/فنآوري هستهيي ايران، نماد ارادهي ملي/ لاريجاني/كامل/: محل مناقشهي ايران و اروپا بايد بر روي مسالهي تسليحات هستهيي كشيده شود
محمدجواد لاريجاني با ابراز اين كه چهار ايراد استراتژيك بر مذاكرات هستهيي ايران با اروپا وارد است، گفت: با همهي شياطيني كه در اين مساله دخيل هستند براي حفظ منافع مليمان مذاكره كنيم، اما نه به عنوان طرف اصلي مذاكره؛ بنابراين مذاكرات دوجانبه بر سر چگونگي كار را ميپذيريم، اما زد و بند بر سر مسايل كلان و مليمان را نه.
به گزارش خبرنگار انرژي هستهيي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، محمد جواد لاريجاني، رييس موسسهي تحقيقات فيزيك نظري ،صبح امروز (دوشنبه) طي سخناني در همايش "فنآوري هستهيي ايران، نماد ارادهي ملي" با بيان اين مطلب ادامه داد: اول آن كه محل مناقشه جابهجا شد، يعني وارد منطقهاي شد كه به لحاظ منافع ملي مناقشهپذير نيست، مثل اين كه بگوييم بياييد در اين باره بحث كنيم كه استان اصفهان احتمالا جزو ايران هست يا نه؟ اساسا اين بحث، محل مناقشه نيست؛ مناقشهي ما با غرب و آژانس درباره توليد سلاح اتمي بود، نه دسترسي به چرخهي سوخت و انرژي هستهيي و امروز كار به جايي رسيده است كه حتي براي تامين سوخت سيستمهاي غنيسازي مناقشه ميكنند و اين يك اشتباه بزرگ استراتژيك است؛ نبايد بحث را به اين مساله ميكشانديم كه اساسا ميتوانيم تكنولوژي هستهيي را داشته باشيم يا نه؟
وي ادامه داد: به اصطلاح، ما را آرام آرام به اين سمت كشاندند كه منطقهي مناقشه جابهجا شد؛ كه معتقدم اشتباهي استراتژيك بود.
لاريجاني اشكال دوم در پيگيري مسالهي هستهيي كشورمان را تغيير مخاطب مورد نظر دانست و گفت: اساسا طرف مذاكرهي ما سازمان ملل بود، اما ما سه كشور اروپايي را كه وحشيترين عناصر تمدن بشر هستند، طرف مذاكره براي تامين منافع مليمان قرار داديم. اين سه كشور حق ندارند با ما درباره انرژي هستهيي صحبت كنند، آنها ميتوانند به عنوان لابي وارد بحث شوند، اما اين كه سند و توافقنامه با آنها امضا كنيم، اشتباه است.
وي ابراز عقيده كرد: ما در تهران سندي را با اين سه كشور امضا كرديم، كار غلطي كرديم كه چنين اقدامي را انجام داديم، اساسا اين سه كشور حق ندارند با ما درباره انرژي هستهيي صحبت كنند، چرا كه وقتي با سه وحشي بينالمللي صحبت ميكنيم، هيچ ضابطهاي را در مذاكره نميتوان شامل كرد.
رييس موسسهي تحقيقات فيزيك نظري ابراز عقيده كرد: بنابراين آغاز مذاكره رسمي با سه كشور اروپايي (دولتهاي اجنبي) و امضاي سند با آنها، يك فضاحت سياسي است و ما به آنها حق داديم كه در امور داخليمان دخالت كنند در حالي كه ما بايد با سازمان ملل مذاكره ميكرديم و اين سه كشور به عنوان عناصر لابي وارد بحث ميشدند، اما به هيچ وجه حق امضاي سند رسمي با دولت اجنبي درباره يك منفعت داخلي و ملي را نداشتيم.
وي اشكال سوم را به شرايطي مربوط دانست كه در مذاكرهي ايران به كار برده است و افزود: در مذاكرات كار به جايي رسيده است كه بر سر توليد اورانيوم ضعيف غني شده (3 تا 5/4 درصد) مناقشه ميكنند كه ما توليد اورانيوم در مقادير بالا را كنار بگذاريم، در حالي كه اورانيوم غني شدهي مورد نياز در سلاحهاي اتمي از 90 درصد به بالاست، و اين در حالي است كه به لحاظ صنعتي و تكنولوژيك اورانيوم غني شدهي بالاي 20 درصد هم در زمينههاي مختلف و مسايل غيرنظامي نياز داريم.
عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام اشكال چهارم را بر اين مساله وارد دانست كه بايد در سلسلهبندي مذاكرات حد و اندازهاي را قرار ميداديم و ابراز عقيده كرد: معتقدم سلاح هستهيي براي ما بيشتر دردسر است تا منفعت، اما اين كه دست ما را در مقابل دشمنان كشور بسته باشد، اين گونه نيست؛ بلكه صحبت براين است كه ما ابتدا در كاربرد سلاح هستهيي پيش قدم نيستيم، اما به همان دليل كه ما مجبور شديم مابقي تجهيزات هستهيي را داشته باشيم، حق ماست كه توان دفاع هستهيي داشته باشيم و شارع هم اين حق را براي ما تضمين كرده است.
وي گفت: ما بر سر حق خود معامله نميكنيم.
لاريجاني ادامه داد: اعتمادسازي مسالهاي رواني است، نه واقعي؛ مگر ما مسوول اعتمادسازي در دل دولتهاي غربي هستيم؟ بنابراين اگر اين روند را ادامه دهيم، به اين ميرسيم كه جوانان ايراني به دنبال علم فيزيك نروند و به دنبال موسيقي و قهوه و سرگرميهاي ديگر بروند.
وي با اشاره به مطالب فوق گفت: اين مسايل چهار خطاي استراتژيك در روند مذاكرات هستهيي كشور بوده است.
لاريجاني با طرح اين سوال كه آيا استراتژي نو در اين مسير قابل ترسيم است يا نه؟ گفت: قطعا اين گونه است، انتخاب رييس جمهور جديد فرصتهاي جديدي را پيش روي كشور ميگذارد و اين كه برخي ميگويند با آمدن دولت جديد سياست خارجي كشور تغيير نميكند، غلط است، هر وقت رييس جمهور جديد بر سر كار ميآيد، دنيا منتظر حركتهاي جديد اين فرد است و اين امر كاملا طبيعي است.
وي گفت: رييس جمهور ما رييس جمهوري نيم بند نيست، بلكه رييس جمهوري تمام و كمال است و در تمام مسايل حق بازنگري دارد.
رييس موسسهي تحقيقات فيزيك نظري افزود: همچنين فرصت تاريخي در اين مسير به دست آمده است تا ريل مذاكرات كه در دست طرف اروپايي است را در مسير درست بيندازيم.
لاريجاني گفت: محل مناقشه بايد بر روي مسالهي تسليحات كشيده شود.
وي افزود: NPT سندي با ارزش و از دستاوردهاي مهم و تلاش افراد خيرخواه جهاني است، اما متاسفانه بياثر مانده است و با دست انگليس و آمريكا و رژيم صهيونيستي دفن شده است. NPT براي اين نيست كه عدم دستيابي به سلاح هستهيي را براي كشوري درست بداند و براي كشوري ديگر درست نداند و پلهاي براي انحصار نيست. مذاكرات ما بايد در مسير احياي سند NPT باشد. همچنين طرف مذاكرهي ما بايد آژانس بينالمللي باشد و نبايد با هيچ دولت اجنبي دربارهي حق طبيعيمان، هيچگونه قرارداد و توافق رسمي ببنديم.
لاريجاني اظهار داشت: در عين حال با همهي شياطيني كه در اين مساله دخيل هستند براي حفظ منافع مليمان مذاكره كنيم، اما نه به عنوان طرف اصلي مذاكره، حتي در سازمان ملل هم هيچ ماستي را نميتوانيم مايع كنيم مگر با افراد پشت پرده؛ بنابراين مذاكرات دوجانبه بر سر چگونگي كار را ميپذيريم، اما زد و بند بر سر مسايل كلان و مليمان را نه.
لاريجاني با اشاره به استراتژي ملي در مديريت و هدايت مسالهي هستهيي كشور معتقد است: اين اعتراف وجود دارد كه براي سياستمداران ما تكنولوژي هستهيي اهميت چنداني نداشت تا زماني كه مسالهاي درباره نطنز در رسانههاي گروهي منتشر شد.
وي ابراز عقيده كرد: چون به ما فحش ميدهند و تهديد ميكنند، عكسالعمل نشان ميدهيم و گرنه هنوز اهميت اين مساله براي سياستمداران ما به خوبي روشن نيست، اما اين تكنولوژي در تمام سطوح بركات بي شماري دارد.
عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام با بيان اين كه شان ايران در مسالهي هستهيي بالاتر از آن چيزي است كه امروز با آن مواجهيم، ابراز اميدواري كرد: احمدينژاد به كمك مجلس ميتوانند سازماندهي مناسب را بر روي تكنولوژي هستهيي كشور انجام دهند، چرا كه دنيا مجبور است در برابر عظمت ايران سر تعظيم فرود آورد.
وي با تاكيد بر دانش هستهيي در كنار تكنولوژي هستهيي ابراز عقيده كرد: متاسفانه پايه دانش هستهيي در دانشگاههاي كشورمان بسيار ضعيف است و انشاءالله وزير علوم جديد در اين مسير گامهاي موثر بردارند.
انتهاي پيام