ابوالحسن داودي درباره تراكم جشنوارههاي فيلم در سه، چهار ماه سال 90 گفت: يكي از مشكلات اساسي، در حوزه فرهنگ اين است كه ما بسياري از پديدههايي كه ميتواند خيلي خوب باشد را از محتواي خود خالي ميكنيم.
اين كارگردان در گفتوگو با خبرنگار بخش سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ادامه داد: جشنوارهها اصولا يكي از مجرايهاي ارتباطي مخاطب و سينماگر است. يعني برگزاري جشنوارههاي مختلف و تعدد آن به خودي خود بد نيست اما مسأله مهم، نحوه استفاده از خروجيهاي آن است. متأسفانه به جز چند جشنواره، ساير فستيوالها نتوانستهاند سازماندهي و خط مشي مناسبي داشته باشند.
وي يكي از مشكلات جشنوارههاي مختلف را ديد سياسي آنها دانست و عنوان كرد: بسياري از جشنوارهها هر سال از يك منظر و دريچه آثار دريافتي را مورد بررسي قرار ميدهند. تعداد زيادي از آنها تنها از منظر سياسي به آثار نگاه ميكنند. يعني كافي است فضاي سياسي جامعه كمي باز يا بسته شود، بالطبع فضاي جشنواره و نگاهها به آن نيز تغيير ميكند. در واقع ميتوان گفت بزرگترين مشكل اين است كه جشنوارهها با تلاطمهاي سياسي و اجتماعي تغييرات محسوسي را در خود مشاهده ميكنند.
داودي يكي از مشكلات ديگر جشنوارهها در كشور را وجود مديريتهاي ناپايدار دانست و تصريح كرد: بسياري از جشنوارهها به دولت بازميگردند و بالطبع در دورههاي مختلف دولت، مديريتها تغيير ميكنند. وقتي جشنوارهاي مديريت ناپايدار داشته باشد نميتوان خط مش مشخصي را براي آن تدوين كرد. به عنوان مثال جشنواره بينالمللي فيلم كودك اصفهان جزو فستيوالهاي درجه يك كشور محسوب ميشد، اما متأسفانه به دليل سياستگذاريهاي غلط گذشته، زماني كه محوريت مكاني خود را در اصفهان از دست داد و سالها در شهرهاي مختلف جابجا شد، با وجود اينكه اكنون ظاهرا به شكل مستمرتري در همدان برگزار ميشود، اما هيچگاه نتوانسته قدرت و غناي دورههاي اول را كسب كند.
كارگردان «نان و عشق موتور هزار» ادامه داد: البته مشكل ديگر اين است كه بعضي از جشنوارهها به محل رزق و روزي برخي تبديل شده و بودجههاي كلاني در آنها خرج ميشوند. اما معمولا خروجي اين جشنوارهها هيچ نيست.
داودي تصريح كرد: اگر مشكلات فيالذاته ما در حوزه فرهنگي رفع شود ميتوان گفت جشنوارهها و تعدد آنها مشكلي ندارد، اما اگر برگزاري جشنوارهها ابزار دست سياستگذاراني باشد كه موظفند براي خود تبليغات كنند و يا بودجهاي را هزينه نمايند، وضعيت مانند بسياري از فستيوالهاي فعلي خواهد شد.
كارگردان «زادبوم» در پاسخ به اين سوال كه آيا قصد نداريد پروژه سينمايي ديگري را آماده كند، گفت: من بسيار از شرايط مديريتي و اتفاقاتي كه براي «زادبوم» افتاد، دل آزرده هستم. وقتي شما سه سال از عمرت را روي پروژهاي ميگذاري و اينطور با بيمهري مسئولان روبرو ميشود، كاملا دلسرد ميشويد. حتي بنياد فارابي و حوزه هنري كه سرمايهگذاران «زادبوم» بودند نه تنها هيچ حمايتي از اكران فيلم نكردند بلكه به نظر مي رسيد با آن موافقتي هم نداشتند. «زادبوم» فيلمي است كه در همين دولت ساخته و قبل از به وجود آمدن شرايط اجتماعي سال 88 جوايز متعددي گرفته و تقدير شده بود.
ابوالحسن داودي در پايان ابراز عقيد كرد:مطمئنا نظر و ديد بعضي از دوستان شكاك به من ارتباطي ندارد، چرا كه بعضي دوست دارند «زادبوم» را پيشبيني كننده اتفاقات سال 88 ميدانند. در حاليكه اين فيلم زماني قبل از اين اتفاقات ميتوانست در بهترين شرايط اكران شود. من با تجربهام در سينما و اطلاعاتي كه از خطوط قرمز دارم، ميدانم كه بعضي از آدم هاي كج سليقه و شكاك احساس ميكنند كه «زادبوم» پيشبيني كننده بعضي جريانات دو سال قبل است و بايد به حال اين افراد تاسف خورد.
انتهاي پيام