آصفي، سخنگوي وزارت امور خارجهي كشورمان نيز در 16/12/1383 گفت: اروپا بايد توجه كند كه WTO و ايرباس امتياز نيست؛ اينها يك حقوق پايمال شده از ايران است كه در گذشته آمريكا آنها را بيجهت از بين برده و به فرض تاييد عضويت ما در WTO اين حق ايران است. هواپيماي ايرباس هم كه مجاني نيست به هر جا پول دهيم ميتوانيم بخريم. اين كه امتياز نيست و ديگر منتي ندارد. اگر اروپا فكر ميكند اينها را به عنوان امتياز مطرح ميكند؛ اينها امتياز نيست و كاملا در اشتباهند.
وي افزود: آنها فكر ميكنند حقوقي كه از ما به زور گرفتهاند يا WTO را ميتوان به عنوان امتياز به ما داد، آمريكا فكر ميكند كه ايران اين قدر ساده است كه فرق حق و امتياز را نميداند؛ اينها بخشي از سناريويي است كه اجازه ندهند ايران به فناوري صلح آميز برسد.
همان روز علاءالدين بروجردي، رييس كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي در مراسم اختتاميهي همايش "فناوري هستهيي و توسعه پايدار" گفت: مجلس شوراي اسلامي برنامهي توليد 20 هزار مگاوات انرژي از اين طريق انجام و راه اندازي 20 نيروگاه هستهيي براي 20 سال آينده تصويب نموده و بودجه لازم براي مطالعات در اين زمينه را پيش بيني كرده است.
بروجردي نتيجه گرفت، بنابراين استدلالهاي موجود براي صرف نظر كردن ايران از چرخه سوخت كاملا مردود است.
وي با اشاره طرح مجلس در الزام دولت به از سرگيري غنيسازي اورانيوم گفت: ما تصميم خود را گرفتهايم و اميدواريم سه كشور اروپايي نيز بتوانند از بوته اين آزمايش سرافراز بيرون آيند و براساس واقعيتهاي جمهوري اسلامي ايران در مساله استفاده صلح آميز از انرژي هستهيي به تعهداتشان عمل كنند.
آخرين خبر آنكه، رويتر امروز نوشت: ايران پيشنهاد آمريكا براي ارايهي مشوقهاي اقتصادي را بسيار بياهميت خواند.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين خبرگزاري به نقل از سيروس ناصري، عضو عاليرتبهي هيات مذاكرهكنندهي ايراني با كشورهاي اروپايي افزود: آنچه كه پيشنهاد شده، بسيار ناچيز است. در واقع (پيشنهاد اروپا) براي اظهارنظر دربارهي آن بسيار بياهميت است.
ناصري در ادامه تاكيد كرد كه ايران موضعش را در خصوص غنيسازي اورانيوم تغيير نخواهد داد و آلمان، فرانسه و انگليس ميدانند كه تهران هرگز از اين مساله دست بر نخواهد داشت.
وي افزود: رها كردن برنامهي سوخت هستهيي روي ميز مذاكره قرار ندارد، اين امر براي شركاي اروپاييمان كاملا روشن است. حال بايد منتظر ماند و ديد كه آمريكا با اين تغيير رويكرد ظاهري چه اهدافي را دنبال ميكند و ميخواهد با اين اقدامات چه موضعي را در قبال مذاكرات ايران و اروپا دنبال كند.
انتهاي پيام