عليرضا رئيسيان گفت: در حوزه فرهنگ كه نياز به توجه دارد، كميت جشنوارهها هيچ وقت بيانگر كيفيت آنها نيست.
اين كارگردان سينما در گفتگو با خبرنگار بخش سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، درباره تراكم جشنوارههاي فيلم در سه، چهار ماه اول سال 90 مطرح كرد: در برگزاري جشنوارهها نكته مهم اين است كه جشنواره با چه ساختار، سياست و روشي آغاز به كار كرده و نقطه عزيمت جشنوارههاي موضوعي با توجه به رويكرد آنها چه خروجي به دست ميدهد. به نظرم اين سياستگذاري حلقه مفقوده ما در اين حوزه است. اگر سياستگذاري و برنامهريزي صحيحي صورت گيرد، برگزاري تعداد زياد جشنواره مشكلي را ايجاد نميكند، همچنان كه در فرانسه هفتهاي يك جشنواره برگزار ميشود.
وي افزود: اگر سياستگذاري، ساختار و روش اجرا به نحوي باشد كه بتواند تداوم جشنواره را تضمين كند مشكلي نخواهد بود. جشنوارهها بايد به گونهاي پيش روند كه به همه جنبههاي جامعه با ابزار فرهنگي نگريسته شود.
كارگردان «چهل سالگي» با بيان اينكه اكثر جشنوارهها با ژانرها و بخشهاي يكساني اجرا ميشوند خاطرنشان كرد: اكثر جشنوارهها در همه ژانرها و بخشها آثاري را ميپذيرند كه اين ساختار بسيار شبيه جشنواره فجر است و به دليل تكراري بودن فيلمها خواص آن جشنواره ناديده گرفته ميشود. به نظرم وظيفه نظارت اين وضعيت
بر عهده سازمان جشنوارههاي وزارت ارشاد است و بايد توجه داشت كه اين تكرار در جشنوارهها در مدت زمان كوتاهي كه فاصله برگزاري آنها با يكديگر دارند، نتيجه معكوس خواهد داشت. متاسفانه بعضي از جشنوارهها به شكل حبابي در آمدهاند كه هزينههاي زيادي را به نهادهاي عمومي و دولتي تحميل ميكنند.
رئيسيان جشنواره «كيش» را در ميان جشنوارههاي مختلف داراي هدف مناسبي دانست و عنوان كرد: مثلا در سالهاي گذشته در حوزه سينما به مسائل و فرهنگهاي پيراموني حوزه خليج فارس و جنوب كشور توجه زيادي نشده است و جشنواره كيش به دليل تازگي موضوع و محل برگزاري اهتمام خوبي در اين زمينه دارد. اين جشنواره اگر بتواند به نحوي عمل كند كه تداوم نيز داشته باشد، بسيار خوب خواهد بود. متاسفانه ساير جشنوارهها براي من ملموس نيست و حضور وسيع هنرمندان هيچ اعتباري به جشنوارهها نميدهند.
اين كارگردان سينما با انتقاد از برخي جشنوارههاي موضوعي گفت: ميبينيم كه ناگهان جشنوارهاي موضوعي توسط يك نهاد عمومي يا دولتي ايجاد ميشود كه تداوم ندارد و يا با بينظمي همراه است. غير از اين بينظمي، ساختار سينمايي و جشنوارهاي ما محلي است و ما در كشور براي اين تعداد فستيوال توليد متنوع نداريم. به عنوان مثال در طول سه سال گذشته كه من در چندين جشنواره داور بودم، ميديدم كه يك فيلم در همه جشنوارهها حضور دارد و گويا برخي در تطبيق يك فيلم با موضوعات مختلف حرفهاي شدهاند.
عليرضا رئيسيان در ادامه مطرح كرد: مجموعه اشكالاتي كه بيان شد، باعث ميشود كه جشنوارهاي مانند جشنواره فيلم «شهر» پايگاه عدهاي محدود شده و هزينههايي ميلياردي براي آن انجام شود. چراكه يكي از اهداف مسئولان برگزاري آن عكس انداختن با هنرمندان مختلف براي جذب نگاه عمومي است و متاسفانه در اين راه هزينهها از منابع عمومي كه متعلق به مردم است، تامين ميشود.
وي در پايان سخنانش گفت: مهم آن است كه يك جشنواره خروجي مناسب و در خور هزينه آن داشته باشد كه متاسفانه در بيشتر جشنوارهها چنين چيزي ديده نميشود.
انتهاي پيام