مهدی نعیمیان راد - خبرنگار ایسنا
در آستانه فرارسیدن ایام اربعین و دهه آخر صفر موضوع زائران پیاده بار دیگر مورد توجه جامعه قرار میگیرد. موضوع زائران پیاده در سالهای اخیر با ایجاد امنیت نسبی در خاک عراق، همچنین با توجه به پیگیری مسئولان در داخل ایران مورد اقبال و توجه ویژه مردم به خصوص جوانان ارادتمند اهل بیت (ع) قرار گرفته است.
با افزایش اقبال به این رویداد مذهبی طبیعتا نیازهای این حوزه نیز بیش از پیش نمایان و هر ساله فهرست بلندبالایی نیز به آن افزوده میشود؛ البته در این حوزه به عنایت توجه اهل بیت(ع) و همراهی خیل ارادتمندان به آستان ملکوتی ائمه اطهار(ع) همواره نیازهای مقطعی زائران پیاده امام حسین(ع) و امام رضا(ع) حل شده است؛ لیکن حل مشکلات ساختاری این حوزه نیازمند رسیدگی و توجهات بلندمدت است.
طبیعتا هیچ ساختار دولتیای نمیتواند در جهان پاسخگوی حرکت 25 میلیون انسان آن هم در مقطعی چندروزه باشد، کما اینکه دولت عربستان با پشتوانه چند صد سال تجربه هنوز نمیتواند در مقطع زمانی طولانیتری پاسخگوی نیاز جمعیتی به مراتب کمتر از جمعیت کثیر شیعیان در اربعین باشد.
آنچه موجب ضعفهای عمده عربستان با توجه به پشتوانههای عظیم مالی این دولت در اداره حج شده غفلت از ظرفیتهای مردمی و نگاه صرفا حاکمیتی به موضوع حج است.
در طرف مقابل آنچه موجب موفقیت عراق و ایران در مدیریت اربعین و دهه آخر صفر شده تکیه بر ظرفیتهای مردمی و پرهیز از حکومتیکردن اداره این برنامههاست.
در این میان به نظر میرسد علاقهمندان به مکتب اهل بیت (ع) بایستی به فکر نهضتهای مردمی برای ایجاد زیرساختهای مناسب برای گسترش هرچه بیشتر این فرهنگ تاثیرگذار باشند و در این میان الگوگرفتن مدل عاشورا و به کار بستن این تجربه موفق میتواند راهگشای ما در این مسیر باشد.
در کنار این موضوع در چند سال اخیر آنچه همواره مورد تاکید کارشناسان مذهبی و مسئولان اوقاف و امور خیریه بوده لزوم توجه به نیات جدید در حوزه وقف است.
طبیعتا یکی از بهترین نیات جدیدی که میتوان به آن پرداخت موضوع زائران پیاده است که هم بار معنوی بالایی دارد و هم نیاز به آن کاملا حس میشود.
سرمایهگذاری در مورد فرهنگسازی وقف با نیت تامین رفاه زائران پیاده از چند نظر میتواند موثر باشد. نخست اینکه توجه به این حوزه در چند سال اخیر بسیار افزایش پیدا کرده است و در واقع این جریان در کشور به راه افتاده که میتوان با آن همراه شد و از توجه فضای عمومی به این حوزه استفاده کرد.
نکته دوم این است که با توجه به نیازهای به خصوص این عرصه مثل ایستگاههای صلواتی بین راهی و... میتوان با سرمایههای نه چندان زیاد، واقف شد که خود این موضوع از طرفی موجب افزایش موقوفات و رشد فرهنگ وقف در جامعه میشود و از طرف دیگر میتواند زمینه را برای حل مشکلات ساختاری زائران پیاده فراهم کند.
در کنار این موضوع توجه به نوآوری و تجربیات موفق در عرصه وقف میتواند موجب بهرهگیری هرچه بیشتر از این ایام در راستای ترویج فرهنگ وقف شود. به عنوان مثال ایجاد موقوفات اشتراکی و یا برپاکردن ایستگاههای "همه واقف باشیم" و استفاده از ظرفیت امامزادگان و بقاع متبرکه که تجربیات موفق سازمان اوقاف و امور خیریه در سالهای اخیر بودهاند در این ایام میتواند موثر و تاثیرگذار باشد و زمینه را برای احیای هرچه بیشتر فرهنگ اهل بیت (ع) فراهم کند؛ البته هر دنبالکننده اخباری میداند که در سالهای اخیر اقدامات خوبی در این زمینه انجام شده و وقفهای متعددی هم در این نیات صورت گرفته است اما آنچه نگارنده به آن توجه دارد تشکیل نهضتی ملی با برنامه مدون برای افزایش بهرهوری فرهنگی از این ظرفیت گسترده مذهبی در کشور است که نیازمند توجه ویژه به این موضوع است.
انتهای پیام