/ميزگردي با حضور كارشناسان روسي/ اگر آژانس بيدليل فعاليت هستهيي ايران را ممنوع اعلام كند، بيكفايت، غيرمستقل و بياعتبار است
رجب ستارويچ صفروف، مديركل مركز مطالعهي ايران معاصر و الكساندر آناتوليويچ خرومچيخين، رييس بخش تحليلي انستيتوي تحليل سياسي و نظامي روسيه با شركت در ميزگردي درخصوص برنامههاي هستهيي كشورمان به بحث و تبادل نظر دربارهي اين مساله پرداختند.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، رجب ستارويچ صفروف، مديركل مركز مطالعهي ايران معاصر، طي اين نشست كه از سوي سايت خبري راشا نيوز در روسيه برگزار شد، در پاسخ به اين سوال كه آيا مواضع اخير ايران، جهان و يا روسيه را تهديد نميكند با اشاره به قطعنامهي اخير شوراي حكام درباره ايران گفت: اين قطعنامه در ايران موج اعتراضات را برانگيخت؛ زيرا انرژي هستهيي مدتهاست كه به انديشهي ملي ايرانيان و كل ايران تبديل شده است و هر تصميمي مبتني بر ممنوعيت، به عنوان دستدرازي به امكانات ملي ايران تلقي ميشود. در ايران همه ميدانند كه ايران به صورت مشروع در اين خصوص عمل ميكند.
صفروف خاطر نشان كرد: ايران كه عضو آژانس بينالمللي انرژي اتمي و معاهده عدم گسترش سلاحهاي هستهيي است، همهي برنامههايش را تحت رياست و با حضور بازرسان آژانس اجرا ميكند و در اين زمينه هيچ تخلفي وجود ندارد.
مديركل مركز مطالعهي ايران معاصر روسيه همچنين اظهار داشت: ايرانيها منطق سادهي انساني را معيار كار خود قرار ميدهند و تاكيد ميكنند كه با هدف صلحجويانه به اين فعاليتها مشغولاند. آنها ميگويند: حالا كه ما به نام ملت، صنايع و آيندهي خود، قصد داريم اين انرژي را داشته باشيم، چه كسي حق دارد اين كار را براي ما ممنوع كند؟ همهي سوالات و جوابها از همينجا سرچشمه ميگيرد.
وي در ادامه گفت: آژانس بينالمللي انرژي اتمي سازماني است كه اين حوزه را كنترل ميكند؛ سازمان مستقلي كه اگر از چيزي ناراضي باشد، بايد ادعاهاي خود را به صورت مستدل ارائه دهد. ولي اگر اين سازمان بيدليل (اين نوع فعاليت را) براي يك كشور ممنوع اعلام كند، معلوم ميشود كه اولا بيكفايت و غيرمستقل شده، دوما در آن اصل استاندارد دوگانه نسبت به بعضي دولتها به كار گرفته ميشود و سوما نحوهي كنترل فرآيند هستهيي و طراحي اينگونه فنآوريها زير علامت سوال برده ميشود، زيرا اين سازمان خود را با چنين تصميماتي بياعتبار ميسازد.
از سوي ديگر الكساندر آناتوليويچ خرومچيخين، رييس بخش تحليلي انستيتوي تحليل سياسي و نظامي روسيه، دربارهي اين كه اگر ايران به توسعهي برنامهي هستهيياش بپردازد، آيا اين امر تناسب نيروها، تعادل فعلي را در جهان تغيير خواهد داد؟ افزود: چيزي به صورت سرنوشتساز تغيير نخواهد كرد. ولي بايد فهميد كه به قول گورباچوف، «روندي آغاز شده است.» واقعا، ايران كاملا حق دارد كه انرژي هستهيياش را به صورت صلحآميز توسعه دهد. ولي ممكن است كه انرژي صلحآميز جاي خود را به انرژي اتمي نظامي بدهد.
در بخش ديگري از اين ميزگرد، مدير كل مركز مطالعهي ايران معاصر روسيه در پاسخ به اين سوال كه چرا آمريكا بدون مشكل به پيدايش سلاحهاي هستهيي در كشور پاكستان، هند و وجود زرادخانههاي هستهيي در اسراييل مينگرد، ولي ايران اين حق را ندارد؟ اظهار داشت: الكساندر، همكار من، به صورت فرضي امكان برخورداري ايران از سلاحهاي هستهيي به عنوان برگ بيمه در سياست بينالملل را تصور ميكند. ولي ما اظهارات رهبر روحاني ايران را مد نظر داريم كه مكررا با قاطعيت تمام اعلام كرده كه ما براي اهداف صلحجويانه به تكنولوژيهاي هستهيي احتياج داريم.
اين كارشناس روس در ادامه اين سوال را طرح كرد كه چرا آمريكا به وجود اين سلاحها در هند و نيز در اسراييل، همپيمان آمريكا كه طبق اطلاعات اخير، بيش از 450 كلاهك هستهيي در اختيار دارد و مي تواند در يك آن، تمام خاورنزديك و ميانه را از بين ببرد (آنها بارها اعلام كردهاند كه ميتوانند از اين زرادخانه استفاده كنند)، اعتراض نميكند؟
مدير كل مركز مطالعهي ايران معاصر روسيه با بيان اينكه اكنون موقعيت ژئوپلتيكي ايران را در ذهن خود مجسم كنيم، اظهار داشت: (از يك سو) تركيه، رقيب هميشگي ايران و عضو ناتو، از سوي ديگر نيروهاي 10 هزار نفري آمريكا در عربستان سعودي، از ديگر سو اوضاع كشور همسايهي عراق، و همچنين ادعاهاي امارات متحدهي عربي در خصوص ايران و ...
وي ادامه داد: اگر ايران، مدرنيستتر عمل ميكرد، در شوراي امنيت سازمان ملل متحد اعلام ميكرد كه امنيت كشور متبوعاش با خطري جدي از سوي اوضاع بينالمللي و وضعيت پيرامونياش روبرو شده و اين كشور حق دفاع «متناسب با خطر» را دارد؛ اگر شما حقي را كه من درخواست ميكنم، به من ندهيد، حداقل بايد اين منطقه را منطقهاي عاري از سلاحهاي هستهيي اعلام كنيد؛ ولي اين كار را نميكند.
انتهاي پيام